wiązanie z białkiem osocza

Wiązanie z białkiem osocza to proces, w którym leki lub inne substancje chemiczne łączą się z białkami znajdującymi się w osoczu krwi. Jest to kluczowy parametr farmakokinetyczny, który wpływa na dystrybucję, metabolizm i eliminację leków z organizmu.

Główne białka osocza zaangażowane w ten proces to albumina (wiążąca leki kwaśne) oraz alfa-1-kwaśna glikoproteina (wiążąca leki zasadowe). Stopień wiązania z białkami osocza wyrażany jest jako procent leku związanego i może wahać się od niemal 0% do ponad 99%. Tylko niezwiązana (wolna) frakcja leku może przenikać przez błony komórkowe i wywoływać efekt terapeutyczny.

Wysoki stopień wiązania z białkami osocza (>90%) prowadzi do wydłużonego czasu półtrwania leku, zmniejszonej objętości dystrybucji oraz większego ryzyka interakcji lekowych poprzez konkurencyjne wypieranie z miejsc wiążących. Parametr ten ma istotne znaczenie kliniczne przy doborze dawkowania, szczególnie u pacjentów z hipoalbuminemią, niewydolnością nerek czy wątroby oraz w populacjach pediatrycznych i geriatrycznych.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl