toksyczny wykwit skórny
Toksyczny wykwit skórny (ang. toxic skin eruption) to dermatologiczna reakcja niepożądana na lek, substancję chemiczną lub inny czynnik egzogenny, objawiająca się wysypką o różnorodnej morfologii. Charakteryzuje się gwałtownym wystąpieniem, szerokim rozprzestrzenieniem na skórze oraz zwykle towarzyszy mu świąd lub pieczenie.
Z punktu widzenia klinicznego, toksyczne wykwity skórne mogą przybierać postać osutki plamisto-grudkowej, pokrzywki, wysypki liszajopodobnej, pęcherzowej lub rumieniowej. Ciężkie formy obejmują zespół Stevensa-Johnsona, toksyczną nekrolizę naskórka oraz zespół nadwrażliwości polekowej (DRESS). Rozpoznanie opiera się na wywiadzie, obrazie klinicznym oraz czasowym związku z ekspozycją na potencjalny czynnik wywołujący.
Leczenie toksycznych wykwitów skórnych polega przede wszystkim na identyfikacji i eliminacji czynnika sprawczego. W terapii stosuje się leki przeciwhistaminowe, miejscowe kortykosteroidy, a w ciężkich przypadkach systemowe glikokortykosteroidy lub leki immunosupresyjne. Istotne jest monitorowanie pacjenta pod kątem objawów ogólnoustrojowych, ponieważ niektóre postacie toksycznych wykwitów skórnych mogą zagrażać życiu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Zofran 2 mg/ml
Ondansetron, substancja czynna leku Zofran (2 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym są bóle głowy (bardzo często, ≥1/10). Często zgłaszane są również zaparcia, odczyny miejscowe w miejscu wkłucia dożylnego oraz uczucie gorąca lub zaczerwienienie skóry. Niezbyt często występują zaburzenia rytmu serca, bóle w klatce piersiowej, bradykardia, hipotensja, czkawka oraz bezobjawowe zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Rzadko mogą pojawić się reakcje nadwrażliwości typu natychmiastowego, w tym reakcje anafilaktyczne, zawroty głowy, wydłużenie odstępu QTc z ryzykiem torsade de pointes oraz przemijające zaburzenia widzenia. Bardzo rzadko odnotowano toksyczne wykwity skórne, w tym toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN) oraz przemijający zanik widzenia.
ból głowy, ból w klatce piersiowej, bradykardia, czkawka, drgawka, dyskineza, dystonia, hipotensja, niedokrwienie mięśnia sercowego, odcinek ST, odczyn miejscowy, ondansetron, podwyższenie enzymów wątrobowych, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, roztwór do wstrzykiwań, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, toksyczny wykwit skórny, torsade de pointes, układ pozapiramidowy, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie widzenia, zanik widzenia, zaparcie, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ondansetron Kabi 2 mg/ml roztwór do wstrzykiwań 2 mg/ml
Ondansetron Kabi 2 mg/ml roztwór do wstrzykiwań wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwowanym działaniem jest ból głowy (bardzo często, ≥1/10), a także zaparcia i czkawka (często, ≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują poważne reakcje neurologiczne, takie jak drgawki i pozapiramidowe zaburzenia ruchowe, oraz przemijające zaburzenia widzenia, w tym niewyraźne widzenie i przemijająca ślepota, głównie przy podawaniu dożylnym. Istotne są również działania ze strony układu sercowego, w tym arytmie, ból w klatce piersiowej, bradykardia, wydłużenie odstępu QTc (w tym Torsade de Pointes) oraz niedokrwienie mięśnia sercowego, które mogą stanowić zagrożenie życia. W zakresie układu immunologicznego odnotowano natychmiastowe reakcje nadwrażliwości, włącznie z anafilaksją, wymagające natychmiastowej interwencji.
anafilaksja, arytmia, ból głowy, ból w klatce piersiowej, bradykardia, czkawka, drgawki, dyskineza, dystonia, niedociśnienie, niedokrwienie mięśnia sercowego, ondansetron, podwyższone enzymy wątrobowe, reakcja nadwrażliwości, reakcja pozapiramidowa, rotacja gałek ocznych, ruchy mimowolne, ślepota przemijająca, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, toksyczny wykwit skórny, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia widzenia, zaczerwienienie skóry, zaparcia, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Debretin Forte 200 mg
Debretin Forte, zawierający 200 mg trimebutyny maleinianu, wykazuje działania niepożądane klasyfikowane według systemu CIOMS III. Najczęściej zgłaszane reakcje to nadwrażliwość skórna, obejmująca kontaktowe zapalenie skóry, świąd i pokrzywkę, o częstości nieznanej. Zaburzenia układu nerwowego, takie jak stany przedomdleniowe i omdlenia, występują niezbyt często (≥0,1% do <1%) i są głównie obserwowane po dożylnym podaniu leku. Wśród działań skórnych pojawiają się wysypki o częstości niezbyt częstej oraz ciężkie reakcje skórne, takie jak ostra uogólniona osutka krostkowa, rumień wielopostaciowy, toksyczne wykwity skórne i złuszczające zapalenie skóry, których częstość jest nieznana, ale wymagają one szczególnej uwagi klinicznej ze względu na potencjalne powikłania.
ciężka reakcja skórna, Debretin Forte, kontaktowe zapalenie skóry, monitorowanie niepożądanych działań produktów leczniczych, nadwrażliwość, ostra uogólniona osutka krostkowa, pokrzywka, rumień, rumień wielopostaciowy, stan przedomdleniowy, świąd, toksyczny wykwit skórny, trimebutyna maleinian, wysypka, zapalenie skóry, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Micafungin Viatris 50 mg
Profil bezpieczeństwa mykafunginy, substancji czynnej leku Micafungin Viatris, został szczegółowo oceniony w badaniach klinicznych, gdzie działania niepożądane wystąpiły u 32,2% pacjentów, głównie o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Najczęstsze objawy to nudności (2,8%), podwyższenie fosfatazy zasadowej (2,7%), zapalenie żył (2,5%), wymioty (2,5%) oraz wzrost aminotransferazy asparaginianowej (2,3%). Zaburzenia czynności wątroby dotyczyły 8,6% pacjentów, z najczęstszymi zmianami w enzymach wątrobowych (fosfataza zasadowa 2,7%, AspAT 2,3%, AlAT 2,0%) i bilirubiny (1,6%). Ciężka hepatotoksyczność wymagała przerwania terapii u 1,1% pacjentów, a u 0,4% wystąpiły poważne uszkodzenia wątroby. Reakcje alergiczne, w tym anafilaktoidalne, były rzadkie (0,2%) i częściej dotyczyły pacjentów z ciężkimi chorobami współistniejącymi. Reakcje miejscowe przy podaniu infuzji były łagodne i nie wymagały przerwania leczenia.
AIDS, aminotransferaza asparaginianowa, cholestaza, ciężkie działanie niepożądane, dehydrogenaza mleczanowa, eozynofilia, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, hemoliza, hepatomegalia, hepatotoksyczność, hiperbilirubinemia, hiperkaliemia, hipoalbuminemia, hipofosfatemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, jadłowstręt, lek przeciwgrzybiczny, leukopenia, mykafungina, nadciśnienie, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, nowotwór złośliwy, nowotwór złośliwy krwi, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, reakcja anafilaktoidalna, rumień wielopostaciowy, splątanie, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, toksyczny wykwit skórny, trombocytopenia, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności wątroby, zakrzep, zapalenie wątroby, zapalenie żył, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Atazanavir Zentiva
Atazanawir, stosowany w terapii przeciwretrowirusowej, wykazuje skuteczną supresję wirusa HIV, jednak istnieje marginalne ryzyko przeniesienia zakażenia drogą płciową, co wymaga przestrzegania krajowych wytycznych profilaktycznych. Skojarzone stosowanie atazanawiru z rytonawirem w dawkach rytonawiru powyżej 100 mg/dobę nie było klinicznie oceniane i może zwiększać ryzyko kardiotoksyczności oraz hiperbilirubinemii. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, zwłaszcza z przewlekłym zapaleniem wątroby typu B lub C, obserwuje się podwyższone stężenia leku i zwiększone ryzyko ciężkich działań niepożądanych, co wymaga ścisłego monitorowania i ewentualnej modyfikacji terapii. U pacjentów z niewydolnością nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki, jednak atazanawir nie jest zalecany u osób poddawanych hemodializie. W badaniach klinicznych odnotowano bezobjawowe, zależne od dawki wydłużenie odstępu PR, co wymaga ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu leków wpływających na przewodnictwo przedsionkowo-komorowe. U pacjentów z hemofilią typu A i B obserwowano nasilenie krwawień podczas terapii inhibitorami proteazy, w tym atazanawirem.
atazanawir, atorwastatyna, blok przedsionkowo-komorowy, dyslipidemia, efawirenz, flutikazon, hemofilia, hiperbilirubinemia, hormonalny środek antykoncepcyjny, inhibitor PDE5, inhibitor pompy protonowej, kamica nerkowa, kamica żółciowa, martwica kości, newirapina, priapizm, przewlekła choroba nerek, rumień wielopostaciowy, rytonawir, salmeterol, supresja wirusa, toksyczny wykwit skórny, transferaza UDP-glukuronozylowa, wirusowe zapalenie wątroby, worykonazol, zespół DRESS, zespół reaktywacji immunologicznej, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Racedryl 30 mg
Profil bezpieczeństwa leku Racedryl, zawierającego racekadotryl w dawce 30 mg, został oceniony na podstawie badań klinicznych obejmujących 860 dzieci leczonych lekiem oraz 441 pacjentów z grupy placebo. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym były bóle głowy, występujące u 1-10% pacjentów (często). Zapalenie migdałków odnotowano z częstością 0,1-1% (niezbyt często). Reakcje skórne, takie jak wysypka i rumień, również występowały niezbyt często (0,1-1%). Szczególną uwagę należy zwrócić na ciężkie skórne reakcje nadwrażliwości, w tym rumień wielopostaciowy oraz zespół DRESS, których częstość występowania jest nieznana, ale które mogą stanowić poważne zagrożenie dla pacjenta. Wśród innych zgłaszanych działań niepożądanych o nieznanej częstości występowania wymienia się obrzęki (języka, twarzy, ust, powiek), pokrzywkę, rumień guzowaty, wysypkę grudkową, świerzbiączkę, świąd, toksyczny wykwit skórny oraz wstrząs anafilaktyczny.
ból głowy, ciężkie skórne działania niepożądane, obrzęk, obrzęk języka, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk powiek, obrzęk twarzy, obrzęk ust, placebo, pokrzywka, racekadotryl, reakcja na lek z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi, rumień, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, substancja czynna, świąd, świerzbiączka, toksyczny wykwit skórny, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, wysypka grudkowa, zapalenie migdałków, zespół DRESS - Leksykon substancji czynnych
Trimebutyna – Działania niepożądane
Trimebutyna, stosowana w leczeniu zaburzeń czynnościowych przewodu pokarmowego, charakteryzuje się dobrym profilem bezpieczeństwa, jednak może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Najczęściej obserwowane są objawy ze strony układu nerwowego (senność, ospałość, zawroty głowy, bóle głowy), przewodu pokarmowego (suchość w jamie ustnej, biegunka, nudności, wymioty, zaparcia) oraz skóry (wysypka, świąd, pokrzywka). Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest głównie jako rzadkie (≥1/10 000 do <1/1 000) lub niezbyt częste (≥1/1 000 do <1/100). Rzadko zgłaszane są zaburzenia rytmu serca, wzrost aktywności enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT) oraz reakcje nadwrażliwości o nieznanej częstości, głównie skórne. Bardzo rzadko występują ciężkie reakcje skórne, takie jak ostra uogólniona osutka krostkowa, rumień wielopostaciowy czy toksyczne wykwity skórne, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku i intensywnego leczenia.
AlAT, AspAT, biegunka, ból głowy, ból nadbrzusza, działanie niepożądane, ginekomastia, kontaktowe zapalenie skóry, maleinian trimebutyny, niestrawność, nudności, odrętwienie ust, omdlenie, osłabienie słuchu, ostra uogólniona osutka krostkowa, podwyższone enzymy wątrobowe, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień, rumień wielopostaciowy, stan przedomdleniowy, suchość jamy ustnej, świąd, toksyczny wykwit skórny, wymioty, wysypka, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia smaku, zapalenie skóry, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atazanavir Accord 150 mg
Analiza bezpieczeństwa stosowania Atazanaviru Accord (kapsułki 150 mg, 200 mg, 300 mg) opiera się na danych z badań klinicznych oraz doświadczeniach po wprowadzeniu do obrotu, uwzględniając dawki 400 mg raz na dobę oraz 300 mg z rytonawirem 100 mg raz na dobę. Najczęstsze działania niepożądane to nudności (20%), biegunka (10%) oraz żółtaczka (13% przy 400 mg atazanawiru; 19% przy 300 mg z rytonawirem), z żółtaczką i podwyższonym stężeniem bilirubiny całkowitej (do 87% pacjentów, w tym 37% stopnia 3-4) występującymi częściej w schemacie z rytonawirem. Zgłaszano także przypadki przewlekłej choroby nerek, szczególnie przy łącznym stosowaniu atazanawiru i rytonawiru, niezależnie od ekspozycji na tenofowir, co wymaga stałego monitorowania funkcji nerek. Działania niepożądane obejmują również wysypki (często), rzadziej poważne reakcje skórne jak zespół Stevensa-Johnsona, a także zaburzenia metaboliczne, w tym wzrost masy ciała i lipidów.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, atazanawir, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, białkomocz, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, choroba autoimmunologiczna, choroba Gravesa-Basedowa, ginekomastia, granulocyt obojętnochłonny, hiperbilirubinemia, kamica nerkowa, kinaza kreatynowa, krwiomocz, martwica kości, miopatia, nudności, nukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, obrzęk naczynioruchowy, przewlekła choroba nerek, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, terapia przeciwretrowirusowa, toksyczny wykwit skórny, wirusowe zapalenie wątroby typu B, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zespół DRESS, zespół reaktywacji immunologicznej, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Trikolon 100 mg
Trikolon (trimebutyna maleinian 100 mg, tabletki powlekane) może wywoływać działania niepożądane, głównie skórne, które zostały sklasyfikowane według systemu MedDRA i częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) oraz bardzo rzadko. Najczęściej obserwowane są reakcje nadwrażliwości o nieznanej częstości, manifestujące się zmianami skórnymi, takimi jak kontaktowe zapalenie skóry, zapalenie skóry, świąd, pokrzywka, a także wysypka (niezbyt często). Ciężkie reakcje skórne, również o nieznanej częstości, obejmują ostrą uogólnioną osutkę krostkową, rumień wielopostaciowy, toksyczne wykwity skórne oraz złuszczające zapalenie skóry. Działania te pojawiły się zarówno w trakcie badań klinicznych, jak i po wprowadzeniu leku do obrotu, co podkreśla konieczność monitorowania pacjentów pod kątem objawów skórnych podczas terapii.
bąbel pokrzywkowy, ciężka reakcja skórna, dermatoza, działanie niepożądane leku, klasyfikacja układów i narządów, kontaktowe zapalenie skóry, naczynie krwionośne, ostra uogólniona osutka krostkowa, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień, rumień wielopostaciowy, świąd, system MedDRA, toksyczny wykwit skórny, trimebutyna maleinian, wysypka, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego, zapalenie skóry, złuszczające zapalenie skóry, zmiana tarczowata - Leksykon substancji czynnych
Racekadotryl – Działania niepożądane
Racekadotryl, stosowany w leczeniu ostrej biegunki, wykazuje udokumentowany profil bezpieczeństwa potwierdzony badaniami klinicznymi u 2193 dorosłych i 860 dzieci. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest ból głowy u dorosłych (częstość ≥1/100 do <1/10). Reakcje skórne, takie jak wysypka i rumień, występują niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), natomiast ciężkie skórne działania niepożądane (SCAR), w tym rumień wielopostaciowy, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, rumień guzowaty, wysypka grudkowa, świerzbiączka, toksyczny wykwit skórny oraz reakcja DRESS, mają częstość nieznaną. Wstrząs anafilaktyczny, stanowiący bezpośrednie zagrożenie życia, również występuje z częstością nieznaną i wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. U dzieci niezbyt często obserwowano zapalenie migdałków.
biegunka ostra, ból głowy, DRESS, hipotensja, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, racekadotryl, rumień, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, SCAR, świąd, świerzbiączka, tachykardia, toksyczna nekroliza naskórka, toksyczny wykwit skórny, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, wysypka grudkowa, zagrożenie życia, zapalenie migdałków, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, zwężenie dróg oddechowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zofran Zydis 8 mg
Zofran Zydis (liofilizat doustny zawierający ondansetron) w dawce 8 mg wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, potwierdzonych zarówno w badaniach klinicznych, jak i w raportach po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej obserwowanymi działaniami są bóle głowy (bardzo często, ≥1/10) oraz zaparcia (często, ≥1/100 do <1/10). Rzadziej występują reakcje nadwrażliwości typu natychmiastowego, w tym anafilaksja (rzadko, ≥1/10 000 do <1/1 000), zaburzenia rytmu serca, w tym wydłużenie odstępu QTc i torsade de pointes (rzadko), a także toksyczne wykwity skórne, w tym toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (bardzo rzadko, <1/10 000). Wśród działań niepożądanych zgłaszanych spontanicznie znajduje się niedokrwienie mięśnia sercowego o częstości nieznanej. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży jest zgodny z populacją dorosłych.
bradykardia, częstoskurcz komorowy, czkawka, dyskineza, enzymy wątrobowe, hipotensja, liofilizat doustny, napad dystoniczny, niedokrwienie mięśnia sercowego, obniżenie odcinka ST, ondansetron, reakcja anafilaktyczna, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, toksyczny wykwit skórny, torsade de pointes, układ pozapiramidowy, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie rytmu serca, zanik widzenia, zaparcie, zawał mięśnia sercowego, Zofran Zydis - Leksykon leków
Działania niepożądane – Asamax 500 500 mg
Mesalazyna, substancja czynna leku Asamax 500, może wywoływać szerokie spektrum działań niepożądanych, od często występujących do bardzo rzadkich, ale potencjalnie zagrażających życiu. Szczególną uwagę należy zwrócić na ciężkie skórne reakcje nadwrażliwości, takie jak DRESS, zespół Stevensa i Johnsona (SJS) oraz toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN), które wymagają natychmiastowego przerwania terapii. Ponadto, mesalazyna może indukować zaburzenia hematologiczne (niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza, pancytopenia, neutropenia, leukopenia, trombocytopenia) oraz eozynofilię, będącą markerem reakcji nadwrażliwości. Należy również monitorować funkcję nerek ze względu na ryzyko ostrego i przewlekłego śródmiąższowego zapalenia nerek oraz niewydolności nerek, a także występowanie kamicy układu moczowego. Często obserwuje się objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak ból brzucha, biegunka, nudności i wymioty, a w rzadkich przypadkach ostre zapalenie trzustki.
agranulocytoza, atopowe zapalenie skóry, biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból mięśni, ból stawów, cholestatyczne zapalenie wątroby, ciężkie skórne działanie niepożądane, eozynofilia, eozynofilia płucna, fotowrażliwość, gorączka polekowa, kamica układu moczowego, leukopenia, mesalazyna, naciek w płucach, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, nudności, oligospermia, ostre zapalenie trzustki, pancolitis, pancytopenia, pęcherzowe zapalenie skóry, reakcja nadwrażliwości, reakcja polekowa z eozynofilią, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toczeń rumieniowaty, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, toksyczny wykwit skórny, trombocytopenia, wymioty, wyprysk atopowy, wzdęcia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zapalenie pęcherzyków płucnych, zapalenie płuc, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Racedryl 10 mg
Racekadotryl, substancja czynna leku Racedryl, stosowany jest w terapii ostrej biegunki u pacjentów pediatrycznych. W badaniach klinicznych obejmujących 860 dzieci leczonych racekadotrylem oraz 441 pacjentów otrzymujących placebo, zaobserwowano działania niepożądane o różnej częstości. Najczęściej występującym objawem były bóle głowy (często, ≥1/100 do <1/10). Niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100) odnotowano zapalenie migdałków oraz zmiany skórne, takie jak wysypka i rumień. Z częstością nieznaną zgłaszano poważniejsze reakcje skórne, w tym rumień wielopostaciowy, obrzęki (języka, twarzy, ust, powiek), pokrzywkę, rumień guzowaty, wysypkę grudkową, świerzbiączkę, świąd oraz toksyczny wykwit skórny. Szczególną uwagę należy zwrócić na ciężkie skórne reakcje nadwrażliwości (SCAR), w tym reakcję polekową z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS), które mogą zagrażać życiu.
ból głowy, ciężkie skórne działania niepożądane, diagnostyka różnicowa, eozynofilia, obrzęk języka, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk powiek, obrzęk twarzy, obrzęk ust, ostra biegunka, pokrzywka, racekadotryl, reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi, rumień, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, świąd, świerzbiączka, toksyczny wykwit skórny, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, wysypka grudkowa, zapalenie migdałków, zespół DRESS - Leksykon leków
Działania niepożądane – Telmisartan Viatris 40 mg
Profil bezpieczeństwa telmisartanu, oceniany na podstawie badań klinicznych oraz danych po wprowadzeniu do obrotu, wykazuje częstość działań niepożądanych porównywalną z placebo (41,4% vs 43,9%) u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, bez zależności od dawki, płci, wieku czy rasy. W długoterminowych badaniach (n=21 642, do 6 lat obserwacji) profil bezpieczeństwa pozostawał spójny także u pacjentów leczonych w celu zmniejszenia ryzyka sercowo-naczyniowego. Do ciężkich działań niepożądanych należą rzadkie reakcje anafilaktyczne i obrzęk naczynioruchowy (≥1/10 000 do <1/1 000), które mogą być śmiertelne, oraz ostra niewydolność nerek. Zwraca się uwagę na podwyższone ryzyko posocznicy, szczególnie w badaniu PRoFESS, choć związek przyczynowy nie jest jednoznaczny. Hipotonia była częstym działaniem u pacjentów stosujących telmisartan w profilaktyce sercowo-naczyniowej, a u diabetyków obserwowano rzadkie przypadki hipoglikemii. Pacjenci japońskiego pochodzenia wykazywali większą podatność na zaburzenia czynności wątroby.
bradykardia, choroba sercowo-naczyniowa, choroba śródmiąższowa płuc, choroba wątroby, duszność, eozynofilia, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipotonia, lek przeciwnadciśnieniowy, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, posocznica, reakcja anafilaktyczna, rwa kulszowa, tachykardia, toksyczny wykwit skórny, wysypka polekowa, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie gardła, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie ścięgien, zapalenie zatok - Leksykon leków
Działania niepożądane – Zofran 4 mg
Ondansetron (Zofran) w dawkach 4 mg i 8 mg, stosowany jako lek przeciwwymiotny, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, sklasyfikowanych według częstości występowania. Najczęstszym działaniem jest ból głowy, występujący bardzo często (≥1/10). Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) obserwuje się drgawki oraz zaburzenia ruchowe o charakterze pozapiramidowym, takie jak napady dystoniczne i dyskinezy. Rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) występują zawroty głowy oraz przemijające zaburzenia widzenia, głównie przy podawaniu dożylnym. Bardzo rzadko (<1/10 000) odnotowano przemijający zanik widzenia oraz toksyczne wykwity skórne, w tym toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN). W zakresie układu sercowo-naczyniowego niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) występują zaburzenia rytmu serca, bóle w klatce piersiowej i bradykardia, natomiast rzadko (≥1/10 000 do <1/1000) obserwuje się wydłużenie odstępu QTc, co może prowadzić do arytmii typu Torsade de Pointes. Niedokrwienie mięśnia sercowego zostało zgłoszone jako działanie o nieznanej częstości.
ból głowy, ból w klatce piersiowej, bradykardia, częstoskurcz typu torsade de pointes, czkawka, drgawki, dyskineza, hipotensja, monitoring działań niepożądanych, nadwrażliwość typu natychmiastowego, napad dystoniczny, niedokrwienie mięśnia sercowego, ondansetron, populacja pediatryczna, reakcja anafilaktyczna, tabletka powlekana, terapia przeciwwymiotna, toksyczna nekroliza naskórka, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, toksyczny wykwit skórny, uczucie gorąca, układ pozapiramidowy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie ruchowe, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie widzenia, zanik widzenia, zaparcie, zapis EKG, zawrót głowy, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Micafungin Accord 100 mg
Mykafungina, substancja czynna leku Micafungin Accord, wykazuje profil bezpieczeństwa obejmujący działania niepożądane u około 32,2% pacjentów. Najczęściej obserwowane objawy to nudności (2,8%), podwyższenie aktywności fosfatazy zasadowej (2,7%), zapalenie żył (2,5%), wymioty (2,5%) oraz wzrost aminotransferazy asparaginianowej (AspAT, 2,3%). Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z ciężkimi chorobami podstawowymi, takimi jak zaawansowany AIDS czy nowotwory złośliwe, ze względu na ryzyko ciężkich reakcji anafilaktoidalnych (0,2%). Działania niepożądane dotyczące wątroby wystąpiły u 8,6% pacjentów, najczęściej jako łagodne do umiarkowanych podwyższenia enzymów wątrobowych (fosfataza zasadowa 2,7%, AspAT 2,3%, AlAT 2,0%) oraz bilirubiny (1,6%). Ciężkie uszkodzenia wątroby, choć rzadkie (0,4%), mogą prowadzić do zgonu, co wymaga monitorowania parametrów wątrobowych i ewentualnego przerwania terapii (1,1% przypadków). Reakcje alergiczne, w tym wysypka i dreszcze, są zwykle łagodne, jednak rzadkie ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka) stanowią zagrożenie życia i wymagają natychmiastowego odstawienia leku.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, cewnik dożylny, cholestaza, dehydrogenaza mleczanowa, działanie niepożądane leku, działanie niepożądane wątrobowe, enzym wątrobowy, eozynofilia, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, hemoliza, hepatomegalia, hiperkaliemia, hipoalbuminemia, hipofosfatemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, jadłowstręt, leukopenia, nadmierna potliwość, nadwrażliwość, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, reakcja anafilaktoidalna, rumień wielopostaciowy, terapia przeciwgrzybicza, toksyczna nekroliza naskórka, toksyczny wykwit skórny, trombocytopenia, uszkodzenie komórek wątrobowych, wstrząs anafilaktyczny, wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, zakażenie HIV, zapalenie wątroby, zapalenie żył, zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ondansetron Kabi 0,16 mg/ml
Ondansetron Kabi w postaci roztworu do infuzji charakteryzuje się profilem działań niepożądanych, który jest podobny u pacjentów dorosłych i pediatrycznych. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest ból głowy (bardzo często, ≥ 1/10). Inne istotne działania obejmują zawroty głowy (niezbyt często, ≥ 1/1000 do < 1/100), drgawki i zaburzenia ruchowe (rzadko, ≥ 1/10 000 do < 1/1000), przemijające zaburzenia widzenia i ślepotę (odpowiednio rzadko i bardzo rzadko), a także reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję (rzadko). W zakresie układu sercowo-naczyniowego odnotowano arytmie, ból w klatce piersiowej i bradykardię (niezbyt często), a także wydłużenie odstępu QTc i niedokrwienie mięśnia sercowego (rzadko), co wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z chorobami serca.
anafilaksja, arytmia, ból głowy, ból w klatce piersiowej, bradykardia, czkawka, drgawka, dyskineza, działanie niepożądane, funkcja wątroby, infuzja dożylna, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, obniżenie odcinka ST, ondansetron, parametry czynności wątroby, podanie dożylne, reakcja dystoniczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja pozapiramidowa, rotacja gałek ocznych, roztwór do infuzji, ślepota przemijająca, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, toksyczny wykwit skórny, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie widzenia, zaparcie, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Debridat 7,87 mg/g
Debridat, zawierający trimebutynę w stężeniu 4,8 mg/ml w zawiesinie, wykazuje profil działań niepożądanych obejmujący głównie reakcje skórne oraz zaburzenia układu nerwowego i immunologicznego. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to reakcje nadwrażliwości skórnej, takie jak kontaktowe zapalenie skóry, świąd, pokrzywka oraz wysypka, występujące z częstością nieznaną lub niezbyt częstą (≥0,1% do <1%). Stany przedomdleniowe i omdlenia obserwowano niezbyt często, głównie po dożylnym podaniu leku, co wymaga uwagi także przy podawaniu doustnym. Po wprowadzeniu leku do obrotu odnotowano również poważne, choć rzadkie, reakcje skórne, takie jak ostra uogólniona osutka krostkowa, rumień wielopostaciowy, toksyczne wykwity skórne oraz złuszczające zapalenie skóry, których częstość występowania nie została precyzyjnie określona.
ciężka reakcja skórna, Debridat, działanie niepożądane, kontaktowe zapalenie skóry, nadwrażliwość, nietolerancja cukrów, omdlenie, ostra uogólniona osutka krostkowa, osutka krostkowa, podanie dożylne, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja nadwrażliwości, rumień, rumień wielopostaciowy, sacharoza, świąd, terminologia MedDRA, toksyczny wykwit skórny, trimebutyna, wysypka, zapalenie skóry, zawiesina doustna, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Micafungin Zentiva 50 mg
Micafungin Zentiva, dostępny w dawkach 50 mg i 100 mg jako proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, wykazuje profil bezpieczeństwa z działaniami niepożądanymi u 32,2% pacjentów. Najczęstsze objawy to nudności (2,8%), zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej (2,7%), zapalenie żył (2,5%), wymioty (2,5%) oraz podwyższenie aminotransferazy asparaginianowej (2,3%). W zakresie hematologicznym obserwowano leukopenię, neutropenię, niedokrwistość, a rzadziej pancytopenię, trombocytopenię i hemolizę. Reakcje anafilaktyczne i anafilaktoidalne występowały niezbyt często, a wątroba była zaangażowana u 8,6% pacjentów, z podwyższeniem enzymów wątrobowych i bilirubiny, a także rzadkimi przypadkami niewydolności wątroby i uszkodzenia hepatocytów, w tym zgonów. U 1,1% pacjentów leczenie przerwano z powodu działań niepożądanych wątrobowych, z czego 0,4% stanowiły przypadki ciężkie.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, bilirubina, cholestaza, eozynofilia, fosfataza zasadowa, gammaglutamylotransferaza, hemoliza, hiperkaliemia, hipoalbuminemia, hipofosfatemia, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, hiponatremia, jadłowstręt, leukopenia, neutropenia, niedokrwistość, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność wątroby, nowotwór krwi, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, powiększenie wątroby, przeszczep komórek macierzystych, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe, rumień wielopostaciowy, toksyczna nekroliza naskórka, toksyczny wykwit skórny, trombocytopenia, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, zapalenie wątroby, zapalenie żył, zespół Leylla, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Ondansetron – Działania niepożądane
Ondansetron, selektywny antagonista receptora 5-HT3, jest szeroko stosowany w profilaktyce i leczeniu nudności oraz wymiotów indukowanych chemioterapią, radioterapią oraz w okresie pooperacyjnym. Dostępny w formach doustnych (tabletki powlekane, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, syrop), czopkach oraz do podawania dożylnego (roztwory do wstrzykiwań i infuzji), wykazuje profil bezpieczeństwa z dominującymi działaniami niepożądanymi o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym jest ból głowy (≥ 1/10), zwykle przejściowy i ustępujący samoistnie lub po zastosowaniu leków przeciwbólowych. Często obserwuje się również zaparcia (≥ 1/100 do < 1/10) wynikające z wydłużenia pasażu jelitowego oraz uczucie gorąca lub zaczerwienienie skóry podczas dożylnego podawania. Rzadziej występują drgawki, zaburzenia ruchowe, zawroty głowy, przemijające zaburzenia widzenia, a bardzo rzadko przemijający zanik widzenia, głównie u pacjentów leczonych jednocześnie chemioterapeutykami, w tym cisplatyną.
anafilaksja, antagonista receptora 5-HT3, ból głowy, ból w klatce piersiowej, bradykardia, chemioterapia, cisplatyna, częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes, czkawka, drgawka, dyskineza, enzym wątrobowy, lek przeciwwymiotny, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, nudności i wymioty, ondansetron, radioterapia, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja dystoniczna, reakcja nadwrażliwości, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, toksyczny wykwit skórny, układ pozapiramidowy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie ruchowe, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie widzenia, zanik widzenia, zaparcie, zawał serca, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Telmisartan Viatris 80 mg
Profil bezpieczeństwa telmisartanu został szczegółowo oceniony w badaniach klinicznych oraz długoterminowych, obejmujących 21 642 pacjentów z nadciśnieniem tętniczym oraz w celu zmniejszenia ryzyka sercowo-naczyniowego. Do poważnych działań niepożądanych należą rzadkie reakcje anafilaktyczne i obrzęk naczynioruchowy (częstość ≥ 1/10 000 do <1/1 000), które mogą prowadzić do zagrażających życiu obstrukcji dróg oddechowych. Inne istotne działania to ostra niewydolność nerek oraz posocznica, obserwowana częściej w grupie leczonej telmisartanem w badaniu PRoFESS. Częstość działań niepożądanych nie koreluje z dawką, płcią, wiekiem ani rasą, jednak pacjenci japońscy wykazują zwiększone ryzyko zaburzeń czynności wątroby, co sugeruje podłoże genetyczne. Hipotonia jest częstym działaniem u pacjentów z już kontrolowanym ciśnieniem tętniczym, a zgłaszano także przypadki choroby śródmiąższowej płuc, choć związek przyczynowy nie jest jednoznaczny.
bezsenność, bradykardia, choroba śródmiąższowa płuc, depresja, dna moczanowa, duszność, enzymy wątrobowe, eozynofilia, fosfokinaza kreatyninowa, hiperkaliemia, hipoglikemia, hipotonia, małopłytkowość, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, objawy grypopodobne, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pokrzywka, posocznica, reakcja anafilaktyczna, rwa kulszowa, tachykardia, toksyczny wykwit skórny, zakażenie dróg moczowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zapalenie pęcherza, zapalenie ścięgien, zapalenie zatok - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bloctil 100 mg
Produkt leczniczy Bloctil, zawierający 100 mg racekadotrylu w postaci kapsułek twardych, wykazuje profil działań niepożądanych potwierdzony w badaniach klinicznych na 2193 dorosłych pacjentach z ciężką biegunką. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest ból głowy (często, ≥1/100 do <1/10). W zakresie układu odpornościowego odnotowano rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu reakcje, takie jak wstrząs anafilaktyczny (częstość nieznana). Skórne działania niepożądane obejmują wysypkę i rumień (niezbyt często, ≥1/1000 do <1/100), a także szereg reakcji o nieznanej częstości, w tym rumień wielopostaciowy, obrzęki (języka, twarzy, warg, powiek), pokrzywkę, rumień guzowaty, wysypkę grudkową, świerzbiączkę, świąd, toksyczny wykwit skórny oraz poważny zespół DRESS (reakcja polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi). Zespół DRESS charakteryzuje się wysypką, gorączką, powiększeniem węzłów chłonnych oraz zajęciem narządów wewnętrznych, takich jak wątroba, nerki i płuca.
ból głowy, ciężka biegunka, DRESS, eozynofilia, farmakovigilance, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, obrzęk języka, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk powiek, obrzęk twarzy, obrzęk warg, pokrzywka, powiększenie węzłów chłonnych, racekadotryl, reakcja nadwrażliwości, rumień, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, SCAR, świąd, świerzbiączka, toksyczny wykwit skórny, wstrząs anafilaktyczny, wysypka, wysypka grudkowa, zespół DRESS - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atazanavir Accord 300 mg
Atazanavir Accord, zawierający atazanawiru siarczan, jest stosowany w dawce 400 mg raz na dobę lub 300 mg z rytonawirem 100 mg raz na dobę u dorosłych pacjentów zakażonych HIV. Profil bezpieczeństwa opiera się na badaniach klinicznych obejmujących 1806 pacjentów, z medianą czasu leczenia odpowiednio 52 i 96 tygodni. Najczęstsze działania niepożądane to nudności (20%), biegunka (10%) oraz żółtaczka (13% przy dawce 400 mg, 19% w skojarzeniu z rytonawirem), pojawiająca się zwykle w ciągu kilku dni do miesięcy od rozpoczęcia terapii. Istotne jest monitorowanie funkcji nerek, gdyż obserwowano przypadki przewlekłej choroby nerek, zwłaszcza przy łącznym narażeniu na atazanawir i rytonawir, niezależnie od stosowania tenofowiru. W trakcie terapii należy także kontrolować parametry metaboliczne, ze względu na ryzyko wzrostu masy ciała oraz stężenia lipidów i glukozy we krwi.
aminotransferaza alaninowa, aminotransferaza asparaginianowa, atazanawir, autoimmunologiczne zapalenie wątroby, białkomocz, bilirubina całkowita, blok przedsionkowo-komorowy, choroba Gravesa-Basedowa, ciężki niedobór odporności, ginekomastia, granulocyty obojętnochłonne, kamica nerkowa, kinaza kreatynowa, krwiomocz, lek przeciwretrowirusowy, martwica kości, miopatia, nukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy, obrzęk naczynioruchowy, przewlekła choroba nerek, rumień wielopostaciowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, terapia przeciwretrowirusowa, toksyczny wykwit skórny, wirusowe zapalenie wątroby, wysypka, zakażenie HIV, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ondansetron Kabi 0,08 mg/ml
Ondansetron Kabi, dostępny w postaci roztworu do infuzji o stężeniach 0,08 mg/ml i 0,16 mg/ml, wykazuje profil działań niepożądanych sklasyfikowanych według częstości występowania. Najczęstsze działania obejmują ból głowy (bardzo często, ≥1/10), uczucie gorąca i czkawkę (często, ≥1/100 do <1/10), a także zaparcia i zawroty głowy (niezbyt często, ≥1/1000 do <1/100). Rzadkie działania niepożądane (≥1/10 000 do <1/1000) to m.in. reakcje nadwrażliwości, drgawki, przemijające zaburzenia widzenia, arytmie, wydłużenie odstępu QTc oraz niedociśnienie tętnicze. Bardzo rzadkie zdarzenia (<1/10 000) obejmują anafilaksję, przemijającą ślepotę, niedokrwienie mięśnia sercowego oraz toksyczne wykwity skórne, w tym toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, które mogą zagrażać życiu. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży jest zgodny z obserwowanym u dorosłych, z uwzględnieniem szczególnej ostrożności w przypadku zaburzeń neurologicznych i reakcji nadwrażliwości.
anafilaksja, antagonista receptora 5-HT3, arytmia, ból głowy, bradykardia, chemioterapia cisplatyną, choroba wieńcowa, częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes, czkawka, drgawka, dyskineza, działanie niepożądane, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, obrzęk naczynioruchowy, ondansetron, parametry czynności wątroby, przemijająca ślepota, reakcja dystoniczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja pozapiramidowa, roztwór do infuzji, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, toksyczny wykwit skórny, wydłużenie odstępu QTc, zaburzenie widzenia, zaparcie, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Debridat 100 mg
Trimebutyna maleinian, substancja czynna leku Debridat w dawce 100 mg w postaci tabletek powlekanych, może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i charakterze, sklasyfikowane według układów i narządów oraz kategorii CIOMS III. Najczęściej obserwuje się reakcje nadwrażliwości skórnej, takie jak kontaktowe zapalenie skóry, świąd, pokrzywka oraz wysypka o umiarkowanym nasileniu (częstość nieznana lub niezbyt często, tj. ≥0,1% do <1%). Szczególnie istotne klinicznie są ciężkie reakcje skórne, w tym ostra uogólniona osutka krostkowa, rumień wielopostaciowy, toksyczne wykwity skórne oraz złuszczające zapalenie skóry, które wymagają natychmiastowego odstawienia leku i interwencji medycznej. Ponadto, stany przedomdleniowe i omdlenia obserwowano głównie po dożylnym podaniu leku, a nie po doustnej formie.
ciężka reakcja skórna, kontaktowe zapalenie skóry, nadzór nad bezpieczeństwem farmakoterapii, osutka krostkowa, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rumień, rumień wielopostaciowy, stan przedomdleniowy, stosunek korzyści do ryzyka, świąd, toksyczny wykwit skórny, trimebutyna maleinian, wysypka, zaburzenie skóry, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu nerwowego, zapalenie skóry, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atossa 8 mg
Ondansetron, substancja czynna leku Atossa 8 mg tabletki powlekane, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu, potwierdzony zarówno badaniami klinicznymi, jak i obserwacjami po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym są bóle głowy (bardzo często, >10%), natomiast rzadziej obserwuje się poważne reakcje nadwrażliwości typu natychmiastowego, w tym anafilaksję (rzadko, 0,01-0,1%). W zakresie układu nerwowego odnotowano drgawki i objawy pozapiramidowe (niezbyt często, 0,1-1%), a także zawroty głowy (rzadko, 0,01-0,1%). Do działań sercowych należą arytmie, bóle w klatce piersiowej i bradykardia (niezbyt często), a także rzadkie przypadki wydłużenia odstępu QT, które mogą prowadzić do torsade de pointes. Zgłaszano również niedokrwienie mięśnia sercowego o nieznanej częstości. Wśród działań naczyniowych często występuje uczucie gorąca i zaczerwienienie skóry, a niedociśnienie tętnicze pojawia się niezbyt często i wymaga monitorowania hemodynamicznego.
arytmia, ból głowy, ból w klatce piersiowej, bradykardia, częstoskurcz komorowy typu torsade de pointes, czkawka, drgawka, dyskineza, napad dystoniczny, napadowe przymusowe patrzenie w górę, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewyraźne widzenie, objaw pozapiramidowy, ondansetron, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości typu natychmiastowego, ruch mimowolny, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, toksyczny wykwit skórny, torsade de pointes, uczucie ciepła, uczucie gorąca, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie widzenia, zanik widzenia, zaparcie, zawrót głowy, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tiorfan 100 mg
Racekadotryl, substancja czynna preparatu Tiorfan 100 mg, stosowana w leczeniu ciężkiej biegunki, może wywoływać działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. W badaniach klinicznych obejmujących 2193 pacjentów leczonych racekadotrylem oraz 282 pacjentów otrzymujących placebo, najczęściej zgłaszanym działaniem niepożądanym były bóle głowy (częstość ≥1/100 do <1/10). Działania skórne, takie jak wysypka i rumień, występowały niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), natomiast ciężkie reakcje skórne, w tym rumień wielopostaciowy, obrzęki (języka, twarzy, warg, powiek), pokrzywka, rumień guzowaty, wysypka grudkowa, świerzbiączka, świąd oraz toksyczny wykwit skórny i reakcja DRESS, mają częstość nieznaną, ale wymagają szczególnej uwagi klinicznej ze względu na potencjalne zagrożenie życia. Ponadto, zgłaszano wstrząs anafilaktyczny jako nagłą, zagrażającą życiu reakcję alergiczną o nieznanej częstości występowania.
ból głowy, ciężka biegunka, ciężkie skórne działania niepożądane, działanie niepożądane, obrzęk języka, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk powiek, obrzęk twarzy, obrzęk warg, placebo, pokrzywka, racekadotryl, reakcja na lek z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi, reakcja polekowa z eozynofilią, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, substancja czynna, świąd, świerzbiączka, tiorfan, toksyczny wykwit skórny, wstrząs anafilaktyczny, wysypka grudkowa, zespół DRESS - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ircolon 100 mg
Trimebutyna maleinian, substancja czynna leku Ircolon w dawce 100 mg, może wywoływać działania niepożądane obejmujące różne układy narządów. W obrębie układu immunologicznego obserwowano reakcje nadwrażliwości o nieznanej częstości, w tym potencjalnie zagrażające życiu reakcje anafilaktyczne. W zakresie układu nerwowego odnotowano stany przedomdleniowe i omdlenia z częstością niezbyt często (pomiędzy 1/1000 a 1/100), co wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko urazów wtórnych. Działania niepożądane dotyczące skóry i tkanki podskórnej obejmują wysypkę (częstość niezbyt często) oraz poważne reakcje skórne o nieznanej częstości, takie jak ostra uogólniona osutka krostkowa, rumień wielopostaciowy, toksyczne wykwity skórne, złuszczające zapalenie skóry, kontaktowe zapalenie skóry, zapalenie skóry, rumień, świąd i pokrzywka.
dermatoza, działanie niepożądane, kontaktowe zapalenie skóry, leukocytoza, nadwrażliwość, omdlenie, ostra uogólniona osutka krostkowa, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja polekowa, rumień, rumień wielopostaciowy, stan przedomdleniowy, świąd, toksyczny wykwit skórny, trimebutyna maleinian, wysypka, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zapalenie skóry, złuszczające zapalenie skóry