duloksetyna chlorowodorek
Duloksetyna chlorowodorek to substancja czynna stosowana w psychiatrii i neurologii, która funkcjonuje jako inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI). Mechanizm działania leku polega na blokowaniu transporterów odpowiedzialnych za wychwyt tych neuroprzekaźników, co prowadzi do zwiększenia ich stężenia w szczelinie synaptycznej i nasilenia przekaźnictwa serotoninergicznego i noradrenergicznego w ośrodkowym układzie nerwowym.
Duloksetyna znalazła zastosowanie w leczeniu zaburzeń depresyjnych, zaburzeń lękowych uogólnionych, bólu w obwodowej neuropatii cukrzycowej oraz fibromialgii. W niektórych krajach lek jest również zarejestrowany w terapii wysiłkowego nietrzymania moczu u kobiet, dzięki wpływowi na przekaźnictwo serotoninergiczne i noradrenergiczne w rdzeniu kręgowym, co zwiększa napięcie zwieracza cewki moczowej.
Profil działań niepożądanych duloksetyny obejmuje typowe dla SNRI efekty uboczne, takie jak nudności, suchość w ustach, bezsenność, zawroty głowy, nadmierna sedacja lub pobudzenie, zaburzenia seksualne oraz możliwe zaburzenia funkcji wątroby. Lek jest metabolizowany głównie przez cytochrom P450 (izoenzymy CYP1A2 i CYP2D6), co należy uwzględnić w kontekście potencjalnych interakcji lekowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Dulxetenon 120 mg
Dulxetenon to lek dostępny w postaci twardych kapsułek dojelitowych zawierających duloksetynę chlorowodorek w dawkach 90 mg i 120 mg. Formulacja kapsułek zapewnia ochronę substancji czynnej przed degradacją w kwaśnym środowisku żołądka oraz umożliwia jej uwalnianie w jelitach. Kapsułki różnią się wizualnie w zależności od dawki: 90 mg posiadają biały korpus i zielone wieczko, natomiast 120 mg – niebieski korpus i wieczko. Preparat zawiera sacharozę jako substancję pomocniczą w ilości około 154,81 mg w dawce 90 mg oraz 206,41 mg w dawce 120 mg, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją cukrów. Okres ważności produktu wynosi 3 lata, a warunki przechowywania zależą od rodzaju opakowania, z zaleceniem nieprzekraczania temperatury 30°C dla blisterów PVC/PE/PVDC/Aluminium.
cytrynian trietylu, duloksetyna chlorowodorek, dwutlenek tytanu, ftalan hypromelozy, hypromeloza, indygokarmin, kapsułka dojelitowa twarda, kwas żołądkowy, niezgodność farmaceutyczna, otoczka dojelitowa, plastyfikator, sacharoza, środowisko jelitowe, substancja czynna, tlenek żelaza, uwalnianie dojelitowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dulsevia 60 mg
Dulsevia, zawierająca duloksetynę w dawkach 30 mg i 60 mg, jest stosowana w leczeniu dużych zaburzeń depresyjnych, zaburzeń lękowych uogólnionych oraz bólu w obwodowej neuropatii cukrzycowej. W dużych zaburzeniach depresyjnych zalecana dawka początkowa i podtrzymująca wynosi 60 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 120 mg/dobę, choć wyższe dawki nie wykazują jednoznacznych korzyści klinicznych. W zaburzeniach lękowych początkowo stosuje się 30 mg/dobę, zwiększając do 60 mg, a w razie potrzeby do 90-120 mg/dobę. W neuropatii cukrzycowej dawka wynosi 60 mg/dobę, z możliwością podziału dawki do 120 mg/dobę. Odpowiedź terapeutyczną obserwuje się zwykle po 2-4 tygodniach (depresja, lęk) lub po 2 miesiącach (neuropatia). Terapia powinna być kontynuowana przez kilka miesięcy po uzyskaniu stabilnej poprawy, aby zapobiec nawrotom. U osób starszych nie jest konieczna modyfikacja dawki, jednak zaleca się ostrożność przy dawkach 120 mg/dobę ze względu na ograniczone dane bezpieczeństwa.
ciężka niewydolność nerek, dawka podzielona, duloksetyna chlorowodorek, duże zaburzenie depresyjne, interakcja lekowa, kapsułka dojelitowa twarda, klirens kreatyniny, nagłe przerwanie leczenia, nawracający epizod depresji, objaw odstawienia, obwodowa neuropatia cukrzycowa, odpowiedź terapeutyczna, przyjmowanie leku, stężenie w osoczu, współistniejące zaburzenie depresyjne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie lękowe uogólnione