pierwotne bolesne miesiączkowanie

Pierwotne bolesne miesiączkowanie, znane medycznie jako dysmenorrhea primaria, to dolegliwość charakteryzująca się wystąpieniem bólu miednicy mniejszej podczas miesiączki, bez współistniejących patologii w obrębie narządu rodnego. Stan ten dotyka około 50-90% kobiet w wieku reprodukcyjnym, ze szczególnym nasileniem w grupie nastolatek i młodych dorosłych.

Patofizjologia pierwotnego bolesnego miesiączkowania związana jest z nadmierną produkcją prostaglandyn w endometrium, zwłaszcza prostaglandyny F2α oraz E2. Substancje te powodują skurcze mięśniówki macicy, niedokrwienie tkanek i uwrażliwienie zakończeń nerwowych na bodźce bólowe. Objawy typowo rozpoczynają się wraz z początkiem krwawienia lub tuż przed nim i utrzymują się przez pierwsze 24-72 godziny cyklu.

Diagnostyka pierwotnego bolesnego miesiączkowania opiera się na wykluczeniu wtórnych przyczyn bólu miesiączkowego, takich jak endometrioza, adenomioza, mięśniaki macicy czy stany zapalne miednicy mniejszej. W przypadku typowego obrazu klinicznego i braku niepokojących objawów, rozpoznanie może być postawione na podstawie wywiadu, bez konieczności wykonywania dodatkowych badań.

Leczenie pierwszego rzutu obejmuje niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), które hamują syntezę prostaglandyn. Alternatywnie stosuje się doustne środki antykoncepcyjne, które zmniejszają obfitość krwawień i hamują owulację. W przypadkach opornych na farmakoterapię, rozważa się metody uzupełniające, takie jak ćwiczenia fizyczne, ciepłe okłady, techniki relaksacyjne czy suplementację magnezu, witaminy B1 i E.

Powiązane wpisy

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl