demetylopantoprazol
Demetylopantoprazol to aktywny metabolit pantoprazolu, powstający w wyniku procesu demetylacji. Pantoprazol jest lekiem z grupy inhibitorów pompy protonowej (IPP), powszechnie stosowanym w leczeniu chorób związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu żołądkowego.
W procesie metabolizmu pantoprazolu w organizmie powstają różne metabolity, a demetylopantoprazol jest jednym z głównych. Związek ten zachowuje częściową aktywność farmakologiczną leku macierzystego, przyczyniając się do ogólnego efektu terapeutycznego. Metabolizm pantoprazolu zachodzi głównie przy udziale układu cytochromu P450, a dokładniej izoenzymu CYP2C19.
Znaczenie kliniczne demetylopantoprazolu wiąże się z różnicami genetycznymi w metabolizmie pantoprazolu u pacjentów. U osób z wolnym metabolizmem CYP2C19 (tzw. słabych metabolizerów) może dochodzić do zwiększonej ekspozycji na lek i jego metabolity, co może wpływać na skuteczność terapii i ryzyko działań niepożądanych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Panzol Pro 20 mg
Pantoprazol wykazuje liniową farmakokinetykę w dawkach od 10 mg do 80 mg, niezależnie od drogi podania (doustnej lub dożylnej). Po podaniu doustnym biodostępność wynosi około 77%, a maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) po dawce 20 mg osiąga 1-1,5 µg/ml w czasie 2,0-2,5 godziny (tmax). Lek wiąże się z białkami osocza w około 98%, a jego objętość dystrybucji wynosi około 0,15 l/kg. Pantoprazol jest metabolizowany głównie w wątrobie, a jego klirens wynosi około 0,1 l/h/kg. Okres półtrwania (t½) wynosi około 1 godziny, jednak ze względu na specyficzne wiązanie z pompą protonową, czas działania farmakologicznego jest dłuższy i nie koreluje bezpośrednio z t½. Metabolity eliminowane są głównie przez nerki (80%), a pozostałe 20% z kałem. Spożycie posiłku nie wpływa na biodostępność ani Cmax, choć może zwiększać zmienność opóźnienia wchłaniania (tlag).
biodostępność pantoprazolu, demetylopantoprazol, dializoterapia, dystrybucja leku, interakcja lekowa, klasyfikacja Child-Pugh, klirens, komórka okładzinowa, marskość wątroby, metabolizm leku, okres półtrwania, pantoprazol, parametr farmakokinetyczny, pole pod krzywą stężenie-czas, pompa protonowa, stężenie w osoczu, stężenie w surowicy krwi, tabletka dojelitowa, wiązanie z białkami osocza, wydzielanie kwasu solnego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Pantoprazole Genoptim 20 mg
Pantoprazol charakteryzuje się stabilnym i przewidywalnym profilem farmakokinetycznym, z szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) około 1-1,5 µg/ml po 2,0-2,5 godzinach od dawki 20 mg. Biodostępność wynosi około 77%, a pokarm nie wpływa na AUC ani Cmax, choć może opóźniać początek działania. Lek wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (~98%) i umiarkowaną objętość dystrybucji (~0,15 l/kg). Pantoprazol podlega intensywnemu metabolizmowi wątrobowemu, głównie przez CYP2C19 (demetylacja i sprzęganie z siarczanem) oraz CYP3A4 (utlenianie). Okres półtrwania wynosi około 1 godziny, jednak nie koreluje z długim efektem farmakodynamicznym, wynikającym z nieodwracalnego wiązania z pompą protonową. Metabolity są wydalane głównie przez nerki (80%), a pozostała część z kałem.
biodostępność leku, CYP2C19, CYP3A4, cytochrom P450, demetylacja, demetylopantoprazol, dializoterapia, dysfagia, działanie farmakodynamiczne, kinetyka liniowa, klasyfikacja Childa-Pugha, klirens leku, komórki okładzinowe, marskość wątroby, metabolit pantoprazolu, metabolizm pierwszego przejścia, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pacjenci wolno metabolizujący, pole pod krzywą, polimorfizm genetyczny, pompa protonowa, populacja pediatryczna, profil farmakokinetyczny, stężenie leku w surowicy, tabletka dojelitowa, wiązanie z białkami osocza - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Asteloc 20 mg
Produkt leczniczy ASTELOC zawiera pantoprazol w dawce 20 mg (22,58 mg pantoprazolu sodowego półtorawodnego) w formie tabletek dojelitowych. Pantoprazol charakteryzuje się szybkim i liniowym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) około 1-1,5 μg/ml po 2,0-2,5 godzinach. Biodostępność doustna wynosi około 77%, a wiązanie z białkami osocza jest wysokie (~98%). Objętość dystrybucji to około 0,15 l/kg, co wskazuje na ograniczone przenikanie do tkanek. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie przez CYP2C19 (demetylacja i sprzęganie z siarczanem) oraz alternatywnie przez CYP3A4. Okres półtrwania eliminacji wynosi około 1 godziny, a klirens około 0,1 l/h/kg. Mimo krótkiego t1/2, efekt farmakologiczny jest dłuższy ze względu na trwałe wiązanie z pompą protonową. Metabolity wydalane są głównie przez nerki (~80%) i częściowo z kałem (~20%).
badania farmakokinetyczne, biodostępność, demetylopantoprazol, enzym CYP2C19, enzym CYP3A4, intensywnie metabolizujący, klasyfikacja Childa, klirens, komórki okładzinowe żołądka, marskość wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pantoprazol, parametry farmakokinetyczne, pole pod krzywą stężenia, pompa protonowa, populacja pediatryczna, słabo metabolizujący, sprzęganie z siarczanem, stężenie w surowicy krwi, tabletka dojelitowa, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne, zaburzenia czynności nerek - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Controloc 20 20 mg
Pantoprazol, substancja czynna leku Controloc 20 mg w postaci tabletki dojelitowej, charakteryzuje się szybkim i przewidywalnym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) około 1-1,5 µg/ml po 2-2,5 godzinach od podania dawki 20 mg. Biodostępność doustna wynosi około 77%, a farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek 10-80 mg. Lek wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (~98%) i dystrybuuje się głównie w przestrzeni zewnątrzkomórkowej (objętość dystrybucji ~0,15 l/kg). Pantoprazol jest intensywnie metabolizowany w wątrobie głównie przez CYP2C19 i częściowo przez CYP3A4, a jego okres półtrwania eliminacji wynosi około 1 godziny. Metabolity są wydalane głównie przez nerki (80%), a działanie terapeutyczne utrzymuje się dłużej dzięki specyficznemu wiązaniu z pompą protonową komórek okładzinowych żołądka.
biodostępność leku, Controloc, CYP2C19, demetylacja, demetylopantoprazol, dystrybucja leku, farmakokinetyka liniowa, izoenzym cytochromu P450, klasyfikacja Childa, klirens leku, komórki okładzinowe żołądka, marskość wątroby, metabolizm leku, objętość dystrybucji, okres półtrwania eliminacji, pacjent intensywnie metabolizujący, pacjent słabo metabolizujący, pantoprazol sodowy półtorawodny, pole pod krzywą AUC, pompa protonowa, stężenie w osoczu, stężenie w surowicy krwi, tabletka dojelitowa, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Pantoprazol Zentiva 40 mg
Pantoprazol Zentiva w dawce 40 mg podawany dożylnie wykazuje liniową farmakokinetykę w zakresie dawek 10-80 mg, niezależnie od drogi podania. Lek charakteryzuje się wysokim wiązaniem z białkami osocza (~98%) oraz ograniczoną objętością dystrybucji (~0,15 L/kg). Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, z udziałem enzymów CYP2C19 (demetylacja i sprzęganie z siarczanem) oraz CYP3A4 (utlenienie). Okres półtrwania pantoprazolu u osób zdrowych wynosi około 1 godziny, a klirens około 0,1 L/h/kg. Metabolity eliminowane są głównie przez nerki (~80%), z głównym metabolitem demetylopantoprazolem sprzężonym z siarczanem o okresie półtrwania około 1,5 godziny. Polimorfizm genetyczny CYP2C19 wpływa na farmakokinetykę – u osób słabo metabolizujących obserwuje się 6-krotnie wyższe AUC i około 60% wyższe Cmax, jednak nie wymaga to zmiany dawkowania.
AUC, biotransformacja, demetylopantoprazol, dializoterapia, enzym CYP2C19, enzym CYP3A4, farmakokinetyka pantoprazolu, hemodializa, klasyfikacja Childa, kwas solny, marskość wątroby, metabolizm pierwszego przejścia, objętość dystrybucji, okres półtrwania, osoby słabo metabolizujące, pantoprazol sodowy, podanie dożylne, polimorfizm genetyczny, proszek do sporządzania roztworu, stężenie maksymalne, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia czynności nerek - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Pantoprazole Kalceks 40 mg
Pantoprazol wykazuje liniową farmakokinetykę w zakresie dawek 10-80 mg, niezależnie od drogi podania (doustnej lub dożylnej). Charakteryzuje się wysokim wiązaniem z białkami osocza (~98%) oraz ograniczoną dystrybucją do tkanek (objętość dystrybucji około 0,15 L/kg). Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, z udziałem enzymów CYP2C19 (demetylacja i sprzęganie z siarczanem) oraz CYP3A4 (utlenianie). Okres półtrwania pantoprazolu wynosi około 1 godziny, a klirens około 0,1 L/h/kg. Metabolity są wydalane głównie przez nerki (~80%), z głównym metabolitem demetylopantoprazolem sprzężonym z siarczanem, którego okres półtrwania wynosi około 1,5 godziny. U około 3% populacji europejskiej, będących słabymi metabolizującymi CYP2C19, AUC pantoprazolu po dawce 40 mg jest 6-krotnie wyższe, a Cmax 1,6-krotnie wyższe, jednak nie wymaga to zmiany dawkowania.
Cmax, CYP2C19, CYP3A4, demetylopantoprazol, dializoterapia, dystrybucja leku, klasyfikacja Childa-Pugha, klirens leku, marskość wątroby, metabolizm leku, objętość dystrybucji, pacjent intensywnie metabolizujący, pacjent słabo metabolizujący, pantoprazol, parametr farmakokinetyczny, pole pod krzywą, pompa protonowa, stężenie w osoczu, wiązanie z białkami osocza, wydzielanie kwasu solnego, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Pantoprazole Mercapharm 20 mg
Pantoprazol, podawany doustnie w dawce 20 mg, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) około 1-1,5 µg/ml w czasie 2,0-2,5 godziny. Biodostępność leku w formie tabletki dojelitowej wynosi około 77%, a jednoczesne przyjmowanie pokarmu nie wpływa na AUC ani Cmax, choć może opóźnić początek działania terapeutycznego. Pantoprazol wykazuje wysoki stopień wiązania z białkami osocza (98%) oraz objętość dystrybucji około 0,15 l/kg, co wskazuje na dystrybucję głównie w przestrzeni pozakomórkowej. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie przez CYP2C19 i CYP3A4, z okresem półtrwania około 1 godziny i klirensem 0,1 l/h/kg. Metabolity są wydalane głównie przez nerki (80%), a pozostała część z kałem. Polimorfizm genetyczny CYP2C19 wpływa na farmakokinetykę, zwiększając AUC około 6-krotnie u słabo metabolizujących, jednak nie wymaga zmiany dawkowania.
biodostępność leku, biotransformacja, cytochrom P450, dawka doustna, demetylopantoprazol, dializoterapia, fenotyp słabo metabolizujący, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP3A4, klasyfikacja Childa-Pugha, klirens pantoprazolu, komórki okładzinowe żołądka, maksymalne stężenie w osoczu, marskość wątroby, metabolizm pierwszego przejścia, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pantoprazol, parametry farmakokinetyczne, pole pod krzywą, pompa protonowa, sprzęganie z siarczanem, tabletka dojelitowa, wydzielanie kwasu żołądkowego - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Panprazox 20 mg
Pantoprazol, substancja czynna leku Panprazox, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z Tmax wynoszącym 2,0-2,5 godziny po podaniu doustnym dawki 20 mg, osiągając maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) 1-1,5 µg/ml. Biodostępność bezwzględna wynosi około 77%, a farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek 10-80 mg. Lek wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (~98%) oraz objętość dystrybucji około 0,15 l/kg, co wskazuje na dystrybucję głównie w płynie pozakomórkowym. Pantoprazol jest metabolizowany głównie w wątrobie przez enzym CYP2C19 (demetylacja i sprzęganie z siarczanem) oraz alternatywnie przez CYP3A4 (utlenianie). Klirens wynosi około 0,1 l/h/kg, a okres półtrwania eliminacji to około 1 godzina u osób zdrowych. Metabolity wydalane są głównie przez nerki (~80%) oraz w mniejszym stopniu z kałem (~20%).
białka osocza, biodostępność, biotransformacja, CYP2C19, CYP3A4, demetylopantoprazol, dializa, farmakokinetyka, farmakokinetyka liniowa, farmakokinetyka pediatryczna, klasyfikacja Child-Pugh, klirens, komórki okładzinowe, kumulacja leku, marskość wątroby, metabolity, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pantoprazol, pole pod krzywą stężenia, pompa protonowa, stężenie w osoczu, szybcy metabolizerzy, tabletka dojelitowa, wolni metabolizerzy - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Pamyl 40 mg 40 mg
Pantoprazol, substancja czynna preparatu Pamyl 40 mg, wykazuje szybkie i stabilne wchłanianie po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) 2-3 μg/ml po około 2,5 godziny. Biodostępność doustna wynosi około 77% i nie ulega istotnym zmianom pod wpływem posiłku, choć spożycie pokarmu może opóźnić początek działania. Lek charakteryzuje się wysokim wiązaniem z białkami osocza (~98%) oraz objętością dystrybucji około 0,15 l/kg, co wskazuje na dystrybucję głównie w przestrzeni pozakomórkowej. Pantoprazol metabolizowany jest głównie w wątrobie przez enzymy CYP2C19 (demetylacja i sprzęganie z siarczanem) oraz CYP3A4 (oksydacja), a jego okres półtrwania wynosi około 1 godziny, z klirensem około 0,1 l/godz./kg. Metabolity wydalane są głównie przez nerki (około 80%).
biodostępność, CYP2C19, CYP3A4, demetylacja, demetylopantoprazol, dializoterapia, intensywny metabolizer, klasyfikacja Childa, klirens, komórki okładzinowe żołądka, maksymalne stężenie w osoczu, marskość wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, oksydacja, pantoprazol, parametr farmakokinetyczny, pompa protonowa, przestrzeń pozakomórkowa, słaby metabolizer, sprzęganie z siarczanem, szlak metaboliczny, wiązanie z białkami osocza - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Panrazol 40 mg
Pantoprazol, podawany w dawce 40 mg doustnie, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) około 2-3 µg/mL po około 2,5 godzinach (Tmax). Biodostępność leku w formie tabletek dojelitowych wynosi około 77%, a farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek 10-80 mg. Pantoprazol wiąże się z białkami osocza w 98%, ma ograniczoną objętość dystrybucji (~0,15 L/kg) i jest metabolizowany głównie w wątrobie przez enzymy CYP2C19 i CYP3A4. Okres półtrwania eliminacji wynosi około 1 godziny, a klirens około 0,1 L/h/kg. Metabolity są wydalane głównie przez nerki (80%) i w mniejszym stopniu z kałem (20%). W populacji słabo metabolizującej (ok. 3% Europejczyków) AUC pantoprazolu jest 6-krotnie wyższe, jednak nie wymaga to zmiany dawkowania.
AUC, biodostępność, CYP2C19, CYP3A4, cytochrom P450, czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego, demetylacja, demetylopantoprazol, dializoterapia, eliminacja leku, farmakokinetyka liniowa, klasyfikacja Child-Pugh, klirens, komórki okładzinowe żołądka, marskość wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pacjent słabo metabolizujący, pantoprazol sodowy półtorawodny, pompa protonowa, stężenie maksymalne, szybkie wchłanianie, tabletka dojelitowa, utlenianie, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne, zaburzenie czynności nerek - Leksykon substancji czynnych
Pantoprazol – Właściwości farmakokinetyczne
Pantoprazol wykazuje szybkie i liniowe wchłanianie po podaniu doustnym, z maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) wynoszącym około 1-1,5 µg/ml dla dawki 20 mg oraz 2-3 µg/ml dla dawki 40 mg, osiąganym w czasie 2,0-2,5 godziny (tmax). Biodostępność leku wynosi około 77%, a wiązanie z białkami osocza jest wysokie (~98%). Objętość dystrybucji jest niewielka (0,15 l/kg), co wskazuje na ograniczoną dystrybucję do tkanek pozanaczyniowych. Pantoprazol jest metabolizowany głównie w wątrobie przez CYP2C19 i częściowo przez CYP3A4, a jego metabolity, głównie demetylopantoprazol, są wydalane przede wszystkim przez nerki (80%) oraz w mniejszym stopniu z kałem (20%). Okres półtrwania leku wynosi około 1 godziny, a metabolitu około 1,5 godziny. Pomimo krótkiego t1/2, pantoprazol wykazuje długotrwałe działanie farmakodynamiczne dzięki specyficznemu wiązaniu z pompą protonową komórek okładzinowych żołądka.
biodostępność, biodostępność pantoprazolu, CYP3A4, demetylopantoprazol, dializa, działanie farmakodynamiczne, enzym CYP2C19, farmakokinetyka pantoprazolu, kinetyka osoczowa, klasyfikacja Childa, klirens, komórki okładzinowe, marskość wątroby, metabolizm wątrobowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania, podanie doustne, pole pod krzywą, pompa protonowa, przyjmowanie pokarmu, słabo metabolizujący, sprzęganie z siarczanem, stężenie w osoczu, wiązanie z białkami osocza, wydalanie nerkowe, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zahamowanie wydzielania kwasu - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Pantopraz 40 mg 40 mg
Pantoprazol, jako inhibitor pompy protonowej, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) 1,0-1,5 μg/ml w czasie 2,0-2,5 godziny. Dostępność biologiczna wynosi około 77% i nie jest istotnie modyfikowana przez obecność pokarmu, choć spożycie posiłku może opóźnić efekt terapeutyczny. Lek wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (~98%) oraz objętość dystrybucji około 0,15 l/kg, co wskazuje na dystrybucję głównie w przestrzeni pozakomórkowej. Pantoprazol podlega intensywnemu metabolizmowi wątrobowemu, głównie przez izoenzym CYP2C19, z alternatywną drogą przez CYP3A4, co ma znaczenie u pacjentów z defektem CYP2C19. Okres półtrwania wynosi około 1 godziny u osób zdrowych, jednak efekt terapeutyczny utrzymuje się dłużej ze względu na trwałe wiązanie z pompą protonową. Metabolity, głównie demetylopantoprazol sprzężony z siarczanem, są eliminowane głównie przez nerki (80%) oraz w mniejszym stopniu z kałem (20%).
białko osocza, CYP2C19, CYP3A4, demetylopantoprazol, dostępność biologiczna, dysfagia, farmakokinetyka, inhibitor pompy protonowej, klasyfikacja Child-Pugh, klirens, marskość wątroby, metabolit, metabolizm pierwszego przejścia, metabolizm wątrobowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pantoprazol sodowy półtorawodny, pole pod krzywą, polimorfizm genetyczny, słabo metabolizujący, stężenie w osoczu, stężenie w surowicy, tabletka dojelitowa, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Panzol 20 mg
Pantoprazol, substancja czynna Panzolu 20 mg w formie tabletek dojelitowych, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) 1-1,5 µg/ml po 2,0-2,5 godzinach od podania doustnego. Biodostępność wynosi około 77%, a pokarm nie wpływa na AUC ani Cmax, choć może opóźnić początek działania. Lek wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (~98%) i ograniczoną dystrybucję do tkanek (objętość dystrybucji ~0,15 l/kg). Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, z udziałem enzymów CYP2C19 (demetylacja i sprzęganie z siarczanem) oraz CYP3A4 (utlenianie). Okres półtrwania pantoprazolu u zdrowych dorosłych wynosi około 1 godziny, a klirens około 0,1 l/h/kg. Metabolity eliminowane są głównie przez nerki (około 80%).
AUC, biodostępność, Cmax, CYP2C19, CYP3A4, demetylacja, demetylopantoprazol, dysfagia, klasyfikacja Child, klirens, komórki okładzinowe żołądka, marskość wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pacjent słabo metabolizujący, pantoprazol, pole pod krzywą, polimorfizm genetyczny, pompa protonowa, przewód pokarmowy, stężenie maksymalne, tabletka dojelitowa, Tmax, wiązanie z białkami krwi, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Controloc 40 mg
Pantoprazol wykazuje liniową farmakokinetykę w dawkach terapeutycznych 10-80 mg, zarówno po podaniu doustnym, jak i dożylnym, z wysokim wiązaniem z białkami osocza (~98%) oraz ograniczoną objętością dystrybucji (~0,15 l/kg). Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, głównie przez CYP2C19 (demetylacja i sprzęganie z siarczanem) oraz częściowo przez CYP3A4, co ma znaczenie w kontekście interakcji lekowych i zmienności genetycznej. Okres półtrwania eliminacji pantoprazolu wynosi około 1 godziny, a klirens około 0,1 l/h/kg. Metabolity są wydalane głównie przez nerki (80%) i w mniejszym stopniu z kałem (20%). U osób słabo metabolizujących CYP2C19 (ok. 3% populacji europejskiej) obserwuje się 6-krotny wzrost AUC i 60% wzrost Cmax po dawce 40 mg, jednak bez konieczności zmiany dawkowania.
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Gerdin 20 mg 20 mg
Pantoprazol, substancja czynna leku Gerdin 20 mg, charakteryzuje się szybkim i liniowym wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie (Cmax) około 1-1,5 μg/ml po 2-2,5 godzinach. Biodostępność doustna wynosi około 77%, a obecność pokarmu nie wpływa istotnie na AUC ani Cmax, jedynie nieznacznie opóźniając efekt terapeutyczny. Lek wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (~98%) i dystrybuuje głównie w przestrzeni pozakomórkowej (objętość dystrybucji ~0,15 l/kg). Pantoprazol jest intensywnie metabolizowany w wątrobie głównie przez CYP2C19 i częściowo przez CYP3A4, z okresem półtrwania eliminacji około 1 godziny oraz klirensem około 0,1 l/h/kg. Metabolity wydalane są głównie przez nerki (80%), a głównym metabolitem jest demetylopantoprazol sprzężony z siarczanem (t1/2 ~1,5 godziny). Specyficzne wiązanie z pompą protonową w komórkach okładzinowych powoduje przedłużone działanie terapeutyczne mimo krótkiego okresu półtrwania leku.
biodostępność, dawkowanie, demetylacja, demetylopantoprazol, interakcja lekowa, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP3A4, kinetyka osoczowa, klasyfikacja Childa-Pugha, klirens, komórki okładzinowe żołądka, kwas solny, maksymalne stężenie w surowicy, marskość wątroby, metabolizm wątrobowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne, podanie dożylne, pole pod krzywą, polimorfizm genetyczny, pompa protonowa, przewód pokarmowy, słabo metabolizujący, szlak metaboliczny, tabletka dojelitowa, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia czynności nerek - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – IPP 40 mg
Pantoprazol wykazuje liniową farmakokinetykę w dawkach od 10 mg do 80 mg, niezależnie od drogi podania (doustnej lub dożylnej), co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawki do potrzeb klinicznych pacjenta. Lek charakteryzuje się wysokim wiązaniem z białkami osocza (~98%) oraz umiarkowaną objętością dystrybucji około 0,15 l/kg. Metabolizm pantoprazolu odbywa się głównie w wątrobie, z udziałem izoenzymu CYP2C19 (demetylacja i sprzęganie z kwasem siarkowym) oraz w mniejszym stopniu CYP3A4 (utlenianie). Okres półtrwania leku wynosi około 1 godziny, a klirens około 0,1 l/h/kg. Metabolity są eliminowane głównie przez nerki (~80%) oraz w mniejszym stopniu z kałem (~20%). Pomimo krótkiego okresu półtrwania, efekt farmakologiczny pantoprazolu jest przedłużony dzięki specyficznemu wiązaniu z pompą protonową komórek okładzinowych żołądka.
AUC, biotransformacja pantoprazolu, Cmax, CYP2C19, CYP3A4, cytochrom P450, demetylopantoprazol, dializoterapia, farmakokinetyka, klasyfikacja Childa, klirens, komórki okładzinowe żołądka, kwas siarkowy, marskość wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pacjent geriatryczny, pantoprazol, polimorfizm genetyczny CYP2C19, pompa protonowa, populacja pediatryczna, wiązanie z białkami osocza, wolny metabolizm, zaburzenia czynności nerek - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Noacid 20 mg
Pantoprazol, substancja czynna leku Noacid, wykazuje szybkie i liniowe wchłanianie po podaniu doustnym w dawkach 10-80 mg, z maksymalnym stężeniem (Cmax) około 1-1,5 μg/ml osiąganym po 2-2,5 godzinach. Lek charakteryzuje się wysokim wiązaniem z białkami osocza (~98%) oraz objętością dystrybucji około 0,15 l/kg. Metabolizm pantoprazolu zachodzi głównie w wątrobie, głównie przez CYP2C19 i częściowo CYP3A4, co determinuje potencjalne interakcje lekowe. Okres półtrwania wynosi około 1 godziny, a klirens osoczowy około 0,1 l/h/kg. Metabolity są wydalane głównie przez nerki (~80%). U osób z genetycznie obniżoną aktywnością CYP2C19 (ok. 3% populacji europejskiej) obserwuje się 6-krotny wzrost AUC i 60% wzrost Cmax, jednak nie wymaga to zmiany dawkowania. U pacjentów z niewydolnością nerek, w tym dializowanych, farmakokinetyka pantoprazolu pozostaje niezmieniona, co nie wymaga korekty dawki.
AUC, CYP2C19, CYP3A4, cytochrom P450, demetylacja, demetylopantoprazol, dializoterapia, działanie farmakologiczne, farmakokinetyka pantoprazolu, hamowanie wydzielania kwasu solnego, klasyfikacja Child-Pugh, klirens osoczowy, komórki okładzinowe żołądka, marskość wątroby, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania eliminacji, pompa protonowa, proces metaboliczny, stężenie w surowicy krwi, utlenianie, wiązanie z białkami osocza - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – IPP 40 40 mg
Pantoprazol, podawany doustnie w dawce 40 mg, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z Tmax około 2,5 godziny oraz maksymalnym stężeniem w surowicy (Cmax) wynoszącym 2-3 μg/ml. Biodostępność bezwzględna tabletek dojelitowych wynosi około 77%, a obecność pokarmu nie wpływa na AUC ani Cmax, jedynie nieznacznie opóźniając początek działania. Lek wykazuje liniową kinetykę w zakresie dawek 10-80 mg, wysokie wiązanie z białkami osocza (~98%) oraz objętość dystrybucji około 0,15 l/kg. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, z udziałem izoenzymów CYP2C19 (demetylacja) i CYP3A4 (utlenianie), co ma znaczenie kliniczne ze względu na polimorfizm genetyczny CYP2C19 oraz potencjalne interakcje lekowe. Końcowy okres półtrwania pantoprazolu wynosi około 1 godziny, a klirens około 0,1 l/h/kg; metabolity eliminowane są głównie przez nerki (ok. 80%).
biodostępność bezwzględna, cytochrom P450, demetylopantoprazol, dysfagia, eliminacja metabolitów, hamowanie wydzielania kwasu solnego, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP3A4, kinetyka liniowa, klirens leku, komórka okładzinowa, maksymalne stężenie w surowicy, marskość wątroby, metabolizm pantoprazolu, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pole pod krzywą stężenia, polimorfizm genetyczny CYP2C19, pompa protonowa, stężenie w osoczu, tabletka dojelitowa, wiązanie z białkami osocza - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – IPP 20 20 mg
Pantoprazol, podawany doustnie w dawce 20 mg, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) 1-1,5 μg/ml w czasie 2,0-2,5 godziny. Bezwzględna biodostępność wynosi około 77%, a lek wykazuje wysokie (98%) wiązanie z białkami osocza oraz objętość dystrybucji około 0,15 l/kg, co wskazuje na dystrybucję głównie do przestrzeni pozakomórkowej. Pantoprazol podlega intensywnemu metabolizmowi wątrobowemu, głównie przez izoenzymy CYP2C19 i CYP3A4, z okresem półtrwania około 1 godziny u osób zdrowych. Metabolity, głównie demetylopantoprazol sprzężony z kwasem siarkowym, są wydalane głównie przez nerki (około 80%). Polimorfizm genetyczny CYP2C19 wpływa na farmakokinetykę leku, jednak nie wymaga modyfikacji dawkowania u osób wolno metabolizujących. Spożycie pokarmu nie wpływa na biodostępność, jedynie wydłuża czas do osiągnięcia efektu terapeutycznego.
biodostępność, cytochrom P450 CYP2C19, demetylacja, demetylopantoprazol, dializoterapia, dystrybucja leku, fenotyp wolnego metabolizmu, inhibitor pompy protonowej, izoenzym CYP3A4, klirens leku, komórki okładzinowe żołądka, marskość wątroby, metabolizm pierwszego przejścia, metabolizm wątrobowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pantoprazol sodowy półtorawodny, polimorfizm genetyczny, pompa protonowa, skala Childa, stężenie w osoczu, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Pantoprazol Krka 20 mg
Pantoprazol wykazuje szybkie wchłanianie po podaniu doustnym, z maksymalnym stężeniem w surowicy (Cmax) 1-1,5 µg/ml osiąganym po 2,0-2,5 godzinach. Biodostępność bezwzględna tabletek dojelitowych wynosi około 77%, a jednoczesne przyjmowanie pokarmu nie wpływa na AUC ani Cmax, jedynie na opóźnienie działania. Lek charakteryzuje się wysokim wiązaniem z białkami osocza (~98%) i niewielką objętością dystrybucji (~0,15 l/kg). Pantoprazol metabolizowany jest głównie w wątrobie przez CYP2C19 i CYP3A4, z klirensem około 0,1 l/h/kg i krótkim okresem półtrwania eliminacji około 1 godziny. Metabolity wydalane są głównie przez nerki (ok. 80%), a pozostałe 20% z kałem. W populacji pediatrycznej farmakokinetyka jest zbliżona do dorosłych, a u pacjentów z niewydolnością nerek nie wymaga się modyfikacji dawkowania.
biodostępność bezwzględna, cytochrom P450, demetylopantoprazol, dializoterapia, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP3A4, klasyfikacja Child-Pugh, klirens, komórka okładzinowa żołądka, marskość wątroby, metabolizm leku, objętość dystrybucji, okres półtrwania, osoba słabo metabolizująca, pantoprazol, pole pod krzywą stężenia leku, polimorfizm genetyczny, pompa protonowa, stężenie maksymalne w surowicy, tabletka dojelitowa, wiązanie z białkami osocza, wydzielanie kwasu solnego, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Nolpaza 20 mg tabletki dojelitowe 20 mg
Pantoprazol, substancja czynna preparatu Nolpaza 20 mg, charakteryzuje się szybkim i liniowym wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) 1-1,5 µg/ml w ciągu 2,0-2,5 godziny. Biodostępność bezwzględna wynosi około 77% i nie ulega zmianie przy jednoczesnym spożyciu pokarmu, który jedynie nieznacznie opóźnia wchłanianie. Lek wykazuje wysoki stopień wiązania z białkami osocza (~98%) oraz niewielką objętość dystrybucji (~0,15 l/kg), co wskazuje na dystrybucję głównie w przestrzeni pozakomórkowej. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, z udziałem izoenzymów CYP2C19 (demetylacja) i CYP3A4 (utlenianie), a okres półtrwania pantoprazolu wynosi około 1 godziny, przy klirensie około 0,1 l/h/kg. Metabolity są wydalane głównie przez nerki (około 80%) oraz w mniejszym stopniu z kałem (około 20%).
biodostępność bezwzględna, CYP2C19, CYP3A4, cytochrom P450, demetylopantoprazol, farmakokinetyka pantoprazolu, klasyfikacja Child-Pugh, klirens leku, komórki okładzinowe żołądka, marskość wątroby, metabolizm pantoprazolu, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pantoprazol, podanie doustne, podanie dożylne, pompa protonowa, stężenie leku w surowicy, szlak metaboliczny, wiązanie z białkami osocza, wolny metabolizm, wydzielanie kwasu solnego, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Gerdin 40 mg 40 mg
Pantoprazol, substancja czynna leku Gerdin 40 mg, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) 2-3 μg/ml po około 2,5 godziny (Tmax). Biodostępność wynosi około 77%, a farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek 10-80 mg. Lek silnie wiąże się z białkami osocza (98%) i dystrybuuje głównie w przestrzeni pozakomórkowej (objętość dystrybucji 0,15 l/kg). Pantoprazol jest metabolizowany głównie przez CYP2C19 (demetylacja i sprzęganie z siarczanem) oraz alternatywnie przez CYP3A4 (utlenienie). Okres półtrwania u osób zdrowych wynosi około 1 godziny, a klirens około 0,1 l/h/kg. Metabolity są wydalane głównie przez nerki (80%), reszta z kałem. W populacji europejskiej około 3% to słabi metabolizujący CYP2C19, u których AUC jest 6-krotnie wyższe, jednak bez konieczności zmiany dawkowania.
biodostępność, CYP2C19, CYP3A4, demetylacja, demetylopantoprazol, farmakokinetyka liniowa, hamowanie wydzielania kwasu, klasyfikacja Childa, klirens, komórki okładzinowe, marskość wątroby, metabolizm wątrobowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pantoprazol sodowy półtorawodny, pole pod krzywą AUC, pompa protonowa, słabe metabolizowanie, sprzęganie z siarczanem, stężenie maksymalne, stężenie w osoczu, stężenie w surowicy, szybkie wchłanianie, tabletka dojelitowa - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Pamyl 20 mg 20 mg
Pantoprazol w dawce 20 mg charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) 2-3 μg/ml po około 2,5 godzinach. Biodostępność tabletki dojelitowej wynosi około 77%, a farmakokinetyka leku jest liniowa w zakresie dawek 10-80 mg. Pantoprazol wykazuje wysoki stopień wiązania z białkami osocza (~98%) oraz objętość dystrybucji 0,15 l/kg, co wskazuje na dystrybucję głównie w przestrzeni pozanaczyniowej. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, z dominującym szlakiem demetylacji przez CYP2C19 i alternatywnym oksydacyjnym przez CYP3A4. Okres półtrwania pantoprazolu wynosi około 1 godziny, a klirens około 0,1 l/godz./kg. Metabolity eliminowane są głównie przez nerki (około 80%), z okresem półtrwania głównego metabolitu około 1,5 godziny.
AUC, biodostępność, biodostępność pantoprazolu, CYP2C19, CYP3A4, demetylacja, demetylopantoprazol, dializa, farmakokinetyka pantoprazolu, farmakokinetyka specjalna, intensywny metabolizm, klasyfikacja Childa, klirens leku, marskość wątroby, metabolizm wątrobowy, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, osoby słabo metabolizujące, polimorfizm genetyczny, pompa protonowa, sprzęganie z siarczanem, stężenie maksymalne, stężenie maksymalne w surowicy, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Pantoprazol Towa Pharmaceutical Europe 40 mg
Pantoprazol wykazuje szybkie i stabilne wchłanianie po podaniu doustnym, z maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) wynoszącym 1-1,5 µg/ml osiąganym po 2-2,5 godzinach. Biodostępność leku w formie tabletek dojelitowych wynosi około 77% i nie ulega zmianie pod wpływem pokarmu, który jedynie opóźnia początek działania. Lek wiąże się silnie z białkami osocza (~98%) i charakteryzuje się ograniczoną dystrybucją do tkanek (objętość dystrybucji ok. 0,15 l/kg). Pantoprazol metabolizowany jest głównie w wątrobie przez izoenzymy CYP2C19 i CYP3A4, co ma kliniczne znaczenie u pacjentów z polimorfizmem CYP2C19, u których AUC po dawce 40 mg może być nawet 6-krotnie wyższe, a Cmax wzrasta o około 60%. Okres półtrwania leku wynosi około 1 godziny, jednak czas działania jest dłuższy ze względu na specyficzne wiązanie z pompą protonową. Eliminacja zachodzi głównie przez nerki (80%), a metabolity są wydalane także z kałem (20%).
biodostępność pantoprazolu, biotransformacja, CYP2C19, CYP3A4, demetylopantoprazol, fenotyp słabo metabolizujący, kinetyka osoczowa, klasyfikacja Childa, klirens leku, komórki okładzinowe żołądka, marskość wątroby, metabolizm wątrobowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pacjent dializowany, pompa protonowa, sprzęganie z siarczanem, stężenie pantoprazolu, tabletka dojelitowa, wydzielanie kwasu żołądkowego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Pantoprazol Krka 40 mg
Pantoprazol Krka w dawce 40 mg charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) 2-3 µg/ml po około 2,5 godziny. Biodostępność bezwzględna wynosi około 77%, a jednoczesne przyjmowanie pokarmu nie wpływa na AUC ani Cmax, jedynie zwiększa zmienność opóźnienia działania (lag-time). Lek wykazuje liniową kinetykę w zakresie dawek 10-80 mg, wysokie wiązanie z białkami osocza (~98%) oraz umiarkowaną dystrybucję do tkanek (objętość dystrybucji około 0,15 l/kg). Pantoprazol jest intensywnie metabolizowany w wątrobie głównie przez CYP2C19 oraz CYP3A4, a jego metabolity eliminowane są głównie drogą nerkową (80%) i częściowo z kałem (20%). Okres półtrwania leku wynosi około 1 godziny, jednak efekt terapeutyczny utrzymuje się dłużej dzięki trwałemu wiązaniu z pompą protonową w komórkach okładzinowych żołądka.
AUC, biodostępność bezwzględna, CYP2C19, CYP3A4, cytochrom P450, demetylopantoprazol, dializoterapia, kinetyka liniowa, klasyfikacja Child-Pugh, klirens, komórki okładzinowe żołądka, marskość wątroby, metabolizm wątrobowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania, osoby słabo metabolizujące, pantoprazol sodowy półtorawodny, pompa protonowa, procesy ADME, stężenie w surowicy, szlak metaboliczny, tabletka dojelitowa, wiązanie z białkami osocza - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Pantosis MAX 20 mg
Lek Pantosis MAX zawierający 20 mg pantoprazolu charakteryzuje się liniową farmakokinetyką w zakresie dawek 10-80 mg, niezależnie od drogi podania. Po podaniu doustnym pantoprazol jest szybko i całkowicie wchłaniany, z biodostępnością około 77%, osiągając maksymalne stężenie (Cmax) 1-1,5 μg/ml po 2,0-2,5 godzinach (tmax). Lek wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (~98%) oraz małą objętość dystrybucji (~0,15 l/kg). Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, a eliminacja jest szybka, z klirensem około 0,1 l/h/kg i okresem półtrwania około 1 godziny. Metabolity pantoprazolu są wydalane głównie przez nerki (~80%), a pozostała część z kałem (~20%). Jednoczesne przyjmowanie pokarmu nie wpływa na biodostępność leku, choć może opóźniać czas pojawienia się stężenia maksymalnego (tlag). Farmakokinetyka nie ulega zmianie przy wielokrotnym podaniu, co potwierdza stabilność działania leku.
biodostępność, czas maksymalnego stężenia, dawkowanie, demetylopantoprazol, dializa, eliminacja leku, hamowanie wydzielania kwasu, kinetyka liniowa, klasyfikacja Child-Pugh, klirens, komórki okładzinowe, marskość wątroby, metabolizm leku, objętość dystrybucji, pacjent w wieku podeszłym, pantoprazol, parametr farmakokinetyczny, półokres eliminacji, pompa protonowa, przyjmowanie pokarmu, sprzęganie z siarczanem, stężenie w surowicy, tabletka dojelitowa, wchłanianie leku, wiązanie z białkami, wydzielanie kwasu, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Contix 40 mg
Pantoprazol wykazuje liniową farmakokinetykę w dawkach od 10 do 80 mg, z szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym i osiągnięciem maksymalnego stężenia (Cmax) około 2-3 μg/ml po 2,5 godzinie od dawki 40 mg. Lek charakteryzuje się wysokim wiązaniem z białkami osocza (~98%) oraz objętością dystrybucji około 0,15 l/kg. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, z udziałem CYP2C19 (demetylacja) i CYP3A4 (utlenienie), co ma kliniczne znaczenie u pacjentów z polimorfizmem CYP2C19. Okres półtrwania pantoprazolu wynosi około 1 godziny, jednak efekt hamowania wydzielania kwasu utrzymuje się dłużej ze względu na specyficzne wiązanie z pompą protonową. Metabolity wydalane są głównie przez nerki (80%), a u osób z niewydolnością nerek lub dializowanych nie wymaga się zmiany dawkowania.
AUC, Cmax, cytochrom P450, demetylopantoprazol, dializoterapia, farmakokinetyka, farmakokinetyka pantoprazolu, hamowanie wydzielania kwasu żołądkowego, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP3A4, klasyfikacja Childa, klirens pantoprazolu, komórki okładzinowe żołądka, marskość wątroby, metabolity leku, metabolizm pantoprazolu, objętość dystrybucji, okres półtrwania eliminacji, pacjent geriatryczny, polimorfizm genetyczny CYP2C19, pompa protonowa, populacja pediatryczna, przewód pokarmowy, wiązanie z białkami osocza, wydzielanie kwasu żołądkowego - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Panzol 40 mg
Pantoprazol, substancja czynna Panzolu 40 mg w formie tabletek dojelitowych, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) 2-3 µg/ml po około 2,5 godzinach (Tmax). Całkowita dostępność biologiczna wynosi około 77%, a lek wykazuje liniową farmakokinetykę w dawkach od 10 do 80 mg. Pantoprazol wiąże się silnie z białkami osocza (~98%) i ma ograniczoną dystrybucję do tkanek (objętość dystrybucji około 0,15 l/kg). Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, z udziałem enzymu CYP2C19 (demetylacja i sprzęganie z siarczanem) oraz alternatywnie CYP3A4. Okres półtrwania eliminacji wynosi około 1 godziny, a klirens około 0,1 l/h/kg. Metabolity są wydalane głównie przez nerki (~80%) i w mniejszym stopniu z kałem (~20%).
CYP2C19, CYP3A4, cytochrom P450, demetylopantoprazol, dostępność biologiczna, kinetyka osoczowa, klasyfikacja Child-Pugh, komórki okładzinowe, marskość wątroby, metabolizm wątrobowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pacjent w podeszłym wieku, pantoprazol, pompa protonowa, słabo metabolizujący, stężenie w surowicy, tabletka dojelitowa, wydzielanie kwasu solnego, zaburzenia czynności nerek - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Panprazox 40 mg
Pantoprazol, substancja czynna Panprazox 40 mg, charakteryzuje się wysoką biodostępnością doustną (~77%) oraz szybkim osiąganiem maksymalnego stężenia w surowicy (Cmax 2-3 μg/ml) po około 2,5 godzinach od podania. Farmakokinetyka pantoprazolu jest liniowa w zakresie dawek 10-80 mg, a lek wykazuje wysoki stopień wiązania z białkami osocza (~98%) i objętość dystrybucji około 0,15 l/kg, co wskazuje na dystrybucję głównie w przestrzeni pozakomórkowej. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, z udziałem enzymów CYP2C19 (demetylacja) i CYP3A4 (utlenianie), a eliminacja odbywa się przede wszystkim przez nerki (ok. 80% metabolitów). Okres półtrwania pantoprazolu u osób zdrowych wynosi około 1 godziny, natomiast głównego metabolitu demetylopantoprazolu sprzężonego z siarczanem około 1,5 godziny. W populacji europejskiej około 3% to wolni metabolizujący CYP2C19, u których AUC jest 6-krotnie wyższe, a Cmax wzrasta o 60%, jednak nie wymaga to zmiany dawkowania.
AUC, biodostępność bezwzględna, CYP2C19, CYP3A4, demetylacja, demetylopantoprazol, dysfagia, farmakokinetyka, kinetyka osoczowa, klasyfikacja Child, komórki okładzinowe, kwas solny, marskość wątroby, metabolizm pantoprazolu, objętość dystrybucji, okres półtrwania, Panprazox, pantoprazol, pompa protonowa, stężenie w surowicy, substancja czynna, tabletki dojelitowe, wiązanie z białkami osocza, wolno metabolizujący, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Pantoprazole Genoptim 40 mg
Pantoprazol w dawce 40 mg, podawany dożylnie, wykazuje liniową farmakokinetykę w zakresie dawek 10-80 mg, z wysokim wiązaniem z białkami osocza (~98%) i umiarkowaną objętością dystrybucji (~0,15 l/kg). Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, głównie przez CYP2C19 (demetylacja i sprzęganie z siarczanem) oraz w mniejszym stopniu przez CYP3A4. Okres półtrwania eliminacji pantoprazolu wynosi około 1 godziny, a klirens około 0,1 l/h/kg. Metabolity są wydalane głównie przez nerki (~80%) oraz częściowo z kałem (~20%). U osób słabo metabolizujących CYP2C19 (ok. 3% populacji europejskiej) AUC jest 6-krotnie wyższe, a Cmax o 60% wyższe, jednak nie wymaga to zmiany dawkowania. U pacjentów z niewydolnością nerek, w tym dializowanych, nie ma konieczności modyfikacji dawki, mimo umiarkowanego wydłużenia okresu półtrwania metabolitu do 2-3 godzin.
AUC, Cmax, CYP2C19, CYP3A4, demetylopantoprazol, dysfagia, farmakokinetyka leku, kinetyka liniowa, klasyfikacja Childa, klirens leku, komórki okładzinowe żołądka, marskość wątroby, metabolizm pantoprazolu, objętość dystrybucji, okres półtrwania eliminacji, pantoprazol, podanie dożylne, pompa protonowa, słaby metabolizm, sprzęganie z siarczanem, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ranloc 20 mg
Pantoprazol, substancja czynna leku Ranloc, wykazuje szybkie wchłanianie po podaniu doustnym, z Tmax wynoszącym 2,0-2,5 godziny i Cmax około 1-1,5 µg/ml po dawce 20 mg. Biodostępność wynosi około 77%, a jednoczesne przyjmowanie pokarmu nie wpływa na AUC ani Cmax, jedynie opóźnia początek działania. Lek charakteryzuje się wysokim wiązaniem z białkami osocza (~98%) oraz ograniczoną dystrybucją do tkanek (objętość dystrybucji ~0,15 l/kg). Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, z udziałem enzymów CYP2C19 (główny) i CYP3A4, co wiąże się z polimorfizmem metabolicznym. Okres półtrwania pantoprazolu u osób zdrowych wynosi około 1 godziny, a klirens około 0,1 l/h/kg. Metabolity, głównie demetylopantoprazol sprzężony z siarczanem, są wydalane w 80% z moczem i 20% z kałem.
białka osocza, biodostępność, CYP2C19, CYP3A4, cytochrom P450, demetylopantoprazol, faza eliminacji, inhibitor pompy protonowej, klasyfikacja Childa, klirens, komórki okładzinowe, marskość wątroby, metabolit główny, metabolizm leku, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pacjent słabo metabolizujący, pantoprazol, pole pod krzywą, polimorfizm metaboliczny, stężenie w osoczu, stężenie w surowicy, tabletka dojelitowa, właściwości farmakokinetyczne, wydzielanie kwasu solnego, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Pantoprazol Aurovitas 40 mg
Pantoprazol, inhibitor pompy protonowej, wykazuje liniową farmakokinetykę w dawkach od 10 do 80 mg, z maksymalnym stężeniem w osoczu osiąganym po około 2,5 godzinach (2-3 µg/ml) i biodostępnością około 77%. Lek wiąże się z białkami osocza w 98%, a jego metabolizm odbywa się głównie w wątrobie przez CYP2C19 (demetylacja i sprzęganie z siarczanem) oraz alternatywnie przez CYP3A4. Okres półtrwania pantoprazolu wynosi około 1 godziny, jednak efekt farmakologiczny utrzymuje się dłużej dzięki trwałemu wiązaniu z pompą protonową. Metabolity są eliminowane głównie przez nerki (80%) oraz z kałem. W populacji europejskiej około 3% pacjentów to wolni metabolizujący CYP2C19, u których AUC pantoprazolu jest 6-krotnie wyższe, a stężenia w osoczu wzrastają o 60%, jednak nie wymaga to zmiany dawkowania.
AUC, biodostępność, biotransformacja, Cmax, CYP2C19, CYP3A4, demetylopantoprazol, inhibitor pompy protonowej, kinetyka osoczowa, klasyfikacja Child-Pugh, klirens, komórki okładzinowe żołądka, marskość wątroby, metabolizm wątrobowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pantoprazol sodowy półtorawodny, polimorfizm genu, profil farmakokinetyczny, stężenie w surowicy krwi, tabletka dojelitowa, wiązanie z białkami osocza, wolny metabolizer - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Nolpaza 40 mg
Pantoprazol, substancja czynna Nolpazy 40 mg, wykazuje liniową farmakokinetykę w dawkach od 10 do 80 mg, niezależnie od drogi podania (doustnej lub dożylnej). Charakteryzuje się wysokim wiązaniem z białkami osocza (~98%) oraz ograniczoną objętością dystrybucji (~0,15 l/kg). Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, z udziałem enzymów CYP2C19 (demetylacja i sprzęganie z siarczanem) oraz CYP3A4 (utlenianie). Klirens wynosi około 0,1 l/h/kg, a okres półtrwania eliminacyjnego to około 1 godzina, jednak efekt farmakologiczny utrzymuje się dłużej dzięki nieodwracalnemu wiązaniu z pompą protonową komórek okładzinowych. Metabolity wydalane są głównie przez nerki (80%), a pozostała część z kałem. U pacjentów z niewydolnością nerek, w tym dializowanych, farmakokinetyka pantoprazolu nie ulega istotnym zmianom, co eliminuje konieczność modyfikacji dawkowania.
białko osocza, biodostępność, CYP2C19, CYP3A4, demetylacja, demetylopantoprazol, dializoterapia, interakcja lekowa, kinetyka osoczowa, klasyfikacja Child-Pugh, klirens leku, komórki okładzinowe żołądka, maksymalne stężenie leku, marskość wątroby, nieodwracalne wiązanie, Nolpaza, objętość dystrybucji, okres półtrwania, osoba słabo metabolizująca, pantoprazol, pole pod krzywą stężenia leku, pompa protonowa, proces utleniania, sprzęganie z siarczanem, szlak metaboliczny, wariant genetyczny, wydzielanie kwasu solnego - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Contix ZRD 20 mg
Pantoprazol wykazuje liniową kinetykę osoczową w zakresie dawek 10-80 mg, zarówno po podaniu doustnym, jak i dożylnym, bez kumulacji przy stosowaniu wielokrotnym. Po podaniu doustnym biodostępność wynosi około 77%, a maksymalne stężenie (Cmax) 1-1,5 μg/ml osiągane jest po 2,0-2,5 godzinach (tmax). Lek charakteryzuje się wysokim wiązaniem z białkami osocza (~98%) oraz objętością dystrybucji około 0,15 l/kg. Pantoprazol jest metabolizowany głównie w wątrobie do demetylopantoprazolu, który jest wydalany głównie przez nerki (80%). Okres półtrwania substancji czynnej wynosi około 1 godziny, jednak efekt farmakologiczny utrzymuje się dłużej dzięki trwałemu wiązaniu z pompą protonową. U pacjentów z niewydolnością nerek farmakokinetyka leku pozostaje niezmieniona, a dializa usuwa jedynie niewielkie ilości pantoprazolu, co nie wymaga modyfikacji dawkowania.
AUC, białka osocza, biotransformacja, demetylopantoprazol, dializoterapia, dostępność biologiczna, hamowanie wydzielania kwasu, interakcje lekowe, kinetyka osoczowa, klasyfikacja Child-Pugh, klirens, komórki okładzinowe, kwas solny, marskość wątroby, metabolit, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne, podanie dożylne, pompa protonowa, przewód pokarmowy, stężenie leku w surowicy, surowica krwi, tabletki dojelitowe - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Polpanto 40 mg
Pantoprazol wykazuje liniową farmakokinetykę w zakresie dawek 10-80 mg, niezależnie od drogi podania (doustnej lub dożylnej). Lek charakteryzuje się wysokim wiązaniem z białkami osocza (~98%) oraz niewielką objętością dystrybucji (~0,15 l/kg). Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, z udziałem CYP2C19 (demetylacja i sprzęganie z siarczanem) oraz CYP3A4 (utlenianie). Okres półtrwania pantoprazolu wynosi około 1 godziny, a klirens około 0,1 l/h/kg. Metabolity są wydalane głównie przez nerki (~80%), z głównym metabolitem demetylopantoprazolem o półtrwaniu około 1,5 godziny. U osób słabo metabolizujących CYP2C19 (ok. 3% populacji europejskiej) AUC pantoprazolu jest 6-krotnie wyższe, a Cmax wzrasta o 60%, jednak nie wymaga to zmiany dawkowania.
cytochrom P450, demetylopantoprazol, dializoterapia, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP3A4, klasyfikacja Childa, klirens leku, komórki okładzinowe, maksymalne stężenie w osoczu, marskość wątroby, metabolizm pantoprazolu, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pantoprazol, podeszły wiek, pole pod krzywą stężenia, polimorfizm genetyczny, pompa protonowa, populacja pediatryczna, profil farmakokinetyczny, słabo metabolizujący, sprzęganie z siarczanem, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Pantoprazole Eugia 40 mg
Pantoprazol wykazuje liniową farmakokinetykę w dawkach od 10 do 80 mg, niezależnie od drogi podania (doustnej lub dożylnej). Substancja wiąże się w około 98% z białkami osocza, a jej objętość dystrybucji wynosi około 0,15 L/kg, co wskazuje na ograniczoną dystrybucję tkankową. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, z dominującym szlakiem demetylacji przez CYP2C19 i sprzęganiem z siarczanem, oraz alternatywnym utlenianiem przez CYP3A4. Okres półtrwania pantoprazolu wynosi około 1 godziny, a klirens około 0,1 L/h/kg. Mimo krótkiego okresu półtrwania, efekt farmakodynamiczny utrzymuje się dłużej dzięki specyficznemu wiązaniu z pompą protonową komórek okładzinowych. Metabolity eliminowane są głównie przez nerki (około 80%) i w mniejszym stopniu z kałem (około 20%).
białko osocza krwi, demetylacja, demetylopantoprazol, dializoterapia, faza eliminacji, hamowanie wydzielania kwasu żołądkowego, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP3A4, klasyfikacja Childa, komórki okładzinowe żołądka, maksymalne stężenie w osoczu, marskość wątroby, metabolizm pantoprazolu, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pantoprazol, pole pod krzywą stężenia w czasie, pole pod krzywą stężenia w osoczu, pompa protonowa, słaby metabolizer, sprzęganie z siarczanem, wiązanie z białkami osocza, wydalanie z kałem, wydalanie z moczem, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Gerdin Max 20 mg
Pantoprazol, substancja czynna leku Gerdin Max (20 mg), charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) 1-1,5 μg/ml w czasie 2,0-2,5 godziny. Biodostępność wynosi około 77%, a farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek 10-80 mg, niezależnie od drogi podania. Lek wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (~98%) oraz objętość dystrybucji około 0,15 l/kg. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, z udziałem enzymów CYP2C19 (główny szlak) i CYP3A4, a okres półtrwania pantoprazolu u osób zdrowych wynosi około 1 godziny. Metabolity są wydalane głównie przez nerki (80%), a główny metabolit – demetylopantoprazol sprzęgany z siarczanem – ma okres półtrwania około 1,5 godziny.
AUC, białko osocza, biodostępność, Cmax, CYP2C19, CYP3A4, cytochrom P450, dawkowanie pantoprazolu, demetylopantoprazol, dializa, farmakokinetyka, klasyfikacja Childa-Pugha, klirens, komórka okładzinowa, marskość wątroby, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pantoprazol, polimorfizm genetyczny, pompa protonowa, słaby metabolizer, stężenie w surowicy, szybki metabolizer, tabletka dojelitowa, właściwość farmakokinetyczna, wydzielanie kwasu solnego - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ranloc Med 20 mg
Pantoprazol, substancja czynna leku Ranloc Med w dawce 20 mg w postaci tabletek dojelitowych, charakteryzuje się liniową farmakokinetyką w zakresie dawek 10-80 mg, zarówno po podaniu doustnym, jak i dożylnym. Po podaniu doustnym pantoprazol jest szybko i całkowicie wchłaniany, z biodostępnością około 77%, osiągając maksymalne stężenie (Cmax) 1-1,5 μg/ml po 2,0-2,5 godzinach (tmax). Wiązanie z białkami osocza jest wysokie (~98%), a objętość dystrybucji wynosi około 0,15 l/kg. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, a klirens wynosi około 0,1 l/h/kg. Okres półtrwania pantoprazolu w fazie eliminacji to około 1 godzina, jednak ze względu na specyficzne wiązanie z pompą protonową, czas działania farmakologicznego jest dłuższy niż okres półtrwania. Metabolity, głównie demetylopantoprazol, są eliminowane głównie przez nerki (~80%), z okresem półtrwania około 1,5 godziny.
białko osocza, biotransformacja leku, demetylopantoprazol, dializoterapia, dostępność biologiczna, geriatria, kinetyka osoczowa, komórki okładzinowe, kumulacja leku, pantoprazol, pompa protonowa, skala Child-Pugh, sprzęganie z siarczanem, stężenie w osoczu, stężenie w surowicy, tabletka dojelitowa, wchłanianie leku, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zahamowanie wydzielania kwasu - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Pantopraz 20 mg 20 mg
Pantoprazol, jako inhibitor pompy protonowej, wykazuje szybkie wchłanianie po podaniu doustnym, z maksymalnym stężeniem w surowicy (Cmax) wynoszącym 1,0-1,5 μg/ml osiąganym po 2,0-2,5 godzinach. Dostępność biologiczna tabletek dojelitowych wynosi około 77%, a farmakokinetyka leku jest liniowa w zakresie dawek 10-80 mg. Pantoprazol wiąże się silnie z białkami osocza (~98%) i ma ograniczoną dystrybucję do tkanek (objętość dystrybucji ok. 0,15 l/kg). Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie przez CYP2C19 (demetylacja i sprzęganie z siarczanem) oraz alternatywnie przez CYP3A4, a główny metabolit (demetylopantoprazol sprzężony z siarczanem) ma okres półtrwania około 1,5 godziny. Okres półtrwania eliminacji pantoprazolu u osób zdrowych wynosi około 1 godziny, a klirens około 0,1 l/h/kg. Eliminacja odbywa się głównie przez nerki (ok. 80%) i w mniejszym stopniu przez kał (ok. 20%). Spożycie pokarmu nie wpływa na AUC i Cmax, choć może opóźnić początek działania leku.
cytochrom P450, demetylacja, demetylopantoprazol, dostępność biologiczna, farmakokinetyka pantoprazolu, inhibitor pompy protonowej, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP3A4, klasyfikacja Child-Pugh, klirens, komórki okładzinowe żołądka, marskość wątroby, metabolizm wątrobowy, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, pantoprazol, parametr farmakokinetyczny, pole pod krzywą, polimorfizm genetyczny, pompa protonowa, populacja pediatryczna, stężenie maksymalne, tabletka dojelitowa, Tmax, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia czynności nerek - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ranloc 40 mg
Pantoprazol, podawany w dawce 40 mg, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie (Cmax) około 2-3 µg/ml po 2,5 godzinach. Farmakokinetyka leku jest liniowa w zakresie dawek 10-80 mg, z całkowitą biodostępnością około 77% i wysokim wiązaniem z białkami osocza (~98%). Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie przez CYP2C19 i CYP3A4, a okres półtrwania wynosi około 1 godziny. U pacjentów z polimorfizmem CYP2C19 (ok. 3% populacji europejskiej) obserwuje się 6-krotny wzrost AUC i 60% wzrost Cmax, jednak nie wymaga to zmiany dawkowania ze względu na szeroki margines bezpieczeństwa. Zaburzenia czynności nerek, nawet wymagające dializoterapii, nie wpływają istotnie na farmakokinetykę pantoprazolu, co eliminuje konieczność modyfikacji dawki w tej grupie.
AUC, biodostępność, Cmax, CYP2C19, CYP3A4, cytochrom P450, demetylopantoprazol, dializoterapia, kinetyka osoczowa, klasyfikacja Childa, klirens, komórki okładzinowe, kumulacja leku, marskość wątroby, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pacjent słabo metabolizujący, pantoprazol, pompa protonowa, profil farmakokinetyczny, tabletka dojelitowa, wiązanie z białkami osocza - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Anesteloc 40 mg 40 mg
Pantoprazol, substancja czynna leku Anesteloc 40 mg, charakteryzuje się szybkim i liniowym wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) 2-3 μg/ml po około 2,5 godzinach. Biodostępność wynosi około 77%, a jednoczesne spożycie pokarmu nie wpływa na AUC ani Cmax, jedynie opóźnia początek działania. Lek silnie wiąże się z białkami osocza (98%), a jego objętość dystrybucji wynosi około 0,15 l/kg, co wskazuje na dystrybucję głównie w przestrzeni pozakomórkowej. Pantoprazol jest intensywnie metabolizowany w wątrobie, głównie przez izoenzym CYP2C19, z alternatywnym szlakiem przez CYP3A4, co ma znaczenie u osób z obniżoną aktywnością CYP2C19. Okres półtrwania leku wynosi około 1 godziny, a klirens około 0,1 l/h/kg. Metabolity są wydalane głównie przez nerki (80%) oraz w mniejszym stopniu z kałem (20%).
AUC, biodostępność leku, biotransformacja, Cmax, CYP2C19, CYP3A4, demetylopantoprazol, indeks terapeutyczny, klasyfikacja Childa, klirens, marskość wątroby, metabolizm pantoprazolu, metabolizm pierwszego przejścia, objętość dystrybucji, okres półtrwania eliminacji, pantoprazol, pole pod krzywą, polimorfizm genetyczny CYP2C19, przestrzeń pozakomórkowa, sprzęganie z siarczanem, stężenie w surowicy, szlaki metaboliczne, T1/2, tabletka dojelitowa, Tmax, wiązanie z białkami osocza - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Pantoprazole Bluefish 20 mg
Pantoprazol, substancja czynna preparatu Pantoprazole Bluefish, charakteryzuje się przewidywalną farmakokinetyką z szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie (Cmax) 1,0-1,5 μg/ml w czasie 2,0-2,5 godziny. Biodostępność wynosi około 77% i nie jest istotnie modyfikowana przez obecność pokarmu, choć pokarm może opóźniać początek działania. Lek wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (~98%) oraz objętość dystrybucji około 0,15 l/kg, co wskazuje na dystrybucję głównie w przestrzeni pozakomórkowej. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie przez izoenzym CYP2C19 (demetylacja i sprzęganie z siarczanem) oraz częściowo przez CYP3A4. Okres półtrwania pantoprazolu u osób z prawidłową czynnością wątroby wynosi około 1 godziny, a klirens około 0,1 l/h/kg. Mimo krótkiego t1/2, efekt farmakologiczny jest dłuższy dzięki trwałemu wiązaniu z pompą protonową komórek okładzinowych. Eliminacja odbywa się głównie przez nerki (około 80%), a metabolity mają podobny okres półtrwania (około 1,5 h).
AUC, białka osocza, biodostępność, CYP2C19, CYP3A4, cytochrom P450, demetylopantoprazol, dializoterapia, dystrybucja leku, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP3A4, klasyfikacja Child-Pugh, klirens, komórki okładzinowe żołądka, maksymalne stężenie leku, marskość wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pacjent słabo metabolizujący, pantoprazol, pompa protonowa, stężenie w surowicy, tabletka dojelitowa, wchłanianie z przewodu pokarmowego, wydzielanie kwasu żołądkowego - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Nolpaza 40 mg tabletki dojelitowe 40 mg
Pantoprazol, podawany doustnie w dawce 40 mg, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z maksymalnym stężeniem w surowicy (Cmax) wynoszącym 2-3 µg/ml osiąganym po około 2,5 godziny. Biodostępność bezwzględna wynosi około 77%, a jednoczesne przyjmowanie pokarmu nie wpływa istotnie na AUC ani Cmax, jedynie opóźnia wchłanianie. Lek wykazuje wysoki stopień wiązania z białkami osocza (~98%) i objętość dystrybucji około 0,15 l/kg. Pantoprazol jest metabolizowany głównie w wątrobie przez CYP2C19 i CYP3A4, z okresem półtrwania około 1 godziny u osób z prawidłową czynnością wątroby. Metabolity są wydalane głównie przez nerki (80%) oraz w mniejszym stopniu z kałem (20%). U pacjentów z marskością wątroby (klasa A i B wg Child-Pugh) okres półtrwania wydłuża się do 7-9 godzin, a AUC wzrasta 5-7-krotnie, co wskazuje na konieczność ostrożności w tej grupie.
białka osocza, biodostępność bezwzględna, CYP2C19, CYP3A4, demetylopantoprazol, dializa, klasyfikacja Child-Pugh, klirens, komórki okładzinowe żołądka, kumulacja leku, marskość wątroby, metabolizm wątrobowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pantoprazol, podeszły wiek, polimorfizm genetyczny, pompa protonowa, słabo metabolizujący, zaburzenia czynności nerek - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Noacid 40 mg
Pantoprazol w dawce 40 mg, podawany doustnie w formie tabletek dojelitowych, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) 2-3 μg/ml po około 2,5 godzinach. Kinetyka pantoprazolu jest liniowa w zakresie dawek 10-80 mg, a lek wiąże się z białkami osocza w 98%, co może mieć znaczenie przy jednoczesnym stosowaniu innych leków o wysokim powinowactwie do białek. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie przez CYP2C19 i CYP3A4, a okres półtrwania wynosi około 1 godziny, mimo czego efekt farmakologiczny utrzymuje się dłużej dzięki trwałemu wiązaniu z pompą protonową. Eliminacja odbywa się głównie przez nerki (80%), a metabolity nie kumulują się nawet przy niewydolności nerek, co nie wymaga modyfikacji dawkowania u pacjentów dializowanych.
białka osocza, CYP2C19, CYP3A4, cytochrom P450, demetylacja, demetylopantoprazol, dializoterapia, kinetyka osoczowa, klasyfikacja Child-Pugh, klirens, komórki okładzinowe żołądka, marskość wątroby, Noacid, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pantoprazol, pole pod krzywą, pompa protonowa, słaby metabolizer, stężenie w osoczu, tabletki dojelitowe - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Pantoprazole Reig Jofre 40 mg
Pantoprazol REIG JOFRE w dawce 40 mg, podawany dożylnie, charakteryzuje się liniowym profilem farmakokinetycznym w zakresie dawek 10-80 mg, z wysokim wiązaniem z białkami osocza (~98%) i objętością dystrybucji około 0,15 l/kg. Lek jest metabolizowany głównie w wątrobie przez CYP2C19 (demetylacja i sprzęganie z siarczanem) oraz częściowo przez CYP3A4. Okres półtrwania pantoprazolu wynosi około 1 godziny, a klirens około 0,1 l/h/kg. Metabolity są wydalane głównie przez nerki (~80%), a główny metabolit, demetylopantoprazol, ma okres półtrwania około 1,5 godziny. U osób słabo metabolizujących (ok. 3% populacji europejskiej, brak funkcjonalnego CYP2C19) AUC jest 6-krotnie wyższe, a Cmax o 60% wyższe, jednak nie wymaga to zmiany dawkowania. U pacjentów z niewydolnością nerek, w tym dializowanych, farmakokinetyka pantoprazolu pozostaje stabilna, bez konieczności modyfikacji dawki.
AUC, białko osocza, CYP2C19, CYP3A4, demetylacja, demetylopantoprazol, dializoterapia, farmakokinetyka pantoprazolu, hamowanie wydzielania kwasu żołądkowego, klasyfikacja Child-Pugh, klirens pantoprazolu, komórki okładzinowe, marskość wątroby, metabolizm wątrobowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania eliminacji, pantoprazol, pompa protonowa, populacja pediatryczna, słaby metabolizm, stężenie w osoczu, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Pantoprazole Mercapharm 40 mg
Pantoprazol, podawany doustnie w dawce 40 mg, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cₘₐₓ) 2-3 μg/ml po około 2,5 godzinach (tₘₐₓ). Dostępność biologiczna wynosi około 77%, a farmakokinetyka jest liniowa w zakresie dawek 10-80 mg. Lek wiąże się silnie z białkami osocza (~98%) i dystrybuuje głównie w przestrzeni pozakomórkowej (objętość dystrybucji ~0,15 l/kg). Pantoprazol jest metabolizowany głównie w wątrobie przez CYP2C19 (demetylacja i sprzęganie z siarczanem) oraz alternatywnie przez CYP3A4. Okres półtrwania wynosi około 1 godziny, a klirens około 0,1 l/h/kg. Metabolity eliminowane są głównie przez nerki (80%) i częściowo z kałem (20%). Polimorfizm CYP2C19 wpływa na farmakokinetykę – u słabo metabolizujących AUC jest 6-krotnie wyższe, a Cₘₐₓ o 60% większe, jednak nie wymaga to zmiany dawkowania.
CYP2C19, CYP3A4, czas do osiągnięcia Cmax, demetylacja, demetylopantoprazol, dializoterapia, dostępność biologiczna, farmakokinetyka pantoprazolu, intensywny metabolizer, klasyfikacja Child-Pugh, klirens, marskość wątroby, metabolit pantoprazolu, metabolizm wątrobowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pole pod krzywą, polimorfizm CYP2C19, pompa protonowa, słaby metabolizer, sprzęganie z siarczanem, stężenie w osoczu, stężenie w surowicy, tabletka dojelitowa, wiązanie z białkami - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Anesteloc Max 20 mg
Pantoprazol, zawarty w preparacie Anesteloc Max, wykazuje liniową kinetykę osoczową w dawkach od 10 do 80 mg, zarówno po podaniu doustnym, jak i dożylnym, bez różnic między podaniem jednorazowym a wielokrotnym. Po podaniu doustnym dostępność biologiczna wynosi około 77%, a maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) dla dawki 20 mg osiąga 1-1,5 µg/ml po 2,0-2,5 godzinach (tmax). Pantoprazol charakteryzuje się ograniczoną objętością dystrybucji (~0,15 l/kg) oraz wysokim wiązaniem z białkami osocza (~98%). Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, a klirens wynosi około 0,1 l/h/kg, z okresem półtrwania około 1 godziny. Metabolity, głównie demetylopantoprazol, są wydalane głównie przez nerki (około 80%), z okresem półtrwania metabolitu około 1,5 godziny. Wchłanianie nie jest istotnie modyfikowane przez pokarm, choć obserwuje się zwiększoną zmienność opóźnienia czasowego (tlag).
AUC, biotransformacja, demetylopantoprazol, dializoterapia, dostępność biologiczna, interakcja z pokarmem, kinetyka osoczowa, klirens leku, marskość wątroby, metabolity leku, metabolizm wątrobowy, modyfikacja dawkowania, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametry farmakokinetyczne, pompa protonowa, skala Child-Pugh, tabletka dojelitowa, wchłanianie leku, wiązanie z białkami osocza, wydzielanie kwasu solnego - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Pantoprazol Accord 40 mg
Pantoprazol Accord w dawce 40 mg wykazuje liniową farmakokinetykę w zakresie dawek 10-80 mg, zarówno po podaniu doustnym, jak i dożylnym, z wysokim wiązaniem z białkami osocza (~98%) i objętością dystrybucji około 0,15 l/kg. Lek jest intensywnie metabolizowany w wątrobie głównie przez CYP2C19 (demetylacja i sprzęganie z siarczanem) oraz częściowo przez CYP3A4. Okres półtrwania pantoprazolu wynosi około 1 godziny, a klirens około 0,1 l/h/kg. Mimo krótkiego t½, efekt farmakologiczny utrzymuje się dłużej dzięki trwałemu wiązaniu z pompą protonową komórek okładzinowych. Metabolity są wydalane głównie przez nerki (~80%), z okresem półtrwania metabolitu demetylowanego około 1,5 godziny. U osób z deficytem CYP2C19 (ok. 3% populacji europejskiej) obserwuje się 6-krotny wzrost AUC i 60% wzrost Cmax, jednak bez konieczności zmiany dawkowania.
biodostępność, cytochrom P450, demetylopantoprazol, dializoterapia, dysfagia, efekt farmakologiczny, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP3A4, klasyfikacja Child-Pugh, klirens, liniowość kinetyki, marskość wątroby, metabolit leku, metabolizm wątrobowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania, osoby intensywnie metabolizujące, osoby wolno metabolizujące, pantoprazol sodowy, pole pod krzywą, pompa protonowa, sprzęganie z siarczanem, stężenie w osoczu, zaburzenie czynności nerek - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Pantoprazol SUN 40 mg
Pantoprazol wykazuje liniowy i przewidywalny profil farmakokinetyczny w dawkach od 10 do 80 mg, zarówno po podaniu dożylnym, jak i doustnym. Charakteryzuje się wysokim wiązaniem z białkami osocza (~98%) oraz ograniczoną objętością dystrybucji (~0,15 l/kg). Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, z dominującą demetylacją przez CYP2C19 i sprzęganiem z siarczanem, a alternatywnym szlakiem jest utlenienie przez CYP3A4. Okres półtrwania pantoprazolu u osób zdrowych wynosi około 1 godziny, a klirens około 0,1 l/godz./kg masy ciała. Metabolity eliminowane są głównie przez nerki (80%) i w mniejszym stopniu z kałem (20%). U około 3% populacji europejskiej, z brakiem funkcjonalnego CYP2C19, obserwuje się 6-krotny wzrost AUC i 60% wzrost Cmax, jednak bez konieczności zmiany dawkowania.
AUC, demetylacja, demetylopantoprazol, dializa, dystrybucja leku, eliminacja leku, enzym CYP2C19, enzym CYP3A4, klirens, marskość wątroby, metabolizm pantoprazolu, objętość dystrybucji, okres półtrwania, osoby intensywnie metabolizujące, osoby słabo metabolizujące, pantoprazol, parametr farmakokinetyczny, pompa protonowa, skala Childa-Pugha, sprzęganie z siarczanem, stężenie maksymalne, szlak metaboliczny, wiązanie z białkami surowicy, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Gastrostad 40 mg
Pantoprazol charakteryzuje się szybkim i przewidywalnym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) około 1-1,5 µg/ml po pojedynczej dawce 20 mg w czasie około 2 godzin (Tmax). Objętość dystrybucji wynosi około 0,15 l/kg, a klirens około 0,1 l/h/kg, z okresem półtrwania około 1 godziny, który u pacjentów z marskością wątroby wydłuża się do 7-9 godzin. Biodostępność doustna tabletek dojelitowych wynosi około 77%, a lek wykazuje bardzo wysoki stopień wiązania z białkami osocza (~98%). Metabolizm pantoprazolu zachodzi głównie w wątrobie, a metabolity eliminowane są głównie z moczem (około 80%). Głównym metabolitem jest demetylopantoprazol z okresem półtrwania około 1,5 godziny. Farmakokinetyka pantoprazolu jest liniowa w zakresie dawek 10-80 mg, bez kumulacji przy podawaniu wielokrotnym, a jednoczesne spożycie pokarmu opóźnia Tmax o około 2 godziny, nie wpływając jednak na całkowitą biodostępność i Cmax.
AUC, biodostępność, Cmax, demetylopantoprazol, dializoterapia, hamowanie wydzielania kwasu, kinetyka liniowa, klasyfikacja Child-Pugh, klirens, komórki okładzinowe, leki zobojętniające, marskość wątroby, metabolizm leku, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pantoprazol, populacja pediatryczna, stężenie leku, stężenie w surowicy, tabletki dojelitowe, Tmax, wchłanianie z przewodu pokarmowego, wiązanie z białkami, zaburzenie czynności nerek