lek naczynioaktywny
Leki naczynioaktywne to substancje farmakologiczne wpływające na napięcie ścian naczyń krwionośnych, powodując ich rozszerzenie (wazodylatację) lub zwężenie (wazokonstrykcję). Poprzez modyfikację napięcia mięśniówki gładkiej naczyń, wpływają na opór obwodowy, przepływ krwi oraz ciśnienie tętnicze.
Wazodylatatory (np. nitrogliceryna, hydralazyna, nitroprusydek sodu) zmniejszają napięcie ścian naczyniowych, zwiększając przepływ krwi i obniżając ciśnienie tętnicze. Stosowane są w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej, niewydolności serca oraz wstrząsu kardiogennego.
Wazokonstryktory (np. noradrenalina, fenylefryna, wazopresyna) powodują skurcz naczyń, zwiększając opór obwodowy i ciśnienie tętnicze. Znajdują zastosowanie głównie w stanach wstrząsowych, hipotonii oraz podczas znieczulenia ogólnego do utrzymania odpowiedniego ciśnienia perfuzyjnego narządów.
Leki naczynioaktywne są powszechnie stosowane na oddziałach intensywnej terapii, gdzie precyzyjne zarządzanie hemodynamiką pacjenta ma kluczowe znaczenie. Wymagają one ścisłego monitorowania parametrów życiowych ze względu na potencjalne działania niepożądane oraz konieczność dostosowania dawki do indywidualnej odpowiedzi pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Levosimendan Mercapharm 2,5 mg/ml
Levosimendan Mercapharm, dostępny jako koncentrat o stężeniu 2,5 mg/ml do sporządzania roztworu do infuzji, jest wskazany do stosowania wyłącznie w warunkach szpitalnych, z koniecznością monitorowania EKG, ciśnienia tętniczego, tętna oraz diurezy. Standardowy schemat leczenia obejmuje dawkę nasycającą 6-12 µg/kg mc. podawaną przez 10 minut, a następnie infuzję ciągłą w dawce 0,1 µg/kg mc./min, z możliwością modyfikacji w zakresie 0,05-0,2 µg/kg mc./min w zależności od odpowiedzi hemodynamicznej i tolerancji pacjenta. Dawka nasycająca 6 µg/kg mc. jest preferowana u pacjentów stosujących jednocześnie inne leki rozszerzające naczynia lub inotropowe, natomiast dawka 12 µg/kg mc. zapewnia silniejszą odpowiedź, ale wiąże się z większym ryzykiem działań niepożądanych. Maksymalna dobowa dawka lewozymendanu wynosi 20,86 mg dla pacjenta o masie 70 kg oraz 35,8 mg dla masy 120 kg. Infuzja trwa zwykle 24 godziny, a efekt hemodynamiczny utrzymuje się do 9 dni po zakończeniu podawania.
ciśnienie tętnicze, dawka nasycająca, diureza, efekt hemodynamiczny, elektrokardiogram, infuzja ciągła, infuzja dożylna, klirens kreatyniny, lek inotropowy, lek naczynioaktywny, lek naczyniorozszerzający, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, parametry życiowe, tachykardia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół z odstawienia - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bibloc 1,25 mg
Przedawkowanie bisoprololu fumaranu, substancji czynnej leku Bibloc, może prowadzić do poważnych powikłań kardiologicznych, zwłaszcza u pacjentów z niewydolnością serca, którzy wykazują zwiększoną wrażliwość na toksyczne efekty leku. Opisano przypadki przedawkowania dawkami sięgającymi nawet 2000 mg, z dominującymi objawami takimi jak bradykardia (poniżej 60 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze, blok przedsionkowo-komorowy III° (przy dawce 15 mg), zawroty głowy, skurcz oskrzeli, ostra niewydolność serca oraz hipoglikemia. Wszystkie przypadki zakończyły się powrotem do zdrowia, co wskazuje na relatywnie dobry profil bezpieczeństwa bisoprololu, mimo ryzyka ciężkich objawów klinicznych. Warto podkreślić, że bisoprolol nie jest dializowalny, co ogranicza możliwości detoksykacji w przypadku przedawkowania.
aminofilina, asystolia, beta-2-sympatykomimetyk, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba wieńcowa, EKG, glukagon, hipoglikemia, izoprenalina, lek inotropowy, lek moczopędny, lek naczynioaktywny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, ostra niewydolność serca, POChP, skurcz oskrzeli, stymulator serca, wstrząs kardiogenny, zaburzenia świadomości, zastój krwi