uogólnione zaburzenia lękowe
Uogólnione zaburzenia lękowe (GAD – Generalized Anxiety Disorder) to przewlekłe zaburzenie psychiczne charakteryzujące się nadmiernym, trudnym do kontrolowania niepokojem i lękiem dotyczącym różnych zdarzeń lub czynności. Pacjenci doświadczają uporczywego lęku, który utrzymuje się przez co najmniej 6 miesięcy i jest nieproporcjonalny do rzeczywistego zagrożenia.
W obrazie klinicznym GAD dominują: ciągłe uczucie napięcia, drażliwość, problemy z koncentracją, zaburzenia snu oraz objawy somatyczne (napięcie mięśniowe, bóle głowy, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, pocenie się). Diagnostyka opiera się na kryteriach ICD-10/ICD-11 lub DSM-5 i wymaga wykluczenia organicznych przyczyn lęku, w tym zaburzeń endokrynologicznych czy kardiologicznych.
Leczenie uogólnionych zaburzeń lękowych ma charakter wielokierunkowy. Pierwszą linię terapii stanowią leki przeciwdepresyjne z grupy SSRI (selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny) oraz SNRI (inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny). W krótkotrwałym łagodzeniu objawów pomocne mogą być benzodiazepiny, jednak z uwagi na ryzyko uzależnienia ich stosowanie powinno być ograniczone. Istotnym elementem terapii jest psychoterapia, szczególnie poznawczo-behawioralna (CBT), która wykazuje wysoką skuteczność w długoterminowym leczeniu GAD.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pregabalin Aurovitas 300 mg
Pregabalin Aurovitas, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 75 mg, 150 mg oraz 300 mg, jest wskazany w leczeniu bólu neuropatycznego zarówno obwodowego (neuropatia cukrzycowa, neuralgia popółpaścowa, neuropatie pourazowe), jak i ośrodkowego (ból po urazach rdzenia kręgowego, poudarowy, w stwardnieniu rozsianym). Lek znajduje zastosowanie także jako terapia skojarzona napadów częściowych padaczki u dorosłych, zarówno prostych, złożonych, jak i wtórnie uogólnionych, gdy monoterapia jest nieskuteczna. Ponadto, pregabalina jest efektywna w leczeniu uogólnionych zaburzeń lękowych (GAD), szczególnie u pacjentów z opornością na leki pierwszego rzutu, przeciwwskazaniami do benzodiazepin lub współistniejącymi zaburzeniami snu. Decyzja o zastosowaniu powinna uwzględniać dokładną ocenę kliniczną oraz potencjalne korzyści i ryzyko terapii.
allodynia, benzodiazepiny, ból neuropatyczny, ból neuropatyczny obwodowy, ból neuropatyczny ośrodkowy, klirens kreatyniny, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpadaczkowy, napady częściowe, napady częściowe proste, napady częściowe wtórnie uogólnione, napady częściowe złożone, napięcie mięśniowe, neuralgia popółpaścowa, neuropatia cukrzycowa, obrzęk plamki żółtej, pregabalina, stwardnienie rozsiane, terapia skojarzona, trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, uogólnione zaburzenia lękowe, zaburzenia snu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dulofor 30 mg
Dulofor, zawierający duloksetynę, dostępny jest w kapsułkach dojelitowych o dawkach 30 mg i 60 mg, z dawkowaniem dostosowanym do wskazań klinicznych. W leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych zalecana dawka początkowa i podtrzymująca to 60 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 120 mg/dobę, choć brak jest dowodów na korzyści wyższych dawek. W uogólnionych zaburzeniach lękowych dawka początkowa wynosi 30 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 60 mg/dobę, a w razie potrzeby do 90-120 mg/dobę. W neuropatii cukrzycowej dawka wynosi 60 mg/dobę, z możliwością podziału dawki do 120 mg/dobę. Odpowiedź na leczenie obserwuje się zwykle po 2-4 tygodniach (depresja, lęk) lub po 2 miesiącach (neuropatia). Kontynuacja terapii przez kilka miesięcy jest zalecana w celu zapobiegania nawrotom. U osób starszych nie wymaga się modyfikacji dawki, jednak należy zachować ostrożność przy dawce 120 mg/dobę. Duloksetyna jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) oraz z zaburzeniami czynności wątroby. Nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
ciężka niewydolność nerek, dawka początkowa, dawka podtrzymująca, Dulofor, duloksetyna, duże zaburzenia depresyjne, kapsułki dojelitowe twarde, klirens kreatyniny, łagodne zaburzenie czynności nerek, nawrót choroby, objawy odstawienia, obwodowa neuropatia cukrzycowa, odpowiedź terapeutyczna, osocze, uogólnione zaburzenia lękowe, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zespół odstawienia leku - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Linefor 75 mg
Pregabalina, dostępna w preparacie Linefor w kapsułkach o dawkach od 25 mg do 300 mg, jest stosowana w leczeniu bólu neuropatycznego, padaczki oraz uogólnionych zaburzeń lękowych. Zalecana dawka dobowa wynosi od 150 mg do 600 mg, podzielona na dwie lub trzy dawki. W terapii bólu neuropatycznego i padaczki dawkę rozpoczyna się od 150 mg/dobę, stopniowo zwiększając do maksymalnie 600 mg/dobę w odstępach 1-2 tygodni, natomiast w leczeniu zaburzeń lękowych dawkę zwiększa się stopniowo do 600 mg/dobę w ciągu 3 tygodni. Odstawianie pregabaliny powinno odbywać się stopniowo przez co najmniej 7 dni, aby uniknąć objawów odstawiennych. Kapsułki można przyjmować niezależnie od posiłku, co ułatwia przestrzeganie schematu dawkowania.
ból neuropatyczny, compliance, czynność wątroby, dawkowanie leku, działania niepożądane, efekt terapeutyczny, hemodializa, klirens kreatyniny, klirens pregabaliny, kreatynina w surowicy, leczenie przeciwpadaczkowe, objawy odstawienne, padaczka, pregabalina, stężenie leku, uogólnione zaburzenia lękowe, wiek podeszły, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Linefor 150 mg
Linefor, zawierający pregabalinę, jest dostępny w kapsułkach twardych o dawkach od 25 mg do 300 mg, z różną zawartością laktozy jednowodnej (od 18 mg do 108 mg) i rozmiarami kapsułek od nr 4 do nr 0. Lek ten znajduje zastosowanie w trzech głównych wskazaniach: leczeniu bólu neuropatycznego (zarówno obwodowego, jak i ośrodkowego), terapii skojarzonej napadów częściowych padaczki u dorosłych oraz w leczeniu uogólnionych zaburzeń lękowych (GAD). W przypadku bólu neuropatycznego Linefor jest stosowany u pacjentów z neuropatią cukrzycową, neuralgią popółpaścową, bólem po uszkodzeniu rdzenia kręgowego oraz innymi uszkodzeniami nerwów obwodowych. W terapii padaczki lek jest zalecany wyłącznie jako lek dodatkowy, nie monoterapia, niezależnie od obecności wtórnego uogólnienia napadów.
ból neuropatyczny, ból neuropatyczny obwodowy, ból neuropatyczny ośrodkowy, GAD, laktoza jednowodna, napady częściowe, napady częściowe wtórnie uogólnione, neuralgia popółpaścowa, neuropatia cukrzycowa, niedobór laktazy, nietolerancja laktozy, pregabalina, terapia skojarzona padaczki, uogólnione zaburzenia lękowe, uszkodzenie rdzenia kręgowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Bulgaplin 300 mg
Bulgaplin, zawierający pregabalinę, jest wskazany do leczenia bólu neuropatycznego (w tym polineuropatii cukrzycowej, neuralgii popółpaścowej, bólu neuropatycznego ośrodkowego i obwodowego) u dorosłych, jako lek dodatkowy w terapii napadów częściowych padaczki (z wtórnym uogólnieniem lub bez) oraz w uogólnionych zaburzeniach lękowych (GAD) u pacjentów, u których standardowe leczenie jest nieskuteczne lub przeciwwskazane. Preparat dostępny jest w kapsułkach o dawkach od 25 mg do 300 mg, co umożliwia indywidualne dostosowanie terapii. W leczeniu bólu neuropatycznego dawki typowe to 75–150 mg, natomiast maksymalna dawka dobowa wynosi 300 mg. W padaczce Bulgaplin stosuje się jako lek dodatkowy, a w GAD zalecany jest w przypadku nieskuteczności lub nietolerancji leków pierwszego wyboru (SSRI, SNRI).
ból neuropatyczny, funkcje psychomotoryczne, leczenie przeciwpadaczkowe, lek przeciwpadaczkowy, leki trójcykliczne, napad częściowy, nerwy obwodowe, neuralgia popółpaścowa, niewydolność nerek, NLPZ, obrzęk obwodowy, padaczka, paracetamol, parestezje, polineuropatia cukrzycowa, pregabalina, SNRI, SSRI, udar mózgu, uogólnione zaburzenia lękowe, uraz rdzenia kręgowego, wtórne uogólnienie - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Bulgaplin 225 mg
Pregabalina (Bulgaplin) dostępna jest w kapsułkach o zawartości od 25 mg do 300 mg, a dawkowanie zależy od wskazania klinicznego, odpowiedzi pacjenta oraz funkcji nerek. Standardowa dawka wynosi 150-600 mg/dobę, podawana w 2-3 dawkach podzielonych. W leczeniu bólu neuropatycznego i padaczki terapia rozpoczyna się od 150 mg/dobę, z możliwością stopniowego zwiększania do 600 mg/dobę w ciągu 2-3 tygodni. W uogólnionych zaburzeniach lękowych dawkę można zwiększać do 600 mg/dobę w czterotygodniowym schemacie. Odstawianie pregabaliny powinno odbywać się stopniowo przez co najmniej tydzień, aby uniknąć objawów odstawiennych.
ból neuropatyczny, dawka dobowa, dawka maksymalna, dawka początkowa, dawka podzielona, dializa, hemodializa, kapsułki twarde, klirens kreatyniny, objawy odstawienne, padaczka, pregabalina, schemat dawkowania, substancja czynna, terapia padaczki, uogólnione zaburzenia lękowe, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pregabalin Vivanta 150 mg
Pregabalin Vivanta dostępny jest w kapsułkach twardych o dawkach 75 mg, 150 mg i 300 mg, a dawkowanie należy indywidualizować w zależności od wskazania klinicznego, stanu pacjenta oraz funkcji nerek. Całkowita dobowa dawka mieści się w zakresie 150-600 mg, podawana w dwóch lub trzech dawkach podzielonych (BID lub TID). W leczeniu bólu neuropatycznego, padaczki oraz uogólnionych zaburzeń lękowych schemat dawkowania przewiduje stopniowe zwiększanie dawki co 7 dni, zaczynając od 150 mg/dobę, z możliwością osiągnięcia maksymalnej dawki 600 mg/dobę. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkę należy dostosować zgodnie z klirensem kreatyniny (CLcr), przy czym dla CLcr ≥ 60 mL/min dawka początkowa to 150 mg/dobę, a maksymalna 600 mg/dobę, natomiast przy CLcr < 15 mL/min dawka początkowa wynosi 25 mg/dobę, a maksymalna 75 mg/dobę. U pacjentów dializowanych konieczne jest podanie dodatkowej dawki 25 mg pregabaliny po każdym czterogodzinnym zabiegu hemodializy.
ból neuropatyczny, czynność nerek, dawka pregabaliny, dializa, hemodializa, kapsułka twarda, klirens kreatyniny, klirens pregabaliny, objawy odstawienne, padaczka, podanie doustne, pregabalina, uogólnione zaburzenia lękowe, zabieg hemodializy, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Naxalgan 150 mg
Produkt leczniczy Naxalgan zawiera pregabalinę i jest dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 75 mg, 150 mg oraz 300 mg. Lek jest wskazany do leczenia bólu neuropatycznego o podłożu obwodowym i ośrodkowym u dorosłych, skutecznie łagodząc dolegliwości związane z uszkodzeniem układu nerwowego. Ponadto, Naxalgan stosuje się jako terapię skojarzoną w leczeniu napadów częściowych padaczki, zarówno ograniczonych, jak i wtórnie uogólnionych, u pacjentów dorosłych. Trzecim wskazaniem jest leczenie uogólnionych zaburzeń lękowych (GAD), gdzie pregabalina wykazuje działanie anksjolityczne, redukując objawy przewlekłego lęku i napięcia. Kapsułki różnią się rozmiarem i kolorem wieczka, co ułatwia ich identyfikację, a zawartość laktozy jednowodnej wynosi odpowiednio 8,25 mg (75 mg), 16,5 mg (150 mg) oraz 33 mg (300 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
ból neuropatyczny, ból neuropatyczny pochodzenia obwodowego, ból neuropatyczny pochodzenia ośrodkowego, działanie anksjolityczne, laktoza jednowodna, leczenie skojarzone, napady częściowe, nietolerancja laktozy, padaczka, pregabalina, terapia skojarzona padaczki, uogólnione zaburzenia lękowe, uszkodzenie układu nerwowego, wtórne uogólnienie napadów, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Bulgaplin 300 mg
Pregabalina, będąca pochodną kwasu gamma-aminomasłowego (GABA) i klasyfikowana jako gabapentynoid (ATC: N02BF02), działa poprzez wiązanie się z podjednostką α2-δ kanałów wapniowych w OUN, co prowadzi do modulacji przewodnictwa wapniowego i efektów przeciwbólowych, przeciwpadaczkowych oraz przeciwlękowych. W badaniach klinicznych potwierdzono jej skuteczność w leczeniu neuropatii cukrzycowej, neuralgii po półpaścu oraz bólu neuropatycznego po urazie rdzenia kręgowego. Dawkowanie stosowano dwa razy (BID) lub trzy razy dziennie (TID), z podobnym profilem bezpieczeństwa i skuteczności. W neuropatii obwodowej 35% pacjentów leczonych pregabaliną osiągnęło ≥50% redukcję bólu (vs 18% placebo), a w neuropatii ośrodkowej 22% (vs 7% placebo). W terapii skojarzonej padaczki u dorosłych obserwowano szybkie zmniejszenie częstości napadów, jednak skuteczność u dzieci poniżej 12 lat nie jest jednoznacznie potwierdzona, mimo że badania farmakokinetyczne i tolerancji wykazały podobny profil działań niepożądanych jak u dorosłych. W populacji pediatrycznej dawki 10 mg/kg mc./dobę (maks. 600 mg/dobę) wykazały istotną skuteczność w redukcji napadów częściowych (40,6% pacjentów z ≥50% redukcją napadów, p=0,0068 vs placebo).
badanie dna oka, ból neuropatyczny, działanie przeciwbólowe, gabapentynoidy, gorączka, kanał wapniowy, kwas gamma-aminomasłowy, napad padaczkowy, neuralgia popółpaścowa, neuropatia cukrzycowa, niewyraźne widzenie, ośrodkowy ból neuropatyczny, ośrodkowy układ nerwowy, ostrość widzenia, padaczka, pierwotnie uogólnione napady toniczno-kloniczne, pole widzenia, skala bólu, skala oceny lęku Hamiltona, terapia skojarzona, uogólnione zaburzenia lękowe, uraz rdzenia kręgowego, zakażenie górnych dróg oddechowych - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Naxalgan 300 mg
Pregabalina, substancja czynna leku Naxalgan (kod ATC: N02BF02), jest pochodną kwasu gamma-aminomasłowego i działa poprzez wiązanie się z podjednostką α2-δ kanałów wapniowych w OUN, co tłumaczy jej skuteczność w leczeniu bólu neuropatycznego, padaczki oraz uogólnionych zaburzeń lękowych. Dostępna jest w kapsułkach o dawkach 75 mg, 150 mg i 300 mg. W badaniach klinicznych u dorosłych z bólem neuropatycznym obwodowym 35% pacjentów leczonych pregabaliną uzyskało ≥50% redukcję bólu (vs 18% placebo), a w przypadku bólu ośrodkowego odsetek ten wyniósł 22% (vs 7% placebo). Skuteczność w terapii skojarzonej padaczki potwierdzono w 3 badaniach trwających 12 tygodni, z widoczną redukcją napadów już w pierwszym tygodniu. W monoterapii u dorosłych z nowo rozpoznaną padaczką nie wykazano równoważności pregabaliny względem lamotryginy. U dzieci i młodzieży (4-16 lat) dawka 10 mg/kg mc./dobę (max 600 mg/dobę) przyniosła 40,6% redukcję napadów o ≥50% (p=0,0068 vs placebo), natomiast u młodszych dzieci (1 miesiąc do <4 lat) dawka 14 mg/kg mc./dobę wykazała istotne zmniejszenie częstości napadów (p=0,0223).
badanie dna oka, ból neuropatyczny, kwas gamma-aminomasłowy, lamotrygina, monoterapia padaczki, napad padaczkowy, napad padaczkowy częściowy, neuralgia popółpaścowa, neuropatia cukrzycowa, niewyraźne widzenie, obwodowy ból neuropatyczny, ośrodkowy ból neuropatyczny, ośrodkowy układ nerwowy, ostrość widzenia, padaczka, pierwotnie uogólniony napad toniczno-kloniczny, pole widzenia, pregabalina, skala bólu, skala oceny lęku Hamiltona, terapia skojarzona padaczki, uogólnione zaburzenia lękowe, uraz rdzenia kręgowego, zakażenie górnych dróg oddechowych - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lafactin 75 mg
Lafactin (wenlafaksyna) w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu jest stosowany w leczeniu ciężkich epizodów depresyjnych, uogólnionych zaburzeń lękowych, fobii społecznej oraz lęku napadowego. Dawkowanie rozpoczyna się zwykle od 75 mg raz na dobę (w lęku napadowym od 37,5 mg przez pierwszy tydzień), z możliwością stopniowego zwiększania dawki co około 2 tygodnie do maksymalnie 375 mg/dobę w depresji oraz 225 mg/dobę w zaburzeniach lękowych i fobii społecznej. Leczenie powinno trwać kilka miesięcy, a w przypadku depresji kontynuowane co najmniej 6 miesięcy po remisji. U pacjentów w podeszłym wieku nie wymaga się rutynowej modyfikacji dawki, jednak zaleca się ostrożność i monitorowanie ze względu na zmiany farmakokinetyczne i czynności nerek. Dawkowanie u pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby należy zmniejszyć o około 50%, a u ciężkich – o więcej niż 50%, natomiast u pacjentów z GFR <30 ml/min lub poddawanych hemodializie dawkę również zmniejsza się o 50% z indywidualnym dostosowaniem.
ciężki epizod depresyjny, dawkowanie wenlafaksyny, duża depresja, farmakokinetyka, filtracja kłębuszkowa, fobia społeczna, hemodializa, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, klirens, Lafactin, lęk napadowy, lek przeciwdepresyjny, remisja, tabletki o natychmiastowym uwalnianiu, terapia podtrzymująca, uogólnione zaburzenia lękowe, wenlafaksyna o przedłużonym uwalnianiu, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zespół odstawienia - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Egzysta 225 mg
Pregabalina, będąca pochodną GABA i działająca poprzez wiązanie się z podjednostką α-δ kanałów wapniowych w OUN, wykazuje skuteczność w leczeniu bólu neuropatycznego (w tym neuropatii cukrzycowej, neuralgii po półpaścu i bólu po urazie rdzenia) oraz w terapii skojarzonej padaczki. W badaniach klinicznych stosowano dawkowanie 2x lub 3x na dobę, z porównywalnym profilem bezpieczeństwa i skuteczności. W neuropatii obwodowej 35% pacjentów leczonych pregabaliną osiągnęło ≥50% redukcję bólu (vs 18% placebo), a w neuropatii ośrodkowej 22% (vs 7% placebo). W terapii padaczki u dzieci dawka 10 mg/kg mc./dobę (maks. 600 mg/dobę) istotnie zmniejszała częstość napadów częściowych (40,6% pacjentów z ≥50% redukcją, p=0,0068 vs placebo). W badaniu u dzieci 1 miesiąca do 4 lat dawka 14 mg/kg mc./dobę znacząco redukowała częstość napadów (p=0,0223). W uogólnionych napadach toniczno-klonicznych nie wykazano istotnej różnicy skuteczności względem placebo.
badanie dna oka, ból neuropatyczny, dysfagia, działanie niepożądane, działanie przeciwdrgawkowe, gorączka, kwas gamma-aminomasłowy, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, monoterapia, napad częściowy, napad drgawkowy, napad padaczkowy, neuralgia popółpaścowa, neuropatia cukrzycowa, niewyraźne widzenie, obwodowy ból neuropatyczny, ośrodkowy ból neuropatyczny, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, pierwotnie uogólniony napad toniczno-kloniczny, podjednostka kanałów wapniowych, pole widzenia, pregabalina, senność, skala oceny lęku Hamiltona, terapia skojarzona, uogólnione zaburzenia lękowe, uraz rdzenia kręgowego, zakażenie górnych dróg oddechowych - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Venlafaxine Aurovitas 150 mg
Venlafaxine Aurovitas jest dostępny w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg, zawierających chlorowodorek wenlafaksyny. W leczeniu epizodów dużej depresji zaleca się rozpoczęcie terapii od dawki 75 mg raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania do maksymalnie 375 mg/dobę, przy odstępach dawkowania co najmniej 2 tygodnie (minimum 4 dni w wyjątkowych przypadkach). W uogólnionych zaburzeniach lękowych i fobii społecznej dawka początkowa wynosi 75 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 225 mg/dobę. W leczeniu lęku napadowego terapia rozpoczyna się od 37,5 mg/dobę przez 7 dni, następnie zwiększa do 75 mg/dobę, z możliwością dalszego wzrostu do 225 mg/dobę. Leczenie powinno trwać kilka miesięcy lub dłużej, z regularną oceną kliniczną, a dawki należy dostosowywać indywidualnie, stosując najmniejszą skuteczną dawkę, aby minimalizować ryzyko działań niepożądanych.
chlorowodorek wenlafaksyny, działanie niepożądane, epizod dużej depresji, fobia społeczna, hemodializa, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, klirens, leczenie przeciwdepresyjne, lęk napadowy, nawrót epizodu, objaw odstawienia, przedłużone uwalnianie, przekaźnik nerwowy, remisja, tabletka o natychmiastowym uwalnianiu, uogólnione zaburzenia lękowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Linefor 200 mg
Pregabalina w formie kapsułek twardych Linefor stosowana jest w dawkach od 150 mg do 600 mg na dobę, podzielonych na 2-3 dawki, z możliwością przyjmowania niezależnie od posiłku. W leczeniu bólu neuropatycznego i padaczki terapia rozpoczyna się od 150 mg/dobę, z możliwością stopniowego zwiększania dawki co 7 dni do maksymalnie 600 mg/dobę, w zależności od tolerancji i odpowiedzi pacjenta. W terapii uogólnionych zaburzeń lękowych dawkę zwiększa się stopniowo od 150 mg do 600 mg/dobę, z regularną oceną konieczności kontynuacji leczenia. Odstawianie pregabaliny powinno odbywać się stopniowo, przez co najmniej 1 tydzień, aby uniknąć objawów odstawiennych.
ból neuropatyczny, dawka podzielona, dawka uzupełniająca, dzieci i młodzież, hemodializa, kapsułki twarde, klirens kreatyniny, pacjent w podeszłym wieku, padaczka, podawanie doustne, pregabalina, stężenie kreatyniny, uogólnione zaburzenia lękowe, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Naxalgan 300 mg
Pregabalina (Naxalgan) dostępna jest w kapsułkach o dawkach 75 mg, 150 mg i 300 mg, a dawkowanie zależy od wskazania klinicznego, odpowiedzi pacjenta oraz funkcji nerek. Standardowa dawka dobowa mieści się w zakresie 150–600 mg, podawana w 2-3 dawkach podzielonych. W leczeniu bólu neuropatycznego, padaczki oraz uogólnionych zaburzeń lękowych terapia rozpoczyna się od 150 mg/dobę, z możliwością stopniowego zwiększania dawki co 7 dni do maksymalnie 600 mg/dobę (w zaburzeniach lękowych dawka może być zwiększana etapowo do 450 mg/dobę przed osiągnięciem maksymalnej dawki). W przypadku konieczności odstawienia pregabaliny zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki przez co najmniej tydzień, aby uniknąć objawów odstawiennych.
ból neuropatyczny, dawka podzielona, dawka uzupełniająca, funkcja nerek, hemodializa, kapsułki twarde, klirens kreatyniny, kreatynina w surowicy, objawy odstawienne, padaczka, pregabalina, redukcja dawki, schemat dawkowania, uogólnione zaburzenia lękowe, wydalanie nerkowe, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tabagine 300 mg
Pregabalina w preparacie Tabagine dostępna jest w kapsułkach o dawkach 75 mg, 150 mg i 300 mg, a całkowita dawka dobowa powinna mieścić się w zakresie 150-600 mg, podawana w dwóch lub trzech dawkach podzielonych (BID lub TID). W leczeniu bólu neuropatycznego, padaczki oraz uogólnionych zaburzeń lękowych zaleca się stopniowe zwiększanie dawki od 150 mg/dobę do maksymalnie 600 mg/dobę, z odpowiednim odstępem czasowym (od 3 do 7 dni lub tygodni, w zależności od wskazania). W przypadku konieczności przerwania terapii, zaleca się stopniowe odstawianie leku przez co najmniej 1 tydzień. Pregabalina jest eliminowana głównie przez nerki w postaci niezmienionej, co wymaga dostosowania dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, zgodnie z klirensem kreatyniny (CLcr). U pacjentów dializowanych dawka powinna być dodatkowo uzupełniana po każdej 4-godzinnej hemodializie (dawka dodatkowa 25 mg, dawka pojedyncza 100 mg). Nie jest wymagana modyfikacja dawki u pacjentów z niewydolnością wątroby.
ból neuropatyczny, dawka podzielona, dawka terapeutyczna, działanie niepożądane, hemodializa, kapsułka twarda, klirens kreatyniny, krążenie ogólne, pacjent dializowany, padaczka, praktyka kliniczna, pregabalina, stężenie kreatyniny, tolerancja leczenia, uogólnione zaburzenia lękowe, wydalanie nerkowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Linefor 100 mg
Linefor, zawierający pregabalinę, jest wskazany do leczenia bólu neuropatycznego (zarówno obwodowego, jak i ośrodkowego), napadów częściowych padaczki u dorosłych w terapii skojarzonej oraz uogólnionych zaburzeń lękowych (GAD). W terapii bólu neuropatycznego istotne jest określenie etiologii i nasilenia doboru dawki, natomiast w padaczce Linefor stosuje się wyłącznie jako lek dodatkowy, nie w monoterapii, u pacjentów z napadami częściowymi, z lub bez wtórnego uogólnienia. W przypadku GAD lek może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej, po potwierdzeniu rozpoznania przez specjalistę.
ból neuropatyczny, ból pooperacyjny, kapsułka twarda, laktoza jednowodna, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwlękowy, lek przeciwpadaczkowy, monoterapia padaczki, napad częściowy, napad pierwotnie uogólniony, neuralgia popółpaścowa, neuropatia cukrzycowa, nietolerancja laktozy, padaczka, pregabalina, terapia skojarzona, terapia wielolekowa, uogólnione zaburzenia lękowe, uraz rdzenia kręgowego, uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego, wtórne uogólnienie, zaburzenie lękowe uogólnione - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pregabalin Reddy 200 mg
Pregabalin Reddy to preparat zawierający pregabalinę, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach od 25 mg do 300 mg, umożliwiających precyzyjne dostosowanie terapii. Lek jest wskazany u dorosłych w trzech głównych obszarach: leczeniu bólu neuropatycznego zarówno obwodowego (np. neuralgia popółpaścowa, neuropatia cukrzycowa, neuropatia pourazowa, ból pooperacyjny), jak i ośrodkowego (np. ból po udarze, stwardnieniu rozsianym, urazie rdzenia kręgowego); jako terapia adjuwantowa w napadach częściowych padaczki, które nie są wystarczająco kontrolowane dotychczasowym leczeniem; oraz w uogólnionych zaburzeniach lękowych (GAD) u pacjentów nieodpowiadających na standardowe leczenie lub z przeciwwskazaniami do leków pierwszego wyboru. Preparat zawiera laktozę jednowodną w ilościach zależnych od dawki, np. 34,2 mg w dawce 25 mg oraz 30,4 mg w dawce 300 mg, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją laktozy.
ból neuropatyczny, ból neuropatyczny obwodowy, ból neuropatyczny ośrodkowy, ból pooperacyjny, ból poudarowy, GAD, laktoza jednowodna, leczenie przeciwpadaczkowe, napady częściowe, neuralgia popółpaścowa, neuropatia cukrzycowa, neuropatia pourazowa, padaczka, pregabalina, stwardnienie rozsiane, terapia adjuwantowa, uogólnione zaburzenia lękowe, uraz rdzenia kręgowego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Bulgaplin 100 mg
Pregabalina (lek Bulgaplin) jest dostępna w kapsułkach o zawartości 25 mg do 300 mg, a standardowa dawka dobowa wynosi od 150 mg do 600 mg, podawana w 2-3 dawkach podzielonych (BID lub TID). W leczeniu bólu neuropatycznego, padaczki jako terapii wspomagającej oraz uogólnionych zaburzeń lękowych zaleca się stopniowe zwiększanie dawki od 150 mg/dobę do maksymalnie 600 mg/dobę, z odpowiednim odstępem czasowym (3-7 dni lub tydzień) między kolejnymi zwiększeniami. W przypadku konieczności przerwania terapii, odstawianie powinno odbywać się stopniowo przez co najmniej 7 dni, aby uniknąć objawów odstawiennych.
ból neuropatyczny, Bulgaplin, dawka dobowa, dawki podzielone, hemodializa, kapsułki twarde, klirens kreatyniny, kreatynina w surowicy, objawy odstawienne, padaczka, pregabalina, schemat BID, schemat TID, terapia wspomagająca, uogólnione zaburzenia lękowe, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Bulgaplin 50 mg
Produkt leczniczy Bulgaplin zawiera pregabalinę i jest dostępny w kapsułkach twardych o dawkach od 25 mg do 300 mg. Standardowa dawka dobowa wynosi od 150 mg do 600 mg, podawana w dwóch lub trzech dawkach podzielonych (BID lub TID). W leczeniu bólu neuropatycznego, padaczki oraz uogólnionych zaburzeń lękowych terapia rozpoczyna się od 150 mg/dobę, z możliwością stopniowego zwiększania dawki co 3-7 dni do maksymalnie 600 mg/dobę, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych. W przypadku konieczności przerwania terapii zaleca się stopniowe odstawianie leku przez co najmniej 1 tydzień, aby uniknąć objawów odstawiennych. Pregabalina jest eliminowana głównie przez nerki w postaci niezmienionej, dlatego dawkowanie musi być dostosowane do klirensu kreatyniny (CLcr), obliczanego według wzoru uwzględniającego wiek, masę ciała i stężenie kreatyniny w surowicy, z korektą dla kobiet (×0,85).
ból neuropatyczny, dawka dobowa, dawka podzielona, dawka uzupełniająca, farmakokinetyka pregabaliny, farmakoterapia, hemodializa, klirens kreatyniny, klirens pregabaliny, objawy odstawienne, padaczka, pregabalina, uogólnione zaburzenia lękowe, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pregabalin Vivanta 75 mg
Pregabalin Vivanta jest dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 75 mg, 150 mg oraz 300 mg, z dawkowaniem dostosowywanym indywidualnie do wskazań klinicznych, odpowiedzi pacjenta oraz funkcji nerek. Całkowita dawka dobowa mieści się w zakresie 150-600 mg, podzielona na 2-3 dawki (BID lub TID). W leczeniu bólu neuropatycznego, padaczki oraz uogólnionych zaburzeń lękowych schemat dawkowania rozpoczyna się od 150 mg/dobę, z możliwością stopniowego zwiększania dawki co 1-2 tygodnie do maksymalnie 600 mg/dobę, z uwzględnieniem tolerancji i odpowiedzi pacjenta. Terapia powinna być stopniowo odstawiana przez co najmniej 7 dni. Pregabalina może być podawana niezależnie od posiłków, wyłącznie doustnie.
ból neuropatyczny, dawka maksymalna, dawka początkowa, dawka podzielona, hemodializa, kapsułka twarda, klirens kreatyniny, padaczka, pregabalin, przerwanie terapii, schemat dawkowania, schemat dawkowania BID TID, uogólnione zaburzenia lękowe, wiek podeszły, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pregabalin Aurovitas 150 mg
Pregabalin Aurovitas jest dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 75 mg, 150 mg i 300 mg, z dawkowaniem dostosowanym do wskazań klinicznych, odpowiedzi pacjenta i tolerancji. Standardowy zakres dawkowania wynosi od 150 mg do 600 mg na dobę, podawany w dwóch lub trzech dawkach podzielonych (BID lub TID). W leczeniu bólu neuropatycznego i padaczki dawka początkowa to 150 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 300 mg po 3-7 dniach (ból neuropatyczny) lub po tygodniu (padaczka), a maksymalna dawka to 600 mg/dobę. W terapii uogólnionych zaburzeń lękowych dawkę stopniowo zwiększa się od 150 mg do 600 mg na dobę w tygodniowych odstępach. Odstawianie leku powinno odbywać się stopniowo przez co najmniej tydzień, aby uniknąć objawów odstawiennych.
ból neuropatyczny, dawka podzielona, dawka uzupełniająca, hemodializa, kapsułki twarde, klirens kreatyniny, maksymalna dawka dobowa, odpowiedź pacjenta, odstawianie leku, pacjent dializowany, padaczka, pregabalin, pregabalina, schemat dawkowania, stężenie kreatyniny, uogólnione zaburzenia lękowe, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zespół odstawienny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pregabalin Vivanta 300 mg
Pregabalin Vivanta dostępny jest w kapsułkach twardych o dawkach 75 mg, 150 mg i 300 mg, a dawkowanie zależy od wskazania klinicznego, indywidualnej reakcji pacjenta oraz tolerancji. Standardowy zakres dawkowania wynosi od 150 mg do 600 mg na dobę, podawany w dwóch lub trzech dawkach podzielonych. W leczeniu bólu neuropatycznego, padaczki oraz uogólnionych zaburzeń lękowych terapia rozpoczyna się od 150 mg/dobę, z możliwością stopniowego zwiększania dawki co 7 dni do maksymalnie 600 mg/dobę. W przypadku uogólnionych zaburzeń lękowych dawka może być zwiększana etapami: 150 mg, 300 mg, 450 mg, aż do 600 mg na dobę. Zaleca się stopniowe odstawianie pregabaliny przez co najmniej tydzień, niezależnie od wskazania.
ból neuropatyczny, czynność nerek, dawkowanie pregabaliny, dzieci i młodzież, hemodializa, kapsułka twarda, klirens kreatyniny, klirens pregabaliny, pacjent dializowany, pacjent w podeszłym wieku, padaczka, podanie doustne, Pregabalin Vivanta, pregabalina, uogólnione zaburzenia lękowe, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pregabalin Reddy 200 mg
Pregabalin Reddy dostępny jest w kapsułkach twardych o zawartości substancji czynnej od 25 mg do 300 mg, co pozwala na precyzyjne dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta. Standardowy zakres dawkowania wynosi 150-600 mg/dobę, podawany w 2-3 dawkach podzielonych. W leczeniu bólu neuropatycznego i padaczki zaleca się rozpoczęcie terapii od 150 mg/dobę, z możliwością stopniowego zwiększania dawki do maksymalnie 600 mg/dobę w ciągu 2-3 tygodni. W terapii uogólnionych zaburzeń lękowych dawkę można zwiększać stopniowo do 600 mg/dobę w ciągu 4 tygodni. W przypadku konieczności przerwania leczenia zaleca się stopniowe odstawianie przez co najmniej 1 tydzień, aby zminimalizować ryzyko objawów odstawiennych.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Alventa 150 mg
Alventa, zawierająca chlorowodorek wenlafaksyny w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu (dawki 37,5 mg, 75 mg, 150 mg), jest wskazana w leczeniu epizodów dużej depresji, uogólnionych zaburzeń lękowych, fobii społecznej oraz lęku napadowego. W epizodach dużej depresji dawka początkowa wynosi 75 mg raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania do 375 mg/dobę co około 2 tygodnie (minimum 4 dni). W uogólnionych zaburzeniach lękowych i fobii społecznej dawka początkowa to 75 mg/dobę, z maksymalną dawką 225 mg/dobę. W lęku napadowym leczenie rozpoczyna się od 37,5 mg/dobę przez 7 dni, następnie zwiększa do 75 mg/dobę, z możliwością podniesienia do 225 mg/dobę. Terapia powinna trwać kilka miesięcy lub dłużej, z regularną oceną skuteczności, a dawkę należy dostosowywać indywidualnie, stosując najmniejszą skuteczną dawkę. U pacjentów w podeszłym wieku nie ma konieczności modyfikacji dawki, jednak zaleca się ostrożność i uważną obserwację. Wenlafaksyna nie jest zalecana u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat ze względu na brak potwierdzonej skuteczności.
chlorowodorek wenlafaksyny, dawka równoważna, epizod dużej depresji, fobia społeczna, hemodializa, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, lęk napadowy, lek przeciwdepresyjny, objawy depresji, objawy niepożądane, reakcja odstawienia, redukcja dawki, remisja, tabletki o natychmiastowym uwalnianiu, uogólnione zaburzenia lękowe, wenlafaksyna, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenia czynności wątroby, zespół odstawienny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pregabalin Stada 75 mg
Pregabalin Stada, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 25 mg, 50 mg, 75 mg, 150 mg, 225 mg oraz 300 mg, jest wskazany do leczenia bólu neuropatycznego (zarówno obwodowego, jak i ośrodkowego), padaczki (jako lek wspomagający w napadach częściowych) oraz uogólnionych zaburzeń lękowych (GAD) u dorosłych pacjentów. W terapii bólu neuropatycznego preparat znajduje zastosowanie m.in. w neuropatii cukrzycowej, neuralgii popółpaścowej, neuropatii po chemioterapii, uszkodzeniach rdzenia kręgowego, po udarze mózgu oraz w stwardnieniu rozsianym. W leczeniu padaczki pregabalina poprawia kontrolę napadów częściowych, zarówno z wtórnym uogólnieniem, jak i bez niego, stosowana jest jako terapia wspomagająca. W przypadku GAD lek wykazuje szybsze działanie przeciwlękowe niż standardowe leki przeciwdepresyjne, co jest istotne u pacjentów z nasilonymi objawami lękowymi i nietolerancją standardowej farmakoterapii.
ból neuropatyczny, ból neuropatyczny obwodowy, ból neuropatyczny ośrodkowy, dysfunkcja układu nerwowego, GAD, leczenie wspomagające, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwpadaczkowy, napady częściowe, napady częściowe wtórnie uogólnione, neuralgia popółpaścowa, neuropatia cukrzycowa, neuropatia po chemioterapii, nietolerancja laktozy, padaczka, pregabalina, SNRI, SSRI, stwardnienie rozsiane, udar mózgu, uogólnione zaburzenia lękowe, uszkodzenie rdzenia kręgowego, zespół bólowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Egzysta 225 mg
Pregabalina (lek Egzysta) jest dostępna w kapsułkach twardych o dawkach od 25 do 300 mg i powinna być dawkowana indywidualnie, uwzględniając wskazanie terapeutyczne, odpowiedź pacjenta oraz funkcję nerek. Standardowy zakres dawkowania wynosi od 150 mg do 600 mg na dobę, podawany w dwóch lub trzech dawkach podzielonych. W leczeniu bólu neuropatycznego, padaczki oraz uogólnionych zaburzeń lękowych terapia rozpoczyna się od 150 mg/dobę, z możliwością stopniowego zwiększania dawki co 3-7 dni (ból neuropatyczny) lub co tydzień (padaczka, zaburzenia lękowe) do maksymalnie 600 mg/dobę. W przypadku zaburzeń lękowych dawkę można zwiększać etapami do 450 mg/dobę przed osiągnięciem maksymalnej dawki. Nagłe odstawienie pregabaliny jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko objawów odstawiennych; zaleca się stopniowe wycofywanie przez co najmniej 1 tydzień.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Linefor 25 mg
Pregabalina (Linefor) dostępna jest w kapsułkach o dawkach od 25 mg do 300 mg, a standardowa dawka terapeutyczna wynosi 150-600 mg/dobę, podawana w 2-3 dawkach podzielonych. Dawkowanie różni się w zależności od wskazania: w leczeniu bólu neuropatycznego i padaczki dawka początkowa to 150 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 300 mg po 3-7 dniach (ból neuropatyczny) lub po 1 tygodniu (padaczka), a następnie do maksymalnej dawki 600 mg/dobę. W terapii uogólnionych zaburzeń lękowych dawkę stopniowo zwiększa się od 150 mg do 600 mg w ciągu 3-4 tygodni. Zaleca się stopniowe odstawianie leku przez co najmniej 1 tydzień, aby uniknąć objawów odstawiennych.
ból neuropatyczny, dawka dobowa, dawka maksymalna, dawka początkowa, dawka podzielona, dawka uzupełniająca, hemodializa, klirens kreatyniny, klirens pregabaliny, padaczka, pregabalina, stężenie kreatyniny, uogólnione zaburzenia lękowe, wiek podeszły, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon substancji czynnych
Pregabalina – Wskazania do stosowania
Pregabalina jest substancją czynną o szerokim spektrum zastosowań klinicznych, głównie w leczeniu bólu neuropatycznego, padaczki oraz uogólnionych zaburzeń lękowych (GAD) u dorosłych. W terapii bólu neuropatycznego, obejmującego neuropatię cukrzycową, neuralgię popółpaścową, ból po uszkodzeniu nerwów obwodowych oraz centralny ból poudarowy, pregabalina stanowi jedną z głównych opcji terapeutycznych, szczególnie gdy inne analgetyki są nieskuteczne. W leczeniu padaczki pregabalina jest stosowana jako lek skojarzony w napadach częściowych, zarówno ograniczonych, jak i wtórnie uogólnionych. W terapii GAD pregabalina wyróżnia się szybkim początkiem działania i może być stosowana jako leczenie pierwszego rzutu lub w przypadku nietolerancji bądź nieskuteczności SSRI/SNRI. Dostępne dawki pregabaliny wahają się od 25 mg do 600 mg na dobę, z możliwością stosowania tabletek o przedłużonym uwalnianiu (np. Lusama 82,5 mg, 165 mg, 330 mg), co pozwala na indywidualizację terapii.
benzodiazepiny, ból neuropatyczny, ból ośrodkowy, ból przewlekły, działanie antycholinergiczne, działanie niepożądane, inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, leki SSRI, napad częściowy, napad ogniskowy, neuralgia popółpaścowa, neuropatia cukrzycowa, padaczka, pregabalina, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, terapia add-on, trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, uogólnione zaburzenia lękowe, zaburzenia snu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pregabalin Stada 50 mg
Pregabalina, analog kwasu gamma-aminomasłowego (GABA), działa poprzez wiązanie się z podjednostką α2-δ kanałów wapniowych w OUN, co moduluje przepływ jonów wapnia i przekłada się na jej właściwości przeciwbólowe i przeciwdrgawkowe. W leczeniu bólu neuropatycznego, w tym neuropatii cukrzycowej, neuralgii po półpaścu oraz bólu po urazie rdzenia, pregabalina wykazuje szybkie działanie analgetyczne, obserwowane już w pierwszym tygodniu terapii. W badaniach klinicznych stosowano dawki dwa lub trzy razy na dobę, z porównywalnym profilem bezpieczeństwa i skuteczności. U 35% pacjentów z bólem neuropatycznym obwodowym odnotowano redukcję bólu o ≥50% (vs. 18% placebo), a w przypadku bólu ośrodkowego odpowiednio 22% vs. 7%. W terapii padaczki pregabalina również wykazuje szybkie działanie przeciwdrgawkowe, zmniejszając częstość napadów już przed końcem pierwszego tygodnia leczenia, z podobną skutecznością i bezpieczeństwem przy schematach 2xd i 3xd. W populacji pediatrycznej (3 miesiące–16 lat) wykazano skuteczność wyższych dawek (np. 10 mg/kg mc./dobę) w redukcji napadów częściowych, choć działania niepożądane, takie jak gorączka i infekcje górnych dróg oddechowych, występowały częściej niż u dorosłych.
badanie dna oka, badanie pola widzenia, ból neuropatyczny, działanie przeciwdrgawkowe, kanał wapniowy, kwas gamma-aminomasłowy, lek przeciwpadaczkowy, napad częściowy, napad padaczkowy, neuralgia popółpaścowa, neuropatia cukrzycowa, niewyraźne widzenie, obwodowy ból neuropatyczny, ośrodkowy ból neuropatyczny, ośrodkowy układ nerwowy, pregabalina, skala lęku Hamiltona, terapia skojarzona padaczki, uogólnione zaburzenia lękowe, uraz rdzenia kręgowego, zakażenie górnych dróg oddechowych - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Bulgaplin 100 mg
Pregabalina, będąca pochodną GABA i działająca poprzez wiązanie się z podjednostką α2-δ kanałów wapniowych w OUN, wykazuje potwierdzoną skuteczność w leczeniu bólu neuropatycznego, zwłaszcza neuropatii cukrzycowej, neuralgii po półpaścu oraz bólu po urazie rdzenia kręgowego. W badaniach klinicznych z dawkowaniem BID i TID, trwających do 13 tygodni, zaobserwowano szybki początek działania przeciwbólowego już w pierwszym tygodniu terapii. W neuropatii obwodowej 35% pacjentów leczonych pregabaliną osiągnęło ≥50% redukcję bólu (vs 18% placebo), a w ośrodkowym bólu neuropatycznym odpowiednio 22% vs 7%. W terapii skojarzonej padaczki, pregabalina również wykazała szybkie działanie przeciwpadaczkowe, jednak skuteczność u dzieci poniżej 12 lat wymaga dalszych badań, mimo że wyższe dawki (np. 10 mg/kg/dobę) wykazały istotną redukcję napadów częściowych (40,6% pacjentów z ≥50% redukcją napadów, p=0,0068 vs placebo). W monoterapii u nowo zdiagnozowanych pacjentów z padaczką pregabalina nie wykazała równoważności względem lamotryginy w 56-tygodniowym badaniu.
badanie dna oka, białko α2-δ, ból neuropatyczny, gabapentynoidy, kanały wapniowe, kwas gamma-aminomasłowy, lamotrygina, napady częściowe, napady padaczkowe częściowe, napady toniczno-kloniczne, neuralgia popółpaścowa, neuropatia cukrzycowa, niewyraźne widzenie, obwodowy ból neuropatyczny, ośrodkowy ból neuropatyczny, ostrość widzenia, padaczka, pole widzenia, pregabalina, skala bólu, skala Hamiltona, terapia skojarzona, uogólnione zaburzenia lękowe, uraz rdzenia kręgowego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Naxalgan 150 mg
Pregabalina (Naxalgan) dostępna jest w kapsułkach twardych o dawkach 75 mg, 150 mg i 300 mg, z zalecanym dawkowaniem od 150 mg do 600 mg na dobę, podzielonym na 2-3 dawki. W leczeniu bólu neuropatycznego, padaczki oraz uogólnionych zaburzeń lękowych terapia rozpoczyna się od 150 mg/dobę, z możliwością stopniowego zwiększania dawki co 3-7 dni do maksymalnie 600 mg/dobę, w zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji. W przypadku zaburzeń lękowych schemat zwiększania dawki przewiduje kolejne etapy: 300 mg po 1 tygodniu, 450 mg po 2 tygodniach i 600 mg po 3 tygodniach. Odstawianie pregabaliny powinno odbywać się stopniowo przez co najmniej 7 dni, aby uniknąć objawów odstawiennych.
ból neuropatyczny, dawka podzielona, hemodializa, kapsułka twarda, klirens kreatyniny, krążenie ogólne, Naxalgan, niewydolność nerek, objaw odstawienny, objawy odstawienne, odpowiedź kliniczna, padaczka, podanie doustne, praktyka kliniczna, pregabalina, redukcja dawki, stężenie kreatyniny, tolerancja leczenia, uogólnione zaburzenia lękowe, wskazanie kliniczne, wydalanie nerkowe, zabieg hemodializy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon substancji czynnych
Wenlafaksyna – Dawkowanie i sposób podawania
Wenlafaksyna w formie o przedłużonym uwalnianiu jest stosowana w leczeniu epizodów dużej depresji, uogólnionych zaburzeń lękowych, fobii społecznej oraz lęku napadowego. Początkowe dawki wynoszą odpowiednio 75 mg/dobę (epizody dużej depresji, uogólnione zaburzenia lękowe, fobia społeczna) oraz 37,5 mg/dobę przez 7 dni, a następnie 75 mg/dobę (lęk napadowy). Dawki można stopniowo zwiększać co około 2 tygodnie, maksymalnie do 375 mg/dobę w depresji oraz do 225 mg/dobę w pozostałych wskazaniach, zawsze po ocenie klinicznej i stosowaniu najmniejszej skutecznej dawki. Leczenie powinno trwać kilka miesięcy lub dłużej, a w przypadku epizodów dużej depresji co najmniej 6 miesięcy po osiągnięciu remisji. U pacjentów w podeszłym wieku, z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek (GFR <30 ml/min) zaleca się ostrożność i często zmniejszenie dawki o około 50%, z indywidualnym dostosowaniem.
dawka maksymalna, dawka początkowa, epizod dużej depresji, fobia społeczna, GFR, hemodializa, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, klirens, lęk napadowy, lęk paniczny, lek przeciwdepresyjny, objaw niepożądany, powinowactwo przekaźników nerwowych, reakcja odstawienia, remisja, tabletka o natychmiastowym uwalnianiu, uogólnione zaburzenia lękowe, wenlafaksyna o przedłużonym uwalnianiu, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pregabalin Reddy 25 mg
Pregabalin Reddy jest dostępny w kapsułkach o zawartości substancji czynnej od 25 mg do 300 mg, a dawkowanie należy indywidualizować w zależności od wskazania, odpowiedzi klinicznej oraz czynności nerek pacjenta. Standardowa dawka dobowa mieści się w zakresie 150–600 mg, podzielona na 2-3 dawki. W leczeniu bólu neuropatycznego, padaczki oraz uogólnionych zaburzeń lękowych terapia rozpoczyna się od 150 mg/dobę, z możliwością stopniowego zwiększania dawki co 7 dni do maksymalnie 600 mg/dobę. W przypadku konieczności przerwania leczenia zaleca się stopniowe odstawianie przez co najmniej 1 tydzień. Pregabalina jest eliminowana głównie przez nerki w postaci niezmienionej, dlatego dawkowanie musi być dostosowane do klirensu kreatyniny (CLcr), z podziałem na schematy dawkowania zależne od wartości CLcr, np. dla CLcr ≥ 60 ml/min dawka początkowa wynosi 150 mg/dobę, a maksymalna 600 mg/dobę podawana 2-3 razy dziennie, natomiast dla CLcr < 15 ml/min dawka początkowa to 25 mg/dobę, maksymalna 75 mg/dobę podawana raz dziennie. Pacjenci dializowani powinni otrzymywać dodatkową dawkę 25 mg po każdej 4-godzinnej hemodializie.
- Leksykon substancji czynnych
Pregabalina – Dawkowanie i sposób podawania
Pregabalina jest stosowana w leczeniu bólu neuropatycznego, padaczki oraz uogólnionych zaburzeń lękowych, z dawkowaniem indywidualizowanym w zależności od wskazania klinicznego, funkcji nerek oraz tolerancji pacjenta. Standardowa dawka dobowa wynosi od 150 mg do 600 mg, podawana w 2-3 dawkach podzielonych. W leczeniu bólu neuropatycznego dawkę rozpoczyna się od 150 mg/dobę, zwiększając do 300 mg po 3-7 dniach i maksymalnie do 600 mg po kolejnych 7 dniach. W padaczce dawka początkowa to 150 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 300 mg po tygodniu i do 600 mg po dwóch tygodniach. W uogólnionych zaburzeniach lękowych dawkę stopniowo zwiększa się od 150 mg do 600 mg na dobę w ciągu 3 tygodni. Przerwanie terapii powinno być stopniowe, trwające co najmniej tydzień, aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych. Pregabalina jest wydalana głównie przez nerki w postaci niezmienionej, a dawkowanie musi być dostosowane do klirensu kreatyniny (CLcr), obliczanego według wzoru uwzględniającego wiek, masę ciała i stężenie kreatyniny w surowicy. U pacjentów dializowanych konieczne jest podawanie dodatkowej dawki po każdej 4-godzinnej hemodializie.
ból neuropatyczny, dawka dobowa, dawka podzielona, dawka uzupełniająca, działanie niepożądane, funkcja nerek, hemodializa, klirens kreatyniny, klirens pregabaliny, nagłe odstawienie leku, padaczka, pregabalina o natychmiastowym uwalnianiu, pregabalina o przedłużonym uwalnianiu, przerwanie leczenia, stężenie kreatyniny, uogólnione zaburzenia lękowe, wskazanie kliniczne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pregabalin Reddy 300 mg
Pregabalina, lek przeciwpadaczkowy z grupy N03AX16, jest pochodną GABA, działającą poprzez wiązanie z podjednostką α2-δ kanałów wapniowych w OUN, co modyfikuje przepływ jonów wapniowych i wywołuje efekt przeciwbólowy oraz przeciwdrgawkowy. W badaniach klinicznych potwierdzono jej skuteczność w leczeniu bólu neuropatycznego, w tym neuropatii cukrzycowej, neuralgii po półpaścu oraz bólu po urazie rdzenia kręgowego. Dawkowanie stosowano w schematach BID i TID, z szybkim początkiem działania – redukcja bólu obserwowana już w pierwszym tygodniu terapii. W badaniach kontrolowanych 35% pacjentów leczonych pregabaliną osiągnęło co najmniej 50% redukcję bólu (w porównaniu do 18% w grupie placebo), a w przypadku ośrodkowego bólu neuropatycznego odsetek ten wyniósł 22% vs 7% placebo. W terapii skojarzonej padaczki u dorosłych zaobserwowano zmniejszenie częstości napadów już przed końcem pierwszego tygodnia leczenia, jednak skuteczność i bezpieczeństwo u dzieci poniżej 12 lat pozostają niejednoznaczne, mimo że wyższe dawki (np. 10 mg/kg mc./dobę) wykazały istotną statystycznie redukcję napadów częściowych.
badanie dna oka, badanie okulistyczne, białko α2-δ, ból neuropatyczny, ból neuropatyczny pourazowy, częstość napadów, częstość napadów padaczkowych, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwdrgawkowe, kwas gamma-aminomasłowy, lek przeciwpadaczkowy, mechanizm działania pregabaliny, napady padaczkowe częściowe, napady toniczno-kloniczne, neuralgia popółpaścowa, neuropatia cukrzycowa, obwodowy ból neuropatyczny, ośrodkowy ból neuropatyczny, ośrodkowy układ nerwowy, ostrość widzenia, pole widzenia, punkt końcowy, skala lęku Hamiltona, substancja aktywna, terapia skojarzona, uogólnione zaburzenia lękowe, zmniejszenie nasilenia bólu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Bulgaplin 75 mg
Preparat Bulgaplin zawierający pregabalinę jest dostępny w kapsułkach o dawkach od 25 mg do 300 mg, co pozwala na precyzyjne dostosowanie terapii. Dawkowanie terapeutyczne mieści się w zakresie 150-600 mg/dobę, podawane w dwóch lub trzech dawkach podzielonych (BID lub TID). W leczeniu bólu neuropatycznego, padaczki oraz uogólnionych zaburzeń lękowych terapia rozpoczyna się od 150 mg/dobę, z możliwością stopniowego zwiększania dawki co tydzień do maksymalnie 600 mg/dobę, zależnie od odpowiedzi klinicznej i tolerancji pacjenta. Zaleca się stopniowe odstawianie leku przez co najmniej 1 tydzień, niezależnie od wskazania terapeutycznego.
ból neuropatyczny, dawka podzielona, dawka terapeutyczna, dysfagia, hemodializa, kapsułka twarda, klirens kreatyniny, klirens pregabaliny, odstawianie leku, padaczka, pregabalina, stężenie kreatyniny, uogólnione zaburzenia lękowe, wskazanie kliniczne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie funkcji nerek - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Bulgaplin 150 mg
Pregabalina (Bulgaplin) jest dostępna w kapsułkach twardych o zawartości substancji czynnej od 25 mg do 300 mg. Standardowy zakres dawkowania wynosi od 150 mg do 600 mg na dobę, podzielonej na 2-3 dawki. W leczeniu bólu neuropatycznego, padaczki oraz uogólnionych zaburzeń lękowych dawkę początkową ustala się na 150 mg/dobę, z możliwością stopniowego zwiększania do maksymalnie 600 mg/dobę (w przypadku zaburzeń lękowych dawka maksymalna może wynosić 450 mg/dobę przed osiągnięciem 600 mg). Dawkowanie należy dostosować indywidualnie, uwzględniając tolerancję pacjenta oraz funkcję nerek, a w przypadku konieczności przerwania leczenia zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki przez co najmniej 1 tydzień.
ból neuropatyczny, dawka dobowa, dawka maksymalna, dawka początkowa, dawka podzielona, dawkowanie leku, eliminacja leku, funkcja nerek, hemodializa, kapsułka twarda, klirens kreatyniny, klirens pregabaliny, padaczka, praktyka kliniczna, pregabalina, stężenie kreatyniny, substancja czynna, uogólnione zaburzenia lękowe, wydalanie nerkowe, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Linefor 300 mg
Pregabalina (Linefor) dostępna jest w kapsułkach o dawkach od 25 mg do 300 mg, co pozwala na indywidualne dostosowanie terapii. Standardowa dawka terapeutyczna wynosi 150-600 mg/dobę, podzielona na 2-3 podania. W leczeniu bólu neuropatycznego, padaczki oraz uogólnionych zaburzeń lękowych terapia rozpoczyna się od 150 mg/dobę, z możliwością stopniowego zwiększania dawki co 7 dni do maksymalnie 600 mg/dobę, w zależności od tolerancji i odpowiedzi pacjenta. W przypadku konieczności odstawienia pregabaliny zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki przez co najmniej tydzień, aby uniknąć objawów odstawiennych.
ból neuropatyczny, dawka podzielona, dawka terapeutyczna, hemodializa, kapsułka twarda, klirens kreatyniny, klirens pregabaliny, objawy odstawienne, pacjent w podeszłym wieku, padaczka, podanie doustne, pregabalina, przerwanie leczenia, stężenie kreatyniny, uogólnione zaburzenia lękowe, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Linefor 300 mg
Linefor (pregabalina) jest lekiem o szerokim spektrum zastosowań, wskazanym do leczenia bólu neuropatycznego, padaczki oraz uogólnionych zaburzeń lękowych (GAD) u dorosłych. Dostępny jest w kapsułkach twardych w dawkach od 25 mg do 300 mg, co pozwala na indywidualizację terapii. W bólu neuropatycznym działa poprzez modulację przewodnictwa bodźców bólowych, skutecznie łagodząc dolegliwości związane m.in. z neuropatią cukrzycową, neuralgią popółpaścową oraz uszkodzeniem rdzenia kręgowego. W terapii padaczki stosowany jest jako lek dodatkowy w napadach częściowych, zarówno bez wtórnego uogólnienia, jak i z wtórnym uogólnieniem. W leczeniu GAD pregabalina wpływa na przekaźnictwo GABA-ergiczne, redukując objawy lękowe i poprawiając jakość życia pacjentów.
allodynia, ból neuropatyczny, ból neuropatyczny rdzeniowy, laktoza jednowodna, lek przeciwpadaczkowy, napad częściowy, napad wtórnie uogólniony, neuralgia popółpaścowa, neuropatia cukrzycowa, nietolerancja laktozy, padaczka, parestezja, pregabalina, przekaźnictwo GABA-ergiczne, terapia skojarzona, uogólnione zaburzenia lękowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Alventa 75 mg
Wenlafaksyna w postaci chlorowodorku (Alventa) w kapsułkach o przedłużonym uwalnianiu jest stosowana w leczeniu epizodów dużej depresji, uogólnionych zaburzeń lękowych, fobii społecznej oraz lęku napadowego. Dawkowanie początkowe wynosi 75 mg raz na dobę dla depresji, zaburzeń lękowych i fobii społecznej, natomiast w lęku napadowym rozpoczyna się od 37,5 mg przez 7 dni, następnie 75 mg. Maksymalne dawki dobowe to odpowiednio 375 mg dla depresji oraz 225 mg dla pozostałych wskazań. Zwiększanie dawki powinno odbywać się stopniowo, w odstępach około 2 tygodni (w wyjątkowych przypadkach nie krócej niż 4 dni). Leczenie trwa zwykle kilka miesięcy lub dłużej, a w przypadku depresji podtrzymujące co najmniej 6 miesięcy po remisji. Kapsułki należy przyjmować doustnie podczas posiłku, nie dzieląc ani nie uszkadzając ich struktury.
chlorowodorek wenlafaksyny, duża depresja, fobia społeczna, hemodializa, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, leczenie podtrzymujące, lek Alventa, lęk napadowy, nawrót depresji, objawy odstawienia, przekaźniki nerwowe, remisja, tabletki o natychmiastowym uwalnianiu, uogólnione zaburzenia lękowe, wskaźnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tabagine 75 mg
Pregabalina (Tabagine) dostępna jest w kapsułkach o dawkach 75 mg, 150 mg i 300 mg, a dawkowanie wymaga indywidualnego dostosowania w zależności od wskazania, stanu klinicznego pacjenta oraz funkcji nerek. W leczeniu bólu neuropatycznego dawka początkowa wynosi 150 mg/dobę, z możliwością stopniowego zwiększania do 600 mg/dobę. W terapii padaczki i uogólnionych zaburzeń lękowych schemat dawkowania jest podobny, z dawką maksymalną odpowiednio do 600 mg/dobę, przy czym w zaburzeniach lękowych dawkę można zwiększać stopniowo do 450 mg, a następnie do 600 mg/dobę. Odstawianie leku powinno odbywać się stopniowo przez co najmniej tydzień, aby uniknąć objawów odstawiennych. Pregabalina jest eliminowana głównie przez nerki w postaci niezmienionej, dlatego dawkowanie musi być modyfikowane w zależności od klirensu kreatyniny (CLcr), obliczanego według wzoru uwzględniającego wiek, masę ciała, płeć i stężenie kreatyniny w surowicy.
ból neuropatyczny, dawka dobowa, dawka maksymalna, dawka początkowa, dawka podzielona, dawka uzupełniająca, farmakokinetyka leku, fizjologiczne pogorszenie czynności nerek, hemodializa, klirens kreatyniny, klirens pregabaliny, objawy odstawienne, padaczka, podawanie doustne, pregabalina, stężenie kreatyniny, terapia produktem, uogólnione zaburzenia lękowe, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Venlafaxine Actavis 75 mg
Venlafaxine Actavis w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu stosuje się doustnie, z dawkami dostosowanymi do wskazań klinicznych i indywidualnej odpowiedzi pacjenta. W leczeniu epizodów dużej depresji dawka początkowa wynosi 75 mg raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania co minimum 2 tygodnie do maksymalnie 375 mg/dobę. W terapii uogólnionych zaburzeń lękowych, fobii społecznej oraz napadów paniki dawki początkowe to odpowiednio 75 mg/dobę (fobia społeczna i zaburzenia lękowe) oraz 37,5 mg/dobę przez pierwszy tydzień (napady paniki), z maksymalną dawką 225 mg/dobę. Leczenie powinno trwać kilka miesięcy, z regularną oceną kliniczną, a farmakoterapię depresji zaleca się kontynuować co najmniej 6 miesięcy po remisji. U pacjentów w podeszłym wieku nie wymaga się modyfikacji dawki, jednak zaleca się ostrożność i monitorowanie ze względu na zmiany farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Wenlafaksyna jest przeciwwskazana u osób poniżej 18 roku życia ze względu na brak potwierdzonej skuteczności i bezpieczeństwa.
dysfagia, epizod dużej depresji, farmakoterapia, fobia społeczna, hemodializa, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, klirens leku, napad paniki, nawrót depresji, objawy odstawienia, przewód pokarmowy, remisja, tabletka o natychmiastowym uwalnianiu, uogólnione zaburzenia lękowe, wenlafaksyna, wenlafaksyna o przedłużonym uwalnianiu, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Alventa 75 mg
Alventa, zawierająca chlorowodorek wenlafaksyny w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, jest wskazana w leczeniu epizodów dużej depresji oraz zaburzeń lękowych, takich jak uogólnione zaburzenia lękowe (GAD), fobia społeczna i lęk napadowy z lub bez agorafobii. Dostępna w dawkach 37,5 mg, 75 mg i 150 mg, umożliwia indywidualizację terapii, a jej forma o przedłużonym uwalnianiu zapewnia stabilne stężenie leku przy podawaniu raz na dobę. Alventa wykazuje działanie serotoninergiczno-noradrenergiczne (SNRI), co przekłada się na skuteczność w łagodzeniu objawów depresyjnych o różnym nasileniu oraz zapobieganiu nawrotom epizodów dużej depresji. Warto zwrócić uwagę na zawartość sacharozy w kapsułkach (od 32,5 mg do 130 mg), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją cukrów lub cukrzycą.
agorafobia, atak paniki, chlorowodorek wenlafaksyny, duża depresja, farmakoterapia, fobia społeczna, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, lęk napadowy, lek przeciwdepresyjny, nawracające zaburzenia depresyjne, nawroty depresji, objawy somatyczne, pobudzenie układu autonomicznego, terapia podtrzymująca, uogólnione zaburzenia lękowe, zaburzenia depresyjne, zaburzenia lękowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Alventa 37,5 mg
Wenlafaksyna, substancja czynna leku Alventa (kapsułki o przedłużonym uwalnianiu), jest inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, z dodatkowym słabym hamowaniem wychwytu dopaminy. Jej działanie przeciwdepresyjne wiąże się z modulacją aktywności neuroprzekaźników w OUN, bez powinowactwa do receptorów muskarynowych, H1-histaminergicznych, α1-adrenergicznych oraz bez aktywności hamującej MAO, co ogranicza ryzyko działań niepożądanych typowych dla innych leków przeciwdepresyjnych. Wenlafaksyna i jej aktywny metabolit O-demetylowenlafaksyna wykazują podobny profil farmakodynamiczny, a badania kliniczne potwierdziły skuteczność leku w leczeniu epizodów dużej depresji (dawki 75-375 mg/dobę), uogólnionych zaburzeń lękowych (75-225 mg/dobę), fobii społecznej (75-225 mg/dobę) oraz lęku napadowego (75-225 mg/dobę). Długoterminowe badania wykazały skuteczność w zapobieganiu nawrotom depresji przy dawkach 75-225 mg/dobę, a także w utrzymaniu efektu terapeutycznego w zaburzeniach lękowych.
agorafobia, arytmia komorowa, częstoskurcz komorowy torsade de pointes, dawka terapeutyczna, działanie przeciwdepresyjne, efekt antycholinergiczny, epizod dużej depresji, fobia społeczna, inhibitor MAO, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, klasyfikacja anatomiczno-terapeutyczno-chemiczna, lęk napadowy, lek przeciwdepresyjny, monoaminooksydaza, natychmiastowe uwalnianie, O-demetylowenlafaksyna, odpowiedź ß-adrenergiczna, odstęp QTc, ośrodkowy układ nerwowy, przedawkowanie leku, receptor benzodiazepinowy, receptor H1-histaminergiczny, receptor muskarynowy cholinergiczny, receptor opioidowy, receptor α1-adrenergiczny, uogólnione zaburzenia lękowe, wenlafaksyna, wychwyt dopaminy, wychwyt zwrotny noradrenaliny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Linefor 225 mg
Pregabalina, substancja czynna leku Linefor, stosowana jest w dawkach terapeutycznych od 150 mg do 600 mg na dobę, podawanych w dwóch lub trzech dawkach podzielonych (BID lub TID), w zależności od wskazania terapeutycznego. W leczeniu bólu neuropatycznego terapia rozpoczyna się od 150 mg/dobę, z możliwością zwiększenia dawki do 300 mg po 3-7 dniach i do maksymalnie 600 mg po kolejnych 7 dniach. W padaczce dawkę początkową 150 mg/dobę zwiększa się wolniej, do 300 mg po tygodniu i do 600 mg po dwóch tygodniach. W terapii uogólnionych zaburzeń lękowych dawkę stopniowo zwiększa się od 150 mg do 600 mg na dobę w ciągu 3-4 tygodni, z koniecznością regularnej oceny kontynuacji leczenia. W przypadku przerwania terapii zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki przez co najmniej 1 tydzień.
bezpieczeństwo stosowania, ból neuropatyczny, dawka podzielona, dawka terapeutyczna, dawkowanie leku, hemodializa, klirens kreatyniny, klirens pregabaliny, padaczka, podanie doustne, praktyka kliniczna, pregabalina, redukcja dawki, stężenie kreatyniny, uogólnione zaburzenia lękowe, wiek podeszły, wskazanie terapeutyczne, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby