zespół parkinsonowski polekowy

Zespół parkinsonowski polekowy to neurologiczne zaburzenie ruchu wywołane stosowaniem niektórych leków, głównie neuroleptyków blokujących receptory dopaminergiczne w układzie nigrostriatalnym. Objawy przypominają chorobę Parkinsona i obejmują sztywność mięśniową, drżenie spoczynkowe, spowolnienie ruchowe (bradykinezję) oraz zaburzenia postawy.

Najczęściej zespół ten wywołują klasyczne neuroleptyki (haloperydol, chlorpromazyna, flufenazyna), niektóre leki przeciwwymiotne (metoklopramid), leki przeciwdepresyjne oraz antagoniści wapnia. Objawy zazwyczaj rozwijają się w ciągu kilku tygodni lub miesięcy od rozpoczęcia terapii i są zależne od dawki leku.

W przeciwieństwie do choroby Parkinsona, polekowy zespół parkinsonowski ma lepsze rokowanie – objawy zwykle ustępują po odstawieniu leku wywołującego w ciągu kilku tygodni do kilku miesięcy. W przypadku konieczności kontynuowania leczenia neuroleptykami można rozważyć redukcję dawki, zmianę na atypowy neuroleptyk o mniejszym powinowactwie do receptorów D2 lub włączenie leków przeciwparkinsonowskich.

Diagnostyka różnicowa powinna uwzględniać idiopatyczną chorobę Parkinsona, parkinsonizm naczyniowy, atypowe zespoły parkinsonowskie oraz inne przyczyny zaburzeń ruchu. Kluczowy dla rozpoznania jest dokładny wywiad farmakologiczny oraz czasowy związek pomiędzy wprowadzeniem leku a wystąpieniem objawów.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl