nawrót depresji
Nawrót depresji (ang. recurrent depression) to ponowne wystąpienie objawów depresyjnych u pacjenta, który wcześniej doświadczył epizodu depresyjnego, po którym nastąpiła remisja. Jest to częste zjawisko w przebiegu zaburzeń depresyjnych, dotykające nawet 50-80% pacjentów po pierwszym epizodzie.
Ryzyko nawrotu rośnie z każdym kolejnym epizodem depresji, a czas między kolejnymi epizodami często się skraca. Głównymi czynnikami ryzyka są: niekompletna remisja poprzedniego epizodu, wcześniejsze nawroty, współistniejące zaburzenia psychiczne lub somatyczne, stresujące wydarzenia życiowe oraz przedwczesne odstawienie leczenia przeciwdepresyjnego.
Profilaktyka nawrotów obejmuje kontynuację farmakoterapii przez minimum 6-9 miesięcy po ustąpieniu objawów, a w przypadku pacjentów z wielokrotnymi nawrotami zaleca się leczenie podtrzymujące przez okres 2 lat lub dłużej. Psychoterapia, szczególnie poznawczo-behawioralna i interpersonalna, może znacząco obniżyć ryzyko ponownego zachorowania.
Wczesne rozpoznanie nawrotu jest kluczowe dla skutecznego leczenia. Pacjenci powinni być edukowani w zakresie rozpoznawania wczesnych objawów pogarszającego się stanu psychicznego oraz posiadać plan działania w razie ich wystąpienia. Regularne wizyty kontrolne po zakończeniu aktywnego leczenia zwiększają szanse na szybką interwencję w przypadku nawrotu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – ApoSerta 100 mg
ApoSerta to preparat zawierający chlorowodorek sertraliny w dawkach 50 mg i 100 mg (odpowiednio 56 mg i 112 mg chlorowodorku sertraliny), stosowany w leczeniu epizodów dużej depresji (MDD), zaburzeń lękowych (lęk napadowy z agorafobią lub bez, zespół lęku społecznego), zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (ZO-K) u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku 6-17 lat, a także zespołu stresu pourazowego (PTSD). Sertralina jest lekiem pierwszego rzutu w MDD, gdzie leczenie powinno trwać minimum 6 miesięcy po ustąpieniu objawów, aby zapobiec nawrotom. W zaburzeniach lękowych i PTSD terapia wymaga często dłuższego stosowania, powyżej 12 miesięcy, i powinna być prowadzona w ramach kompleksowego podejścia terapeutycznego, często łącząc farmakoterapię z psychoterapią poznawczo-behawioralną.
agorafobia, anhedonia, chlorowodorek sertraliny, epizod dużej depresji, fobia społeczna, kompulsja, koszmar senny, leczenie podtrzymujące, lęk napadowy, nawrót depresji, objaw odstawienny, obsesja, sertralina, tabletka powlekana, terapia poznawczo-behawioralna, wspomnienie traumatyczne, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie poznawcze, zaburzenie snu, zespół lęku społecznego, zespół stresu pourazowego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sertraline Zentiva 25 mg
Dawkowanie Sertraline Zentiva powinno być indywidualnie dostosowane do pacjenta, uwzględniając wskazanie oraz odpowiedź na leczenie. W przypadku depresji i zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego (ZO-K) zaleca się dawkę początkową 50 mg raz na dobę, natomiast w lęku napadowym, PTSD i zespole lęku społecznego rozpoczyna się od 25 mg na dobę przez pierwszy tydzień, potem zwiększa do 50 mg. Dawkę można stopniowo zwiększać co tydzień o 50 mg, maksymalnie do 200 mg na dobę, z uwzględnieniem okresu półtrwania leku wynoszącego 24 godziny. Pełny efekt terapeutyczny zwykle wymaga dłuższego stosowania, szczególnie w ZO-K. W fazie podtrzymującej dawka powinna być najniższa zapewniająca efekt terapeutyczny, a leczenie depresji powinno trwać minimum 6 miesięcy po ustąpieniu objawów, aby zapobiec nawrotom. U pacjentów starszych i z zaburzeniami czynności wątroby konieczna jest ostrożność i dostosowanie dawki, natomiast u pacjentów z niewydolnością nerek modyfikacja dawkowania nie jest wymagana.
dawka dobowa, duża depresja, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, epizod depresyjny, hiponatremia, leczenie podtrzymujące, lęk napadowy, nawrót depresji, objawy odstawienne, okres półtrwania, populacja pediatryczna, sertralina, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zespół lęku społecznego, zespół stresu pourazowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Faxigen XL 37,5 mg 37,5 mg
Wenlafaksyna, substancja czynna leku Faxigen XL, jest inhibitorem zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny oraz słabym inhibitorem wychwytu dopaminy, co stanowi podstawę jej działania przeciwdepresyjnego. Nie wykazuje istotnego powinowactwa do receptorów muskarynowych, cholinergicznych, H1-histaminowych, α1-adrenergicznych, opioidowych ani benzodiazepinowych, co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa i mniejsze ryzyko działań niepożądanych typowych dla innych leków przeciwdepresyjnych. Wenlafaksyna i jej aktywny metabolit O-demetylowenlafaksyna (ODV) wykazują zbliżone działanie farmakodynamiczne, w tym zmniejszenie odpowiedzi β-adrenergicznej. W badaniach klinicznych potwierdzono skuteczność wenlafaksyny w leczeniu epizodów dużej depresji (dawki 75-375 mg/dobę, optymalnie 75-225 mg/dobę), zaburzeń lękowych uogólnionych (37,5-225 mg/dobę), fobii społecznej (75-225 mg/dobę) oraz lęku napadowego (75-225 mg/dobę, z dawką początkową 37,5 mg/dobę przez 7 dni). Badania długoterminowe wykazały skuteczność w zapobieganiu nawrotom depresji i utrzymaniu efektu terapeutycznego w zaburzeniach lękowych.
agorafobia, działanie przeciwcholinergiczne, działanie przeciwdepresyjne, epizod dużej depresji, fobia społeczna, GAD, inhibitor wychwytu dopaminy, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, komorowe zaburzenie rytmu serca, lęk napadowy, lek przeciwdepresyjny, monoaminooksydaza, nawrót depresji, neuroprzekaźnik, odpowiedź β-adrenergiczna, ODV, ośrodkowy układ nerwowy, receptor benzodiazepinowy, receptor cholinergiczny, receptor H1-histaminowy, receptor muskarynowy, receptor opioidowy, receptor α1-adrenergiczny, sedacja, torsade de pointes, wychwyt zwrotny noradrenaliny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie depresyjne, zaburzenie układu sercowo-naczyniowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Prefaxine 37,5 mg
Prefaxine, zawierający wenlafaksynę chlorowodorek w dawkach 37,5 mg, 75 mg i 150 mg w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, jest lekiem z grupy SNRI stosowanym przede wszystkim w leczeniu epizodów dużej depresji oraz profilaktyce nawrotów. Preparat wykazuje skuteczność w łagodzeniu objawów depresyjnych, takich jak obniżony nastrój, anhedonia, zaburzenia snu i apetytu oraz spadek napędu psychoruchowego. Dawkowanie rozpoczyna się zwykle od 37,5 mg, z możliwością stopniowego zwiększania dawki w zależności od odpowiedzi klinicznej i tolerancji. Kapsułki o przedłużonym uwalnianiu umożliwiają podawanie leku raz na dobę, co zapewnia stabilny poziom substancji czynnej. Należy zwrócić uwagę na zawartość sodu w kapsułkach: 0,76 mg (37,5 mg), 1,51 mg (75 mg) oraz 3,03 mg (150 mg), co jest istotne u pacjentów na diecie niskosodowej.
agorafobia, anhedonia, atak paniki, dawkowanie, derealizacja, dieta niskosodowa, duszność, działanie niepożądane, epizod dużej depresji, fobia społeczna, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, kołatanie serca, lęk napadowy, lekarz podstawowej opieki zdrowotnej, napęd psychoruchowy, nawracające zaburzenie depresyjne, nawrót depresji, psychiatra, remisja, SNRI, terapia podtrzymująca, uogólnione zaburzenie lękowe, wenlafaksyna, zaburzenie lękowe, zaburzenie snu, zawrót głowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Faxigen XL 150 mg 150 mg
Faxigen XL to preparat zawierający chlorowodorek wenlafaksyny w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, dostępny w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg wenlafaksyny (odpowiednio 42,43 mg, 84,86 mg i 169,71 mg chlorowodorku). Lek jest wskazany do leczenia epizodów dużej depresji, zarówno w fazie ostrej, jak i w terapii podtrzymującej zapobiegającej nawrotom. Ponadto, wykazuje skuteczność w leczeniu zaburzeń lękowych, w tym zaburzeń lękowych uogólnionych, fobii społecznej oraz lęku napadowego z agorafobią lub bez niej. Kapsułki o przedłużonym uwalnianiu zapewniają stabilne stężenie substancji czynnej, co umożliwia dawkowanie raz na dobę, najlepiej rano, z posiłkiem.
agorafobia, anhedonia, atak paniki, chlorowodorek wenlafaksyny, epizod dużej depresji, fobia społeczna, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, lęk napadowy, myśl samobójcza, nawrót depresji, terapia podtrzymująca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lękowe społeczne, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie nastroju, zaburzenie psychiczne, zespół odstawienny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Venlectine 75 mg
Wenlafaksyna, należąca do grupy „innych leków przeciwdepresyjnych” (kod ATC: N06AX16), wykazuje działanie przeciwdepresyjne poprzez hamowanie wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny oraz słabsze hamowanie wychwytu dopaminy w OUN. Zarówno substancja czynna, jak i jej główny metabolit O-demetylowenlafaksyna (ODV) wykazują podobny profil farmakodynamiczny, w tym zmniejszenie reaktywności receptorów β-adrenergicznych. Wenlafaksyna charakteryzuje się brakiem istotnego powinowactwa do receptorów muskarynowych, H1-histaminergicznych, α1-adrenergicznych, opioidowych i benzodiazepinowych, co przekłada się na ograniczone działania niepożądane, brak sedacji, mniejsze ryzyko działań przeciwcholinergicznych oraz ograniczony potencjał uzależniający. Ponadto, lek nie hamuje aktywności monoaminooksydazy (MAO), co zmniejsza ryzyko interakcji farmakologicznych typowych dla inhibitorów MAO.
agorafobia, badanie randomizowane, badanie z podwójnie ślepą próbą, działanie przeciwcholinergiczne, działanie sedatywne, epizod dużej depresji, fobia społeczna, forma o natychmiastowym uwalnianiu, forma o przedłużonym uwalnianiu, inhibitor MAO, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, lęk napadowy, lek przeciwdepresyjny, monoaminooksydaza, nawracający epizod dużej depresji, nawrót depresji, O-demetylowenlafaksyna, ośrodkowy układ nerwowy, receptor benzodiazepinowy, receptor H1-histaminergiczny, receptor muskarynowy cholinergiczny, receptor opioidowy, receptor α1-adrenergiczny, receptor β-adrenergiczny, układ sercowo-naczyniowy, uogólnione zaburzenie lękowe, wenlafaksyna, wychwyt zwrotny dopaminy, wychwyt zwrotny noradrenaliny, zaburzenie lękowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Duloxetine +pharma 30 mg
Duloksetyna, będąca inhibitorem zwrotnego wychwytu serotoniny (5-HT) i noradrenaliny (NA) z dodatkowymi, słabymi właściwościami hamowania wychwytu dopaminy, wykazuje potwierdzoną skuteczność w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych oraz działanie przeciwbólowe. W badaniach klinicznych z udziałem 3158 pacjentów stosowano dawki 60-120 mg/dobę, potwierdzając istotną poprawę w 17-punktowej Skali Depresji Hamiltona (HAM-D) oraz wyższą częstość odpowiedzi i remisji w porównaniu z placebo. Duloksetyna wykazuje również skuteczność w profilaktyce nawrotów depresji, co potwierdzono w badaniach trwających 6 i 52 tygodnie, gdzie dawka 60 mg/dobę znacząco wydłużała okres bezobjawowy i zmniejszała częstość nawrotów (17% vs. 29% placebo w 6-miesięcznym badaniu). U pacjentów w podeszłym wieku (≥65 lat) potwierdzono skuteczność i tolerancję dawki 60 mg/dobę, jednak z ograniczonymi danymi dla dawki 120 mg/dobę, co wymaga ostrożności klinicznej.
ból neuropatyczny, duloksetyna, duże zaburzenie depresyjne, działanie przeciwbólowe, embriotoksyczność, enzym mikrosomalny wątroby, hamowanie zwrotnego wychwytu, lek przeciwdepresyjny, nawrót depresji, noradrenalina, ośrodkowy układ nerwowy, rak wątroby, receptor adrenergiczny, receptor cholinergiczny, receptor dopaminergiczny, receptor histaminowy, remisja choroby, serotonina, skala depresji Hamiltona, wada układu sercowo-naczyniowego, wakuolizacja wątrobowokomórkowa, wychwyt zwrotny dopaminy, zstępujący szlak hamowania bólu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Depratal 30 mg
Duloksetyna, substancja czynna preparatu Depratal, jest inhibitorem zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, wykazującym również słabe działanie na wychwyt dopaminy, bez istotnego powinowactwa do receptorów histaminowych, dopaminergicznych, cholinergicznych i adrenergicznych. W badaniach klinicznych potwierdzono jej skuteczność w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych (60-120 mg/dobę), gdzie znacząco poprawiała wyniki w 17-punktowej Skali Depresji Hamiltona (HAM-D), zmniejszając częstość nawrotów z 29% do 17%. U pacjentów w podeszłym wieku (≥65 lat) zalecana dawka to 60 mg/dobę, z ostrożnością przy dawce 120 mg/dobę. Duloksetyna wykazała również skuteczność w leczeniu zaburzeń lękowych uogólnionych (60-120 mg/dobę), z istotną poprawą w skali HAM-A i zmniejszeniem nawrotów z 42% do 14%. W neuropatii cukrzycowej stosowana dawka 60 mg raz lub dwa razy na dobę powodowała istotne statystycznie zmniejszenie bólu, z redukcją nasilenia bólu o ≥30% u 65% pacjentów (vs 40% placebo) i o ≥50% u 50% pacjentów (vs 26% placebo), przy efekcie pojawiającym się często już w pierwszym tygodniu terapii.
ból neuropatyczny, Depratal, duloksetyna, duże zaburzenie depresyjne, inhibitor wychwytu serotoniny i noradrenaliny, kwestionariusz oceny bólu, leczenie bólu, młodzieńczy pierwotny zespół fibromialgii, nawrót depresji, neuropatia cukrzycowa, ośrodkowy układ nerwowy, pacjent w podeszłym wieku, Sheehan Disability Scale, Skala Depresji Dziecięcej, skala depresji Hamiltona, skala oceny lęku Hamiltona, skala PARS, szlaki hamowania bólu, zaburzenie lękowe uogólnione, zachowanie samobójcze - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Zotral 100 mg
Zotral, zawierający 100 mg sertraliny w postaci chlorowodorku, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) stosowanym w leczeniu epizodów dużej depresji, zaburzeń lękowych (w tym lęku napadowego z agorafobią, zespołu lęku społecznego oraz zespołu lęku pourazowego) oraz zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (ZO-K). Sertralina jest wskazana zarówno w fazie ostrej, jak i w terapii podtrzymującej, ze szczególnym uwzględnieniem profilaktyki nawrotów depresji. W populacji pediatrycznej lek jest dopuszczony do stosowania w ZO-K u dzieci i młodzieży w wieku 6-17 lat. Tabletki powlekane o dawce 100 mg zawierają laktozę jednowodną (159,3 mg), co wymaga uwagi u pacjentów z nietolerancją laktozy lub zaburzeniami wchłaniania glukozy-galaktozy.
agorafobia, chlorowodorek sertraliny, duża depresja, działanie niepożądane, laktoza jednowodna, lęk napadowy, napad paniki, nawrót depresji, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, obsesje i kompulsje, ostra faza depresji, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sertralina, tabletka powlekana, terapia podtrzymująca, zaburzenie depresyjne nawracające, zaburzenie lękowe, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie psychiczne, zespół lęku pourazowego, zespół lęku społecznego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Elicea 20 mg
Escytalopram, substancja czynna leku Elicea, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) o wysokim powinowactwie do pierwotnego miejsca wiązania na transporterze serotoniny, co stanowi podstawę jego mechanizmu działania. Charakteryzuje się wyjątkową selektywnością, wykazując minimalne powinowactwo do receptorów serotoninowych 5-HT1A i 5-HT2, dopaminowych D1 i D2, adrenergicznych α1, α2 i β, histaminowych H1, muskarynowych cholinergicznych, benzodiazepinowych oraz opioidowych, co przekłada się na ograniczenie działań niepożądanych, takich jak sedacja, efekty antycholinergiczne czy wpływ na układ sercowo-naczyniowy. W badaniach EKG u zdrowych ochotników wykazano dawkozależne wydłużenie odstępu QTc (wg wzoru Fridericia) o 4,3 ms (90% CI 2,2–6,4) przy dawce terapeutycznej 10 mg/dobę oraz 10,7 ms (90% CI 8,6–12,8) przy dawce supraterapeutycznej 30 mg/dobę, co wymaga uwagi u pacjentów z ryzykiem zaburzeń przewodnictwa sercowego.
badanie elektrokardiograficzne, epizod dużej depresji, escytalopram, fobia społeczna, hamowanie wychwytu zwrotnego serotoniny, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, lek przeciwdepresyjny, miejsce allosteryczne, nawrót depresji, odstęp QTc, profilaktyka nawrotu, receptor adrenergiczny, receptor benzodiazepinowy, receptor dopaminowy, receptor histaminowy, receptor muskarynowy cholinergiczny, receptor opioidowy, receptor serotoninowy, skala Yale-Brown, transporter serotoniny, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Faxolet ER 150 mg
Faxolet ER to lek zawierający wenlafaksynę chlorowodorek w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, dostępny w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg. Jest wskazany do leczenia umiarkowanych i ciężkich epizodów dużej depresji zgodnie z ICD-10, a także do profilaktyki nawrotów tych epizodów u pacjentów, którzy odpowiedzieli na terapię wenlafaksyną. Ponadto, lek wykazuje skuteczność w leczeniu uogólnionych zaburzeń lękowych, fobii społecznej oraz lęku napadowego z lub bez agorafobii. Kapsułki o przedłużonym uwalnianiu zapewniają stabilne stężenie leku w surowicy, co może poprawiać tolerancję i efektywność terapii.
agorafobia, atak paniki, chlorowodorek, epizod depresyjny, epizod dużej depresji, Faxolet ER, fobia społeczna, interwencja farmakologiczna, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, lęk napadowy, nawrót depresji, psychiatra, substancja czynna, uogólnione zaburzenie lękowe, wenlafaksyna, zaburzenie depresyjne, zaburzenie psychiczne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Oriven 225 mg
Wenlafaksyna, klasyfikowana jako psychoanaleptyk i inne leki przeciwdepresyjne (kod ATC: N06AX16), działa poprzez hamowanie zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny oraz słabe hamowanie wychwytu dopaminy w ośrodkowym układzie nerwowym. Jej aktywny metabolit, O-demetylowenlafaksyna (ODV), wykazuje podobny profil farmakodynamiczny. Wenlafaksyna nie wykazuje powinowactwa do receptorów muskarynowych, cholinergicznych, H1-histaminowych i α1-adrenergicznych, co ogranicza ryzyko działań niepożądanych typowych dla leków przeciwdepresyjnych. Nie hamuje monoaminooksydazy (MAO) ani nie oddziałuje na receptory opioidowe czy benzodiazepinowe. W badaniu QT u zdrowych osób dawka 450 mg/dobę (225 mg dwa razy dziennie) nie powodowała istotnego wydłużenia odstępu QT, jednak po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano przypadki wydłużenia QTc i torsade de pointes, zwłaszcza przy przedawkowaniu lub u pacjentów z czynnikami ryzyka.
agorafobia, chlorowodorek wenlafaksyny, działanie przeciwcholinergiczne, epizod dużej depresji, fobia społeczna, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, komorowe zaburzenia rytmu serca, monoaminooksydaza, nawrót depresji, O-demetylowenlafaksyna, odpowiedź ß-adrenergiczna, receptor benzodiazepinowy, receptor cholinergiczny, receptor H1-histaminowy, receptor muskarynowy, receptor opioidowy, receptor α1-adrenergiczny, substancja pomocnicza o znanym działaniu, torsade de pointes, wenlafaksyna o przedłużonym uwalnianiu, wychwyt zwrotny dopaminy, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Oriven 75 mg
Oriven, zawierający wenlafaksynę chlorowodorek, jest lekiem przeciwdepresyjnym o działaniu serotoninergiczno-noradrenergicznym, dostępnym w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 37,5 mg, 75 mg, 150 mg oraz 225 mg. Preparat jest wskazany do leczenia epizodów dużej depresji, zapobiegania nawrotom oraz leczenia zaburzeń lękowych, takich jak zaburzenie lękowe uogólnione (GAD), fobia społeczna oraz zaburzenie paniczne z lub bez agorafobii. Mechanizm działania polega na hamowaniu wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, co prowadzi do złagodzenia objawów depresyjnych i lękowych oraz poprawy funkcjonowania pacjenta. Kapsułki o przedłużonym uwalnianiu umożliwiają stabilne stężenie leku i dawkowanie raz na dobę, co sprzyja poprawie compliance terapii.
agorafobia, chlorowodorek, epizod dużej depresji, farmakoterapia, fobia społeczna, interwencja psychoterapeutyczna, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, lek przeciwdepresyjny, napad lęku, nawrót depresji, objaw somatyczny, reakcja alergiczna, remisja, substancja pomocnicza, terapia podtrzymująca, wenlafaksyna, wychwyt zwrotny serotoniny i noradrenaliny, zaburzenie lękowe, zaburzenie lękowe społeczne, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie paniczne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – ApoSerta 100 mg
ApoSerta (sertralina) jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) o kodzie ATC N06AB06, wykazującym silne i swoiste hamowanie wychwytu 5-HT w neuronach oraz płytkach krwi, bez istotnego wpływu na noradrenalinę, dopaminę czy inne receptory (muskarynowe, dopaminergiczne, adrenergiczne, histaminergiczne, GABA, benzodiazepinowe). Badania kliniczne potwierdziły brak działania sedatywnego, stymulującego czy kardiotoksycznego, a także brak potencjału uzależniającego. W badaniu wpływu na odstęp QTc u zdrowych ochotników przy dawce 400 mg/dobę (dwukrotność maksymalnej zalecanej dawki 200 mg/dobę) stwierdzono przekroczenie progu 10 ms w punkcie 4 godzin po podaniu, jednak wartość progowa dla klinicznie istotnego wydłużenia QTcF była co najmniej 2,6 razy wyższa niż przeciętna Cmax (86 ng/ml) po dawce maksymalnej.
dojrzewanie płciowe, duże zaburzenie depresyjne, funkcje poznawcze, nawrót choroby, nawrót depresji, odstęp QTc, potencjał uzależniający, przekaźnictwo katecholaminergiczne, receptor adrenergiczny, receptor benzodiazepinowy, receptor dopaminergiczny, receptor GABA, receptor histaminergiczny, receptor muskarynowy, receptor noradrenergiczny, receptor serotoninowy, regulacja emocjonalno-behawioralna, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skala CGI, skala NIMH, skala Tannera, skala Yale-Brown, substancje psychoaktywne, wychwyt serotoniny, wychwyt zwrotny neuroprzekaźników, wydłużenie odstępu QTcF, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zespół stresu pourazowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Symescital 5 mg
Escytalopram, klasyfikowany pod kodem ATC N06AB10, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) o wysokim powinowactwie do pierwotnego miejsca wiązania transportera serotoniny, co stanowi podstawowy mechanizm jego działania farmakodynamicznego. Lek dostępny jest w postaci tabletek powlekanych Symescital w dawkach 5 mg i 10 mg (w formie szczawianu). Charakteryzuje się wysoką selektywnością wobec transportera serotoniny, z minimalnym lub brakiem powinowactwa do receptorów serotoninergicznych 5-HT1A, 5-HT2, dopaminergicznych D1, D2, adrenergicznych α1, α2, β, histaminowych H1, muskarynowych, benzodiazepinowych oraz opioidowych. W badaniu elektrokardiograficznym u zdrowych ochotników wykazano, że escytalopram wpływa na wydłużenie odstępu QTc o 4,3 ms (90% CI: 2,2–6,4) przy dawce 10 mg/dobę oraz o 10,7 ms (90% CI: 8,6–12,8) przy dawce supraterapeutycznej 30 mg/dobę, co wymaga uwagi klinicznej w kontekście bezpieczeństwa kardiologicznego.
badanie elektrokardiograficzne, badanie z podwójnie ślepą próbą, dawka supraterapeutyczna, duży epizod depresyjny, fobia społeczna, lek przeciwdepresyjny, metoda Fridericia, nawrót depresji, odstęp QTc, receptor adrenergiczny, receptor benzodiazepinowy, receptor cholinergiczny muskarynowy, receptor dopaminergiczny, receptor histaminowy, receptor opioidowy, receptor serotoninergiczny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skala Y-BOCS, transporter serotoniny, wychwyt zwrotny serotoniny, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Zotral 50 mg
Sertralina, substancja czynna preparatu Zotral, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI, ATC: N06AB06), wykazującym silne i swoiste hamowanie wychwytu 5-HT w neuronach oraz płytkach krwi w dawkach terapeutycznych (50–200 mg/dobę). Charakteryzuje się minimalnym wpływem na wychwyt noradrenaliny i dopaminy oraz brakiem powinowactwa do receptorów muskarynowych, serotoninowych, dopaminergicznych, adrenergicznych, histaminergicznych, GABA i benzodiazepinowych, co przekłada się na korzystny profil bezpieczeństwa i brak sedacji czy zaburzeń psychomotorycznych. Długotrwałe stosowanie prowadzi do adaptacji receptorów noradrenergicznych, a badania kliniczne i na zwierzętach potwierdzają brak potencjału uzależniającego i niskie ryzyko nadużywania.
duże zaburzenie depresyjne, nawrót depresji, ośrodkowy układ nerwowy, receptor adrenergiczny, receptor benzodiazepinowy, receptor dopaminergiczny, receptor GABA, receptor histaminergiczny, receptor muskarynowy, receptor serotoninowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skala CGI Improvement, skala CGI Severity, skala Yale-Brown, substancja psychoaktywna, szczelina synaptyczna, wychwyt serotoniny, wychwyt zwrotny noradrenaliny, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zespół lęku pourazowego, zespół stresu pourazowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Efectin ER 150 150 mg
Efectin ER, zawierający chlorowodorek wenlafaksyny w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg, jest lekiem o przedłużonym uwalnianiu stosowanym przede wszystkim w leczeniu epizodów dużej depresji oraz profilaktyce nawrotów tej choroby. Lek wykazuje również skuteczność w terapii uogólnionych zaburzeń lękowych, fobii społecznej oraz lęku napadowego z lub bez agorafobii. Mechanizm działania opiera się na hamowaniu wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, co uzasadnia jego zastosowanie w przypadkach współwystępowania objawów depresyjnych i lękowych, a także u pacjentów z niewystarczającą odpowiedzią na SSRI. Kapsułki Efectin ER umożliwiają dawkowanie raz na dobę, co sprzyja lepszemu przestrzeganiu zaleceń terapeutycznych.
agorafobia, atak paniki, chlorowodorek wenlafaksyny, działanie niepożądane, epizod dużej depresji, fobia społeczna, hamowanie wychwytu zwrotnego serotoniny, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, lęk antycypacyjny, lęk napadowy, nawrót depresji, remisja objawów, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SSRI, uogólnione zaburzenie lękowe, wenlafaksyna, zaburzenie depresyjne, zaburzenie lęku społecznego, zaburzenie psychiczne, zachowanie unikające - Leksykon substancji czynnych
Paroksetyna – Właściwości farmakodynamiczne
Paroksetyna jest silnym, selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), wykazującym skuteczność w leczeniu depresji, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego, fobii społecznej, zaburzenia lękowego uogólnionego, zespołu stresu pourazowego oraz zaburzeń lękowych z napadami paniki. Mechanizm działania opiera się na wybiórczym hamowaniu wychwytu zwrotnego 5-HT w neuronach mózgowych, bez istotnego wpływu na receptory cholinergiczne muskarynowe, adrenergiczne alfa-1, alfa-2, beta, dopaminergiczne D2, serotoninergiczne 5-HT1, 5-HT2 oraz histaminowe H1. Paroksetyna nie wywołuje znaczących zmian w funkcjach psychomotorycznych, nie nasila działania etanolu na OUN, a jej stosowanie nie wpływa negatywnie na ciśnienie tętnicze, częstość akcji serca ani EKG. Dawkowanie w zakresie 10-40 mg/dobę wykazuje dobrą tolerancję i skuteczność, a zwiększanie dawki powyżej zalecanej nie zawsze przekłada się na lepsze efekty terapeutyczne.
chwiejność emocjonalna, ciężkie zaburzenie depresyjne, duża depresja, działanie przeciwcholinergiczne, fobia społeczna, funkcja psychomotoryczna, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, krwawienie jako działanie niepożądane, leczenie podtrzymujące, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, myśl samobójcza, nawrót depresji, ośrodkowy układ nerwowy, próba samobójcza, receptor adrenergiczny alfa 1, receptor cholinergiczny muskarynowy, receptor dopaminergiczny, receptor histaminowy, receptor serotoninergiczny, serotonina, wrogość, zaburzenie depresyjne, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie stresowe pourazowe, zachowanie samobójcze, zapobieganie nawrotom, zawroty głowy, zmniejszenie łaknienia - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sertraline Medreg 50 mg
Sertraline Medreg to preparat zawierający sertralinę w formie chlorowodorku, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 50 mg (z linią podziału) oraz 100 mg (bez linii podziału). Lek jest wskazany w leczeniu epizodów dużej depresji, zarówno w fazie ostrej, jak i w profilaktyce nawrotów, co jest kluczowe u pacjentów z historią nawracających epizodów. Ponadto, sertralina znajduje zastosowanie w terapii zaburzeń lękowych, takich jak lęk napadowy (z lub bez agorafobii), zespół lęku społecznego, zespół stresu pourazowego (PTSD) oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (ZO-K). Szczególnie istotne jest wskazanie do leczenia ZO-K u dzieci i młodzieży w wieku 6-17 lat, co podkreśla jej rolę w pediatrii psychiatrycznej.
agorafobia, chlorowodorek sertraliny, epizod dużej depresji, interwencja psychoterapeutyczna, kompulsja, lęk napadowy, nawrót depresji, objaw somatyczny, obraz kliniczny, obsesja, tabletka powlekana, terapia podtrzymująca, zaburzenie depresyjne, zaburzenie lękowe, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie psychiczne, zespół lęku społecznego, zespół stresu pourazowego - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Duloxetine +pharma 30 mg
Duloksetyna, dostępna w kapsułkach dojelitowych o dawkach 30 mg i 60 mg, jest inhibitorem zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, z dodatkowym, słabym działaniem na wychwyt dopaminy. Jej mechanizm działania polega na zwiększeniu zewnątrzkomórkowego stężenia 5-HT i NA w mózgu, co przekłada się na efekty terapeutyczne w leczeniu dużego zaburzenia depresyjnego (MDD) oraz bólu neuropatycznego. W badaniach klinicznych z udziałem 3158 pacjentów wykazano skuteczność dawki 60 mg raz na dobę, potwierdzoną w trzech randomizowanych, kontrolowanych placebo badaniach, z poprawą ocenianą za pomocą 17-punktowej Skali Depresji Hamiltona (HAM-D). Duloksetyna istotnie zmniejszała objawy depresji oraz ryzyko nawrotów, z częstością nawrotów 17% w grupie leczonej w porównaniu do 29% w grupie placebo w okresie 6 miesięcy. W długoterminowym badaniu 52-tygodniowym wykazano istotne wydłużenie okresu bezobjawowego (p<0,001) oraz niższy odsetek nawrotów (14,4% vs 33,1%). U pacjentów ≥65 lat dawka 60 mg/dobę była skuteczna i dobrze tolerowana, choć zaleca się ostrożność przy dawkach do 120 mg/dobę ze względu na ograniczone dane.
ból neuropatyczny, duże zaburzenie depresyjne, działanie dawkozależne, działanie rakotwórcze, embriotoksyczność, enzymy mikrosomalne wątroby, genotoksyczność, inhibitor wychwytu serotoniny i noradrenaliny, kapsułka dojelitowa, nawracające zaburzenie depresyjne, nawrót depresji, ośrodkowy układ nerwowy, powinowactwo receptorowe, rak wątroby, receptor dopaminergiczny, receptor histaminowy, skala depresji Hamiltona, szlaki hamowania bólu, toksyczność poporodowa, wady układu sercowo-naczyniowego, wakuolizacja wątrobowokomórkowa, zaburzenia cyklu rujowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Velafax 37,5 mg
Velafax, zawierający wenlafaksynę chlorowodorek w dawkach 37,5 mg i 75 mg, jest dostępny w formie tabletek o charakterystycznym wyglądzie: tabletki 37,5 mg są podłużne i jasnożółte, natomiast 75 mg okrągłe z wytłoczoną nazwą producenta. Lek wykazuje skuteczność w leczeniu zaburzeń depresyjnych, zarówno u pacjentów hospitalizowanych, jak i ambulatoryjnych, w tym w przypadkach depresji z komponentą lękową. Ponadto Velafax jest wskazany w profilaktyce nawrotów depresji oraz zapobieganiu nowych epizodów u pacjentów z czynnikami ryzyka, co czyni go istotnym elementem długoterminowej strategii terapeutycznej.
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Betesda 10 mg
Escytalopram, substancja czynna leku Betesda, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) o wysokim powinowactwie do transportera serotoninowego, co stanowi podstawowy mechanizm jego działania farmakologicznego. Charakteryzuje się minimalnym powinowactwem do innych receptorów (m.in. 5-HT1A, 5-HT2, D1, D2, α1, α2, β, H1, muskarynowych, benzodiazepinowych i opioidowych), co przekłada się na korzystny profil działań niepożądanych. W badaniach elektrokardiograficznych wykazano zależne od dawki wydłużenie odstępu QTc: o 4,3 ms (90% CI: 2,2; 6,4) po dawce terapeutycznej 10 mg/dobę oraz o 10,7 ms (90% CI: 8,6; 12,8) po dawce ponadterapeutycznej 30 mg/dobę.
badanie elektrokardiograficzne, badanie podwójnie zaślepione, ciężka depresja, escytalopram, farmakodynamika, fobia społeczna, miejsce allosteryczne, nawrót depresji, objawy obsesyjno-kompulsyjne, odstęp QT, ośrodkowy układ nerwowy, receptor adrenergiczny, receptor benzodiazepinowy, receptor dopaminergiczny, receptor histaminowy, receptor muskarynowy cholinergiczny, receptor opioidowy, receptor serotoninergiczny, remisja, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, serotonina, skala Y-BOCS, transporter serotoninowy, wychwyt zwrotny serotoniny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Prefaxine 37,5 mg
Wenlafaksyna w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu dostępna jest w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg, a dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do pacjenta i wskazania klinicznego. Dawka początkowa zwykle wynosi 75 mg raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania co około 2 tygodnie do maksymalnie 375 mg/dobę w leczeniu epizodów dużej depresji. W innych wskazaniach, takich jak uogólnione zaburzenia lękowe, fobia społeczna czy lęk napadowy, dawki maksymalne wynoszą odpowiednio 225 mg/dobę, przy czym w lęku napadowym rozpoczyna się od 37,5 mg/dobę przez 7 dni, a następnie zwiększa do 75 mg/dobę. Zwiększanie dawki powinno odbywać się po ocenie klinicznej, stosując najmniejszą skuteczną dawkę, aby minimalizować ryzyko działań niepożądanych zależnych od dawki. Leczenie powinno trwać kilka miesięcy lub dłużej, z regularną oceną skuteczności, a w przypadku epizodów dużej depresji zaleca się kontynuację terapii przez co najmniej 6 miesięcy po remisji.
dawkowanie leku, epizod dużej depresji, fobia społeczna, GFR, hemodializa, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, lęk napadowy, lek przeciwdepresyjny, nawrót depresji, objaw niepożądany, reakcja odstawienna, remisja, schemat zwiększania dawki, tabletka o natychmiastowym uwalnianiu, uogólnione zaburzenie lękowe, wenlafaksyna, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lękowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Faxolet ER 75 mg
Faxolet ER to lek zawierający wenlafaksynę chlorowodorek w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu dostępnych w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg. Jest wskazany do leczenia umiarkowanych i ciężkich epizodów dużej depresji (ICD-10), a także do profilaktyki nawrotów tych epizodów. Ponadto, lek znajduje zastosowanie w terapii uogólnionych zaburzeń lękowych, fobii społecznej oraz lęku napadowego z lub bez agorafobii. Forma ER umożliwia podawanie leku raz na dobę, co poprawia komfort terapii i zwiększa adherencję pacjenta. Dobór dawki powinien być indywidualizowany na podstawie nasilenia objawów i odpowiedzi klinicznej pacjenta.
agorafobia, atak paniki, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, duszność, epizod depresyjny, epizod dużej depresji, fobia społeczna, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, kołatanie serca, lęk napadowy, napięcie mięśniowe, nawrót depresji, obniżenie nastroju, obserwacja lekarska, przedłużone uwalnianie, psychiatra, remisja, terapia podtrzymująca, tolerancja leczenia, uogólnione zaburzenie lękowe, wenlafaksyna, zaburzenie depresyjne, zaburzenie lękowe, zawrót głowy - Leksykon chorób i schorzeń
Sezonowe zaburzenie afektywne – Zapobieganie i profilaktyka
Sezonowe zaburzenia afektywne (SAD) to nawracająca postać dużej depresji, charakteryzująca się epizodami depresyjnymi w okresie jesienno-zimowym z remisją wiosną lub latem. Profilaktyka SAD opiera się na wczesnym wdrożeniu terapii przed spodziewanym początkiem objawów, co może zapobiec lub złagodzić epizody depresyjne. Fototerapia, stosowana codziennie rano przez 30-60 minut z natężeniem światła 2500-10000 luksów, jest skuteczną metodą profilaktyczną. Farmakoterapia obejmuje przede wszystkim bupropion XL, który posiada oficjalne wskazanie do profilaktyki SAD i jest stosowany od jesieni do wiosny, oraz selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), choć ich skuteczność jest mniej udokumentowana. Psychoterapia poznawczo-behawioralna (CBT-SAD) również wykazuje wysoką skuteczność w zapobieganiu nawrotom, a jej połączenie z fototerapią stanowi kompleksowe podejście terapeutyczne.
aromaterapia, duża depresja, działanie niepożądane, epizod depresyjny, farmakoterapia, fototerapia, izolacja społeczna, kwas omega-3, lampa terapeutyczna, leczenie profilaktyczne, lek przeciwdepresyjny, medytacja, nawrót depresji, niedobór witaminy D, progresywna relaksacja mięśni, remisja spontaniczna, rytm dobowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sezonowe zaburzenie afektywne, symulator świtu, terapia poznawczo-behawioralna, terapia światłem, witamina D, witamina z grupy B - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Oriven 37,5 mg
Preparat Oriven zawierający wenlafaksynę w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu dostępny jest w dawkach 37,5 mg, 75 mg, 150 mg oraz 225 mg. Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do wskazania terapeutycznego oraz odpowiedzi pacjenta, z dawką początkową zwykle wynoszącą 75 mg raz na dobę. W przypadku epizodów dużej depresji dawkę można stopniowo zwiększać do maksymalnie 375 mg/dobę, natomiast w zaburzeniach lękowych (uogólnionych, fobii społecznej, z napadami lęku) maksymalna dawka wynosi 225 mg/dobę. Zwiększanie dawki powinno odbywać się co około 2 tygodnie lub dłużej, z wyjątkiem uzasadnionych klinicznie przypadków, gdzie odstęp ten może wynosić minimum 4 dni. Leczenie powinno trwać kilka miesięcy lub dłużej, z kontynuacją terapii przez co najmniej 6 miesięcy po osiągnięciu remisji, stosując najmniejszą skuteczną dawkę. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby zaleca się zmniejszenie dawki o około 50% (w ciężkich przypadkach >50%), a u pacjentów z GFR <30 ml/min lub wymagających hemodializ dawkę należy zmniejszyć o 50% z indywidualnym dostosowaniem.
działanie niepożądane, epizod dużej depresji, filtracja kłębuszkowa, fobia społeczna, hemodializa, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, klirens, lek przeciwdepresyjny, napady lęku, nawrót depresji, Oriven, reakcja odstawienia, remisja, schemat dawkowania, tabletka o natychmiastowym uwalnianiu, wenlafaksyna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lękowe uogólnione, zespół odstawienny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Axyven 37,5 mg
Produkt Axyven (wenlafaksyna) w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu dostępny jest w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg i wymaga indywidualnego dostosowania dawkowania w zależności od wskazania klinicznego. W leczeniu epizodów dużej depresji zalecana dawka początkowa to 75 mg raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania do maksymalnie 375 mg/dobę, przy odstępach co najmniej 2 tygodni (lub minimum 4 dni w uzasadnionych przypadkach). W zaburzeniach lękowych uogólnionych, fobii społecznej oraz napadach paniki dawki początkowe wynoszą odpowiednio 75 mg/dobę (fobia społeczna i uogólnione zaburzenia lękowe) oraz 37,5 mg/dobę przez 7 dni, następnie 75 mg/dobę (napady paniki), z maksymalną dawką do 225 mg/dobę. Leczenie powinno trwać kilka miesięcy lub dłużej, z regularną oceną skuteczności i stosowaniem najmniejszej skutecznej dawki. U pacjentów w podeszłym wieku nie jest konieczna modyfikacja dawki ze względu na wiek, jednak wymagana jest ostrożność i monitorowanie ze względu na możliwe zmiany farmakokinetyczne i farmakodynamiczne.
działanie niepożądane, epizod dużej depresji, farmakoterapia, fobia społeczna, hemodializa, klirens, napad paniki, nawrót depresji, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, remisja, tabletki o natychmiastowym uwalnianiu, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, uogólnione zaburzenie lękowe, wenlafaksyna, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie depresyjne, zespół odstawienny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pralex 10 mg
Escytalopram, substancja czynna leku Pralex, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) o wysokim powinowactwie do pierwotnego miejsca wiązania na transporterze serotoninowym, co prowadzi do zwiększenia stężenia 5-HT w szczelinie synaptycznej. Charakteryzuje się minimalnym powinowactwem do innych receptorów neuroprzekaźnikowych, co ogranicza działania niepożądane związane z receptorami dopaminowymi, adrenergicznymi, histaminowymi, muskarynowymi, benzodiazepinowymi i opioidowymi. W badaniu elektrokardiograficznym u zdrowych ochotników wykazano zależną od dawki prolongację odstępu QTc (Fridericia): 4,5 ms (2,2-6,4 ms) przy dawce 10 mg/dobę oraz 10,7 ms (8,6-12,8 ms) przy dawce 30 mg/dobę.
duży epizod depresyjny, elektrokardiografia, escytalopram, fobia społeczna, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, nawrót depresji, neuroprzekaźnik, odstęp QT, odstęp QTc, psychoanaleptyk, receptor adrenergiczny, receptor benzodiazepinowy, receptor dopaminowy, receptor histaminowy, receptor muskarynowy cholinergiczny, receptor opioidowy, receptor serotoninowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skala Y-BOCS, skala Yale-Brown, szczelina synaptyczna, transporter serotoninowy, wychwyt zwrotny serotoniny, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Venlectine 37,5 mg
Venlectine (chlorowodorek wenlafaksyny) w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu dostępny jest w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg, z dawkowaniem dostosowywanym indywidualnie do wskazań i stanu klinicznego pacjenta. W leczeniu epizodów dużej depresji zalecana dawka początkowa to 75 mg raz na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania do 375 mg/dobę co około 2 tygodnie (minimum 4 dni w ciężkich przypadkach). W terapii uogólnionych zaburzeń lękowych i fobii społecznej dawka początkowa wynosi również 75 mg/dobę, z maksymalną dawką 225 mg/dobę. W leczeniu lęku napadowego początkowo stosuje się 37,5 mg/dobę przez 7 dni, następnie 75 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 225 mg/dobę. Leczenie powinno trwać kilka miesięcy lub dłużej, z regularną oceną skuteczności i stosowaniem najmniejszej skutecznej dawki. U pacjentów w podeszłym wieku nie jest konieczna modyfikacja dawki wyłącznie ze względu na wiek, jednak zaleca się ostrożność i monitorowanie. Stosowanie u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat jest niewskazane ze względu na brak potwierdzonej skuteczności i bezpieczeństwa.
chlorowodorek wenlafaksyny, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, epizod dużej depresji, fobia społeczna, hemodializa, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, lęk napadowy, natychmiastowe uwalnianie, nawrót depresji, objaw odstawienny, odstawienie leku, pacjent w podeszłym wieku, remisja, uogólnione zaburzenie lękowe, Venlectine, wenlafaksyna, współczynnik filtracji kłębuszkowej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół odstawienny - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Miansegen 60 mg
Dawkowanie mianseryny w postaci tabletek powlekanych Miansegen (60 mg mianseryny chlorowodorku) wymaga indywidualnego dostosowania do pacjenta, z uwzględnieniem wieku, nasilenia depresji oraz odpowiedzi klinicznej. U dorosłych terapia rozpoczyna się od dawki 30 mg/dobę, z możliwością stopniowego zwiększania do 60-90 mg/dobę. U pacjentów geriatrycznych dawki początkowe są takie same (30 mg/dobę), jednak zwykle stosuje się niższe dawki niż u młodszych dorosłych. Lek nie jest zalecany dla osób poniżej 18. roku życia z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Mianserynę można podawać w dawkach podzielonych lub jednorazowo na noc, co dodatkowo poprawia jakość snu u pacjentów z depresją.
choroby współistniejące, depresja, farmakoterapia depresji, leczenie podtrzymujące, mianseryna, mianseryna chlorowodorek, nawrót depresji, objawy odstawienne, odpowiedź terapeutyczna, pacjent geriatryczny, populacja pediatryczna, reakcja terapeutyczna, stan kliniczny, tabletka powlekana, zaburzenia snu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Dulxetenon 30 mg
Duloksetyna, substancja czynna preparatu Dulxetenon, jest inhibitorem zwrotnego wychwytu serotoniny (5-HT) i noradrenaliny (NA) z dodatkowym, słabym działaniem na wychwyt dopaminy, bez istotnego powinowactwa do receptorów histaminowych, dopaminergicznych, cholinergicznych i adrenergicznych. W badaniach przedklinicznych wykazano jej zdolność do zwiększania zewnątrzkomórkowych stężeń 5-HT i NA oraz do normalizacji progu bólowego w modelach bólu neuropatycznego i zapalnego, co tłumaczy jej zastosowanie w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych, zaburzeń lękowych uogólnionych oraz bólu neuropatycznego pochodzenia cukrzycowego. W badaniach klinicznych potwierdzono skuteczność dawki 60 mg raz na dobę, a także zakres dawek 60-120 mg/dobę, w poprawie objawów depresji (ocenianych skalą HAM-D) oraz lęku (skala HAM-A), z istotnym statystycznie zmniejszeniem nawrotów choroby (p=0,004 dla depresji, p<0,001 dla zaburzeń lękowych). W leczeniu bólu neuropatycznego u pacjentów dorosłych (wiek 22-88 lat) stosowano dawki 60 mg raz lub dwa razy na dobę, uzyskując istotne zmniejszenie nasilenia bólu mierzonego 11-punktową skalą Likerta, z 65% pacjentów osiągających redukcję bólu o ≥30% i 50% o ≥50%. Efekt analgetyczny utrzymywał się do 6 miesięcy u pacjentów z odpowiedzią kliniczną po 8 tygodniach terapii.
ból neuropatyczny, duże zaburzenia depresyjne, działanie niepożądane, hamowanie zwrotnego wychwytu, kwestionariusz oceny bólu, nasilenie bólu, nawrót depresji, neuropatia cukrzycowa, noradrenalina, obwodowa neuropatia cukrzycowa, serotonina, skala depresji Hamiltona, skala Likerta, skala oceny lęku Hamiltona, skala PARS, zaburzenia lękowe uogólnione, zachowania samobójcze, Zrewidowana Skala Depresji Dziecięcej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Sertralina Krka 50 mg
Sertralina Krka, dostępna w postaci tabletek powlekanych o dawkach 50 mg i 100 mg, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) stosowanym w leczeniu szerokiego spektrum zaburzeń psychicznych. Lek ten jest wskazany w terapii epizodów dużej depresji o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego, zapobieganiu nawrotom depresji, zaburzeniach lękowych z napadami paniki (z agorafobią lub bez), zaburzeniach obsesyjno-kompulsyjnych (w tym u dzieci i młodzieży w wieku 6-17 lat), zespole lęku społecznego oraz zespole stresu pourazowego (PTSD). Tabletki 50 mg i 100 mg posiadają linię podziału, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb pacjenta, co jest szczególnie istotne podczas inicjacji leczenia i u pacjentów wrażliwych na działania niepożądane.
agorafobia, anhedonia, chlorowodorek sertraliny, czynność przymusowa, duża depresja, fobia społeczna, koszmar senny, lęk antycypacyjny, lęk napadowy, lęk społeczny, nadmierna reaktywność, napad paniki, natręctwo myślowe, nawrót depresji, obniżenie nastroju, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tabletka powlekana, terapia podtrzymująca, wspomnienie traumatyczne, zaburzenie łaknienia, zaburzenie lękowe, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie snu, zespół stresu pourazowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Axyven 150 mg
Wenlafaksyna, substancja czynna produktu Axyven dostępnego w dawkach 37,5 mg, 75 mg i 150 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, jest inhibitorem zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRI) z dodatkowym, słabszym działaniem na wychwyt dopaminy. Zarówno wenlafaksyna, jak i jej aktywny metabolit O-demetylowenlafaksyna (ODV) wykazują podobny profil farmakodynamiczny, charakteryzujący się selektywnym powinowactwem do receptorów monoaminergicznych, bez istotnego wpływu na receptory muskarynowe, cholinergiczne, H1-histaminowe czy alfa-adrenergiczne, co przekłada się na korzystny profil działań niepożądanych. Lek nie hamuje monoaminooksydazy (MAO) i nie wykazuje powinowactwa do receptorów opioidowych ani benzodiazepinowych. Skuteczność wenlafaksyny została potwierdzona w licznych badaniach klinicznych, obejmujących leczenie epizodów dużej depresji (dawki do 375 mg/dobę dla formy o natychmiastowym uwalnianiu oraz 75-225 mg/dobę dla formy o przedłużonym uwalnianiu), uogólnionych zaburzeń lękowych (75-225 mg/dobę), fobii społecznej (75-225 mg/dobę) oraz zaburzenia lękowego z napadami paniki (37,5-225 mg/dobę). Badania długoterminowe potwierdziły skuteczność w profilaktyce nawrotów depresji i zaburzeń lękowych.
agorafobia, arytmia komorowa, działanie antycholinergiczne, epizod dużej depresji, fobia społeczna, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, lek przeciwdepresyjny, mechanizm działania leku, monoaminooksydaza, napad lęku, nawrót choroby, nawrót depresji, neuroprzekaźnik monoaminergiczny, O-demetylowenlafaksyna, odpowiedź beta-adrenergiczna, odstęp QTc, ośrodkowy układ nerwowy, receptor alfa-adrenergiczny, receptor benzodiazepinowy, receptor cholinergiczny, receptor H1-histaminowy, receptor muskarynowy, receptor opioidowy, torsade de pointes, układ sercowo-naczyniowy, uogólnione zaburzenie lękowe, wenlafaksyna, wychwyt zwrotny dopaminy, zaburzenie lękowe z napadami paniki, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Servenon 15 mg
Servenon, zawierający escytalopram w dawkach 10 mg, 15 mg i 20 mg, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) o wysokim powinowactwie do transportera serotoniny, co stanowi podstawę jego działania farmakologicznego. Escytalopram charakteryzuje się minimalnym powinowactwem do innych receptorów (serotoninergicznych 5-HT1A, 5-HT2, dopaminergicznych D1, D2, adrenergicznych α1, α2, β, histaminowych H1, muskarynowych, benzodiazepinowych i opioidowych), co ogranicza działania niepożądane. W badaniu elektrokardiograficznym wykazano, że dawka terapeutyczna 10 mg/dobę wydłuża odstęp QTc o 4,3 ms (90% CI: 2,2–6,4), a dawka supraterapeutyczna 30 mg/dobę o 10,7 ms (90% CI: 8,6–12,8), co wymaga uwagi u pacjentów z ryzykiem zaburzeń rytmu serca.
badanie elektrokardiograficzne, ciężka depresja, ciśnienie tętnicze, działanie antycholinergiczne, escytalopram, fobia społeczna, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, nawrót depresji, objaw depresyjny, objaw lękowy, objaw pozapiramidowy, odstęp QT, odstęp QTc, receptor adrenergiczny, receptor benzodiazepinowy, receptor cholinergiczny, receptor dopaminergiczny, receptor histaminowy, receptor opioidowy, receptor serotoninergiczny, remisja objawów, skala Y-BOCS, wychwyt zwrotny serotoniny, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Alventa 150 mg
Alventa, zawierająca chlorowodorek wenlafaksyny w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, jest dostępna w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg. Lek ten jest wskazany przede wszystkim do leczenia epizodów dużej depresji oraz profilaktyki nawrotów tej choroby, co jest kluczowe w terapii podtrzymującej u pacjentów z nawracającym przebiegiem. Ponadto, Alventa wykazuje skuteczność w leczeniu uogólnionych zaburzeń lękowych, fobii społecznej oraz lęku napadowego z lub bez agorafobii. Dawkowanie powinno być dostosowane indywidualnie do nasilenia objawów i stanu klinicznego pacjenta, co umożliwia szeroki zakres dostępnych dawek.
agorafobia, chlorowodorek wenlafaksyny, duża depresja, fobia społeczna, indywidualizacja terapii, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, lęk napadowy, napad lęku, nawrót depresji, objaw poznawczy, objaw somatyczny, sacharoza, terapia podtrzymująca, uogólnione zaburzenie lękowe, wenlafaksyna, zaburzenie depresyjne, zaburzenie lękowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Faxigen XL 75 mg 75 mg
Faxigen XL to lek w formie twardych kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, zawierający wenlafaksynę w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg (odpowiednio 42,43 mg, 84,86 mg i 169,71 mg chlorowodorku wenlafaksyny). Preparat jest wskazany przede wszystkim w leczeniu epizodów dużej depresji oraz w profilaktyce nawrotów tej choroby. Ponadto, Faxigen XL znajduje zastosowanie w terapii zaburzeń lękowych, takich jak zaburzenia lękowe uogólnione, fobia społeczna oraz lęk napadowy z lub bez agorafobii. Kapsułki o przedłużonym uwalnianiu zapewniają stabilne stężenie leku w organizmie, co umożliwia dawkowanie raz na dobę i sprzyja poprawie adherencji do terapii.
agorafobia, atak paniki, chlorowodorek wenlafaksyny, diagnostyka psychiatryczna, duża depresja, epizod depresyjny, epizod dużej depresji, fobia społeczna, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, leczenie podtrzymujące, lęk napadowy, nawrót depresji, objaw somatyczny, stężenie leku, wenlafaksyna, zaburzenie depresyjne, zaburzenie lękowe, zaburzenie lękowe uogólnione - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Depratal 60 mg
Duloksetyna, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (5-HT i NA), wykazuje potwierdzoną skuteczność w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych, zaburzeń lękowych uogólnionych oraz bólu neuropatycznego, zwłaszcza w neuropatii cukrzycowej. W badaniach klinicznych z udziałem 3158 pacjentów z dużą depresją, dawka 60 mg raz na dobę wykazała istotną poprawę w 17-punktowej Skali Depresji Hamiltona (HAM-D), z większą liczbą pacjentów osiągających odpowiedź i remisję w porównaniu z placebo. W profilaktyce nawrotów depresji, stosowanie duloksetyny (60 mg/dobę) przez 6 miesięcy zmniejszyło częstość nawrotów z 29% do 17% (p=0,004). W leczeniu zaburzeń lękowych uogólnionych, duloksetyna w dawkach 60-120 mg/dobę wykazała przewagę nad placebo w pięciu badaniach, mierzoną skalą HAM-A oraz Sheehan Disability Scale, z istotnym zmniejszeniem nawrotów (14% vs. 42% placebo). U pacjentów w podeszłym wieku (≥65 lat) skuteczność i tolerancja dawki 60 mg były porównywalne do młodszych dorosłych, jednak dane dotyczące dawki 120 mg są ograniczone, co wymaga ostrożności klinicznej.
duże zaburzenie depresyjne, fluoksetyna, inhibitor wychwytu serotoniny i noradrenaliny, lek przeciwdepresyjny, młodzieńczy pierwotny zespół fibromialgii, nawrót depresji, neuropatia cukrzycowa, ośrodkowy układ nerwowy, pacjent w podeszłym wieku, Skala Depresji Dziecięcej, skala depresji Hamiltona, skala oceny lęku Hamiltona, skala oceny lęku u dzieci, skala sprawności życiowej Sheehan, wskaźnik nasilenia bólu, zaburzenie lękowe uogólnione, zachowanie samobójcze, zmniejszenie nasilenia bólu, zstępujące szlaki hamowania bólu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Mozarin Swift 20 mg
Escytalopram, substancja czynna leku Mozarin Swift, jest selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) o wysokim powinowactwie do transportera serotoniny (5-HT), z minimalnym wpływem na inne receptory neuroprzekaźnikowe. Mechanizm działania opiera się na hamowaniu wychwytu zwrotnego serotoniny, co przekłada się na efekty kliniczne w leczeniu dużych epizodów depresyjnych, fobii społecznej, zaburzenia lękowego uogólnionego (GAD) oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego (OCD). W badaniu elektrofizjologicznym u zdrowych osób wykazano, że dawka terapeutyczna 10 mg/dobę powoduje wydłużenie odstępu QTc o 4,3 ms (90% CI: 2,2; 6,4), natomiast dawka 30 mg/dobę zwiększa QTc o 10,7 ms (90% CI: 8,6; 12,8), co należy uwzględnić w ocenie ryzyka kardiologicznego.
dawka supraterapeutyczna, dawka terapeutyczna, duży epizod depresyjny, elektrokardiogram, fobia społeczna, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, lek przeciwdepresyjny, nawrót depresji, odstęp QTc, receptor adrenergiczny, receptor dopaminergiczny, receptor histaminowy, receptor muskarynowy, receptor serotoninowy, remisja objawów, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skala Y-BOCS, substancja czynna, transporter serotoninowy, transporter serotoniny, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Asentra 50 mg
Sertralina, będąca selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI, ATC: N06AB06), wykazuje silne i swoiste działanie na wychwyt serotoniny (5HT) bez istotnego wpływu na noradrenalinę i dopaminę. W dawkach terapeutycznych (50-200 mg/dobę) skutecznie blokuje wychwyt serotoniny w płytkach krwi, nie powodując sedacji, zaburzeń psychomotorycznych ani działania uzależniającego. Badania kliniczne potwierdziły jej skuteczność w leczeniu dużej depresji, gdzie kontynuacja terapii przez 44 tygodnie zmniejszała częstość nawrotów (odsetek pacjentów bez nawrotu: 83,4% vs. 60,8% placebo). W terapii zespołu stresu pourazowego (PTSD) obserwowano różnice skuteczności zależne od płci, z lepszą odpowiedzią u kobiet. W badaniu wpływu na odstęp QTc, przy dawce 400 mg/dobę (dwukrotność maksymalnej zalecanej), odnotowano przekroczenie progu 10 ms, jednak przy dawkach terapeutycznych (do 200 mg/dobę, Cmax 86 ng/mL) ryzyko klinicznie istotnego wydłużenia QTc jest niskie.
badanie porejestracyjne, inhibitor wychwytu serotoniny, nawrót depresji, odstęp QTc, poprawa kliniczna, powinowactwo do receptorów, przekaźnictwo katecholaminergiczne, receptor noradrenergiczny, regulacja emocjonalno-behawioralna, sedacja, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skala CGI, skala NIMH, skala Yale-Brown, skuteczność terapii, stadium Tannera, stężenie maksymalne, substancja psychoaktywna, wskaźnik masy ciała, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zespół stresu pourazowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Miravil 50 mg
Miravil, zawierający chlorowodorek sertraliny w dawce 50 mg w formie tabletek powlekanych, jest lekiem o szerokim spektrum zastosowań w psychiatrii, szczególnie w leczeniu epizodów ciężkiej depresji, zarówno w fazie ostrej, jak i w terapii podtrzymującej oraz profilaktyce nawrotów. Ponadto, preparat jest skuteczny w leczeniu zaburzeń lękowych, takich jak napady lęku panicznego (z agorafobią lub bez), fobia społeczna oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (ZO-K), z zatwierdzonym zastosowaniem u pacjentów dorosłych i dzieci w wieku 6-17 lat. Miravil wykazuje także efektywność w terapii zespołu stresu pourazowego (PTSD), redukując objawy takie jak natrętne wspomnienia, koszmary senne, nadmierne pobudzenie i unikanie bodźców traumatycznych.
agorafobia, epizod ciężkiej depresji, fobia społeczna, koszmar senny, lęk paniczny, nadmierne pobudzenie, napad lęku, napad lęku panicznego, nawracająca depresja, nawrót depresji, PTSD, sertralina, zaburzenie lękowe, zaburzenie lękowe z napadami lęku, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne, zaburzenie stresowe pourazowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Venlectine 150 mg
Venlectine (wenlafaksyna) to lek w formie kapsułek o przedłużonym uwalnianiu dostępny w dawkach 37,5 mg, 75 mg oraz 150 mg, stosowany przede wszystkim w leczeniu epizodów dużej depresji, w tym ciężkich postaci z zaburzeniami napędu psychoruchowego, anhedonią oraz zaburzeniami snu i lęku. Lek jest również wskazany do zapobiegania nawrotom depresji u pacjentów, którzy odpowiedzieli na leczenie ostrej fazy. Ponadto Venlectine znajduje zastosowanie w terapii uogólnionych zaburzeń lękowych (GAD), fobii społecznej oraz lęku napadowego, zarówno z agorafobią, jak i bez niej. Dawki początkowe wahają się od 37,5 mg do 75 mg na dobę, z dawkami podtrzymującymi w zakresie 75-225 mg/dobę, dostosowywanymi indywidualnie do nasilenia objawów i odpowiedzi na leczenie.
anhedonia, atak paniki, chlorowodorek wenlafaksyny, epizod dużej depresji, fobia społeczna, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, lęk antycypacyjny, lęk napadowy, napięcie mięśniowe, nawracające zaburzenie depresyjne, nawrót depresji, neurolog, psychiatra, remisja, uogólnione zaburzenie lękowe, zaburzenie koncentracji, zaburzenie snu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Pramatis 10 mg
Escytalopram, będący selektywnym inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) o kodzie ATC N06AB10, wykazuje wysoką selektywność wobec transportera serotoninowego z minimalnym powinowactwem do innych receptorów (5-HT1A, 5-HT2, D1, D2, α1, α2, β, H1, muskarynowych, benzodiazepinowych i opioidowych). Mechanizm działania opiera się na hamowaniu wychwytu zwrotnego 5-HT, co stanowi podstawę jego efektów farmakologicznych i klinicznych. W badaniu EKG u zdrowych ochotników dawka terapeutyczna 10 mg/dobę powodowała wydłużenie odstępu QTc o 4,3 ms (90% CI 2,2-6,4), natomiast dawka 30 mg/dobę – o 10,7 ms (90% CI 8,6-12,8). Skuteczność escytalopramu została potwierdzona w leczeniu dużej depresji, fobii społecznej, zaburzenia lękowego uogólnionego oraz OCD, zarówno w badaniach krótkoterminowych, jak i długoterminowych, z dawkami terapeutycznymi w zakresie 5-20 mg/dobę.
badanie EKG, epizod dużej depresji, fobia społeczna, hamowanie wychwytu zwrotnego serotoniny, lek przeciwdepresyjny, metoda Fridericia, miejsce allosteryczne, nawrót depresji, objawy obsesyjno-kompulsyjne, odstęp QTc, receptor adrenergiczny, receptor benzodiazepinowy, receptor cholinergiczny muskarynowy, receptor dopaminergiczny, receptor histaminowy, receptor opioidowy, receptor serotoninergiczny, remisja, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, skala Yale-Brown, transporter serotoninowy, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne