zaburzenia czynnościowe dróg żółciowych

Zaburzenia czynnościowe dróg żółciowych to grupa schorzeń, w których występują objawy ze strony dróg żółciowych, pomimo braku strukturalnych przyczyn w badaniach obrazowych. Zgodnie z klasyfikacją rzymską IV, wyróżnia się dysfunkcję pęcherzyka żółciowego (E1), dysfunkcję zwieracza Oddiego (E2) oraz pochodne zaburzenia.

Patofizjologia tych zaburzeń obejmuje zaburzenia motoryki, nadwrażliwość trzewną oraz dysfunkcję zwieracza Oddiego. Kluczowym objawem jest ból w prawym górnym kwadrancie lub nadbrzuszu, trwający co najmniej 30 minut, nawracający z różną częstotliwością, wystarczająco silny, by zaburzać codzienne funkcjonowanie pacjenta.

Diagnostyka zaburzeń czynnościowych dróg żółciowych wymaga wykluczenia organicznych przyczyn dolegliwości. Stosuje się badania obrazowe (USG, MRCP, ERCP), scyntygrafię z CCK oraz manometrię zwieracza Oddiego. Leczenie obejmuje modyfikację stylu życia, farmakoterapię (leki rozkurczowe, przeciwbólowe, prokinetyczne) oraz w wybranych przypadkach interwencje endoskopowe.

W dysfunkcji pęcherzyka żółciowego (E1) obserwuje się obniżoną frakcję wyrzutową pęcherzyka żółciowego poniżej 40% w scyntygrafii z CCK. Zaburzenia zwieracza Oddiego (E2) dzielą się na typy biliarny i trzustkowy, charakteryzujące się nieprawidłowym odpływem żółci lub soku trzustkowego. Leczenie chirurgiczne (cholecystektomia) lub endoskopowe (sfinkterotomia) powinno być rozważane ostrożnie, po wyczerpaniu metod zachowawczych.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl