programowana stymulacja serca

Programowana stymulacja serca (PSS) to procedura elektrofizjologiczna wykonywana w warunkach laboratorium elektrofizjologicznego, służąca do diagnostyki i oceny zaburzeń rytmu serca. Polega na kontrolowanej stymulacji przedsionków lub komór za pomocą elektrod wprowadzonych do serca, przy zastosowaniu określonego protokołu stymulacji.

Podczas programowanej stymulacji serca stosuje się różne techniki, w tym stymulację o stałej częstości, stymulację przedwczesną (ekstrastymulację) oraz stymulację typu burst. Umożliwia to prowokowanie arytmii w kontrolowanych warunkach, co pozwala na ich dokładną ocenę oraz określenie skuteczności leczenia farmakologicznego lub ablacji.

Główne wskazania do PSS obejmują diagnostykę tachyarytmii nadkomorowych i komorowych, ocenę mechanizmu arytmii, stratyfikację ryzyka nagłego zgonu sercowego, ocenę skuteczności leków antyarytmicznych oraz kwalifikację do implantacji kardiowertera-defibrylatora. Procedura jest szczególnie wartościowa w diagnostyce nawracających omdleń o niewyjaśnionej etiologii oraz w ocenie pacjentów po przebytym zatrzymaniu krążenia.

Programowana stymulacja serca jest również wykorzystywana podczas zabiegów ablacji jako narzędzie do mapowania arytmii oraz potwierdzenia skuteczności przeprowadzonego zabiegu. Procedura ta, choć inwazyjna, cechuje się niskim odsetkiem powikłań i stanowi kluczowe narzędzie w nowoczesnej elektrofizjologii klinicznej.

Powiązane wpisy

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl