leukotrieny
Leukotrieny to grupa biologicznie aktywnych związków lipidowych, które powstają z kwasu arachidonowego w tzw. szlaku lipooksygenazy. Należą do eikozanoidów – związków sygnałowych działających jako mediatory zapalne.
Główne rodzaje leukotrienów to LTA4, LTB4, LTC4, LTD4 i LTE4, przy czym LTC4, LTD4 i LTE4 określane są jako cysteinylowe leukotrieny (cysLT). Ich produkcja zachodzi głównie w komórkach układu immunologicznego, takich jak neutrofile, eozynofile, makrofagi i komórki tuczne, zwłaszcza podczas reakcji zapalnych.
Leukotrieny odgrywają istotną rolę w patofizjologii wielu chorób, szczególnie astmy oskrzelowej, alergicznego nieżytu nosa, pokrzywki oraz innych schorzeń o podłożu zapalnym. Zwiększają przepuszczalność naczyń, powodują skurcz mięśni gładkich oskrzeli, stymulują wydzielanie śluzu i przyciągają komórki zapalne do miejsca reakcji immunologicznej.
W praktyce klinicznej stosowane są leki antagonizujące receptory leukotrienowe (np. montelukast, zafirlukast) oraz inhibitory ich syntezy (np. zileuton). Antagoniści receptorów leukotrienowych są wykorzystywani głównie w leczeniu astmy i alergicznego nieżytu nosa jako leki przeciwzapalne, szczególnie u pacjentów z astmą indukowaną aspiryną lub wysiłkiem fizycznym.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Wyciąg etanolowy z kwiatów rumianku – Właściwości farmakodynamiczne
Wyciąg etanolowy z kwiatów rumianku (Matricaria recutita L.) w stężeniu 0,5:1, ekstrahowany 70% etanolem, stanowi aktywny składnik leku Azulan. Jego działanie przeciwzapalne opiera się na hamowaniu dwóch kluczowych enzymów: 5-lipooksygenazy, odpowiedzialnej za syntezę leukotrienów, oraz cyklooksygenazy (COX), katalizującej biosyntezę prostaglandyn. Mechanizmy te prowadzą do ograniczenia uwalniania mediatorów zapalenia i łagodzenia objawów bólowych. Ponadto, wyciąg wykazuje działanie spazmolityczne na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, co jest istotne w terapii skurczów i kolek, zmniejszając dyskomfort pacjentów.
5-lipooksygenaza, aktywność przeciwbakteryjna, aplikacja miejscowa, błona śluzowa jamy ustnej, chamomilla recutita, cyklooksygenaza, działanie antyseptyczne, działanie rozkurczowe, działanie spazmolityczne, leukotrieny, Matricaria recutita, mediatory stanu zapalnego, mięśnie gładkie przewodu pokarmowego, postać farmaceutyczna, prostaglandyny, stan zapalny, wyciąg etanolowy z rumianku - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Febrofen 200 mg
Ketoprofen, będący pochodną kwasu fenylopropionowego i klasyfikowany w grupie ATC jako M01AE03, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o działaniu przeciwzapalnym, przeciwbólowym i przeciwgorączkowym. Jego podstawowy mechanizm polega na hamowaniu enzymu cyklooksygenazy, co prowadzi do zmniejszenia syntezy prostaglandyn – kluczowych mediatorów stanu zapalnego, bólu i gorączki. Ponadto ketoprofen wykazuje antagonizm wobec bradykininy oraz hamuje syntezę leukotrienów, co dodatkowo ogranicza procesy zapalne. Lek wpływa także na hemostazę poprzez zmniejszenie agregacji płytek krwi, wynikające z hamowania tromboksanu A2, co wymaga ostrożności u pacjentów z zaburzeniami krzepnięcia lub stosujących inne leki przeciwzakrzepowe. Dodatkowo ketoprofen stabilizuje błony lizosomalne, ograniczając uwalnianie enzymów proteolitycznych i tym samym redukując uszkodzenia tkanek w przebiegu zapalenia.
agregacja płytek krwi, błony lizosomalne, bradykinina, cyklooksygenaza, działanie przeciwgorączkowe, działanie przeciwzapalne, enzym proteolityczny, jelito cienkie, kapsułka o przedłużonym uwalnianiu, kwas fenylopropionowy, leukotrieny, mikrogranulki, niesteroidowy lek przeciwzapalny, pochodna kwasu propionowego, prostaglandyny, tromboksan A2, zaburzenia krzepnięcia, zakrzep - Leksykon substancji czynnych
Kromoglikan sodowy – Wskazania do stosowania
Kromoglikan sodowy, stosowany w okulistyce w postaci kropli do oczu (Allergocrom, 20 mg/ml), jest lekiem stabilizującym błony komórek tucznych (mastocytów), co prowadzi do hamowania ich degranulacji i uwalniania mediatorów reakcji alergicznej, takich jak histamina i leukotrieny. Preparat ten nie wykazuje bezpośredniego działania przeciwhistaminowego ani przeciwzapalnego, jednak dzięki stabilizacji błon komórkowych skutecznie zapobiega rozwojowi i nasileniu objawów alergicznego zapalenia spojówek, zarówno w postaci ostrej, jak i przewlekłej. Wskazania do stosowania obejmują ostre objawy takie jak zaczerwienienie, świąd, łzawienie, obrzęk powiek oraz przewlekłe dolegliwości, w tym utrzymujący się świąd, fotofobię i uczucie piasku pod powiekami. Preparat jest dobrze tolerowany, jednak zawiera chlorek benzalkoniowy (0,05 mg/ml), co należy uwzględnić przy długotrwałej terapii, zwłaszcza u pacjentów z zespołem suchego oka lub uszkodzeniem nabłonka rogówki.
alergiczne zapalenie spojówek, chlorek benzalkoniowy, degranulacja mastocytów, działanie przeciwcholinergiczne, działanie przeciwhistaminowe, działanie przeciwzapalne, efekt sedatywny, fotofobia, kortykosteroidy, kromoglikan sodowy, leukotrieny, mastocyt, mediatory reakcji alergicznej, obrzęk powiek, ostre alergiczne zapalenie spojówek, przewlekłe alergiczne zapalenie spojówek, stabilizacja komórek tucznych, świąd oczu, terapia skojarzona, uszkodzenie nabłonka rogówki, zaczerwienienie spojówek, zespół suchego oka - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Polcrom 20 mg/ml
Polcrom, zawierający 20 mg/ml sodu kromoglikanu, jest lekiem przeciwalergicznym z grupy „inne przeciwalergiczne” (kod ATC: S01GX01), stosowanym głównie w leczeniu alergii ocznej. Jego mechanizm działania opiera się na stabilizacji błony komórkowej komórek tucznych, co zapobiega ich degranulacji i uwalnianiu mediatorów reakcji alergicznych, takich jak histamina i leukotrieny (w tym SRS-A). Dodatkowo, lek blokuje kanały wapniowe w komórkach tucznych, co dodatkowo hamuje uwalnianie mediatorów zapalnych. Polcrom skutecznie blokuje zarówno wczesne, jak i późne reakcje alergiczne, co czyni go efektywnym w kompleksowym leczeniu objawów alergii ocznej.
- Leksykon chorób i schorzeń
Anafilaksja – Patofizjologia i mechanizm
Anafilaksja to ostra, wielonarządowa reakcja hipersensytywności o nagłym początku, zagrażająca życiu poprzez niewydolność dróg oddechowych i układu krążenia, często z towarzyszącymi zmianami skórnymi i śluzówkowymi. Dominującym mechanizmem jest reakcja zależna od immunoglobuliny E (IgE), która po związaniu z receptorem FcεRI na komórkach tucznych i bazofilach prowadzi do ich degranulacji i uwolnienia mediatorów takich jak histamina, tryptaza, leukotrieny (LTC4, LTD4, LTE4), czynnik aktywujący płytki (PAF) oraz cytokiny (IL-4, IL-13). Te mediatory wywołują rozszerzenie naczyń, zwiększoną przepuszczalność naczyń, skurcz oskrzeli i objawy kliniczne anafilaksji. Alternatywne mechanizmy obejmują reakcje zależne od IgG, aktywację dopełniacza (C3a, C4a, C5a), bezpośrednią degranulację komórek tucznych oraz wpływ kofaktorów takich jak wysiłek fizyczny, infekcje czy NLPZ, które modulują przebieg reakcji. Nowo odkryty szlak IgE-LysRS-MITF reguluje nasilenie reakcji poprzez kontrolę syntezy mediatorów prozapalnych w komórkach tucznych.
adrenalina, błękit metylenowy, czynnik aktywujący płytki, histamina, immunoglobulina E, kofaktor anafilaksji, komórki tuczne i bazofile, leukotrieny, mediator zapalny, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, przepuszczalność jelitowa, przepuszczalność naczyń, reakcja alergiczna, reakcja alergiczna systemowa, reakcja anafilaktyczna, reakcja zależna od IgE, receptor histaminowy, rozszerzenie naczyń, rozszerzenie oskrzeli, skurcz oskrzeli, syntaza tlenku azotu, szlak sygnałowy, tryptaza - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ketokaps Med 100 mg
Ketoprofen, niesteroidowy lek przeciwzapalny z grupy pochodnych kwasu propionowego (kod ATC: M01AE03), wykazuje trójkierunkowe działanie: przeciwzapalne, przeciwbólowe oraz przeciwgorączkowe. Jego podstawowy mechanizm polega na hamowaniu enzymów cyklooksygenazy-1 (COX-1) i cyklooksygenazy-2 (COX-2), co prowadzi do zmniejszenia syntezy prostaglandyn – kluczowych mediatorów stanu zapalnego. Dodatkowo ketoprofen stabilizuje błony lizosomalne, hamuje syntezę leukotrienów, aktywność bradykinin oraz agregację płytek krwi, co wzmacnia jego działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe. W praktyce klinicznej skutkuje to łagodzeniem bólu o różnej etiologii, redukcją stanów zapalnych oraz poprawą ruchomości stawów, co jest szczególnie istotne w terapii chorób reumatologicznych.
agregacja płytek krwi, błona lizosomalna, bolesne miesiączkowanie, bradykinina, cyklooksygenaza, cyklooksygenaza-1, cyklooksygenaza-2, enzymy lizosomalne, krzepnięcie krwi, kwas arachidonowy, kwas arylokarboksylowy, kwas propionowy, leukotrieny, mediator stanu zapalnego, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ośrodek termoregulacji, ośrodkowy układ nerwowy, pierwotne bolesne miesiączkowanie, podwzgórze, przepuszczalność naczyń, receptor bradykininowy, rozszerzenie naczyń, skurcz mięśniówki macicy, synteza prostaglandyn, termoregulacja - Leksykon substancji czynnych
Kwas tolfenamowy – Właściwości farmakodynamiczne
Kwas tolfenamowy, sklasyfikowany w systemie ATC pod kodem M01AG02, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) o złożonym mechanizmie działania obejmującym hamowanie enzymów cyklooksygenaz (COX) oraz 5-lipooksygenazy. W efekcie dochodzi do zahamowania syntezy kluczowych mediatorów zapalnych, takich jak prostaglandyny i leukotrieny, co przekłada się na działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe oraz przeciwgorączkowe. Mechanizm ten wpływa na zmniejszenie rozszerzenia naczyń, przepuszczalności naczyń oraz napływu komórek zapalnych, a także na obniżenie wrażliwości nocyceptorów i regulację temperatury ciała na poziomie podwzgórza.
5-lipooksygenaza, cyklooksygenaza, działanie przeciwbólowe, działanie przeciwgorączkowe, działanie przeciwzapalne, klasyfikacja ATC, kwas arachidonowy, kwas tolfenamowy, lek przeciwreumatyczny, leukotrieny, mediator zapalny, Migea, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nocyceptor, patogeneza bólu, proces zapalny, synteza prostaglandyn - Leksykon chorób i schorzeń
Oparzenie słoneczne – Patofizjologia i mechanizm
Oparzenie słoneczne jest ostrą reakcją zapalną skóry wywołaną nadmierną ekspozycją na promieniowanie UV, głównie UVA (320-400 nm) i UVB (295-320 nm). Mechanizmy patofizjologiczne obejmują uszkodzenie DNA (tworzenie dimerów tyminowo-tyminowych) oraz RNA, co inicjuje odpowiedź zapalną poprzez aktywację białka ZAK-alfa i receptorów takich jak TLR3 i NLRP1. W ciągu 1-2 godzin po ekspozycji dochodzi do uwalniania mediatorów zapalnych (histamina, TNF, prostaglandyny, leukotrieny), apoptozy keratynocytów i komórek Langerhansa oraz nacieku komórek odpornościowych. Objawy kliniczne obejmują rumień pojawiający się po 3-4 godzinach, z maksymalnym nasileniem po 24 godzinach, a także ból związany z obniżeniem progu aktywacji receptora TRPV1 do 29°C. Powtarzające się oparzenia słoneczne zwiększają ryzyko rozwoju raka skóry, zwłaszcza czerniaka, a także przyspieszają fotostarzenie skóry i mogą prowadzić do poważnych powikłań, takich jak oparzenia drugiego stopnia, odwodnienie i wstrząs.
czynnik martwicy nowotworów, eumelanina, fotostarzenie, fotowrażliwość, galusan epigallokatechiny, hormon stymulujący melanocyty, keratynocyty, komórki Langerhansa, komórki tuczne, leukotrieny, melanina, mikro-RNA, polifenole, promieniowanie ultrafioletowe, promieniowanie UVA, promieniowanie UVB, rak kolczystokomórkowy, rak skóry, reakcja fotoalergiczna, reakcja fototoksyczna, reakcja zapalna, receptor Toll-podobny 3, rogowacenie słoneczne, uszkodzenie DNA, uszkodzenie RNA, włókna nerwowe, wolne rodniki - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – SmofKabiven Peripheral
SmofKabiven Peripheral to kompleksowy roztwór do żywienia pozajelitowego (kod ATC: B05BA10), łączący glukozę, aminokwasy oraz emulsję tłuszczową SMOFlipid, która zawiera cztery oleje: sojowy (10,2 g/1206 ml, bogaty w kwasy omega-6 i omega-3), MCT (10,2 g/1206 ml, szybko metabolizowane źródło energii), oliwkowy (8,5 g/1206 ml, jednonienasycone kwasy tłuszczowe o niskiej podatności na peroksydację) oraz rybny (5,1 g/1206 ml, źródło EPA i DHA). Preparat dostępny jest w trójkomorowych workach o pojemnościach 1206 ml, 1448 ml i 1904 ml, dostarczając odpowiednio 85-135 g glukozy, 38-60 g aminokwasów oraz 34-54 g tłuszczów, a także zbilansowany zestaw elektrolitów (np. Na 25-30 mmol/1000 ml, K 19-23 mmol/1000 ml, Mg 3,2-3,8 mmol/1000 ml). Wartość energetyczna całkowita wynosi od 800 kcal (3,3 MJ) do 1300 kcal (5,4 MJ) w zależności od objętości, z wartością pozabiałkową 700-1100 kcal (2,9-4,6 MJ).
aminokwas egzogenny, aminokwasy endogenne, białko wiążące retinol, eikozanoidy, emulsja tłuszczowa, fosfolipidy błon erytrocytów, homeostaza, indeks masy ciała, jednonienasycony kwas tłuszczowy, kwas alfa-linolenowy, kwas dokozaheksaenowy, kwas eikozapentaenowy, kwas linolowy, kwasy omega-3, leukotrieny, niezbędny kwas tłuszczowy, parametry antropometryczne, peroksydacja lipidów, prealbumina, profil kwasów tłuszczowych, reakcja immunologiczna, roztwór glukozy, triglicerydy MCT, wielonienasycony kwas tłuszczowy, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ketoprofen LGO 25 mg/g
Ketoprofen LGO w postaci żelu, zawierający 25 mg ketoprofenu na 1 g preparatu, jest niesteroidowym lekiem przeciwzapalnym (NLPZ) stosowanym miejscowo, zaklasyfikowanym w kodzie ATC M02AA10. Jego mechanizm działania opiera się na hamowaniu syntezy prostaglandyn i leukotrienów, co prowadzi do redukcji stanu zapalnego oraz dolegliwości bólowych w miejscu aplikacji. Ketoprofen przenika przez skórę do tkanek podskórnych, osiągając stężenia terapeutyczne, co umożliwia skuteczne działanie przeciwzapalne i przeciwbólowe bez istotnej ekspozycji ogólnoustrojowej, minimalizując ryzyko działań niepożądanych typowych dla NLPZ podawanych systemowo.
absorpcja ogólnoustrojowa, działanie przeciwzapalne, efekt przeciwbólowy, ekspozycja ogólnoustrojowa, ketoprofen, kwas fenylopropionowy, leukotrieny, mediatory zapalne, migracja leukocytów, naczynia włosowate, niesteroidowy lek przeciwzapalny, stężenie terapeutyczne, synteza prostaglandyn, tkanki miękkie, układ mięśniowo-szkieletowy, układ nerwowy obwodowy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – CromoHexal 2,8 mg/dawkę donosową
Sodu kromoglikan, substancja czynna preparatu CromoHEXAL w dawce 2,8 mg/dawkę donosową, należy do grupy przeciwalergicznych leków stabilizujących komórki tuczne (mastocyty), co zapobiega degranulacji i uwalnianiu mediatorów reakcji zapalnych po kontakcie z alergenem. Mechanizm działania obejmuje hamowanie uwalniania histaminy, kinin, czynników chemotaktycznych eozynofilów (ECF) i neutrofilów (NCF), a także mediatorów syntetyzowanych de novo, takich jak prostaglandyny i leukotrieny. Działanie to zostało potwierdzone w badaniach in vitro i na modelach zwierzęcych oraz klinicznie u pacjentów z alergicznym zapaleniem błony śluzowej nosa i skurczem oskrzeli indukowanym przez antygeny IgE-zależne.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, antagonista wapniowy, czynnik chemotaktyczny eozynofilów, czynnik chemotaktyczny neutrofilów, degranulacja mastocytów, ekspozycja na antygen, histamina, kanał wapniowy, kininy, komórka tuczna, kromoglikan sodu, kwas arachidonowy, leukotrieny, mastocyt, mediator reakcji zapalnej, nadreaktywność oskrzeli, prostaglandyny, receptor IgE, skurcz oskrzeli, stabilizacja komórek tucznych - Leksykon chorób i schorzeń
Katar – Patofizjologia i mechanizm
Katar (catarrh) to zapalenie błon śluzowych dróg oddechowych, najczęściej nosa i zatok przynosowych, charakteryzujące się nadprodukcją gęstego śluzu i obrzękiem błony śluzowej. Ostry katar jest wynikiem odpowiedzi immunologicznej na infekcje wirusowe lub bakteryjne oraz czynniki drażniące, z udziałem neuropeptydów cholinergicznych aktywujących autonomiczny układ nerwowy i zwiększających sekrecję śluzu. Przewlekły katar natomiast nie jest bezpośrednio związany z alergią czy infekcją, a jego patogeneza obejmuje zaburzenia percepcji śluzu w tylnej części nosa i gardła, niskonasileniowe zapalenie oraz czynniki neurogenne. W patofizjologii niedrożności nosa kluczową rolę odgrywają zapalenie błony śluzowej, przekrwienie żylne, obrzęk tkanek oraz modulacja percepcji sensorycznej, co może prowadzić do subiektywnego uczucia niedrożności nawet przy prawidłowym przepływie powietrza.
alergiczny nieżyt nosa, autonomiczny układ nerwowy, białe krwinki, błona śluzowa, błona śluzowa nosa, cytokiny prozapalne, dyskineza rzęsek, eozynofil, gruźlica, infekcja górnych dróg oddechowych, katar, leukotrieny, mediatory zapalne, mukowiscydoza, nerw błędny, nerw językowo-gardłowy, nerw trójdzielny, obrzęk błony śluzowej, obrzęk tkanek, odpowiedź zapalna, odruch kaszlowy, peroksydaza eozynofilowa, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja zapalna, wydzielanie śluzu, wysięk, zaostrzenie astmy, zapalenie błon śluzowych, zapalenie błony śluzowej, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, zapalenie zatok, zatoki przynosowe - Leksykon substancji czynnych
Skrzyp polny – Właściwości farmakodynamiczne
Skrzyp polny (Equisetum arvense L.) wykazuje wielokierunkowe działanie farmakodynamiczne, głównie moczopędne, przeciwzapalne, antyoksydacyjne oraz remineralizujące tkankę łączną. Produkt leczniczy ZIELE SKRZYPU zawiera 1 g ziela w 1 g produktu, związków krzemowych do 10% (w przeliczeniu na SiO₂), flawonoidów (glikozydy kwercetyny, kemferolu, apigeniny), polifenoli, alkaloidów, fitosteroli oraz soli mineralnych (K, Mg, Ca, Mn). Mechanizm diuretyczny obejmuje zwiększenie przepływu nerkowego i filtracji kłębuszkowej przez inhibicję fosfodiesterazy oraz stymulację nabłonka kanalików nerkowych przez kwas krzemowy. Dodatkowo, skrzyp polny stymuluje syntezę kolagenu, biosyntezę glikozaminoglikanów i mineralizację kości, co wspiera regenerację tkanki łącznej. Związki polifenolowe i flawonoidy hamują COX-2 i lipooksygenazę, redukując syntezę prozapalnych mediatorów, a także wykazują działanie antyoksydacyjne. Ekstrakty mogą także obniżać ciśnienie tętnicze poprzez zwiększenie diurezy, rozkurcz mięśni gładkich naczyń i wzrost syntezy tlenku azotu.
agregacja płytek krwi, alkaloidy, cyklooksygenaza-2, diuretyki tiazydowe, działanie hipotensyjne, działanie moczopędne, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwgrzybicze, działanie przeciwzapalne, farmakodynamika, filtracja kłębuszkowa, fitosterole, flawonoidy, glikozaminoglikany, infekcja dróg moczowych, interakcje farmakodynamiczne, kamica nerkowa, kwas kawowy, kwas krzemowy, leki diuretyczne, leki przeciwzakrzepowe, leukotrieny, lipooksygenaza, macierz zewnątrzkomórkowa, mediatory prozapalne, olejek eteryczny, osteoporoza, prostaglandyny, remineralizacja, skrzyp polny, śródbłonek naczyniowy, stres oksydacyjny, synteza kolagenu, tlenek azotu, właściwości antyoksydacyjne, zależność dawka-odpowiedź, związki polifenolowe - Leksykon chorób i schorzeń
Mastocytoza układowa – Etiologia i przyczyny
Mastocytoza układowa (SM) to rzadkie klonalne zaburzenie charakteryzujące się niekontrolowaną proliferacją i akumulacją komórek tucznych w różnych narządach, najczęściej w szpiku kostnym, przewodzie pokarmowym, wątrobie, śledzionie i węzłach chłonnych. Patogeneza SM opiera się głównie na somatycznej mutacji w genie KIT, najczęściej D816V (występującej u 80-95% dorosłych pacjentów), prowadzącej do konstytutywnej aktywacji receptora KIT i nadmiernej proliferacji mastocytów. Oprócz mutacji KIT, w przebiegu choroby mogą występować dodatkowe mutacje w genach takich jak TET2, SRSF2, ASXL1, RUNX1 i EZH2, które korelują z bardziej agresywnym przebiegiem i gorszym rokowaniem. Rzadkie przypadki KIT-negatywne wskazują na inne mechanizmy molekularne, a obecność fuzji genów FIP1L1-PDGFRA u pacjentów z eozynofilią podkreśla heterogenność patogenezy SM. Mutacje KIT mogą występować w różnych populacjach komórkowych, od neoplastycznych mastocytów po progenitory hematopoetyczne, co wpływa na zaawansowanie choroby i rokowanie.
agresywna mastocytoza układowa, białaczka z komórek tucznych, cytokiny, degranulacja, eozynofilia obwodowa, fuzja FIP1L1-PDGFRA, histamina, indolentna mastocytoza układowa, komórki tuczne, leukotrieny, mastocytoza układowa, mastocytoza z nowotworem hematologicznym, mastocyty, mediatory, mutacja genu KIT, mutacja germline, mutacja KIT D816V, mutacja somatyczna, proliferacja komórek tucznych, prostaglandyny, receptor, szlak sygnałowy, tląca się mastocytoza układowa, tryptaza - Leksykon chorób i schorzeń
Astma wysiłkowa – Patofizjologia i mechanizm
Astma wysiłkowa (EIA) lub skurcz oskrzeli wywołany wysiłkiem (EIB) to przejściowe zwężenie dróg oddechowych pojawiające się podczas lub po wysiłku fizycznym, objawiające się dusznością, kaszlem, świszczącym oddechem i produkcją śluzu. Patofizjologia EIB opiera się głównie na dwóch teoriach: osmotycznej, gdzie intensywna wentylacja powoduje odwodnienie nabłonka i wzrost osmolarności płynu oskrzelowego, co prowadzi do degranulacji komórek tucznych i uwolnienia mediatorów zapalnych (histamina, leukotrieny, prostaglandyny D2), oraz termicznej, zakładającej ochłodzenie i szybkie ogrzewanie dróg oddechowych, co wywołuje skurcz naczyń i obrzęk ścian oskrzeli. Dodatkowo, mikrourazy nabłonka i przewlekłe zapalenie dróg oddechowych, z udziałem eozynofilów, neutrofilów i mediatorów takich jak cysteinyl-leukotrieny i substancja P, odgrywają istotną rolę w rozwoju i utrzymaniu EIB. Dysregulacja autonomiczna, zwłaszcza wzrost aktywności przywspółczulnej, może nasilać skurcz oskrzeli.
angiopoetyna, astma wysiłkowa, atopia, beta-agoniści, czynnik wzrostu nerwów, dysregulacja autonomiczna, fenotypy astmy, histamina, komórki tuczne, kortykosteroidy wziewne, leukotrieny, mediatory zapalne, montelukast, nabłonek dróg oddechowych, nadreaktywność oskrzeli, obrzęk dróg oddechowych, prostaglandyny, prostaglandyny endogenne, skurcz oskrzeli, substancja P, teoria osmotyczna, tlenek azotu wydychany, uszkodzenie nabłonka, wentylacja minutowa, zapalenie eozynofilowe, zwężenie dróg oddechowych - Leksykon substancji czynnych
Wyciąg z owoców palmy sabal – Właściwości farmakodynamiczne
Wyciąg z owoców palmy sabal (Serenoa repens) stanowi substancję czynną preparatów stosowanych w terapii łagodnego rozrostu gruczołu krokowego (BPH). Preparat Prostamol Uno zawiera 320 mg wyciągu o stosunku ekstrakcji 9-11:1, pozyskiwanego przy użyciu 96% alkoholu etylowego. Zgodnie z klasyfikacją ATC, wyciąg ten należy do grupy leków urologicznych stosowanych w BPH (kod G04CX02). Mechanizm działania opiera się na efektach antyandrogenowych, głównie poprzez blokowanie wiązania dihydrotestosteronu (DHT) z receptorami androgenowymi oraz hamowanie aktywności enzymu 5-α-reduktazy, co ogranicza proliferację tkanki prostaty indukowaną przez DHT – kluczowy androgen w patogenezie BPH.
5-alfa reduktaza, 5-lipooksygenaza, cewka moczowa, dihydrotestosteron, dolne drogi moczowe, działanie przeciwobrzękowe, działanie przeciwzapalne, efekt antyandrogenowy, łagodny rozrost gruczołu krokowego, lek urologiczny, leukotrieny, prolaktyna, proliferacja nabłonka gruczołu krokowego, receptor androgenowy, receptor prolaktyny, Serenoa repens, wyciąg z owoców palmy sabal - Leksykon substancji czynnych
Kromoglikan sodowy – Właściwości farmakodynamiczne
Kromoglikan sodowy, substancja czynna leku Allergocrom (20 mg/ml, krople do oczu), działa jako stabilizator błon komórek tucznych, zapobiegając ich degranulacji i uwalnianiu mediatorów alergicznych, takich jak histamina, kininy (mediatory preformowane) oraz prostaglandyny i leukotrieny (mediatory syntetyzowane de novo). Mechanizm ten obejmuje również antagonizm wapnia poprzez blokadę receptora IgE powiązanego z kanałem wapniowym, co ogranicza napływ jonów Ca2+ do komórki i hamuje reakcję alergiczną. Dzięki temu kromoglikan sodowy skutecznie przeciwdziała natychmiastowym i opóźnionym reakcjom alergicznym w tkankach oka.
antagonista wapnia, degranulacja, działanie stabilizujące, ekspozycja na alergen, histamina, kanał wapniowy, komórka tuczna, kromoglikan sodowy, leukotrieny, mediator chemiczny, mediator preformowany, mediator reakcji alergicznej, objawy alergiczne, reakcja alergiczna typu I, reakcja zapalna typu IV, receptor immunoglobuliny E - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Salaza 1000 mg
Lek Salaza zawiera mesalazynę (kwas 5-aminosalicylowy) w dawce 1000 mg w postaci czopków i jest stosowany w leczeniu wrzodziejącego zapalenia dystalnego odcinka jelita grubego (kod ATC: A07EC02). Mesalazyna wykazuje wielokierunkowe działanie przeciwzapalne, obejmujące hamowanie migracji makrofagów stymulowanej przez leukotrien B4 (LTB4), redukcję produkcji prozapalnych leukotrienów (LTB4 i 5-HETE), aktywację receptorów PPAR-γ, które neutralizują jądrowe mechanizmy zapalne w nabłonku jelitowym, a także hamowanie aktywności cyklooksygenazy i produkcji tromboksanu B2 oraz prostaglandyny B2. Dodatkowo mesalazyna hamuje czynnik aktywujący płytki (PAF) i wykazuje właściwości antyoksydacyjne poprzez zmniejszenie powstawania reaktywnych form tlenu i wychwyt wolnych rodników, co wspomaga ochronę tkanki jelitowej.
cyklooksygenaza, czynnik aktywujący płytki, działanie antyoksydacyjne, eikozanoidy, leki przeciwzapalne jelit, leukotrien B4, leukotrieny, mesalazyna, migracja makrofagów, populacja pediatryczna, prostaglandyna B2, reaktywne formy tlenu, receptory PPAR-γ, remisja kliniczna, tromboksan B2, wolne rodniki, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, wskaźnik aktywności choroby, zapalenie odbytnicy, zapalenie odbytnicy i esicy - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Dymol (137 mcg + 50 mcg)/dawkę donosową
Dymol to preparat donosowy łączący azelastynę chlorowodorek (137 µg/dawka) oraz flutykazon propionian (50 µg/dawka), należący do grupy leków obkurczających naczynia i kortykosteroidów (ATC: R01AD58). Flutykazon wykazuje silne działanie przeciwzapalne, 3-5 razy silniejsze niż deksametazon, dzięki wysokiemu powinowactwu do receptorów glikokortykoidowych. Azelastyna działa jako selektywny antagonista receptorów H₁, stabilizator mastocytów oraz środek przeciwzapalny, hamując uwalnianie mediatorów alergicznych (leukotrieny, histamina, PAF, serotonina). Klinicznie, azelastyna redukuje objawy alergii już po 15 minutach od podania. Preparat wykazuje synergistyczne działanie w leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa i towarzyszącego zapalenia spojówek, skutecznie łagodząc objawy nosowe (wydzielina, niedrożność, kichanie, świąd) oraz oczne (świąd, łzawienie, zaczerwienienie).
aerozol do nosa, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, antagonizm receptorów H1, azelastyny chlorowodorek, czynnik aktywujący płytki krwi, działanie synergistyczne, flutykazonu propionian, histamina, kichanie, kortykosteroid, kwestionariusz RQLQ, leukotrieny, łzawienie oczu, mastocyty, mediatory chemiczne, mediatory reakcji alergicznej, naczynioruchowe zapalenie błony śluzowej nosa, niealergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, niedrożność nosa, przekrwienie spojówek, przewlekłe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, receptor glikokortykoidowy, serotonina, stabilizacja komórek tucznych, swędzenie nosa, świąd oczu, wydzielina z nosa, zaczerwienienie oczu, zapalenie błony śluzowej nosa z zapaleniem spojówek - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Azelastin POS 1 mg/ml
Chlorowodorek azelastyny, substancja czynna leku Azelastin POS, jest selektywnym antagonistą receptorów histaminowych H1, klasyfikowanym w grupie leków przeciwalergicznych do stosowania miejscowego w nosie (kod ATC: R01AC03). Charakteryzuje się długim okresem półtrwania około 20 godzin, co umożliwia utrzymanie długotrwałego efektu terapeutycznego. Mechanizm działania obejmuje hamowanie uwalniania mediatorów zapalnych, takich jak leukotrieny i czynnik aktywujący płytki (PAF), co przekłada się na skuteczne tłumienie reakcji alergicznych i stanu zapalnego w górnych drogach oddechowych. W badaniach przedklinicznych na modelu świnki morskiej wykazano zdolność azelastyny do hamowania skurczu oskrzeli indukowanego przez mediatory zapalne, co sugeruje potencjalne korzyści w terapii nadwrażliwości dróg oddechowych, choć wymaga to dalszej weryfikacji klinicznej.
aerozol do nosa, badanie kliniczne, chlorowodorek azelastyny, czynnik aktywujący płytki, działanie antagonistyczne, działanie przeciwalergiczne, działanie przeciwzapalne, ekspozycja ogólnoustrojowa, klasyfikacja anatomiczno-terapeutyczno-chemiczna, lek obkurczający błonę śluzową, lek przeciwalergiczny, leukotrieny, mediator procesu zapalnego, mediator zapalny, reakcja nadwrażliwości, receptor histaminowy H1, schorzenie alergiczne, skurcz oskrzeli, stan zapalny dróg oddechowych, terapia u ludzi - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ketokaps 25 mg
Ketoprofen, należący do niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) z grupy pochodnych kwasu propionowego (ATC: M01AE03), wykazuje działanie przeciwzapalne, przeciwbólowe oraz przeciwgorączkowe. Jego podstawowy mechanizm polega na hamowaniu syntezy prostaglandyn poprzez blokadę enzymów cyklooksygenazy-1 (COX-1) i cyklooksygenazy-2 (COX-2), co prowadzi do zmniejszenia stymulacji nocyceptorów i poprawy ruchomości stawów u pacjentów z chorobami reumatycznymi. Dodatkowo ketoprofen stabilizuje błony lizosomalne, hamuje syntezę leukotrienów oraz aktywność bradykinin, co wzmacnia jego efekt przeciwzapalny i przeciwbólowy. Działanie przeciwgorączkowe jest prawdopodobnie związane z hamowaniem prostaglandyn w ośrodkowym układzie nerwowym, zwłaszcza w podwzgórzu.
Ketoprofen wykazuje także korzystny wpływ w leczeniu bolesnego miesiączkowania (dysmenorrhea) poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn odpowiedzialnych za skurcze macicy. Ważnym aspektem farmakodynamicznym jest jego zdolność do hamowania agregacji płytek krwi przez blokadę syntezy tromboksanu A2, co skutkuje wydłużeniem czasu krwawienia. Ta właściwość może mieć istotne znaczenie kliniczne u pacjentów stosujących leki przeciwkrzepliwe lub z zaburzeniami hemostazy, wymagając ostrożności podczas terapii.
agregacja płytek, błona lizosomalna, bradykinina, choroba reumatyczna, cyklooksygenaza, cyklooksygenaza-1, cyklooksygenaza-2, dysmenorrhea, hemostaza, inhibitor prostaglandyn, krzepnięcie krwi, kwas arachidonowy, kwas arylokarboksylowy, kwas propionowy, lek przeciwkrzepliwy, leukotrieny, mediatory zapalne, niesteroidowy lek przeciwzapalny, nocyceptory, ośrodkowy układ nerwowy, patogeneza bólu, podwzgórze, skurcz macicy, stan zapalny, synteza prostaglandyn, tromboksan A2 - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Salofalk 500 500 mg
Salofalk 500 zawiera 500 mg mesalazyny (kwasu 5-aminosalicylowego) w postaci czopków doodbytniczych, klasyfikowanych w grupie leków przeciwzapalnych stosowanych w chorobach jelit (kod ATC: A07EC02). Mechanizm działania mesalazyny nie jest w pełni poznany, jednak badania in vitro wskazują na hamowanie enzymu lipoksygenazy, co zmniejsza produkcję prozapalnych leukotrienów. Ponadto, mesalazyna wpływa na stężenie prostaglandyn w błonie śluzowej jelita oraz wykazuje właściwości antyoksydacyjne, neutralizując wolne rodniki tlenowe i chroniąc tkankę przed uszkodzeniem oksydacyjnym.
aplikacja doodbytnicza, błona śluzowa jelita, czopki doodbytnicze, działanie miejscowe, działanie przeciwzapalne mesalazyny, esica, hamowanie lipoksygenazy, kwas 5-aminosalicylowy, kwas aminosalicylowy, leukotrieny, lipoksygenaza, mediatory stanu zapalnego, mesalazyna, odbytnica, prostaglandyny, tkanka podśluzowa jelita, uszkodzenie oksydacyjne, właściwości antyoksydacyjne, wolne rodniki tlenowe, zapalne choroby jelita - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Foradil 12 mcg
Formoterol, będący selektywnym agonistą receptorów β2-adrenergicznych (kod ATC: R03AC13), wykazuje szybkie i długotrwałe działanie rozszerzające oskrzela, pojawiające się w ciągu 1-3 minut i utrzymujące się do 12 godzin po inhalacji. W dawkach terapeutycznych 12 µg lub 24 µg podawanych dwa razy na dobę za pomocą inhalatora Aerolizer, formoterol skutecznie poprawia funkcję płuc u pacjentów ze stabilną POChP, co potwierdzają wyniki badań klinicznych oraz poprawa jakości życia oceniana kwestionariuszem Saint George’s Respiratory Questionnaire. Lek charakteryzuje się minimalnym wpływem na układ sercowo-naczyniowy, co zwiększa jego bezpieczeństwo w terapii chorób obturacyjnych dróg oddechowych.
agonista receptora β2-adrenergicznego, alergen wziewny, bronchodylatacja, enancjomer, formoterol, leukotrieny, mediator reakcji alergicznej, mieszanina racemiczna, obturacja dróg oddechowych, przewlekła obturacyjna choroba płuc, receptor β2-adrenergiczny, rozszerzenie oskrzeli, skurcz oskrzeli, tchawica, właściwości przeciwzapalne, wysiłkowy skurcz oskrzeli - Leksykon substancji czynnych
Fluocynolon – Właściwości farmakodynamiczne
Fluocynolonu acetonid, fluorowany kortykosteroid stosowany w stężeniu 0,25 mg/ml w preparatach Cetraxal Plus i Ciprotic, wykazuje wielopoziomowe działanie przeciwzapalne, przeciwświądowe oraz obkurczające naczynia krwionośne. Mechanizm działania obejmuje hamowanie migracji i aktywności makrofagów oraz leukocytów, zwężanie naczyń i ograniczenie ich przepuszczalności, a także hamowanie angiogenezy i nadmiernej produkcji kolagenu w późniejszych fazach zapalenia. Na poziomie molekularnym fluocynolonu acetonid wiąże się z receptorami glikokortykosteroidowymi, modulując ekspresję genów odpowiedzialnych za syntezę cytokin prozapalnych, prostaglandyn i leukotrienów, co skutkuje redukcją stanu zapalnego.
angiogeneza, bliznowiec, Cetraxal Plus, cyprofloksacyna, cytokiny prozapalne, drenaż wentylacyjny, działanie bakteriobójcze, działanie przeciwświądowe, działanie przeciwzapalne, ekspresja genów, fluocynolonu acetonid, gyraza DNA, infekcja bakteryjna, kaskada zapalna, kolagen, kortykosteroid fluorowany, leki otologiczne, leukotrieny, mediatory zapalne, migracja makrofagów, obkurczenie naczyń krwionośnych, ostre zapalenie ucha środkowego, ostre zapalenie ucha zewnętrznego, przepuszczalność naczyń krwionośnych, przewód słuchowy zewnętrzny, receptor glikokortykosteroidowy, topoizomeraza IV, topoizomeraza typu II - Leksykon substancji czynnych
Matricaria – Właściwości farmakodynamiczne
Ekstrakt z kwiatów rumianku (Matricariae flos extractum) stanowi 20,0 ml w 100 ml preparatu Iberogast i jest głównym składnikiem tego złożonego leku roślinnego. Otrzymywany w proporcji 1:2-4 z użyciem 30% etanolu, wykazuje dwukierunkowe działanie na motorykę przewodu pokarmowego, potwierdzone badaniami in vitro i in vivo. Jego rozkurczowe właściwości szczególnie efektywnie osłabiają nadmierne skurcze mięśniówki żołądka i jelit, co jest kluczowe w terapii zaburzeń czynnościowych przewodu pokarmowego. Ponadto, ekstrakt zmniejsza wrażliwość aferentną jelita na bodźce mechaniczne i serotoninowe, prawdopodobnie poprzez interakcję z receptorami serotoninowymi, muskarynowymi i opioidowymi. Współdziałając z innymi składnikami Iberogastu, zwiększa stężenie prostaglandyn i mucyny chroniących błonę śluzową, jednocześnie obniżając poziom leukotrienów i hamując wydzielanie soku żołądkowego przez komórki okładzinowe, co podkreśla jego gastroprotekcyjne działanie.
błona śluzowa, dysfagia, działanie gastroprotekcyjne, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwutleniające, działanie przeciwzapalne, działanie wiatropędne, ekstrakt z rumianku, enzym 5-lipoksygenaza, komórki okładzinowe, lek roślinny, leukotrieny, motoryka przewodu pokarmowego, prostaglandyny, przewód pokarmowy, receptory muskarynowe, receptory opioidowe, receptory serotoninowe, sok żołądkowy, właściwości rozkurczające, wrażliwość aferentna jelita, zaburzenia czynnościowe, zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon substancji czynnych
Ziele ubiorka gorzkiego – Właściwości farmakodynamiczne
Ziele ubiorka gorzkiego (Iberis amara L., herba) stanowi istotny składnik produktu leczniczego Iberogast Balance, występujący w formie wyciągu płynnego (1:1,5-2,5) z 50% etanolem jako rozpuszczalnikiem. W preparacie zawartość wyciągu wynosi 0,15 ml na 1 ml produktu (3 krople na 20 kropli). Badania farmakodynamiczne in vitro i in vivo na modelach zwierzęcych wykazały dwukierunkowe działanie na motorykę przewodu pokarmowego: rozkurczające mięśnie gładkie trzonu i dna żołądka oraz stymulujące kurczliwość mięśnia odźwiernika. Ponadto, ziele wykazuje działanie przeciwzapalne poprzez hamowanie cytokin prozapalnych, zwiększenie ekspresji cytokin przeciwzapalnych oraz działanie przeciwutleniające, co jest istotne w patogenezie dyspepsji czynnościowej. W modelach zwierzęcych potwierdzono także tłumienie nadwrażliwości trzewnej poprzez modulację aktywacji neuronalnej w rdzeniu kręgowym i korowo-limbicznych obszarach mózgu, co przeciwdziała bólowi związanym z dyspepsją.
aktywacja neuronalna, badanie in silico, badanie in vitro, badanie interwencyjne, cytokiny prozapalne, cytokiny przeciwzapalne, dyspepsja czynnościowa, działanie niepożądane, działanie przeciwutleniające, działanie przeciwzapalne, krótkołańcuchowe kwasy tłuszczowe, kryteria rzymskie, leukotrieny, motoryka przewodu pokarmowego, nadwrażliwość czuciowa, nadwrażliwość trzewna, prostaglandyny ochronne, randomizowane badanie kliniczne, receptor muskarynowy, receptor serotoninowy, rozkurczanie mięśni gładkich, sekrecja kwasu żołądkowego, sensytyzacja obwodowa, sensytyzacja ośrodkowa, sygnalizacja neuronalna, wyciąg płynny - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Travocort (10 mg + 1 mg)/g
Travocort to krem o stężeniu 10 mg izokonazolu azotanu oraz 1 mg diflukortolonu walerianianu na gram preparatu, należący do grupy leków przeciwgrzybiczych miejscowych (kod ATC: D01AC20). Izokonazol azotan, pochodna imidazolu, wykazuje szerokie spektrum działania przeciwgrzybiczego obejmujące dermatofity, drożdżaki (w tym Candida), grzyby drożdżakopodobne (Malassezia furfur) oraz pleśniaki, a także patogeny łupieżu rumieniowego (Pityrosporum ovale). Ponadto, substancja ta posiada aktywność przeciwbakteryjną wobec bakterii Gram-dodatnich in vitro. Mechanizm działania polega na hamowaniu biosyntezy ergosterolu, co prowadzi do uszkodzenia błony komórkowej grzybów i ich śmierci.
bakterie Gram-dodatnie, biosynteza ergosterolu, Candida, cytokiny prozapalne, dermatofity, diflukortolonu walerianian, drożdżaki, działanie przeciwalergiczne, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwgrzybicze, działanie przeciwświądowe, działanie przeciwzapalne, grzybica skóry, grzybicze zakażenie skóry, grzyby drożdżakopodobne, histamina, infekcja grzybicza, izokonazolu azotan, kortykosteroid, leukotrieny, łupież pstry, łupież rumieniowy, Malassezia furfur, mediatory zapalenia, Pityrosporum ovale, pleśniaki, prostaglandyny, przepuszczalność błony komórkowej, receptory glikokortykosteroidowe, zakażenie grzybicze skóry, zakażenie skóry - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Ultrapiryna Fast 500 mg
Ultrapiryna Fast, zawierająca kwas acetylosalicylowy 500 mg w formie tabletek musujących, jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym u osób z napadami astmy oskrzelowej wywołanymi salicylanami, skazą krwotoczną, ostrą chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy oraz u dzieci poniżej 12 lat ze względu na ryzyko zespołu Reye’a. Lek nie powinien być stosowany w trzecim trymestrze ciąży z uwagi na ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego Botalla i powikłań okołoporodowych. Ponadto, preparat zawiera 276 mg sodu na tabletkę, co wymaga uwagi u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, niewydolnością serca lub stosujących dietę niskosodową. Ultrapiryna Fast jest również przeciwwskazana u pacjentów z ciężką niewydolnością serca, wątroby lub nerek oraz w przypadku jednoczesnego stosowania metotreksatu w dawkach ≥15 mg/tydzień ze względu na zwiększone ryzyko toksyczności.
astma oskrzelowa, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, cyklooksygenaza, krwotok poporodowy, kwas acetylosalicylowy, leukotrieny, metotreksat, nadciśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, przewód tętniczy Botalla, skaza krwotoczna, skurcz oskrzeli, tabletka musująca, toksyczność metotreksatu, trymestr ciąży, właściwości przeciwpłytkowe, zawartość sodu, zespół Reye’a - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Azelamed 1 mg/ml
Azelamed to aerozol do nosa zawierający 1 mg/ml azelastyny chlorowodorku, będący antagonistą receptorów H1 o właściwościach przeciwalergicznych. Lek ten wykazuje długi okres półtrwania około 20 godzin, co zapewnia przedłużone działanie terapeutyczne. Azelastyna hamuje skurcz oskrzeli indukowany przez leukotrieny i czynnik aktywujący płytki krwi (PAF), co wskazuje na jej potencjał w modulacji stanów zapalnych dróg oddechowych, które są kluczowym elementem nadwrażliwości tych struktur. Preparat jest stosowany miejscowo, a pojedyncze rozpylenie o objętości 0,14 ml dostarcza 0,14 mg substancji czynnej.
aerozol do nosa, antagonista receptora H1, azelastyny chlorowodorek, czynnik aktywujący płytki krwi, działanie przeciwzapalne, kortykosteroidy, leki przeciwalergiczne, leukotrieny, nadwrażliwość dróg oddechowych, okres półtrwania, skurcz oskrzeli, stan zapalny dróg oddechowych, właściwości przeciwalergiczne - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Salofalk 4 g/60 ml
Salofalk w postaci zawiesiny doodbytniczej zawiera 4 g mesalazyny (kwasu 5-aminosalicylowego) w 60 ml preparatu i należy do grupy leków przeciwzapalnych stosowanych w chorobach jelit (kod ATC: A07EC02). Mechanizm działania mesalazyny nie jest w pełni poznany, jednak badania in vitro wskazują na hamowanie lipoksygenazy, co zmniejsza syntezę prozapalnych leukotrienów, modulację stężenia prostaglandyn w błonie śluzowej jelita oraz działanie antyoksydacyjne poprzez wychwytywanie wolnych rodników tlenowych, co redukuje stres oksydacyjny w tkankach zapalnych.
błona śluzowa jelita, działanie antyoksydacyjne, działanie przeciwzapalne, kwas 5-aminosalicylowy, kwas aminosalicylowy, leki przeciwzapalne jelit, leukotrieny, lipoksygenaza, mediatory zapalne, mesalazyna, odpowiedź zapalna, podanie doodbytnicze, prostaglandyny, stres oksydacyjny, tkanka podśluzówkowa, wolne rodniki tlenowe, zapalenie dolnego odcinka przewodu pokarmowego, zawiesina doodbytnicza - Leksykon substancji czynnych
Lukrecja – Właściwości farmakodynamiczne
Lukrecja (Glycyrrhiza spp.) wykazuje wielokierunkowe działanie farmakodynamiczne, istotne w terapii chorób układu oddechowego i pokarmowego. W układzie oddechowym składniki aktywne lukrecji obniżają napięcie powierzchniowe wydzieliny oskrzelowej, rozmiękczają śluz, ułatwiając odkrztuszanie, a także wykazują działanie przeciwzapalne, bakteriostatyczne i przeciwwirusowe. Przykładowo, w preparacie Tussipect, wyciąg suchy i sproszkowany korzeń lukrecji współdziałają z chlorowodorkiem efedryny, saponinami i benzoesanem sodu, co skutkuje działaniem rozkurczającym mięśnie gładkie oskrzeli oraz wykrztuśnym. W preparacie Pectobonisol nalewka z korzenia lukrecji w stężeniu 15 g/100 g współdziała z innymi ekstraktami roślinnymi, wykazując efekt sekretolityczny i wykrztuśny.
chlorowodorek efedryny, działanie gastroprotekcyjne, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwutleniające, działanie przeciwzapalne, działanie rozkurczowe, działanie sekretolityczne, działanie wiatropędne, działanie wykrztuśne, Glycyrrhiza glabra, Glycyrrhiza inflata, Glycyrrhiza uralensis, infekcja dróg oddechowych, komórki okładzinowe, leukotrieny, Liquiritiae radicis extractum, prostaglandyny, receptor muskarynowy, receptor opioidowy, receptor serotoninowy, rozkurcz mięśni gładkich oskrzeli, śluz dróg oddechowych, układ oddechowy, układ pokarmowy, wrażliwość aferentna jelit, wyciąg z korzenia lukrecji