ostre serce płucne

Ostre serce płucne (cor pulmonale acutum) to stan nagłego przeciążenia prawej komory serca spowodowany ostrym wzrostem ciśnienia w krążeniu płucnym. Najczęstszą przyczyną jest zatorowość płucna, gdzie materiał zatorowy (najczęściej skrzeplina) blokuje naczynia płucne, drastycznie zwiększając opór płucny.

Objawy ostrego serca płucnego obejmują duszność, ból w klatce piersiowej, tachykardię, hipotensję oraz objawy niewydolności prawokomorowej, takie jak poszerzenie żył szyjnych, powiększenie wątroby i obrzęki obwodowe. W badaniach diagnostycznych obserwuje się charakterystyczne zmiany w EKG (blok prawej odnogi pęczka Hisa, odwrócenie załamka T w odprowadzeniach przedsercowych), podwyższone stężenie troponin oraz cechy przeciążenia prawej komory w badaniach obrazowych.

Leczenie ostrego serca płucnego koncentruje się na szybkiej identyfikacji i usunięciu przyczyny, zazwyczaj poprzez leczenie przeciwzakrzepowe lub trombolityczne w przypadku zatorowości płucnej. W ciężkich przypadkach może być konieczne zastosowanie wspomagania krążeniowo-oddechowego, wazopresory, tlenoterapia, a nawet embolektomia chirurgiczna lub przezskórna. Rokowanie zależy od przyczyny, współistniejących chorób oraz czasu wdrożenia leczenia.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl