zaburzenie przepływu moczu

Zaburzenie przepływu moczu to stan kliniczny charakteryzujący się nieprawidłowym oddawaniem moczu, który może objawiać się jako osłabiony strumień, przerywany przepływ, konieczność parcia podczas mikcji lub niepełne opróżnianie pęcherza moczowego. Jest to objaw często występujący w urologii, mogący wskazywać na różnorodne schorzenia układu moczowego.

Przyczyny zaburzeń przepływu moczu mogą być zróżnicowane i obejmują: przerost gruczołu krokowego (BPH) u mężczyzn, zwężenie cewki moczowej, kamicę układu moczowego, nowotwory, zaburzenia neurologiczne wpływające na czynność pęcherza, a także skutki uboczne niektórych leków. Diagnostyka obejmuje badanie fizykalne, badania obrazowe, badanie urodynamiczne oraz w niektórych przypadkach cystoskopię.

W ocenie zaburzeń przepływu moczu kluczowe znaczenie ma badanie uroflowmetryczne, które pozwala na obiektywną ocenę parametrów mikcji. Mierzy ono objętość moczu oddanego w jednostce czasu, maksymalny i średni przepływ cewkowy oraz czas mikcji. Obniżone wartości przepływu (poniżej 15 ml/s u mężczyzn i 20 ml/s u kobiet) mogą wskazywać na przeszkodę podpęcherzową lub osłabioną kurczliwość wypieracza pęcherza moczowego.

Leczenie zaburzeń przepływu moczu zależy od przyczyny i może obejmować farmakoterapię (np. alfa-blokery, inhibitory 5-alfa-reduktazy w BPH), interwencje chirurgiczne (TURP, uretrotomia), neuromodulację w przypadku zaburzeń neurogennych lub leczenie choroby podstawowej. Nieleczone zaburzenia przepływu mogą prowadzić do poważnych powikłań, takich jak nawracające infekcje dróg moczowych, kamica pęcherza, uszkodzenie nerek na skutek wstecznego ciśnienia czy zatrzymanie moczu.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl