ostre zakażenie dróg moczowych

Ostre zakażenie dróg moczowych (UTI) to jedna z najczęstszych infekcji bakteryjnych, charakteryzująca się nagłym wystąpieniem objawów zapalnych w obrębie układu moczowego. Dominującym patogenem wywołującym te zakażenia jest Escherichia coli (odpowiedzialna za 70-95% przypadków), a w dalszej kolejności Klebsiella pneumoniae, Proteus mirabilis oraz bakterie z rodzaju Enterococcus i Staphylococcus.

Klinicznie ostre UTI manifestuje się poprzez dyzurię (bolesne oddawanie moczu), częstomocz, nagłe parcia na mocz, ból w okolicy nadłonowej oraz niekiedy krwiomocz. W przypadku infekcji górnych dróg moczowych (odmiedniczkowe zapalenie nerek) dołączają się objawy ogólne: gorączka, dreszcze, ból w okolicy lędźwiowej oraz nudności i wymioty.

Diagnostyka opiera się na badaniu ogólnym moczu (obecność leukocytów, bakterii, czasem erytrocytów), posiewie moczu z antybiogramem oraz ocenie parametrów zapalnych. W niepowikłanych przypadkach u kobiet często stosuje się empiryczną antybiotykoterapię, najczęściej fluorochinolonami, kotrimoksazolem lub cefalosporynami, przez okres 3-7 dni, zależnie od lokalizacji i nasilenia infekcji.

Szczególnej uwagi wymagają zakażenia u mężczyzn, dzieci, kobiet ciężarnych oraz pacjentów z nawracającymi UTI, gdzie konieczne jest poszerzenie diagnostyki o badania obrazowe (USG, tomografia komputerowa) w celu wykluczenia anomalii anatomicznych, kamicy lub innych czynników predysponujących do nawrotów.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl