inhibitory 5-fosfodiesterazy
Inhibitory 5-fosfodiesterazy (PDE-5) to grupa leków stosowanych głównie w leczeniu zaburzeń erekcji oraz nadciśnienia płucnego. Mechanizm ich działania polega na blokowaniu enzymu fosfodiesterazy typu 5, co prowadzi do zwiększenia stężenia cyklicznego guanozynomonofosforanu (cGMP) w komórkach mięśni gładkich naczyń krwionośnych, powodując ich rozluźnienie i zwiększenie przepływu krwi.
Do najczęściej stosowanych inhibitorów PDE-5 należą sildenafil (Viagra), tadalafil (Cialis), wardenafil (Levitra) oraz awanafil (Stendra/Spedra). Różnią się one między sobą profilem farmakokinetycznym, czasem działania oraz profilem działań niepożądanych. Tadalafil charakteryzuje się najdłuższym czasem półtrwania (około 17,5 godziny), co pozwala na dłuższe działanie leku.
Główne przeciwwskazania do stosowania inhibitorów PDE-5 obejmują jednoczesne przyjmowanie azotanów (z powodu ryzyka niebezpiecznego spadku ciśnienia tętniczego), ciężką niewydolność wątroby lub nerek, niedawno przebyty zawał serca lub udar, oraz niestabilną dławicę piersiową. Najczęstsze działania niepożądane to bóle głowy, zaczerwienienie twarzy, niestrawność, zaburzenia widzenia oraz niedrożność nosa.
W medycynie inhibitory PDE-5 znajdują zastosowanie nie tylko w leczeniu zaburzeń erekcji, ale również w terapii nadciśnienia płucnego (głównie sildenafil i tadalafil), objawów łagodnego rozrostu prostaty oraz potencjalnie w leczeniu fenomenu Raynauda. Prowadzone są także badania nad ich wykorzystaniem w leczeniu niewydolności serca oraz chorób neurodegeneracyjnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Glicerol triazotan – Przeciwwskazania stosowania
Glicerolu triazotan (Perlinganit, 1 mg/ml roztwór do infuzji) jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na azotany, ostrą niewydolnością krążenia (w tym wstrząsem kardiogennym bez odpowiedniego ciśnienia późnorozkurczowego LK), znacznym niedociśnieniem tętniczym (ciśnienie skurczowe <90 mmHg), tamponadą serca, lewokomorową niewydolnością serca z istotnymi zwężeniami zastawkowymi (aortalna, mitralna, drogi odpływu LK), zaciskającym zapaleniem osierdzia, ciężką hipowolemią, ciężką anemią oraz chorobami ze wzrostem ciśnienia śródczaszkowego. Preparat zawiera 480 mg glukozy w ampułce 10 ml, co może mieć znaczenie kliniczne u niektórych pacjentów. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie inhibitorów 5-fosfodiesterazy (syldenafil, wardenafil, tadalafil) oraz riocyguatu ze względu na ryzyko ciężkiej hipotensji wynikającej z synergistycznego działania rozszerzającego naczynia krwionośne.
azotany, ciśnienie późnorozkurczowe, ciśnienie śródczaszkowe, cyklaza guanylanowa, glicerolu triazotan, hipotensja, hipowolemia, inhibitory 5-fosfodiesterazy, kardiomiopatia przerostowa, leki hipotensyjne, lewokomorowa niewydolność serca, nadciśnienie płucne, nadwrażliwość na substancję czynną, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość, niewydolność lewokomorowa, niskie ciśnienie tętnicze, ostra niewydolność krążenia, parametry hemodynamiczne, riocyguat, roztwór do infuzji, syldenafil, tadalafil, tamponada serca, wardenafil, wstrząs kardiogenny, zaburzenia erekcji, zaburzenia hemodynamiczne, zaciskające zapalenie osierdzia, zwężenie zastawki aortalnej, zwężenie zastawki mitralnej - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Mononit 20 20 mg
Izosorbidu monoazotan, substancja czynna preparatu Mononit dostępnego w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg, jest azotanem stosowanym w leczeniu chorób układu sercowo-naczyniowego. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na izosorbidu monoazotan, inne azotany organiczne lub substancje pomocnicze. Przeciwwskazania obejmują ostre niewydolności krążenia, wstrząs kardiogenny, kardiomiopatię przerostową z zawężeniem drogi odpływu z lewej komory, zaciskające zapalenie osierdzia, tamponadę serca, znaczne niedociśnienie tętnicze (ciśnienie skurczowe < 90 mm Hg) oraz ciężką hipowolemię. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z ciężką niedokrwistością (stężenie hemoglobiny 6,5-7,9 g/dl) ze względu na ryzyko nasilenia niekorzystnych efektów hemodynamicznych.
azotany, azotany organiczne, choroby układu sercowo-naczyniowego, ciężka niedokrwistość, cyklaza guanylanowa, hipowolemia, inhibitory 5-fosfodiesterazy, inhibitory fosfodiesterazy, izosorbidu monoazotan, kardiomiopatia przerostowa, kontrapulsacja wewnątrzaortalna, leki inotropowe dodatnie, Mononit, niedociśnienie tętnicze, ostra niewydolność krążenia, riociguat, stężenie hemoglobiny, tamponada serca, wstrząs kardiogenny, zaciskające zapalenie osierdzia