substancja przeciwutleniająca
Substancja przeciwutleniająca (antyoksydant) to związek chemiczny, który neutralizuje szkodliwe działanie wolnych rodników w organizmie. Wolne rodniki to niestabilne cząsteczki posiadające niesparowany elektron, które uszkadzają komórki i przyspieszają procesy starzenia oraz rozwój chorób przewlekłych.
Antyoksydanty działają poprzez oddawanie elektronów wolnym rodnikom, stabilizując je i przerywając łańcuchową reakcję oksydacyjną. W organizmie funkcjonują zarówno endogenne systemy antyoksydacyjne (np. enzymy: dysmutaza ponadtlenkowa, katalaza, peroksydaza glutationowa), jak i egzogenne przeciwutleniacze dostarczane z pożywieniem.
Do najważniejszych przeciwutleniaczy należą: witaminy (A, C, E), karotenoidy, flawonoidy, polifenole, selen, cynk oraz glutation. Bogate źródła antyoksydantów to owoce jagodowe, warzywa, orzechy, herbata, kakao i przyprawy. W medycynie klinicznej terapie antyoksydacyjne są badane w kontekście chorób neurodegeneracyjnych, chorób układu sercowo-naczyniowego, nowotworów oraz stanów zapalnych.
Warto podkreślić, że optymalny balans oksydacyjno-redukcyjny w organizmie jest istotny dla zdrowia, a nadmierna suplementacja antyoksydantami może zaburzać fizjologiczne funkcje wolnych rodników, które w kontrolowanych ilościach pełnią ważne funkcje sygnalizacyjne i obronne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Torecan 6,5 mg/ml
Produkt leczniczy Torecan to roztwór do wstrzykiwań zawierający tietyloperazynę w formie jabłczanu o stężeniu 6,5 mg/ml, dostarczany w ampułkach o pojemności 1 ml. Substancje pomocnicze obejmują kwas askorbinowy (jako przeciwutleniacz), sorbitol (E420) w ilości 40 mg/ml oraz pirosiarczyn sodu (E223) w ilości 0,5 mg/ml, które mają znaczenie kliniczne ze względu na swoje właściwości stabilizujące i konserwujące. Preparat ma postać przezroczystego, bezbarwnego lub lekko żółtego roztworu i nie powinien być mieszany z innymi roztworami do wstrzykiwań ze względu na fizyczną niezgodność.
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vaminolact –
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa roztworu do infuzji Vaminolact wykazały dobrą tolerancję farmakologiczną, co potwierdza jego potencjał do bezpiecznego stosowania klinicznego. Preparat zawiera 65,3 g/l aminokwasów, w tym 31,9 g/l aminokwasów niezbędnych (wraz z cysteiną, histydyną i tyrozyną) w zbilansowanych proporcjach. Szczegółowa analiza poszczególnych aminokwasów, takich jak L-alanina (6,3 g/1000 ml), L-arginina (4,1 g/1000 ml), L-glutaminowy kwas (7,1 g/1000 ml) czy L-leucyna (7,0 g/1000 ml), potwierdziła ich dobrą tolerancję i brak efektów toksycznych w badaniach przedklinicznych. Roztwór nie zawiera elektrolitów, a jego pH wynosi 5,2, z osmolalnością na poziomie 510 mOsm/kg wody, co jest istotne dla bezpieczeństwa i biodostępności składników aktywnych.
alanina, aminokwas niezbędny, aminokwas warunkowo niezbędny, arginina, bezpieczeństwo farmakologiczne, biodostępność, cysteina, cystyna, działanie niepożądane, fenyloalanina, glicyna, histydyna, izoleucyna, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy, leucyna, lizyna, metionina, osmolalność, profil toksykologiczny, prolina, roztwór do infuzji, seryna, skład aminokwasów, substancja przeciwutleniająca, tauryna, treonina, tryptofan, tyrozyna, walina, zawartość aminokwasów - Leksykon leków
Skład i postać leku – Pevaryl 10 mg/g
Lek Pevaryl w postaci kremu zawiera ekonazolu azotan w stężeniu 10 mg/g, należący do grupy przeciwgrzybiczych pochodnych imidazolowych. Krem jest przeznaczony do stosowania miejscowego na skórę, co umożliwia skuteczną penetrację substancji czynnej do miejsca zakażenia. W składzie znajdują się również substancje pomocnicze o znanym działaniu klinicznym, takie jak kwas benzoesowy (2 mg/g) pełniący funkcję konserwantu oraz butylohydroksyanizol (0,052 mg/g) o właściwościach przeciwutleniających. Pozostałe składniki, w tym parafina ciekła, makrogologlicerydów oleiniany oraz makrogolo-6 i makrogolo-32 glikolu stearynian, odpowiadają za odpowiednią konsystencję i stabilność preparatu.
butylohydroksyanizol, Econazoli nitras, ekonazol, interakcja niepożądana, krem leczniczy, kwas benzoesowy, lek przeciwgrzybiczny, makrogologlicerydów oleinian, niezgodność farmaceutyczna, parafina ciekła, penetracja substancji czynnej, Pevaryl, pochodna imidazolowa, stosowanie miejscowe, substancja konserwująca, substancja przeciwutleniająca - Leksykon leków
Skład i postać leku – Vamin 18 Electrolyte-Free –
Vamin 18 Electrolyte-Free to roztwór do infuzji stosowany w żywieniu pozajelitowym w warunkach szpitalnych, zawierający 114 g/l aminokwasów, w tym 51,6 g/l aminokwasów niezbędnych, takich jak L-alanina (16,0 g/1000 ml), L-arginina (11,3 g/1000 ml) oraz L-lizyna (9,0 g/1000 ml). Preparat charakteryzuje się pH 5,6, osmolalnością 1130 mOsm/kg wody oraz zawartością azotu 18 g/l. Wartość energetyczna wynosi 1,9 MJ/l (460 kcal/l). Roztwór nie zawiera elektrolitów, poza około 110 mmol octanu (kwas octowy i octan lizyny), ani substancji przeciwutleniających. Produkt dostępny jest w butelkach 500 ml i 1000 ml, przeznaczony do podawania dożylnego, z możliwością aseptycznego dodawania kompatybilnych roztworów leków, elektrolitów i składników odżywczych, takich jak Addamel N, Addiphos, NaCl, KCl, MgSO₄ oraz glukonolaktobionian wapnia, z zachowaniem odpowiedniej kolejności i zasad aseptyki.
aminokwas, aminokwas niezbędny, chlorek potasu, chlorek sodu, emulsja tłuszczowa, fosforan nieorganiczny, glicyna, glukonolaktobionian wapnia, infuzja dożylna, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy, kwas octowy lodowaty, L-alanina, L-arginina, L-cysteina, L-fenyloalanina, L-histydyna, L-izoleucyna, L-leucyna, L-metionina, L-prolina, L-seryna, L-treonina, L-tryptofan, L-tyrozyna, L-walina, niezgodność farmaceutyczna, octan lizyny, osmolalność, pierwiastek śladowy, roztwór do infuzji, siarczan magnezu, substancja przeciwutleniająca, witamina rozpuszczalna w tłuszczach, witamina rozpuszczalna w wodzie, woda do wstrzykiwań, zakażenie mikrobiologiczne, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Amikacin Adamed 250 mg/ml
Amikacin Adamed to roztwór do wstrzykiwań o stężeniu 250 mg/ml, dostępny w fiolkach 2 ml zawierających łącznie 500 mg amikacyny w formie siarczanu. Preparat zawiera substancje pomocnicze takie jak sodu cytrynian (bufor pH), sodu pirosiarczyn (E 223, 6,60 mg/ml) o działaniu przeciwutleniającym, kwas siarkowy do regulacji pH oraz wodę do wstrzykiwań. Roztwór ma pH w zakresie 3,5-5,5 i jest klarowny, bezbarwny lub jasnożółty, co nie wpływa na bezpieczeństwo stosowania. Przy podaniu domięśniowym nie wymaga rozcieńczania, natomiast do infuzji dożylnej należy rozcieńczyć lek w 0,9% roztworze chlorku sodu lub 5% roztworze glukozy, tak aby stężenie amikacyny wynosiło 2,5-5 mg/ml (np. 500 mg w 200 ml rozpuszczalnika). Ze względu na ryzyko niezgodności farmaceutycznych, amikacyny nie należy mieszać z innymi lekami w jednej strzykawce lub zestawie infuzyjnym.
cytrynian sodu, fiolka ze szkła, infuzja dożylna, kwas siarkowy, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, pirosiarczyn sodu, podanie domięśniowe, roztwór do wstrzykiwań, siarczan amikacyny, stężenie antybiotyku, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja przeciwutleniająca, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań, związek buforujący - Leksykon leków
Skład i postać leku – Salofalk 4 g/60 ml
Lek Salofalk w postaci zawiesiny doodbytniczej o stężeniu 4 g/60 ml zawiera 4 g mesalazyny (kwasu 5-aminosalicylowego) jako substancję czynną w jednej dawce (60 ml). Mesalazyna jest odpowiedzialna za działanie terapeutyczne leku. Preparat zawiera również substancje pomocnicze, takie jak pirosiarczyn potasu (maksymalnie 280,8 mg, co odpowiada 0,16 g dwutlenku siarki) oraz benzoesan sodu (60 mg), które pełnią funkcje konserwujące i przeciwutleniające. Zawiesina jest jednorodna, o kremowo-jasnobrązowym kolorze, przeznaczona do podawania doodbytniczego w formie wlewów, pakowana w butelki LDPE z kaniulami ułatwiającymi aplikację, w opakowaniach zawierających 7 butelek po 60 ml każda.
Okres ważności leku wynosi 2 lata, a preparat należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu, chroniącym przed światłem, bez specjalnych wymagań temperaturowych. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych ani konieczności specjalnego przygotowania do stosowania. Niewykorzystane resztki leku powinny być usuwane zgodnie z lokalnymi przepisami. Substancje pomocnicze, takie jak disodu edetynian, karbomer, potasu octan, guma ksantan oraz woda oczyszczona, zapewniają stabilność, odpowiednią konsystencję i właściwości fizykochemiczne zawiesiny.
benzoesan sodu, disodu edetynian, guma ksantan, karbomer, kwas 5-aminosalicylowy, mesalazyna, niezgodność farmaceutyczna, octan potasu, pirosiarczyn potasu, podanie doodbytnicze, polietylen małej gęstości, substancja buforująca, substancja przeciwutleniająca, wlew doodbytniczy, zawiesina doodbytnicza, związek chelatujący - Leksykon substancji czynnych
Cystyna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa roztworu Vamin 14 Electrolyte-Free, zawierającego L-cysteinę i L-cystynę w łącznej ilości 420 mg/1000 ml, wykazały dobrą tolerancję aminokwasów siarkowych podawanych pozajelitowo. Roztwór charakteryzuje się pH 5,6, co zapewnia stabilność cystyny, oraz osmolalnością 810 mOsm/kg wody, co jest istotne dla bezpieczeństwa infuzji. Zawartość azotu wynosząca 13,5 g/l nie wpływa negatywnie na funkcje nerek, a wartość energetyczna 1,4 MJ/l (350 kcal/l) jest bezpieczna w kontekście terapii żywieniowej. Brak dodatku substancji przeciwutleniających potwierdza stabilność cystyny bez ryzyka interakcji farmakologicznych.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Pevisone (10 mg + 1,1 mg)/g
PEVISONE to krem o stężeniu 10 mg ekonazolu azotanu oraz 1,1 mg triamcynolonu acetonidu na gram preparatu, łączący działanie przeciwgrzybicze i przeciwzapalne. W skład kremu wchodzą również substancje pomocnicze, takie jak 2 mg kwasu benzoesowego (E 210) oraz 0,2 mg butylohydroksyanizolu (E 320) na gram, które mogą wywoływać reakcje niepożądane u niektórych pacjentów. Pozostałe składniki pomocnicze to m.in. disodu edetynian, parafina ciekła, makrogologlicerydów oleiniany oraz glikole modyfikujące konsystencję, co zapewnia stabilność i odpowiednią formę farmaceutyczną kremu.
butylohydroksyanizol, disodu edetynian, działanie przeciwgrzybicze, działanie przeciwzapalne, ekonazol azotan, emulgator, krem, kwas benzoesowy, makrogologlicerydów oleiniany, niezgodność farmaceutyczna, parafina ciekła, reakcja niepożądana, stabilność fizykochemiczna, stosowanie miejscowe, substancja chelatująca, substancja przeciwutleniająca, triamcynolon acetonid, żywica epoksydowa - Leksykon substancji czynnych
L-asparaginowy kwas – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Kwas L-asparaginowy jest istotnym aminokwasem endogennym obecnym w roztworach do infuzji stosowanych w żywieniu pozajelitowym, takich jak Vamin 18 Electrolyte-Free (3,4 g/1000 ml) oraz Vaminolact (4,1 g/1000 ml). Preparaty te charakteryzują się różną całkowitą zawartością aminokwasów (114 g/l w Vamin 18 Electrolyte-Free i 65,3 g/l w Vaminolact) oraz parametrami fizykochemicznymi, w tym pH odpowiednio 5,6 i 5,2 oraz osmolalnością 1130 mOsm/kg i 510 mOsm/kg wody. Wartości energetyczne wynoszą 1,9 MJ/l (460 kcal/l) dla Vamin 18 Electrolyte-Free oraz 1,0 MJ/l (240 kcal/l) dla Vaminolact, a zawartość azotu to odpowiednio 18 g/l i 9,3 g/l. Preparaty różnią się także obecnością elektrolitów – Vamin 18 Electrolyte-Free zawiera około 110 mmol octanu, natomiast Vaminolact nie zawiera elektrolitów.
aminokwas, aminokwas endogenny, badanie przedkliniczne, kwas L-asparaginowy, niezbędny aminokwas, osmolalność, parametr fizykochemiczny, pH, preparat do żywienia pozajelitowego, profil bezpieczeństwa, roztwór do infuzji, substancja przeciwutleniająca, synteza białka, terapia żywieniowa, Vamin 18 Electrolyte-Free, Vaminolact, wartość energetyczna, zawartość azotu, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Dl-alfa-tokoferol – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Dl-alfa-tokoferol, obecny w produkcie leczniczym Omegaven w stężeniu 0,015-0,0296 g/100 ml emulsji jako przeciwutleniacz, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w okresie rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Aktualnie brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa tej substancji w tych grupach pacjentek, w tym wpływu na płodność, przebieg ciąży oraz rozwój płodu i dziecka karmionego piersią. Z tego względu Omegaven nie powinien być stosowany u kobiet w ciąży i laktacji, chyba że korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu lub dziecka, a brak jest alternatywnych, bezpieczniejszych metod leczenia.
dl-alfa-tokoferol, emulsja do infuzji, emulsja Omegaven, fosfolipidy jaja, karmienie piersią, kwas dokozaheksaenowy, kwas eikozapentaenowy, kwasy EPA i DHA, laktacja, metoda terapeutyczna, okres rozrodczy, olej rybny wysoko oczyszczony, Omegaven, profil bezpieczeństwa, przeciwutleniacz, rozwój płodu, stosunek korzyści do ryzyka, substancja pomocnicza, substancja przeciwutleniająca - Leksykon substancji czynnych
Cystyna – Właściwości farmakodynamiczne
Preparat do żywienia pozajelitowego Vamin 14 Electrolyte-Free zawiera cystynę w formie mieszaniny L-cysteiny i L-cystyny w stężeniu 420 mg/1000 ml roztworu, wchodzącą w skład całkowitej puli aminokwasów niezbędnych o łącznej zawartości 38,7 g/l. Roztwór charakteryzuje się pH 5,6, osmolalnością 810 mOsm/kg H2O oraz zawartością azotu 13,5 g/l, a także buforującym dodatkiem około 90 mmol octanu. Aminokwasy zawarte w preparacie obejmują zarówno egzogenne (np. L-izoleucyna 4,2 g/l, L-leucyna 5,9 g/l, L-walina 5,5 g/l, L-lizyna 6,8 g/l), względnie niezbędne (L-arginina 8,4 g/l, L-histydyna 5,1 g/l), jak i nieegzogenne, co zapewnia zrównoważony profil aminokwasowy niezbędny do wsparcia procesów anabolicznych. Preparat nie wykazuje specyficznych działań farmakodynamicznych poza właściwościami odżywczymi typowymi dla aminokwasów.
alanina, aminokwas aromatyczny, aminokwas niezbędny, aminokwas rozgałęziony, aminokwas siarkowy, aminokwas względnie niezbędny, arginina, cysteina, cystyna, fenyloalanina, glicyna, histydyna, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy, lizyna, metionina, mostek disiarczkowy, octan lizyny, osmolalność, proces anaboliczny, prolina, roztwór do infuzji, seryna, substancja przeciwutleniająca, substrat energetyczny, terapia żywieniowa, treonina, tryptofan, tyrozyna, Vamin 14 Electrolyte-Free, wartość energetyczna, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Jext 150 mcg
Produkt leczniczy Jext to adrenalina w postaci roztworu do wstrzykiwań, dostępna w dwóch dawkach: 150 µg (0,15 mL) i 300 µg (0,3 mL) adrenaliny (winian) o stężeniu 1 mg/mL. Preparat jest podawany za pomocą półautomatycznego wstrzykiwacza jednodawkowego, z igłą o długości 13 mm (dla dawki 150 µg) lub 15 mm (dla dawki 300 µg). W skład leku wchodzą substancje pomocnicze, takie jak chlorek sodu, pirosiarczyn sodu (E 223) w ilości 0,086 mg/dawkę (150 µg) lub 0,171 mg/dawkę (300 µg), kwas solny oraz woda do wstrzykiwań. Wstrzykiwacz zawiera łącznie 1,4 mL roztworu, z czego podawana jest tylko pojedyncza dawka, a pozostały roztwór pozostaje w urządzeniu. Obecność pęcherzyka powietrza jest normalna i nie wpływa na skuteczność leku.
adrenalina, adrenalina winianowa, ciśnienie osmotyczne, dawka adrenaliny, okres ważności produktu leczniczego, pH roztworu, produkt leczniczy, reakcja anafilaktyczna, roztwór do wstrzykiwań, sodu pirosiarczyn, substancja pomocnicza, substancja przeciwutleniająca, woda do wstrzykiwań, wstrzykiwacz półautomatyczny, wstrzyknięcie, zgodność farmaceutyczna - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Vamin 14 Electrolyte-Free –
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa produktu leczniczego Vamin 14 Electrolyte-Free potwierdziły dobrą tolerancję roztworu do infuzji zawierającego kompleksową mieszaninę aminokwasów o całkowitej zawartości 85 g/l, w tym 38,7 g/l aminokwasów niezbędnych, w tym cysteiny i tyrozyny. Roztwór charakteryzuje się pH 5,6 oraz osmolalnością 810 mOsm/kg H2O, zawiera 13,5 g/l azotu i dostarcza 1,4 MJ/l (350 kcal/l). Dodatkowo preparat zawiera około 90 mmol octanu w formie kwasu octowego i octanu lizyny, co wpływa na jego profil biochemiczny i tolerancję.
alanina, aminokwas egzogenny, aminokwas endogenny, aminokwas niezbędny, arginina, cysteina, cysteina i tyrozyna, fenyloalanina, glicyna, histydyna, izoleucyna, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy, leucyna, metionina, mieszanina aminokwasów, octan lizyny, osmolalność, parametr fizykochemiczny, profil aminokwasowy, prolina, roztwór do infuzji, seryna, substancja przeciwutleniająca, treonina, tryptofan, tyrozyna, walina - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Vaminolact –
Vaminolact to roztwór do infuzji zawierający 65,3 g/l aminokwasów, w tym 31,9 g/l aminokwasów niezbędnych, o pH 5,2 i osmolalności 510 mOsm/kg wody. Wartość energetyczna wynosi 240 kcal/l (1,0 MJ/l), a zawartość azotu 9,3 g/l. Produkt nie zawiera elektrolitów ani substancji przeciwutleniających. Dawkowanie jest dostosowane do wieku i masy ciała pacjenta, z zaleceniami dla wcześniaków (38-54 ml/kg mc./dobę, 2,5-3,5 g aminokwasów/kg mc./dobę), noworodków urodzonych o czasie (23-46 ml/kg mc./dobę, 1,5-3,0 g/kg mc./dobę), niemowląt (15-38 ml/kg mc./dobę, 1,0-2,5 g/kg mc./dobę) oraz dzieci i młodzieży (15-31 ml/kg mc./dobę, 1,0-2,0 g/kg mc./dobę). U wcześniaków i noworodków zaleca się stopniowe zwiększanie dawki w pierwszych dniach infuzji.