inhibitor kinazy Brutona

Inhibitor kinazy Brutona (BTK) to substancja hamująca działanie enzymu kinazy tyrozynowej Brutona, który odgrywa kluczową rolę w sygnalizacji receptora komórek B i jest niezbędny dla rozwoju i funkcjonowania limfocytów B. Mutacje genu kodującego BTK prowadzą do agammaglobulinemii sprzężonej z chromosomem X, rzadkiej choroby genetycznej.

Inhibitory BTK są stosowane w leczeniu nowotworów z komórek B, takich jak przewlekła białaczka limfocytowa (CLL), chłoniak z komórek płaszcza (MCL) czy makroglobulinemia Waldenströma. Pierwszym zatwierdzonym inhibitorem BTK był ibrutynib, następnie wprowadzono acalabrutynib, zanubrutynib i inne.

Mechanizm działania inhibitorów BTK polega na blokowaniu szlaku sygnałowego receptora komórek B, co prowadzi do zahamowania proliferacji, przeżycia, adhezji i migracji komórek nowotworowych. Leki te wykazują skuteczność również w chorobach autoimmunologicznych, gdzie nadmierna aktywność limfocytów B odgrywa istotną rolę patogenetyczną.

Profil bezpieczeństwa inhibitorów BTK obejmuje działania niepożądane takie jak zwiększone ryzyko krwawień, zaburzenia rytmu serca (szczególnie migotanie przedsionków), nadciśnienie tętnicze, infekcje oraz biegunka. Nowsze generacje inhibitorów BTK charakteryzują się większą selektywnością, co może przekładać się na korzystniejszy profil bezpieczeństwa.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl