deficyt witaminy D

Deficyt witaminy D to powszechny problem zdrowotny, który występuje, gdy organizm nie otrzymuje wystarczającej ilości witaminy D z diety lub ekspozycji na promienie słoneczne. Witamina D odgrywa kluczową rolę w gospodarce wapniowo-fosforanowej, mineralizacji kości oraz funkcjonowaniu układu immunologicznego.

Niedobór witaminy D diagnozuje się na podstawie poziomu 25(OH)D w surowicy krwi. Wartości poniżej 20 ng/ml (50 nmol/l) świadczą o deficycie, natomiast stężenia 21-29 ng/ml (52-72 nmol/l) określa się jako niewystarczające. Optymalny poziom to 30-50 ng/ml (75-125 nmol/l).

Konsekwencje deficytu witaminy D mogą być poważne i obejmują: krzywicę u dzieci, osteomalację i osteoporozę u dorosłych, zwiększone ryzyko złamań, osłabienie siły mięśniowej oraz zaburzenia odporności. Badania wskazują również na potencjalne powiązania z chorobami autoimmunologicznymi, sercowo-naczyniowymi, neurologicznymi oraz niektórymi nowotworami.

Leczenie deficytu witaminy D polega na suplementacji preparatami witaminy D3 (cholekalcyferolu). Dawkowanie zależy od stopnia niedoboru, wieku pacjenta oraz chorób współistniejących. W przypadku ciężkiego niedoboru stosuje się dawki terapeutyczne (do 50 000 IU tygodniowo przez 6-8 tygodni), a następnie dawki podtrzymujące. Profilaktyka obejmuje regularną ekspozycję na słońce oraz przyjmowanie suplementów, szczególnie w okresie jesienno-zimowym.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl