obwodowa neuropatia cukrzycowa
Obwodowa neuropatia cukrzycowa to jedno z najczęstszych powikłań neurologicznych cukrzycy, dotykające nawet 50% pacjentów z długotrwałą chorobą. Patogeneza tego schorzenia jest złożona i obejmuje uszkodzenie włókien nerwowych na skutek przewlekłej hiperglikemii, mikroangiopatii, stresu oksydacyjnego oraz zaburzeń metabolicznych.
Klinicznie neuropatia objawia się symetrycznie występującymi zaburzeniami czucia (parestezje, drętwienia, mrowienia), bólem neuropatycznym o charakterze piekącym lub kłującym oraz osłabieniem czucia dotyku, temperatury i wibracji. Dolegliwości typowo rozpoczynają się od dystalnych części kończyn, szczególnie stóp, i postępują proksymalnie w formie „skarpet i rękawiczek”.
Diagnostyka obejmuje badanie neurologiczne z oceną czucia wibracji, temperatury, dotyku oraz odruchów ścięgnistych. Wartościowe są badania elektrofizjologiczne (EMG) oraz ilościowe testy czuciowe. W leczeniu kluczowa jest optymalna kontrola glikemii, która może spowolnić progresję neuropatii. W terapii bólu neuropatycznego stosuje się leki przeciwdepresyjne (amitryptylinę, duloksetynę), przeciwdrgawkowe (pregabalinę, gabapontynę) oraz miejscowe preparaty zawierające kapsaicynę czy lidokainę.
Ważnym aspektem postępowania jest profilaktyka powikłań, szczególnie zespołu stopy cukrzycowej, poprzez edukację pacjenta w zakresie codziennej inspekcji stóp oraz właściwej pielęgnacji. Chorzy z neuropatią cukrzycową wymagają wielospecjalistycznej opieki diabetologiczno-neurologicznej oraz regularnych badań kontrolnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Depratal 30 mg
Depratal, zawierający duloksetynę w dawkach 30 mg i 60 mg, jest stosowany w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych, zaburzeń lękowych uogólnionych oraz bólu w obwodowej neuropatii cukrzycowej. W depresji dawka początkowa i podtrzymująca wynosi 60 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 120 mg/dobę, choć wyższe dawki nie wykazały dodatkowych korzyści klinicznych. W zaburzeniach lękowych początkowo stosuje się 30 mg/dobę, a w razie braku odpowiedzi dawkę zwiększa się do 60 mg, z możliwością dalszego wzrostu do 90-120 mg/dobę. W neuropatii cukrzycowej dawka wynosi 60 mg raz na dobę, z opcją zwiększenia do 120 mg w dawkach podzielonych. Odpowiedź na leczenie obserwuje się zwykle po 2-4 tygodniach (depresja, lęk) lub po 2 miesiącach (neuropatia). Tabletki dojelitowe można przyjmować niezależnie od posiłków, a nagłe odstawienie leku jest niewskazane ze względu na ryzyko objawów odstawienia.
choroba wątroby, ciężka niewydolność nerek, dawka początkowa, dawka podtrzymująca, duloksetyna, duże zaburzenie depresyjne, klirens kreatyniny, leczenie przeciwdepresyjne, nawracający epizod depresji, objawy odstawienia, obwodowa neuropatia cukrzycowa, odpowiedź na leczenie, tabletka dojelitowa, współistniejące zaburzenie depresyjne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lękowe uogólnione - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – AuroDulox 30 mg
Duloxetine Apotex to preparat zawierający duloksetynę w postaci chlorowodorku, dostępny w kapsułkach dojelitowych o dawkach 30 mg i 60 mg. Lek jest wskazany do leczenia dużych zaburzeń depresyjnych, bólu w obwodowej neuropatii cukrzycowej oraz zaburzeń lękowych uogólnionych u pacjentów dorosłych. Mechanizm działania opiera się na hamowaniu wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, co prowadzi do poprawy objawów depresyjnych, redukcji odczuć bólowych oraz normalizacji zaburzonej równowagi neuroprzekaźników w ośrodkowym układzie nerwowym. Kapsułki dojelitowe chronią substancję czynną przed działaniem kwasu żołądkowego, a preparat zawiera sacharozę w ilościach odpowiednio 59,6-67,8 mg w dawce 30 mg oraz 119,2-135,6 mg w dawce 60 mg, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją cukrów lub cukrzycą.
centralny układ nerwowy, chlorowodorek duloksetyny, duże zaburzenia depresyjne, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, kapsułki dojelitowe, kwas żołądkowy, nietolerancja cukrów, objawy lękowe, obwodowa neuropatia cukrzycowa, ośrodkowy układ nerwowy, serotonina i noradrenalina, transmisja bólu, uszkodzenie nerwów obwodowych, zaburzenia lękowe uogólnione, zaburzenie równowagi neuroprzekaźników - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dutilox 30 mg
Dutilox, zawierający duloksetynę w dawkach 30 mg i 60 mg w formie kapsułek dojelitowych, jest wskazany do leczenia dużych zaburzeń depresyjnych, neuropatii obwodowej cukrzycowej oraz uogólnionych zaburzeń lękowych u dorosłych pacjentów. Duloksetyna działa jako inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, co pozwala na modulację neuroprzekaźników odpowiedzialnych za objawy depresji, przewlekłego bólu neuropatycznego oraz lęku. Kapsułki dojelitowe zapewniają uwalnianie substancji czynnej w jelitach, co może wpływać na profil tolerancji leku. W terapii neuropatii cukrzycowej istotne jest zmniejszenie dolegliwości bólowych o charakterze palącym, piekącym, mrowienia czy drętwienia, najczęściej lokalizowanych w kończynach dolnych.
anhedonia, apatia, chlorowodorek, depresja, dolegliwości bólowe, duloksetyna, duże zaburzenia depresyjne, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, kapsułki dojelitowe twarde, napięcie mięśniowe, objawy somatyczne lęku, obwodowa neuropatia cukrzycowa, przekaźnictwo serotoninergiczne, przewodnictwo bólowe, sacharoza, uszkodzenie nerwów obwodowych, zaburzenia koncentracji, zaburzenia lękowe uogólnione, zaburzenia snu - Leksykon substancji czynnych
Duloksetyna – Wskazania do stosowania
Duloksetyna, jako inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI), jest wskazana do leczenia dużych zaburzeń depresyjnych (MDD), bólu w obwodowej neuropatii cukrzycowej oraz zaburzeń lękowych uogólnionych (GAD) u pacjentów dorosłych. W terapii MDD stosuje się dawki początkowe 30-60 mg/dobę, a dawki podtrzymujące 60 mg/dobę, natomiast w leczeniu neuropatii cukrzycowej standardowa dawka wynosi 60 mg/dobę. W przypadku GAD dawki początkowe to 30 mg/dobę, a podtrzymujące 60-120 mg/dobę. Preparaty dostępne są głównie w formie kapsułek dojelitowych, z wyjątkiem Depratalu, który występuje w tabletkach dojelitowych. Duloksetyna jest szczególnie zalecana u pacjentów z współistniejącymi objawami bólowymi i lękowymi, a także w sytuacjach, gdy leczenie SSRI jest nieskuteczne lub gdy występuje neuropatia cukrzycowa z towarzyszącą depresją lub lękiem.
benzodiazepina, ból neuropatyczny, ciśnienie wewnątrzgałkowe, duloksetyna, duże zaburzenie depresyjne, gabapentyna, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jaskra z wąskim kątem przesączania, kapsułka dojelitowa twarda, kontrola glikemii, lek przeciwpadaczkowy, neuropatia cukrzycowa, objawy bólowe, objawy depresyjne, objawy lękowe, obwodowa neuropatia cukrzycowa, pregabalina, przełom nadciśnieniowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, tabletka dojelitowa, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie snu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dutilox 30 mg
Duloksetyna, dostępna w kapsułkach dojelitowych o dawkach 30 mg i 60 mg (produkt Dutilox), jest stosowana w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych, uogólnionych zaburzeń lękowych oraz bólu w przebiegu obwodowej neuropatii cukrzycowej. W dużych zaburzeniach depresyjnych zalecana dawka początkowa i podtrzymująca wynosi 60 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 120 mg/dobę w przypadku braku odpowiedzi, przy czym efekt terapeutyczny obserwuje się zwykle po 2-4 tygodniach. W uogólnionych zaburzeniach lękowych dawka początkowa to 30 mg/dobę, którą można zwiększyć do 60 mg, a w razie potrzeby do 90-120 mg/dobę, zwłaszcza przy współistniejącej depresji. W leczeniu neuropatii cukrzycowej stosuje się 60 mg/dobę, z możliwością podziału dawki do 120 mg/dobę, a skuteczność ocenia się po 2 miesiącach terapii. U pacjentów w podeszłym wieku nie wymaga się modyfikacji dawki, jednak zaleca się ostrożność przy dawkach 120 mg/dobę. Duloksetyna jest przeciwwskazana u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby oraz ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min). Nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
ciężka niewydolność nerek, dawka początkowa, dawka podtrzymująca, dawka podzielona, duloksetyna, duże zaburzenie depresyjne, efekt terapeutyczny, kapsułka dojelitowa twarda, klirens kreatyniny, nawracający epizod dużej depresji, nawrót choroby, obwodowa neuropatia cukrzycowa, odpowiedź terapeutyczna, uogólnione zaburzenie lękowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół odstawienny, zmienność osobnicza - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dulxetenon 60 mg
Dulxetenon, zawierający duloksetynę w formie chlorowodorku, jest dostępny w kapsułkach dojelitowych o dawkach 30 mg i 60 mg, przeznaczony do stosowania u dorosłych w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych, bólu w obwodowej neuropatii cukrzycowej oraz zaburzeń lękowych uogólnionych. Wskazania te wymagają specjalistycznej diagnostyki, w tym wykluczenia chorób somatycznych i potwierdzenia charakteru neuropatycznego bólu. Kapsułki 30 mg zawierają około 47,9–51,4 mg sacharozy, a 60 mg około 95,9–102,9 mg, co należy uwzględnić u pacjentów z zaburzeniami metabolicznymi. Wybór dawki powinien być dostosowany do nasilenia objawów i tolerancji terapii.
badania elektrofizjologiczne, ból neuropatyczny, choroba układu sercowo-naczyniowego, choroba wątroby, duloksetyna, duże zaburzenia depresyjne, działania niepożądane, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, interakcje lekowe, kapsułki dojelitowe, lęk, nadczynność tarczycy, napięcie mięśniowe, niepokój ruchowy, objawy somatyczne, obniżony nastrój, obwodowa neuropatia cukrzycowa, parestezje, SNRI, substancje psychoaktywne, zaburzenia koncentracji, zaburzenia lękowe uogólnione, zaburzenia psychiczne, zaburzenia snu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dulofor 30 mg
Dulofor, zawierający duloksetynę, dostępny jest w kapsułkach dojelitowych o dawkach 30 mg i 60 mg, z dawkowaniem dostosowanym do wskazań klinicznych. W leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych zalecana dawka początkowa i podtrzymująca to 60 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 120 mg/dobę, choć brak jest dowodów na korzyści wyższych dawek. W uogólnionych zaburzeniach lękowych dawka początkowa wynosi 30 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 60 mg/dobę, a w razie potrzeby do 90-120 mg/dobę. W neuropatii cukrzycowej dawka wynosi 60 mg/dobę, z możliwością podziału dawki do 120 mg/dobę. Odpowiedź na leczenie obserwuje się zwykle po 2-4 tygodniach (depresja, lęk) lub po 2 miesiącach (neuropatia). Kontynuacja terapii przez kilka miesięcy jest zalecana w celu zapobiegania nawrotom. U osób starszych nie wymaga się modyfikacji dawki, jednak należy zachować ostrożność przy dawce 120 mg/dobę. Duloksetyna jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) oraz z zaburzeniami czynności wątroby. Nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
ciężka niewydolność nerek, dawka początkowa, dawka podtrzymująca, Dulofor, duloksetyna, duże zaburzenia depresyjne, kapsułki dojelitowe twarde, klirens kreatyniny, łagodne zaburzenie czynności nerek, nawrót choroby, objawy odstawienia, obwodowa neuropatia cukrzycowa, odpowiedź terapeutyczna, osocze, uogólnione zaburzenia lękowe, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zespół odstawienia leku - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dulsevia 60 mg
Dulsevia to lek zawierający duloksetynę w postaci chlorowodorku, dostępny w kapsułkach dojelitowych o dawkach 30 mg i 60 mg. Substancja czynna działa na ośrodkowy układ nerwowy, modulując przekaźnictwo serotoninergiczne i noradrenergiczne, co czyni ją skuteczną w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych, bólu neuropatycznego w przebiegu cukrzycowej neuropatii obwodowej oraz uogólnionych zaburzeń lękowych u dorosłych pacjentów. Kapsułki dojelitowe chronią substancję czynną przed degradacją w żołądku, umożliwiając uwalnianie w jelitach. Każda kapsułka zawiera odpowiednio 30 mg lub 60 mg duloksetyny oraz do 43 mg lub 87 mg sacharozy, co należy uwzględnić u pacjentów z nietolerancją cukrów.
ból neuropatyczny, chlorowodorek, duloksetyna, duże zaburzenia depresyjne, epizod dużej depresji, hamowanie bólu, kapsułki dojelitowe, kwas żołądkowy, leczenie przeciwdepresyjne, nietolerancja cukrów, obwodowa neuropatia cukrzycowa, ośrodkowy układ nerwowy, powikłania neurologiczne, przekaźnictwo serotoninergiczne, sacharoza, substancja czynna, układ serotoninergiczny, zaburzenia lękowe uogólnione, zachowania samobójcze - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lynagex XR 165 mg
Lusama to preparat zawierający pregabalinę w dawkach 82,5 mg, 165 mg oraz 330 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, należący do grupy gabapentynoidów (kod ATC: N03AX16). Mechanizm działania pregabaliny polega na wiązaniu się z podjednostką α2-δ kanałów wapniowych w OUN, co prowadzi do modulacji przewodzenia bólu neuropatycznego. Skuteczność leku potwierdzono w neuropatii cukrzycowej, neuralgii po półpaścu oraz bólu po urazie rdzenia kręgowego. W randomizowanym badaniu klinicznym na 453 pacjentach z neuropatią cukrzycową, stosując dawki od 165 mg do 660 mg, pregabalina o przedłużonym uwalnianiu wykazała istotne statystycznie zmniejszenie średniego tygodniowego wyniku bólu (średnia zmiana -3,43) w porównaniu z placebo (-3,04), z efektem porównywalnym do pregabaliny o natychmiastowym uwalnianiu (-3,49). Ponadto, 87,07% pacjentów w grupie Lusama osiągnęło redukcję bólu o co najmniej 30%, co również było istotnie lepsze niż w grupie placebo (76,86%).
badanie randomizowane, badanie wieloośrodkowe, białko α2-δ, ból neuropatyczny, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, kanał wapniowy, kwas gamma-aminomasłowy, mechanizm działania, natychmiastowe uwalnianie, neuralgia półpaścowa, neuropatia cukrzycowa, obwodowa neuropatia cukrzycowa, obwodowy ból neuropatyczny, ośrodkowy ból neuropatyczny, ośrodkowy układ nerwowy, początek działania leku, pregabalina, pregabalina o przedłużonym uwalnianiu, profil bezpieczeństwa, uraz rdzenia kręgowego - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lynagex XR 330 mg
Pregabalina, substancja czynna leku Lusama, jest gabapentynoidem o kodzie ATC N03AX16, chemicznie pochodną GABA, działającym poprzez wiązanie z podjednostką α2-δ kanałów wapniowych w OUN, co tłumaczy jej skuteczność w leczeniu bólu neuropatycznego. W randomizowanym, podwójnie zaślepionym badaniu na 453 pacjentach z neuropatią cukrzycową, pregabalina w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu (dawka początkowa 165 mg, maksymalna 660 mg) wykazała istotne zmniejszenie średniej tygodniowej oceny bólu (-3,43) porównywalne z formą o natychmiastowym uwalnianiu (-3,49) i znacząco lepsze niż placebo (-3,04). Ponadto, 87,07% pacjentów w grupie pregabaliny o przedłużonym uwalnianiu osiągnęło redukcję bólu o co najmniej 30%, co potwierdza jej kliniczną skuteczność.
badanie kliniczne, badanie podwójnie zaślepione, badanie randomizowane, białko α2-δ, ból neuropatyczny, ból neuropatyczny rdzeniowy, dawkowanie BID, dawkowanie TID, działanie niepożądane, gabapentynoidy, kanał wapniowy, kapsułki o natychmiastowym uwalnianiu, kwas gamma-aminomasłowy, lek przeciwbólowy, mechanizm działania leku, neuralgia popółpaścowa, neuropatia cukrzycowa, obwodowa neuropatia cukrzycowa, obwodowy ból neuropatyczny, ośrodkowy ból neuropatyczny, ośrodkowy układ nerwowy, pregabalina, senność, tabletki o przedłużonym uwalnianiu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Dulxetenon 30 mg
Duloksetyna, substancja czynna preparatu Dulxetenon, jest inhibitorem zwrotnego wychwytu serotoniny (5-HT) i noradrenaliny (NA) z dodatkowym, słabym działaniem na wychwyt dopaminy, bez istotnego powinowactwa do receptorów histaminowych, dopaminergicznych, cholinergicznych i adrenergicznych. W badaniach przedklinicznych wykazano jej zdolność do zwiększania zewnątrzkomórkowych stężeń 5-HT i NA oraz do normalizacji progu bólowego w modelach bólu neuropatycznego i zapalnego, co tłumaczy jej zastosowanie w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych, zaburzeń lękowych uogólnionych oraz bólu neuropatycznego pochodzenia cukrzycowego. W badaniach klinicznych potwierdzono skuteczność dawki 60 mg raz na dobę, a także zakres dawek 60-120 mg/dobę, w poprawie objawów depresji (ocenianych skalą HAM-D) oraz lęku (skala HAM-A), z istotnym statystycznie zmniejszeniem nawrotów choroby (p=0,004 dla depresji, p<0,001 dla zaburzeń lękowych). W leczeniu bólu neuropatycznego u pacjentów dorosłych (wiek 22-88 lat) stosowano dawki 60 mg raz lub dwa razy na dobę, uzyskując istotne zmniejszenie nasilenia bólu mierzonego 11-punktową skalą Likerta, z 65% pacjentów osiągających redukcję bólu o ≥30% i 50% o ≥50%. Efekt analgetyczny utrzymywał się do 6 miesięcy u pacjentów z odpowiedzią kliniczną po 8 tygodniach terapii.
ból neuropatyczny, duże zaburzenia depresyjne, działanie niepożądane, hamowanie zwrotnego wychwytu, kwestionariusz oceny bólu, nasilenie bólu, nawrót depresji, neuropatia cukrzycowa, noradrenalina, obwodowa neuropatia cukrzycowa, serotonina, skala depresji Hamiltona, skala Likerta, skala oceny lęku Hamiltona, skala PARS, zaburzenia lękowe uogólnione, zachowania samobójcze, Zrewidowana Skala Depresji Dziecięcej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Depratal 30 mg
Depratal, zawierający duloksetynę w formie chlorowodorku, jest wskazany do leczenia dużych zaburzeń depresyjnych, bólu w obwodowej neuropatii cukrzycowej oraz uogólnionych zaburzeń lękowych u dorosłych pacjentów. Preparat dostępny jest w postaci tabletek dojelitowych o dawkach 30 mg i 60 mg, co pozwala na indywidualizację terapii. Tabletki posiadają powłoczkę chroniącą substancję czynną przed kwaśnym środowiskiem żołądka, zapewniając uwalnianie w jelitach. Wskazania terapeutyczne wymagają precyzyjnej diagnozy oraz oceny stanu klinicznego pacjenta przed rozpoczęciem leczenia.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Depratal 60 mg
Depratal, zawierający duloksetynę w postaci chlorowodorku, dostępny jest w formie tabletek dojelitowych o dawkach 30 mg i 60 mg, przeznaczony wyłącznie dla pacjentów dorosłych. Lek znajduje zastosowanie w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych (MDD), obwodowej neuropatii cukrzycowej z bólem neuropatycznym oraz uogólnionych zaburzeń lękowych (GAD). Duloksetyna, jako inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI), działa na neuroprzekaźniki kluczowe w patofizjologii tych schorzeń. Kwalifikacja do terapii wymaga potwierdzenia rozpoznania zgodnie z aktualnymi kryteriami diagnostycznymi, a także uwzględnienia charakterystyki bólu neuropatycznego i czasu trwania objawów lękowych (minimum 6 miesięcy w przypadku GAD).
ból neuropatyczny, chlorowodorek, cukier prasowalny, duloksetyna, duże zaburzenie depresyjne, działanie niepożądane, epizod dużej depresji, GAD, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, interakcja lekowa, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwlękowy, neuropatia cukrzycowa, obwodowa neuropatia cukrzycowa, patofizjologia depresji, SNRI, tabletka dojelitowa, zaburzenie lękowe uogólnione - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dulxetenon 30 mg
Dulxetenon, zawierający duloksetynę, jest dostępny w kapsułkach dojelitowych o dawkach 30 mg i 60 mg, stosowany doustnie w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych, zaburzeń lękowych uogólnionych oraz bólu w obwodowej neuropatii cukrzycowej. W dużych zaburzeniach depresyjnych zalecana dawka początkowa i podtrzymująca wynosi 60 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 120 mg na dobę, choć wyższe dawki nie wykazały jednoznacznych korzyści klinicznych. W zaburzeniach lękowych początkowo stosuje się 30 mg raz na dobę, zwiększając do 60 mg, a w razie potrzeby do 90-120 mg na dobę. W neuropatii cukrzycowej dawka wynosi 60 mg raz na dobę, z możliwością podziału dawki do 120 mg na dobę. Odpowiedź na leczenie obserwuje się zwykle po 2-4 tygodniach (depresja, lęk) lub po 2 miesiącach (neuropatia), a terapię należy kontynuować przez kilka miesięcy w celu zapobiegania nawrotom. U pacjentów z nawracającymi epizodami depresji rozważa się długotrwałe leczenie dawką 60-120 mg na dobę.
ciężka niewydolność nerek, dawka początkowa, dawka podtrzymująca, dawki podzielone, duloksetyna, duże zaburzenia depresyjne, kapsułki dojelitowe, klirens kreatyniny, nawrót choroby, objawy odstawienia, obwodowa neuropatia cukrzycowa, odpowiedź kliniczna, podanie doustne, stężenie leku w osoczu, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia lękowe uogólnione, zaburzenie czynności nerek, zmienność osobnicza - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dulxetenon
Duloksetyna (Dulxetenon) wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z historią choroby afektywnej dwubiegunowej, epizodami manii oraz napadami padaczkowymi. U pacjentów z ryzykiem jaskry z wąskim kątem należy monitorować objawy rozszerzenia źrenic (mydriaza). Duloksetyna może powodować wzrost ciśnienia tętniczego, w tym nadciśnienie tętnicze, szczególnie u pacjentów z istniejącym nadciśnieniem, co wymaga regularnego monitorowania ciśnienia, zwłaszcza w pierwszym miesiącu terapii. U pacjentów z klirensem kreatyniny <30 ml/min (ciężkie zaburzenia czynności nerek) stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na zwiększone stężenie leku w osoczu. Istotne jest także ryzyko zespołu serotoninowego przy jednoczesnym stosowaniu innych leków serotoninergicznych, takich jak SSRI, SNRI, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, tryptany czy inhibitory MAO, objawiającego się m.in. pobudzeniem, hipertermią, zaburzeniami koordynacji i nudnościami.
akatyzja, antagonista dopaminy, choroba afektywna dwubiegunowa, ciśnienie tętnicze, ciśnienie wewnątrzgałkowe, duloksetyna, duże zaburzenie depresyjne, dziurawiec zwyczajny, enzym wątrobowy, epizod manii, hepatocyt, hiperrefleksja, hipertermia, hiponatremia, inhibitor MAO, inhibitor wychwytu zwrotnego noradrenaliny, jaskra z wąskim kątem, klirens kreatyniny, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, marskość wątroby, mydriaza, nadciśnienie tętnicze, napad padaczkowy, neuropatia cukrzycowa, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, obwodowa neuropatia cukrzycowa, plamica, przełom nadciśnieniowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, SIADH, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, tryptan, uszkodzenie wątroby, wybroczyna, wysiłkowe nietrzymanie moczu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie seksualne, zachowanie samobójcze, zapalenie wątroby, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żółtaczka - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dulsevia 30 mg
Dulsevia to preparat zawierający duloksetynę w postaci chlorowodorku, dostępny w kapsułkach dojelitowych o dawkach 30 mg i 60 mg. Lek jest wskazany do leczenia dużych zaburzeń depresyjnych o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego, bólu neuropatycznego w obwodowej neuropatii cukrzycowej oraz zaburzeń lękowych uogólnionych u pacjentów dorosłych. Kapsułki 30 mg zawierają do 43 mg sacharozy, a kapsułki 60 mg do 87 mg sacharozy, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją sacharozy lub zaburzeniami wchłaniania glukozy-galaktozy. Preparat jest przeznaczony wyłącznie dla osób dorosłych i nie jest zalecany u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia.
ból neuropatyczny, charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek, duloksetyna, duże zaburzenia depresyjne, działanie niepożądane, epizod depresyjny, kapsułki dojelitowe, leczenie przeciwbólowe, nietolerancja sacharozy, obwodowa neuropatia cukrzycowa, obwodowy układ nerwowy, zaburzenia lękowe uogólnione, zaburzenie wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Palexia retard 50 mg
Tapentadol, substancja czynna leku Palexia retard (ATC: N02AX06), wykazuje unikalny podwójny mechanizm działania jako silny agonista receptorów opioidowych μ oraz inhibitor wychwytu zwrotnego noradrenaliny, co umożliwia skuteczne leczenie różnych typów bólu: nocyceptywnego, neuropatycznego, trzewnego i zapalnego. W badaniach klinicznych potwierdzono jego efektywność w terapii bólu nienowotworowego, przewlekłego bólu neuropatycznego oraz nowotworowego, z działaniem porównywalnym do silnych opioidów. W szczególności, w neuropatii cukrzycowej tapentadol wykazał istotną przewagę nad placebo. Profil bezpieczeństwa obejmuje brak istotnego wpływu na parametry elektrokardiograficzne, w tym odstęp QT, co jest istotne przy długotrwałej terapii przeciwbólowej.
agonista receptora opioidowego μ, badanie non-inferiority, ból lędźwiowo-krzyżowy z komponentą neuropatyczną, ból neuropatyczny, ból nocyceptywny, ból trzewny, ból zapalny, choroba zwyrodnieniowa, farmakokinetyka populacyjna, hamowanie wychwytu zwrotnego noradrenaliny, morfologia fali T i U, obwodowa neuropatia cukrzycowa, odcinek PR, odstęp QT, pregabalina, przewlekły ból okolicy lędźwiowo-krzyżowej, tapentadol o przedłużonym uwalnianiu, zespół QRS - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dulxetenon 60 mg
Dulxetenon, zawierający duloksetynę w postaci chlorowodorku, jest dostępny w kapsułkach dojelitowych o dawkach 30 mg i 60 mg. W leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych dawka początkowa i podtrzymująca wynosi 60 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do maksymalnie 120 mg/dobę, choć wyższe dawki nie wykazały dodatkowych korzyści klinicznych. W terapii uogólnionych zaburzeń lękowych zaleca się rozpoczęcie od 30 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 60 mg, a w razie potrzeby do 90-120 mg/dobę. W leczeniu bólu neuropatycznego w przebiegu cukrzycy dawka wynosi 60 mg/dobę, z możliwością podziału dawki do 120 mg/dobę. Odpowiedź na leczenie obserwuje się zwykle po 2-4 tygodniach (depresja, lęk) lub po 2 miesiącach (ból neuropatyczny), a kontynuacja terapii przez kilka miesięcy jest zalecana w celu zapobiegania nawrotom. U osób w podeszłym wieku nie jest konieczne dostosowanie dawki, jednak należy zachować ostrożność, zwłaszcza przy dawce 120 mg/dobę, dla której dostępne są ograniczone dane.
chlorowodorek duloksetyny, ciężka niewydolność nerek, dawka początkowa, dawka podtrzymująca, dawka podzielona, duloksetyna, duże zaburzenie depresyjne, kapsułki dojelitowe, klirens kreatyniny, leczenie przeciwdepresyjne, nawracający epizod depresji, objawy odstawienia, obwodowa neuropatia cukrzycowa, odpowiedź kliniczna, odpowiedź na leczenie, stężenie duloksetyny w osoczu, uogólnione zaburzenie lękowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dutilox
Duloksetyna, substancja czynna leku Dutilox, wykazuje działanie serotoninergiczne i noradrenergiczne, co wymaga szczególnej ostrożności klinicznej. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym oraz u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min). Zaleca się monitorowanie ciśnienia tętniczego zwłaszcza w pierwszym miesiącu terapii, ze względu na ryzyko nadciśnienia i przełomu nadciśnieniowego. Duloksetyna może wywoływać objawy akatyzji, rozszerzenie źrenic (mydriaza) oraz zwiększać ryzyko zespołu serotoninowego i złośliwego zespołu neuroleptycznego, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu innych leków serotoninergicznych (SSRI, SNRI, TLPD, IMAO, buprenorfina, tryptany) lub neuroleptyków. Występują także doniesienia o hiponatremii (stężenie sodu <110 mmol/l), zwłaszcza u osób starszych i z zaburzeniami równowagi płynów, oraz o ryzyku zaburzeń krzepnięcia i krwotoków, co wymaga ostrożności przy stosowaniu leków przeciwzakrzepowych i przeciwpłytkowych. Duloksetyna może powodować uszkodzenie wątroby, w tym wzrost aktywności enzymów wątrobowych powyżej 10-krotnej normy, zapalenie i żółtaczkę, głównie w pierwszych miesiącach leczenia.
akatyzja, choroba afektywna dwubiegunowa, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dziurawiec, epizod maniakalny, hemodializa, hiperrefleksja, hiponatremia, inhibitor monoaminooksydazy, klirens kreatyniny, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok poporodowy, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, napad padaczkowy, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, obwodowa neuropatia cukrzycowa, ostra jaskra, plamica, przełom nadciśnieniowy, rozszerzenie źrenic, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego noradrenaliny, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, uszkodzenie wątroby, wybroczyna, zaburzenie lękowe uogólnione, zapalenie wątroby, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół serotoninowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dulofor
Duloksetyna, stosowana w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych, zaburzeń lękowych uogólnionych, bólu w obwodowej neuropatii cukrzycowej oraz wysiłkowego nietrzymania moczu, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych. Przeciwwskazania obejmują epizody manii, napady padaczkowe oraz niekontrolowane nadciśnienie tętnicze. U pacjentów z nadciśnieniem lub chorobami serca konieczne jest regularne monitorowanie ciśnienia tętniczego, zwłaszcza w pierwszym miesiącu terapii. Duloksetyna może powodować mydriazę, co stanowi ryzyko u osób z jaskrą z wąskim kątem. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) lek jest przeciwwskazany ze względu na zwiększone stężenie w osoczu. Istotnym zagrożeniem jest zespół serotoninowy, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu innych leków serotoninergicznych (SSRI, SNRI, IMAO, tryptany, buprenorfina), objawiający się zmianami stanu psychicznego, niestabilnością układu autonomicznego, zaburzeniami nerwowo-mięśniowymi i objawami żołądkowo-jelitowymi.
akatyzja, antagonista dopaminy, choroba afektywna dwubiegunowa, ciśnienie wewnątrzgałkowe, duże zaburzenie depresyjne, epizod manii, hiponatremia, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor wychwytu zwrotnego noradrenaliny, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, jaskra z wąskim kątem, krwotok poporodowy, lek przeciwpsychotyczny, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, mydriaza, myśl samobójcza, napad padaczkowy, neuropatia cukrzycowa, neuroprzekaźnictwo serotoninergiczne, nietolerancja galaktozy, obwodowa neuropatia cukrzycowa, przełom nadciśnieniowy, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, wysiłkowe nietrzymanie moczu, zaburzenie czynności seksualnych, zaburzenie krzepnięcia, zaburzenie lękowe uogólnione, zapalenie wątroby, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zespół odstawienny, zespół serotoninowy, żółtaczka - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dulofor 60 mg
Dulofor, zawierający duloksetynę w dawkach 30 mg i 60 mg, jest wskazany w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych, zaburzeń lękowych uogólnionych oraz bólu w obwodowej neuropatii cukrzycowej. W dużych zaburzeniach depresyjnych zalecana dawka początkowa i podtrzymująca wynosi 60 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 120 mg na dobę, choć korzyści z wyższych dawek nie są jednoznacznie potwierdzone. W zaburzeniach lękowych początkowo stosuje się 30 mg raz na dobę, zwiększając do 60 mg, a w razie potrzeby do 90-120 mg na dobę. W neuropatii cukrzycowej dawka wynosi 60 mg raz na dobę, z możliwością podziału dawki do 120 mg na dobę. Odpowiedź terapeutyczną ocenia się po 2-4 tygodniach (depresja, lęk) lub po 2 miesiącach (neuropatia), a leczenie kontynuuje się przez kilka miesięcy w celu zapobiegania nawrotom. Duloksetyna nie jest zalecana u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
chlorowodorek duloksetyny, choroba wątroby, ciężka niewydolność nerek, dawka podzielona, duże zaburzenie depresyjne, epizod dużej depresji, kapsułka dojelitowa twarda, klirens kreatyniny, nawrót choroby, objawy odstawienia, obwodowa neuropatia cukrzycowa, odpowiedź terapeutyczna, podanie doustne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lękowe uogólnione, zespół odstawienia - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Dutilox 60 mg
Duloksetyna jest inhibitorem zwrotnego wychwytu serotoniny (5-HT) i noradrenaliny (NA) z dodatkowym, słabym działaniem na wychwyt dopaminy, bez istotnego powinowactwa do receptorów histaminowych, dopaminergicznych, cholinergicznych i adrenergicznych. W badaniach przedklinicznych wykazano, że duloksetyna zwiększa zewnątrzkomórkowe stężenia 5-HT i NA w mózgu, co przekłada się na normalizację progu bólowego w modelach bólu neuropatycznego i zapalnego. Mechanizm przeciwbólowy polega na wzmacnianiu zstępujących szlaków hamowania bólu w OUN. W badaniach klinicznych u dorosłych z dużymi zaburzeniami depresyjnymi (N=3158, dawka 60 mg/d) wykazano istotną poprawę w skali HAM-D17 oraz wyższy odsetek remisji i odpowiedzi na leczenie w porównaniu z placebo. Duloksetyna skutecznie zapobiega nawrotom depresji, wydłużając okres bezobjawowy (p<0,001) i zmniejszając częstość nawrotów do 14% vs. 33,1% placebo w 52-tygodniowym badaniu. U pacjentów ≥65 lat potwierdzono skuteczność dawki 60 mg/d, jednak zaleca się ostrożność przy dawce 120 mg/d ze względu na ograniczone dane.
ból neuropatyczny, ciężka depresja, dawka leku, duże zaburzenie depresyjne, działanie niepożądane, inhibitor zwrotnego wychwytu, kontrola placebo, kwestionariusz oceny bólu, młodzieńczy pierwotny zespół fibromialgii, nawrót depresji, neuropatia cukrzycowa, obwodowa neuropatia cukrzycowa, ośrodkowy układ nerwowy, Pediatryczna Skala Oceny Lęku, receptor histaminowy, serotonina i noradrenalina, Skala Depresji Dziecięcej, skala depresji Hamiltona, skala Likerta, skala niepełnosprawności Sheehana, skala oceny lęku Hamiltona, szlak hamowania bólu, wychwyt dopaminy, zaburzenie lękowe uogólnione, zachowanie samobójcze - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Palexia retard 150 mg
Tapentadol, klasyfikowany pod kodem ATC N02AX06, jest silnym opioidem o unikalnym podwójnym mechanizmie działania: agonistą receptorów μ opioidowych oraz inhibitorem wychwytu zwrotnego noradrenaliny. Jego skuteczność została potwierdzona w leczeniu różnych typów bólu, w tym nocyceptywnego, neuropatycznego, trzewnego i zapalnego, zarówno w badaniach przedklinicznych, jak i klinicznych. Tabletki o przedłużonym uwalnianiu (Palexia retard) wykazały porównywalną skuteczność do silnych opioidów w leczeniu bólu związanego z chorobą zwyrodnieniową stawów oraz przewlekłego bólu lędźwiowo-krzyżowego, a także istotną skuteczność w bolesnej, obwodowej neuropatii cukrzycowej. Badania elektrokardiograficzne nie wykazały istotnego wpływu tapentadolu na odstęp QT ani inne parametry EKG, co potwierdza jego korzystny profil kardiologiczny.
badanie non-inferiority, ból neuropatyczny, ból nienowotworowy nocyceptywny, ból nocyceptywny, ból trzewny, ból zapalny, choroba zwyrodnieniowa stawów, fala T i U, farmakokinetyka populacyjna, obwodowa neuropatia cukrzycowa, odcinek PR, odstęp QT, parametr elektrokardiograficzny, pregabalina, przewlekły ból lędźwiowo-krzyżowy, przewlekły ból neuropatyczny, przewlekły ból nowotworowy, receptor opioidowy μ, rytm serca, substancja przeciwbólowa, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tapentadol o przedłużonym uwalnianiu, wychwyt zwrotny noradrenaliny, zaburzenia połykania, zespół QRS - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dulsevia 30 mg
Dulsevia, zawierająca duloksetynę w dawkach 30 mg i 60 mg, jest wskazana do leczenia dużych zaburzeń depresyjnych, zaburzeń lękowych uogólnionych oraz bólu w obwodowej neuropatii cukrzycowej. W leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych zalecana dawka początkowa i podtrzymująca wynosi 60 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 120 mg na dobę, choć wyższe dawki nie wykazały jednoznacznych korzyści klinicznych. W zaburzeniach lękowych uogólnionych dawka początkowa to 30 mg, którą można zwiększyć do 60 mg, a w razie potrzeby do 90-120 mg na dobę. W neuropatii cukrzycowej dawka wynosi 60 mg raz na dobę, z możliwością podziału dawki do 120 mg. Odpowiedź na leczenie obserwuje się zwykle po 2-4 tygodniach (depresja, lęk) lub po 2 miesiącach (neuropatia). Terapia powinna być kontynuowana przez kilka miesięcy w celu zapobiegania nawrotom. U osób w podeszłym wieku nie jest konieczne dostosowanie dawki, jednak zaleca się ostrożność przy dawkach 120 mg/dobę. Duloksetyna jest przeciwwskazana u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 30 ml/min) oraz z zaburzeniami czynności wątroby. Nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
ciężka niewydolność nerek, dawka podtrzymująca, dawki podzielone, duloksetyny chlorowodorek, duże zaburzenie depresyjne, kapsułka dojelitowa twarda, kapsułki dojelitowe, klirens kreatyniny, nagłe przerwanie leczenia, nawrót choroby, objawy odstawienia, obwodowa neuropatia cukrzycowa, odpowiedź kliniczna, podanie doustne, populacja pediatryczna, stężenie duloksetyny w osoczu, stopniowe zmniejszanie dawki, współistniejące zaburzenie depresyjne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lękowe uogólnione, zmienność osobnicza - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – AuroDulox 60 mg
Duloxetine Apotex, dostępny w kapsułkach dojelitowych o dawkach 30 mg i 60 mg, jest inhibitorem wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) stosowanym wyłącznie u dorosłych. Lek znajduje zastosowanie w trzech głównych wskazaniach: dużych zaburzeniach depresyjnych (MDD), bólu w obwodowej neuropatii cukrzycowej oraz zaburzeniach lękowych uogólnionych (GAD). W przypadku MDD, duloksetyna wykazuje skuteczność w łagodzeniu objawów takich jak obniżony nastrój, zaburzenia snu i myśli samobójcze. W neuropatii cukrzycowej redukuje przewlekły ból neuropatyczny, często opisywany jako pieczenie czy kłucie w kończynach dolnych. W terapii GAD lek zmniejsza nadmierny lęk oraz objawy somatyczne, poprawiając jakość życia pacjentów. Ze względu na mechanizm działania polegający na zwiększeniu stężenia serotoniny i noradrenaliny w OUN, duloksetyna wpływa zarówno na modulację nastroju, jak i kontroli bólu.
chlorowodorek, cukrzyca, duloksetyna, duże zaburzenie depresyjne, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, kapsułka dojelitowa twarda, myśli samobójcze, obwodowa neuropatia cukrzycowa, ośrodkowy układ nerwowy, przekaźnictwo nerwowe, uszkodzenie nerwów obwodowych, zaburzenie lękowe uogólnione, zespół bólowy przewlekły - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Dulofor 30 mg
Duloksetyna, będąca inhibitorem zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, wykazuje skuteczność w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych, zaburzeń lękowych uogólnionych oraz bólu neuropatycznego, w tym neuropatii cukrzycowej. W dawkach 60-120 mg/dobę potwierdzono jej działanie w licznych badaniach klinicznych, gdzie istotnie poprawiała wyniki w Skali Depresji Hamiltona (HAM-D) oraz Skali Oceny Lęku Hamiltona (HAM-A). W badaniach nad zapobieganiem nawrotom depresji i lęku wykazano statystycznie istotną przewagę duloksetyny nad placebo, z częstością nawrotów odpowiednio 17% vs 29% (depresja) oraz 14% vs 42% (lęk) w okresie 6-miesięcznym. U pacjentów w podeszłym wieku (≥65 lat) skuteczność i tolerancja były porównywalne do młodszych dorosłych, choć zaleca się ostrożność przy dawce maksymalnej 120 mg/dobę. W neuropatii cukrzycowej, w dawkach 60 mg raz lub dwa razy na dobę, duloksetyna znacząco zmniejszała ból, mierzonego 11-punktową skalą Likerta, z około 65% pacjentów osiągających redukcję bólu o ≥30% i 50% pacjentów z redukcją ≥50% w porównaniu do 40% i 26% w grupie placebo. Efekt przeciwbólowy pojawiał się często już w pierwszym tygodniu terapii, a brak poprawy po 60 dniach wskazywał na niskie prawdopodobieństwo późniejszej odpowiedzi.
ból neuropatyczny, ciężka depresja, duże zaburzenie depresyjne, działanie przeciwbólowe, inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, młodzieńczy pierwotny zespół fibromialgii, nasilenie bólu, nawrót depresji, noradrenalina, obwodowa neuropatia cukrzycowa, ośrodkowy układ nerwowy, receptor adrenergiczny, receptor cholinergiczny, receptor dopaminergiczny, receptor histaminowy, skala depresji Hamiltona, skala Likerta, skala oceny lęku Hamiltona, skala oceny lęku u dzieci, skrócony kwestionariusz oceny bólu, szlak hamowania bólu, zaburzenie lękowe uogólnione, zachowanie samobójcze, Zrewidowana Skala Depresji Dziecięcej, zwrotny wychwyt dopaminy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lynagex XR 82,5 mg
Pregabalina, substancja czynna leku Lusama, jest gabapentynoidem działającym poprzez selektywne wiązanie się z podjednostką α2-δ kanałów wapniowych w OUN, co moduluje przepływ jonów wapnia i wywołuje efekty przeciwbólowe oraz przeciwdrgawkowe. Skuteczność pregabaliny została potwierdzona w leczeniu bólu neuropatycznego, w tym neuropatii cukrzycowej, neuralgii po półpaścu oraz bólu po urazie rdzenia kręgowego. W randomizowanym badaniu klinicznym z udziałem 453 pacjentów z obwodową neuropatią cukrzycową, pregabalina o przedłużonym uwalnianiu (dawki od 165 mg do 660 mg) wykazała porównywalną skuteczność do formy o natychmiastowym uwalnianiu, redukując średnią tygodniową ocenę bólu odpowiednio o -3,43 i -3,49 punktu, z istotną przewagą nad placebo (-3,04 punktu). Odsetek pacjentów z co najmniej 30% redukcją bólu wyniósł 87,07% dla formy o przedłużonym uwalnianiu i 87,70% dla natychmiastowego uwalniania, w porównaniu do 76,86% w grupie placebo.
badanie podwójnie zaślepione, ból neuropatyczny, działanie przeciwbólowe, efekt przeciwdrgawkowy, gabapentynoidy, kwas gamma-aminomasłowy, neuralgia popółpaścowa, neuropatia cukrzycowa, obwodowa neuropatia cukrzycowa, obwodowy ból neuropatyczny, ośrodkowy ból neuropatyczny, ośrodkowy układ nerwowy, placebo, podjednostka alfa2-delta, pregabalina o natychmiastowym uwalnianiu, pregabalina o przedłużonym uwalnianiu, senność jako działanie niepożądane, uraz rdzenia kręgowego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Duloxetine +pharma 30 mg
Duloxetine +pharma jest dostępny w kapsułkach dojelitowych o dawkach 30 mg i 60 mg, stosowanych doustnie. W leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych zalecana dawka początkowa i podtrzymująca wynosi 60 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do maksymalnie 120 mg/dobę, choć korzyści z dawki powyżej 60 mg nie są jednoznacznie potwierdzone. W zaburzeniach lękowych uogólnionych dawka początkowa to 30 mg/dobę, zwiększana do 60 mg/dobę, a w razie potrzeby do 90-120 mg/dobę, zwłaszcza przy współistniejącej depresji. W neuropatii cukrzycowej dawka wynosi 60 mg/dobę, z możliwością podziału dawki do 120 mg/dobę. Odpowiedź terapeutyczna powinna być oceniana po 2-4 tygodniach (depresja, lęk) lub po 2 miesiącach (neuropatia). Leczenie należy kontynuować przez kilka miesięcy po uzyskaniu stabilnej poprawy, aby zapobiec nawrotom. Kapsułki można przyjmować niezależnie od posiłków.
chlorowodorek, ciężka niewydolność nerek, dawka początkowa, dawka podtrzymująca, dawka podzielona, duloksetyna, duże zaburzenia depresyjne, kapsułki dojelitowe twarde, klirens kreatyniny, leczenie podtrzymujące, leczenie przeciwdepresyjne, nawrót depresji, objawy odstawienia, obwodowa neuropatia cukrzycowa, odpowiedź terapeutyczna, terapia przeciwdepresyjna, uogólnione zaburzenia lękowe, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia lękowe uogólnione, zmniejszanie dawki - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Palexia retard 100 mg
Tapentadol, substancja czynna leku Palexia retard (kod ATC: N02AX06), jest silnym opioidem o unikalnym, podwójnym mechanizmie działania: agonistą receptora μ oraz inhibitorem wychwytu zwrotnego noradrenaliny. Charakteryzuje się bezpośrednim działaniem przeciwbólowym bez konieczności metabolizowania do aktywnych metabolitów. Skuteczność tapentadolu została potwierdzona w licznych badaniach klinicznych obejmujących różne typy bólu, w tym ból nocyceptywny, neuropatyczny, trzewny i zapalny, zarówno w bólach nowotworowych, jak i nienowotworowych. W badaniach dotyczących bólu okolicy lędźwiowo-krzyżowej oraz neuropatii cukrzycowej wykazano porównywalną lub istotną skuteczność w porównaniu do placebo i innych silnych opioidów. Ponadto, tapentadol nie wpływa istotnie na parametry elektrokardiograficzne, takie jak odstęp QT, częstotliwość rytmu serca, odcinek PR, zespół QRS oraz morfologię fali T i U, co podnosi jego profil bezpieczeństwa.
agonista receptora opioidowego μ, badanie non-inferiority, ból neuropatyczny, ból nocyceptywny, ból okolicy lędźwiowo-krzyżowej, ból trzewny, ból zapalny, choroba zwyrodnieniowa, inhibitor wychwytu zwrotnego noradrenaliny, komponenta neuropatyczna, morfologia fali T i U, obwodowa neuropatia cukrzycowa, odcinek PR, odstęp QT, Palexia retard, parametr elektrokardiograficzny, podwójny mechanizm działania, przewlekły ból nowotworowy, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tapentadol, zespół QRS - Leksykon substancji czynnych
Duloksetyna – Dawkowanie i sposób podawania
Duloksetyna jest stosowana w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych, zaburzeń lękowych uogólnionych oraz bólu w obwodowej neuropatii cukrzycowej. W przypadku dużych zaburzeń depresyjnych zalecana dawka początkowa i podtrzymująca wynosi 60 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 120 mg/dobę w dawkach podzielonych, choć brak jest dowodów na korzyści z wyższych dawek u pacjentów nieodpowiadających na leczenie. W zaburzeniach lękowych uogólnionych dawka początkowa to 30 mg/dobę, zwiększana do 60 mg/dobę jako dawka podtrzymująca, z możliwością zwiększenia do 90-120 mg/dobę w przypadku niewystarczającej odpowiedzi. W leczeniu bólu neuropatycznego dawka wynosi 60 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 120 mg/dobę w dawkach podzielonych. Odpowiedź kliniczną ocenia się zwykle po 2-4 tygodniach (depresja, lęk) lub po 2 miesiącach (ból neuropatyczny), a leczenie kontynuuje się przez kilka miesięcy w celu zapobiegania nawrotom. Duloksetyna podawana jest doustnie, podczas posiłku lub między posiłkami, a kapsułki można podawać także z musem jabłkowym, unikając żucia lub kruszenia.
ból neuropatyczny, choroba wątroby, dawka początkowa, dawka podtrzymująca, duloksetyna, duże zaburzenia depresyjne, epizod dużej depresji, klirens kreatyniny, leczenie przeciwdepresyjne, nawracające epizody, niewydolność nerek, objawy odstawienne, obwodowa neuropatia cukrzycowa, stężenie w osoczu, zaburzenia lękowe uogólnione, zmienność osobnicza - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – AuroDulox 60 mg
Duloxetine Apotex jest dostępny w kapsułkach dojelitowych o dawkach 30 mg i 60 mg, stosowany w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych, uogólnionych zaburzeń lękowych oraz bólu w obwodowej neuropatii cukrzycowej. W dużych zaburzeniach depresyjnych zalecana dawka początkowa i podtrzymująca wynosi 60 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 120 mg/dobę, choć brak jest dowodów na korzyści z wyższych dawek u pacjentów bez odpowiedzi na dawkę początkową. W uogólnionych zaburzeniach lękowych dawka początkowa to 30 mg/dobę, zwiększana do 60 mg/dobę, a w razie potrzeby do 90-120 mg/dobę. W neuropatii cukrzycowej dawka wynosi 60 mg/dobę, z możliwością podziału dawki do 120 mg/dobę. Odpowiedź na leczenie obserwuje się zwykle po 2-4 tygodniach (depresja, lęk) lub po 2 miesiącach (neuropatia). Leczenie należy kontynuować przez kilka miesięcy po uzyskaniu odpowiedzi, aby zapobiec nawrotom. Duloksetyna może być podawana niezależnie od posiłków.
dawka początkowa, dawka podtrzymująca, dawki podzielone, duloksetyna, duże zaburzenia depresyjne, epizod depresyjny, kapsułki dojelitowe, klirens kreatyniny, leczenie przeciwdepresyjne, nawrót choroby, neuropatia cukrzycowa, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, obwodowa neuropatia cukrzycowa, odpowiedź terapeutyczna, produkt leczniczy, uogólnione zaburzenia lękowe, zespół odstawienny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Duloxetine Medical Valley 90 mg
Duloksetyna, będąca inhibitorem zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (5-HT i NA), wykazuje skuteczność w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych oraz zaburzeń lękowych uogólnionych. W badaniach klinicznych z udziałem 3158 pacjentów z dużą depresją, stosowanie dawki 60 mg raz na dobę potwierdziło istotną poprawę w 17-punktowej Skali Depresji Hamiltona (HAM-D), z większym odsetkiem odpowiedzi i remisji w porównaniu do placebo. W profilaktyce nawrotów, 6-miesięczne leczenie duloksetyną zmniejszyło częstość nawrotów z 29% do 17%. U pacjentów z zaburzeniami lękowymi uogólnionymi, dawki 60-120 mg/dobę również wykazały przewagę nad placebo w skali HAM-A oraz Sheehan Disability Scale (SDS), z redukcją nawrotów z 42% do 14%. U osób w podeszłym wieku (≥65 lat) skuteczność i tolerancja dawki 60 mg były porównywalne do młodszych dorosłych, jednak zaleca się ostrożność przy dawce 120 mg ze względu na ograniczone dane.
ból neuropatyczny, ból zapalny, duloksetyna, duże zaburzenie depresyjne, inhibitor wychwytu serotoniny i noradrenaliny, kwestionariusz oceny bólu, młodzieńczy pierwotny zespół fibromialgii, nawrót depresji, obwodowa neuropatia cukrzycowa, receptor adrenergiczny, receptor cholinergiczny, receptor dopaminergiczny, remisja choroby, skala depresji Hamiltona, skala oceny lęku Hamiltona, skala PARS, zaburzenie lękowe uogólnione, zachowanie samobójcze, Zrewidowana Skala Depresji Dziecięcej, zstępujący szlak hamowania bólu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Depratal 60 mg
Depratal (duloksetyna) jest dostępny w tabletkach dojelitowych o dawkach 30 mg i 60 mg, stosowanych doustnie podczas lub między posiłkami. W leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych zalecana dawka początkowa i podtrzymująca wynosi 60 mg raz na dobę, z maksymalną dawką do 120 mg/dobę. Odpowiedź terapeutyczna pojawia się zwykle po 2-4 tygodniach, a leczenie należy kontynuować przez kilka miesięcy, aby zapobiec nawrotom. W uogólnionych zaburzeniach lękowych dawka początkowa to 30 mg/dobę, zwiększana do 60 mg/dobę w przypadku niewystarczającej odpowiedzi, z możliwością zwiększenia do 90-120 mg/dobę w zależności od tolerancji i efektu terapeutycznego. W neuropatii obwodowej cukrzycowej dawka początkowa i podtrzymująca wynosi 60 mg/dobę, z oceną skuteczności po 2 miesiącach i regularną kontrolą co 3 miesiące. U osób starszych nie jest konieczne dostosowanie dawki, jednak zaleca się ostrożność przy dawce 120 mg/dobę. Nie stosować u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) oraz z zaburzeniami czynności wątroby.
choroba wątroby, dawka podzielona, duloksetyna, duże zaburzenia depresyjne, klirens kreatyniny, nawracająca depresja, nawrót choroby, niewydolność nerek, objawy odstawienia, obwodowa neuropatia cukrzycowa, odpowiedź terapeutyczna, stężenie leku w osoczu, tabletki dojelitowe, tolerancja leku, uogólnione zaburzenia lękowe, wywiad medyczny, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dulsevia 60 mg
Dulsevia, zawierająca duloksetynę w dawkach 30 mg i 60 mg, jest stosowana w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych, zaburzeń lękowych uogólnionych oraz bólu w obwodowej neuropatii cukrzycowej. W dużych zaburzeniach depresyjnych zalecana dawka początkowa i podtrzymująca wynosi 60 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 120 mg/dobę, choć wyższe dawki nie wykazują jednoznacznych korzyści klinicznych. W zaburzeniach lękowych początkowo stosuje się 30 mg/dobę, zwiększając do 60 mg, a w razie potrzeby do 90-120 mg/dobę. W neuropatii cukrzycowej dawka wynosi 60 mg/dobę, z możliwością podziału dawki do 120 mg/dobę. Odpowiedź terapeutyczną obserwuje się zwykle po 2-4 tygodniach (depresja, lęk) lub po 2 miesiącach (neuropatia). Terapia powinna być kontynuowana przez kilka miesięcy po uzyskaniu stabilnej poprawy, aby zapobiec nawrotom. U osób starszych nie jest konieczna modyfikacja dawki, jednak zaleca się ostrożność przy dawkach 120 mg/dobę ze względu na ograniczone dane bezpieczeństwa.
ciężka niewydolność nerek, dawka podzielona, duloksetyna chlorowodorek, duże zaburzenie depresyjne, interakcja lekowa, kapsułka dojelitowa twarda, klirens kreatyniny, nagłe przerwanie leczenia, nawracający epizod depresji, objaw odstawienia, obwodowa neuropatia cukrzycowa, odpowiedź terapeutyczna, przyjmowanie leku, stężenie w osoczu, współistniejące zaburzenie depresyjne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lękowe uogólnione - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Dulofor 30 mg
Dulofor, zawierający duloksetynę w dawkach 30 mg i 60 mg w formie kapsułek dojelitowych, jest wskazany do leczenia dużych zaburzeń depresyjnych, bólu w obwodowej neuropatii cukrzycowej oraz zaburzeń lękowych uogólnionych u pacjentów dorosłych. Duloksetyna, jako inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI), wykazuje podwójny mechanizm działania, co pozwala na skuteczne leczenie zarówno objawów depresji i lęku, jak i przewlekłego bólu neuropatycznego, niezależnie od obecności depresji. W neuropatii cukrzycowej ból ma charakter piekący i kłujący, często z parestezjami, głównie w kończynach dolnych. Zaburzenia lękowe uogólnione charakteryzują się przewlekłym, utrzymującym się co najmniej 6 miesięcy lękiem i objawami somatycznymi, takimi jak napięcie mięśniowe i zaburzenia snu.
ból neuropatyczny, chlorowodorek duloksetyny, ciężka depresja, duże zaburzenia depresyjne, działanie przeciwdepresyjne, efekt przeciwbólowy, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, kapsułki dojelitowe, napięcie mięśniowe, neuropatia cukrzycowa, niepokój psychoruchowy, nietolerancja laktozy, obwodowa neuropatia cukrzycowa, parestezje, przewlekły zespół bólowy, reakcja alergiczna, SNRI, uszkodzenie włókien nerwowych, zaburzenia lękowe uogólnione - Leksykon substancji czynnych
Pregabalina – Właściwości farmakodynamiczne
Pregabalina, pochodna kwasu gamma-aminomasłowego (GABA), działa poprzez wiązanie z podjednostką α2-δ kanałów wapniowych w ośrodkowym układzie nerwowym, co stanowi podstawę jej działania terapeutycznego. W licznych badaniach klinicznych potwierdzono jej skuteczność w leczeniu bólu neuropatycznego, zwłaszcza w neuropatii cukrzycowej, neuralgii postherpetycznej oraz bólu neuropatycznym po urazie rdzenia kręgowego. Dawkowanie stosowane w badaniach obejmowało schematy BID i TID, z podobnym profilem bezpieczeństwa i skuteczności. Efekt przeciwbólowy pojawiał się już w pierwszym tygodniu terapii i utrzymywał się przez cały okres badania (do 12 tygodni). W badaniach z udziałem 35% pacjentów leczonych pregabaliną odnotowano co najmniej 50% redukcję bólu (w porównaniu do 18% w grupie placebo). Ponadto, wykazano korelację między występowaniem senności a skutecznością przeciwbólową, gdzie u pacjentów z sennością poprawę o 50% uzyskało 48% leczonych pregabaliną (vs. 16% placebo). Pregabalina wykazuje także skuteczność w terapii skojarzonej padaczki, z szybkim początkiem działania i zmniejszeniem częstości napadów już przed końcem pierwszego tygodnia leczenia.
badanie dna oka, badanie kliniczne kontrolowane, białko α2-δ, ból neuropatyczny, gabapentynoidy, kanał wapniowy, kwas gamma-aminomasłowy, lamotrygina, lek przeciwpadaczkowy, monoterapia padaczki, napad częściowy, napad padaczkowy, napad padaczkowy częściowy, neuralgia postherpetyczna, neuropatia cukrzycowa, niewyraźne widzenie, obwodowa neuropatia cukrzycowa, ośrodkowy ból neuropatyczny, ośrodkowy układ nerwowy, ostrość widzenia, pierwotnie uogólniony napad toniczno-kloniczny, pole widzenia, pregabalina, pregabalina o przedłużonym uwalnianiu, skala bólu, skala oceny lęku Hamiltona, terapia skojarzona padaczki, uogólnione zaburzenie lękowe, uraz rdzenia kręgowego, zakażenie górnych dróg oddechowych - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dutilox 60 mg
Dutilox (duloksetyna) jest dostępny w kapsułkach dojelitowych o dawkach 30 mg i 60 mg, stosowanych doustnie niezależnie od posiłku. W leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych zalecana dawka początkowa i podtrzymująca wynosi 60 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do maksymalnie 120 mg/dobę, choć wyższe dawki nie wykazały jednoznacznych korzyści terapeutycznych. Odpowiedź na leczenie obserwuje się zwykle po 2-4 tygodniach, a po uzyskaniu stabilizacji terapię należy kontynuować przez kilka miesięcy w celu zapobiegania nawrotom. W przypadku uogólnionych zaburzeń lękowych dawka początkowa to 30 mg/dobę, którą w razie potrzeby zwiększa się do 60 mg/dobę, a maksymalna dawka może wynosić 120 mg/dobę. U pacjentów z współistniejącą depresją stosuje się dawkę 60 mg/dobę. Leczenie bólu w obwodowej neuropatii cukrzycowej rozpoczyna się i podtrzymuje dawką 60 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 120 mg/dobę w dawkach podzielonych, przy czym odpowiedź ocenia się po 2 miesiącach terapii, a korzyści z leczenia należy monitorować co 3 miesiące.
choroba wątroby, ciężka niewydolność nerek, dawka podzielona, duloksetyna, duże zaburzenie depresyjne, kapsułka dojelitowa, kapsułka dojelitowa twarda, klirens kreatyniny, leczenie depresji, leczenie przeciwdepresyjne, nawrót depresji, neuropatia cukrzycowa, obwodowa neuropatia cukrzycowa, odpowiedź terapeutyczna, stężenie leku w osoczu, uogólnione zaburzenie lękowe, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lękowe uogólnione, zespół odstawienny, zmienność osobnicza - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Dutilox 30 mg
Duloksetyna, lek z grupy innych przeciwdepresyjnych (ATC: N06AX21), działa głównie poprzez hamowanie zwrotnego wychwytu serotoniny (5-HT) i noradrenaliny (NA), z dodatkowym, słabym wpływem na wychwyt dopaminy. W badaniach przedklinicznych wykazano jej działanie przeciwbólowe w modelach bólu neuropatycznego i zapalnego, prawdopodobnie poprzez wzmacnianie zstępujących szlaków hamowania bólu w OUN. W leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych skuteczność potwierdzono w badaniach obejmujących 3158 pacjentów, gdzie dawka 60 mg/dobę wykazała istotną poprawę w 17-punktowej Skali Depresji Hamiltona (HAM-D), a dawki 60-120 mg/dobę potwierdzono w 5 z 7 badań kontrolowanych placebo. Duloksetyna istotnie zmniejszała ryzyko nawrotu depresji (17% vs 29% placebo w 6-miesięcznym okresie) oraz wydłużała okres bezobjawowy w badaniu 52-tygodniowym (14,4% vs 33,1% placebo, p<0,001). U pacjentów ≥65 lat wykazano podobną skuteczność i tolerancję przy dawce 60 mg/dobę, jednak stosowanie 120 mg wymaga ostrożności.
ból neuropatyczny, dopamina, duże zaburzenie depresyjne, działanie niepożądane, działanie przeciwbólowe, hamowanie zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, lek przeciwdepresyjny, młodzieńczy pierwotny zespół fibromialgii, nawracające duże zaburzenie depresyjne, nawrót depresji, nawrót zaburzenia lękowego, neuropatia cukrzycowa, obwodowa neuropatia cukrzycowa, odpowiedź terapeutyczna, ośrodkowy układ nerwowy, receptor cholinergiczny, receptor histaminowy, remisja choroby, skala depresji Hamiltona, skala oceny lęku Hamiltona, skala sprawności życiowej Sheehan, wenlafaksyna, zaburzenie lękowe uogólnione, zachowanie samobójcze, Zrewidowana Skala Depresji Dziecięcej, zstępujący szlak hamowania bólu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – AuroDulox 30 mg
Duloxetine Apotex, dostępny w kapsułkach dojelitowych o dawkach 30 mg i 60 mg, jest stosowany w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych, uogólnionych zaburzeń lękowych oraz bólu w obwodowej neuropatii cukrzycowej. W terapii dużych zaburzeń depresyjnych zaleca się dawkę początkową i podtrzymującą 60 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 120 mg/dobę u pacjentów z nawracającymi epizodami. W zaburzeniach lękowych dawka początkowa wynosi 30 mg/dobę, a w razie niedostatecznej odpowiedzi można ją zwiększyć do 60 mg, a nawet do 90-120 mg/dobę. W neuropatii cukrzycowej stosuje się 60 mg/dobę, z oceną odpowiedzi klinicznej po 2 miesiącach. Lek można podawać niezależnie od posiłków. U pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością nerek (klirens kreatyniny 30-80 ml/min) nie jest konieczne dostosowanie dawki, natomiast jest przeciwwskazany u osób z ciężką niewydolnością nerek (klirens <30 ml/min) oraz z zaburzeniami czynności wątroby. Nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
chlorowodorek duloksetyny, choroba wątroby, duże zaburzenia depresyjne, działania niepożądane, efekt terapeutyczny, epizod dużej depresji, kapsułki dojelitowe, klirens kreatyniny, nawrót choroby, niewydolność nerek, objawy odstawienne, obwodowa neuropatia cukrzycowa, odpowiedź kliniczna, zaburzenia lękowe, zaburzenia lękowe uogólnione - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Duloxetine +pharma 30 mg
Duloxetine +pharma, zawierająca duloksetynę w postaci chlorowodorku, jest dostępna w kapsułkach dojelitowych o dawkach 30 mg i 60 mg, przeznaczona wyłącznie dla pacjentów dorosłych. Lek znajduje zastosowanie w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych (MDD), gdzie poprawia objawy takie jak obniżony nastrój, anhedonia, zaburzenia snu i koncentracji, zarówno w fazie ostrej, jak i podtrzymującej terapii. Ponadto, preparat jest skuteczny w łagodzeniu bólu neuropatycznego w obwodowej neuropatii cukrzycowej, charakteryzującej się pieczeniem, kłuciem i mrowieniem kończyn, zwłaszcza w spoczynku i w nocy. Duloksetyna jest także wskazana w leczeniu uogólnionych zaburzeń lękowych (GAD), redukując uporczywy lęk, napięcie mięśniowe, drażliwość oraz zaburzenia snu, co przekłada się na poprawę funkcjonowania pacjentów.
ból neuropatyczny, chlorowodorek duloksetyny, cukrzyca, dolegliwość bólowa, duże zaburzenie depresyjne, kapsułka dojelitowa, napęd psychoruchowy, napięcie mięśniowe, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, obniżony nastrój, obwodowa neuropatia cukrzycowa, przewlekły zespół bólowy, terapia podtrzymująca, uszkodzenie obwodowego układu nerwowego, zaburzenie koncentracji uwagi, zaburzenie łaknienia, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenie snu, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy