klirens pantoprazolu

Klirens pantoprazolu to parametr farmakokinetyczny określający szybkość usuwania tego leku z organizmu. Pantoprazol, jako inhibitor pompy protonowej (IPP), jest szeroko stosowany w leczeniu chorób związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego w żołądku, takich jak choroba wrzodowa, refluks żołądkowo-przełykowy czy zespół Zollingera-Ellisona.

Pantoprazol charakteryzuje się klirensem wątrobowym, co oznacza, że jest metabolizowany głównie w wątrobie przez układ enzymatyczny cytochromu P450, szczególnie izoenzym CYP2C19. Wartość klirensu pantoprazolu u osoby zdrowej wynosi około 7-9 l/h, jednak może być znacząco zmieniona u pacjentów z niewydolnością wątroby, gdzie obserwuje się jego zmniejszenie.

Polimorfizm genetyczny CYP2C19 wpływa na klirens pantoprazolu, dzieląc populację na szybkich i wolnych metabolizerów. U wolnych metabolizerów klirens może być nawet czterokrotnie niższy, co prowadzi do zwiększonego stężenia leku w osoczu i potencjalnie silniejszego efektu terapeutycznego. U osób starszych klirens pantoprazolu jest również zmniejszony, ale zazwyczaj nie wymaga to modyfikacji dawkowania.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Pantoprazole Mercapharm 20 mg

Pantoprazol, podawany doustnie w dawce 20 mg, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) około 1-1,5 µg/ml w czasie 2,0-2,5 godziny. Biodostępność leku w formie tabletki dojelitowej wynosi około 77%, a jednoczesne przyjmowanie pokarmu nie wpływa na AUC ani Cmax, choć może opóźnić początek działania terapeutycznego. Pantoprazol wykazuje wysoki stopień wiązania z białkami osocza (98%) oraz objętość dystrybucji około 0,15 l/kg, co wskazuje na dystrybucję głównie w przestrzeni pozakomórkowej. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie przez CYP2C19 i CYP3A4, z okresem półtrwania około 1 godziny i klirensem 0,1 l/h/kg. Metabolity są wydalane głównie przez nerki (80%), a pozostała część z kałem. Polimorfizm genetyczny CYP2C19 wpływa na farmakokinetykę, zwiększając AUC około 6-krotnie u słabo metabolizujących, jednak nie wymaga zmiany dawkowania.
biodostępność leku, biotransformacja, cytochrom P450, dawka doustna, demetylopantoprazol, dializoterapia, fenotyp słabo metabolizujący, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP3A4, klasyfikacja Childa-Pugha, klirens pantoprazolu, komórki okładzinowe żołądka, maksymalne stężenie w osoczu, marskość wątroby, metabolizm pierwszego przejścia, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pantoprazol, parametry farmakokinetyczne, pole pod krzywą, pompa protonowa, sprzęganie z siarczanem, tabletka dojelitowa, wydzielanie kwasu żołądkowego
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ozzion 40 mg

Pantoprazol, substancja czynna produktu Ozzion w dawce 40 mg, wykazuje szybkie i przewidywalne wchłanianie po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) 2-3 µg/ml po około 2,5 godzinie. Biodostępność wynosi około 77% i nie ulega zmianie przy jednoczesnym przyjmowaniu pokarmu, który jedynie wpływa na zmienność czasu pojawienia się leku we krwi. Lek charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza (~98%) oraz objętością dystrybucji około 0,15 l/kg, co wskazuje na dystrybucję głównie w przestrzeni płynu pozakomórkowego. Pantoprazol podlega intensywnemu metabolizmowi wątrobowemu, głównie przez enzymy CYP2C19 i CYP3A4, z klirensem około 0,1 l/godz./kg i okresem półtrwania około 1 godziny. Metabolity są eliminowane głównie przez nerki (80%) oraz częściowo z kałem (20%).
biodostępność pantoprazolu, demetylacja, dezmetylopantoprazol, enzym CYP2C19, inhibitor pompy protonowej, interakcja lekowa, izoenzym CYP3A4, klasyfikacja Childa-Pugha, klirens pantoprazolu, komórki okładzinowe, liniowa kinetyka, maksymalne stężenie, marskość wątroby, metabolizm wątrobowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania, pantoprazol, pole pod krzywą, polimorfizm genetyczny, pompa protonowa, słabo metabolizujący, stężenie w osoczu, szlak metaboliczny, tabletka dojelitowa, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne, zaburzenia czynności nerek
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Contix 40 mg

Pantoprazol wykazuje liniową farmakokinetykę w dawkach od 10 do 80 mg, z szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym i osiągnięciem maksymalnego stężenia (Cmax) około 2-3 μg/ml po 2,5 godzinie od dawki 40 mg. Lek charakteryzuje się wysokim wiązaniem z białkami osocza (~98%) oraz objętością dystrybucji około 0,15 l/kg. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, z udziałem CYP2C19 (demetylacja) i CYP3A4 (utlenienie), co ma kliniczne znaczenie u pacjentów z polimorfizmem CYP2C19. Okres półtrwania pantoprazolu wynosi około 1 godziny, jednak efekt hamowania wydzielania kwasu utrzymuje się dłużej ze względu na specyficzne wiązanie z pompą protonową. Metabolity wydalane są głównie przez nerki (80%), a u osób z niewydolnością nerek lub dializowanych nie wymaga się zmiany dawkowania.
AUC, Cmax, cytochrom P450, demetylopantoprazol, dializoterapia, farmakokinetyka, farmakokinetyka pantoprazolu, hamowanie wydzielania kwasu żołądkowego, izoenzym CYP2C19, izoenzym CYP3A4, klasyfikacja Childa, klirens pantoprazolu, komórki okładzinowe żołądka, marskość wątroby, metabolity leku, metabolizm pantoprazolu, objętość dystrybucji, okres półtrwania eliminacji, pacjent geriatryczny, polimorfizm genetyczny CYP2C19, pompa protonowa, populacja pediatryczna, przewód pokarmowy, wiązanie z białkami osocza, wydzielanie kwasu żołądkowego
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Pantoprazole Reig Jofre 40 mg

Pantoprazol REIG JOFRE w dawce 40 mg, podawany dożylnie, charakteryzuje się liniowym profilem farmakokinetycznym w zakresie dawek 10-80 mg, z wysokim wiązaniem z białkami osocza (~98%) i objętością dystrybucji około 0,15 l/kg. Lek jest metabolizowany głównie w wątrobie przez CYP2C19 (demetylacja i sprzęganie z siarczanem) oraz częściowo przez CYP3A4. Okres półtrwania pantoprazolu wynosi około 1 godziny, a klirens około 0,1 l/h/kg. Metabolity są wydalane głównie przez nerki (~80%), a główny metabolit, demetylopantoprazol, ma okres półtrwania około 1,5 godziny. U osób słabo metabolizujących (ok. 3% populacji europejskiej, brak funkcjonalnego CYP2C19) AUC jest 6-krotnie wyższe, a Cmax o 60% wyższe, jednak nie wymaga to zmiany dawkowania. U pacjentów z niewydolnością nerek, w tym dializowanych, farmakokinetyka pantoprazolu pozostaje stabilna, bez konieczności modyfikacji dawki.
AUC, białko osocza, CYP2C19, CYP3A4, demetylacja, demetylopantoprazol, dializoterapia, farmakokinetyka pantoprazolu, hamowanie wydzielania kwasu żołądkowego, klasyfikacja Child-Pugh, klirens pantoprazolu, komórki okładzinowe, marskość wątroby, metabolizm wątrobowy, objętość dystrybucji, okres półtrwania eliminacji, pantoprazol, pompa protonowa, populacja pediatryczna, słaby metabolizm, stężenie w osoczu, zaburzenie czynności nerek

klirens pantoprazolu

Powiązane wpisy

Właściwości farmakokinetyczne – Pantoprazole Mercapharm 20 mg

Właściwości farmakokinetyczne – Ozzion 40 mg

Właściwości farmakokinetyczne – Contix 40 mg

Właściwości farmakokinetyczne – Pantoprazole Reig Jofre 40 mg