biegunka i zaparcia

Biegunka i zaparcia to przeciwstawne zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, które znacząco wpływają na jakość życia pacjentów. Biegunka definiowana jest jako oddawanie stolców o luźnej lub płynnej konsystencji, z częstotliwością przekraczającą trzy wypróżnienia na dobę. Zaparcia natomiast charakteryzują się oddawaniem twardych stolców z częstotliwością mniejszą niż trzy razy w tygodniu, często z towarzyszącym uczuciem niepełnego wypróżnienia.

Etiologia obu zaburzeń jest złożona i obejmuje czynniki organiczne (np. choroby zapalne jelit, nowotwory, niedoczynność tarczycy), czynnościowe (zespół jelita drażliwego), infekcyjne (bakterie, wirusy, pasożyty), jatrogenne (polekowe) oraz dietetyczne. Diagnostyka różnicowa wymaga dokładnego wywiadu, badania fizykalnego oraz często badań dodatkowych, w tym laboratoryjnych, obrazowych i endoskopowych.

Leczenie biegunki obejmuje nawodnienie (doustne lub dożylne), stosowanie leków przeciwbiegunkowych (loperamid), probiotyków oraz antybiotyków w przypadku etiologii bakteryjnej. W terapii zaparć kluczowe znaczenie ma modyfikacja stylu życia (zwiększenie aktywności fizycznej, odpowiednie nawodnienie), dieta bogatoresztkowa oraz farmakoterapia z wykorzystaniem środków przeczyszczających (osmotycznych, pobudzających, zmiękczających stolec).

Przewlekłe utrzymywanie się biegunki lub zaparć wymaga pogłębionej diagnostyki w celu wykluczenia poważnych schorzeń organicznych. Szczególnej uwagi wymagają pacjenci z objawami alarmowymi, takimi jak krwawienie z przewodu pokarmowego, niedokrwistość, utrata masy ciała czy gorączka, które mogą wskazywać na proces nowotworowy lub zapalny.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl