mroczki migocące

Mroczki migocące (łac. mouches volantes, ang. floaters) to zjawisko polegające na dostrzeganiu przez pacjenta ruchomych, ciemnych punktów, plamek lub nitek przemieszczających się w polu widzenia, szczególnie widocznych na jasnym, jednolitym tle. Stanowią one subiektywne wrażenie wzrokowe spowodowane obecnością zmętnień w ciele szklistym oka.

Mroczki migocące najczęściej powstają w wyniku naturalnego procesu starzenia się oka, kiedy ciało szkliste ulega degeneracji i częściowemu skurczeniu, co prowadzi do powstawania zagęszczonych struktur rzucających cień na siatkówkę. Mogą również pojawić się w przebiegu stanów chorobowych takich jak krwotok do ciała szklistego, zapalenie błony naczyniowej, odwarstwienie siatkówki czy retinopatia cukrzycowa.

Diagnostyka mroczków migocących obejmuje badanie dna oka z rozszerzeniem źrenicy oraz badanie ultrasonograficzne gałki ocznej. Nagłe pojawienie się dużej liczby mroczków, zwłaszcza gdy towarzyszy im błyskanie światła (fotopsje) lub ograniczenie pola widzenia, wymaga pilnej konsultacji okulistycznej ze względu na możliwość odwarstwienia siatkówki.

Leczenie mroczków migocących rzadko jest konieczne, ponieważ większość pacjentów z czasem przyzwyczaja się do ich obecności. W ciężkich przypadkach, znacząco upośledzających widzenie, można rozważyć witrektomię – zabieg polegający na usunięciu ciała szklistego i zastąpieniu go roztworem soli fizjologicznej. Procedura ta wiąże się jednak z ryzykiem powikłań, dlatego jest zarezerwowana dla wybranych przypadków.