ostry epizod wieńcowy
Ostry epizod wieńcowy (OEW) to nagły stan chorobowy będący manifestacją ostrego niedokrwienia mięśnia sercowego, najczęściej na skutek zmniejszenia przepływu krwi przez tętnice wieńcowe. OEW obejmuje niestabilną dławicę piersiową oraz zawał serca (z uniesieniem odcinka ST – STEMI lub bez uniesienia odcinka ST – NSTEMI).
Patofizjologiczną podstawą OEW jest najczęściej pęknięcie lub erozja blaszki miażdżycowej w tętnicy wieńcowej, co prowadzi do aktywacji płytek krwi, kaskady krzepnięcia i utworzenia zakrzepu, który ogranicza lub całkowicie blokuje przepływ krwi. Klinicznie OEW manifestuje się typowo jako ból w klatce piersiowej o charakterze uciskowym, promieniujący do lewego barku, żuchwy lub ramienia, często z towarzyszącymi objawami wegetatywnymi.
Diagnostyka OEW opiera się na ocenie klinicznej, badaniu EKG oraz oznaczeniu markerów uszkodzenia mięśnia sercowego (troponina T lub I). Leczenie obejmuje farmakoterapię przeciwpłytkową, przeciwzakrzepową oraz pilną rewaskularyzację, najczęściej poprzez przezskórną interwencję wieńcową (PCI). W przypadku STEMI kluczowe jest jak najszybsze przywrócenie przepływu krwi, zgodnie z zasadą „czas to mięsień sercowy”.
Strategia postępowania w OEW musi być zindywidualizowana i uwzględniać ryzyko pacjenta, dostępność inwazyjnych metod leczenia oraz choroby współistniejące. Wczesne rozpoznanie i właściwe leczenie OEW ma kluczowe znaczenie dla zmniejszenia śmiertelności oraz ograniczenia powikłań sercowo-naczyniowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Nitromint 0,4 mg/dawkę
Nitromint w postaci aerozolu podjęzykowego zawiera 0,4 mg triazotanu glicerolu na dawkę i jest wskazany do leczenia ostrych napadów dławicy piersiowej, profilaktyki napadów dławicowych przed wysiłkiem fizycznym oraz jako leczenie wspomagające w ostrych przypadkach niewydolności lewokomorowej. Mechanizm działania opiera się na szybkim rozszerzeniu naczyń wieńcowych i obniżeniu obciążenia wstępnego i następczego serca, co poprawia ukrwienie mięśnia sercowego i funkcję lewej komory. Aerozol podjęzykowy zapewnia natychmiastowe wchłanianie substancji czynnej przez śluzówkę jamy ustnej, co jest kluczowe w interwencji podczas ostrego epizodu wieńcowego. Preparat zawiera 8 mg triazotanu glicerolu w 1 g aerozolu (1% roztwór alkoholowy) oraz substancje pomocnicze, takie jak etanol i glikol propylenowy, które mogą mieć znaczenie kliniczne u wybranych pacjentów.
angina pectoris, ból wieńcowy, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, ciśnienie tętnicze, ciśnienie w krążeniu płucnym, dekompensacja układu krążenia, dławica piersiowa, dławica wysiłkowa, dysfagia, niedociśnienie ortostatyczne, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność lewokomorowa, obciążenie następcze, obciążenie wstępne, ostry epizod wieńcowy, triazotan glicerolu, ukrwienie mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Bespres 80 mg
Bespres, zawierający 80 mg walsartanu w postaci tabletek powlekanych, jest antagonistą receptora angiotensyny II (ARB) stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego u dorosłych oraz dzieci i młodzieży w wieku 6-18 lat. Lek znajduje również zastosowanie u dorosłych pacjentów w stanie stabilnym po zawale mięśnia sercowego (włączany w okresie 12 godzin do 10 dni po zdarzeniu) oraz w terapii objawowej niewydolności serca, szczególnie u osób nietolerujących inhibitorów ACE lub beta-adrenolityków. Tabletki o charakterystycznym rowku umożliwiają podział dawki na 40 mg, co pozwala na precyzyjne dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta.
antagonista receptora angiotensyny II, antagonista receptora mineralokortykoidowego, beta-adrenolityk, ciśnienie tętnicze, działanie niepożądane, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcja lekowa, niewydolność serca, niewydolność skurczowa lewej komory, objawowa niewydolność serca, ostry epizod wieńcowy, samoistne nadciśnienie tętnicze, schorzenie kardiologiczne, stabilny stan kliniczny, układ sercowo-naczyniowy, walsartan, zawał mięśnia sercowego