infuzja soli fizjologicznej
Infuzja soli fizjologicznej to podanie dożylne 0,9% roztworu chlorku sodu (NaCl), który jest izotoniczny z osoczem krwi. Ten płyn infuzyjny stanowi podstawowy preparat stosowany w nawodnieniu i uzupełnianiu elektrolitów u pacjentów.
Roztwór soli fizjologicznej znajduje szerokie zastosowanie w praktyce klinicznej, między innymi w leczeniu odwodnienia, hipowolemii, hiponatremii, jako nośnik dla leków podawanych dożylnie oraz do przepłukiwania cewników naczyniowych. Jest również używany w sytuacjach nagłych, takich jak wstrząs hipowolemiczny czy utrata krwi.
Pomimo powszechnego stosowania, infuzja soli fizjologicznej wymaga ostrożności u pacjentów z niewydolnością serca, obrzękiem płuc, niewydolnością nerek oraz w stanach przewodnienia. Długotrwałe podawanie dużych objętości może prowadzić do hiperchloremicznej kwasicy metabolicznej i zaburzeń elektrolitowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – 0,9% Sodium Chloride-BRAUN 9 mg/ml
0,9% roztwór chlorku sodu (9 mg/ml) zawiera sód i chlorek w stężeniach 154 mmol/l, o teoretycznej osmolarności 308 mOsm/l i pH 4,5-7,0. Preparat jest wskazany przede wszystkim w leczeniu alkalozy hipochloremicznej, gdzie uzupełnia niedobory jonów chlorkowych i normalizuje równowagę kwasowo-zasadową. Ponadto stosuje się go w niedoborach chlorków o różnej etiologii, krótkoterminowym uzupełnianiu objętości śródnaczyniowej w stanach takich jak wstrząs hipowolemiczny czy ostra utrata krwi, a także w leczeniu odwodnienia izotonicznego i hipotonicznego. Roztwór służy również jako rozpuszczalnik do leków dożylnych oraz do zewnętrznego płukania i nawilżania ran, dzięki swojemu izotonicznemu charakterowi, który nie uszkadza tkanek.
alkaloza hipochloremiczna, dyselektrolitemia, gazometria, infuzja soli fizjologicznej, niedobór chlorków, niezgodność farmaceutyczna, objętość śródnaczyniowa, odwodnienie hipotoniczne, odwodnienie izotoniczne, osmolarność, ostre odwodnienie, płukanie ran, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór chlorku sodu, roztwór infuzyjny, wstrząs hipowolemiczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Vilpin Combi 10 mg + 10 mg
Przedawkowanie preparatu Vilpin Combi, zawierającego peryndopryl (inhibitor ACE) oraz amlodypinę (antagonista kanałów wapniowych), prowadzi do poważnych zaburzeń hemodynamicznych i metabolicznych. Amlodypina wywołuje głębokie niedociśnienie tętnicze, tachykardię odruchową oraz może powodować opóźniony (24-48 h) niekardiogenny obrzęk płuc wymagający wspomaganej wentylacji. Peryndopryl natomiast może indukować niedociśnienie, zaburzenia elektrolitowe (zwłaszcza hiperkaliemię), niewydolność nerek z powodu obniżonej perfuzji oraz zaburzenia rytmu serca (tachykardia, bradykardia). Objawy te mogą się sumować, nasilając ryzyko wstrząsu krążeniowego i innych powikłań. Monitorowanie parametrów życiowych, elektrolitów (zwłaszcza potasu) oraz funkcji nerek jest kluczowe w ocenie stanu pacjenta.
białka osocza, blokada kanałów wapniowych, bradykardia, bradykardia oporna, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dializoterapia, elektrostymulacja serca, glukonian wapnia, hemodializa, hiperwentylacja, infuzja soli fizjologicznej, inhibitor ACE, kołatanie serca, kreatynina w surowicy, leki wazopresyjne, niedociśnienie tętnicze, niedociśnienie układowe, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność nerek, perfuzja nerkowa, peryndopryl i amlodypina, płukanie żołądka, pozycja przeciwwstrząsowa, rozszerzenie naczyń obwodowych, stężenie elektrolitów, tachykardia odruchowa, węgiel aktywowany, wspomagana wentylacja, wstrząs, wstrząs krążeniowy, zaburzenia gospodarki potasowej, zaburzenia rytmu serca