farmakokinetyka zolmitryptanu

Farmakokinetyka zolmitryptanu dotyczy procesów wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania tego leku stosowanego w terapii migreny. Po podaniu doustnym zolmitryptan charakteryzuje się szybkim wchłanianiem, z osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu w ciągu 2-4 godzin. Jego biodostępność wynosi około 40%, co wynika z efektu pierwszego przejścia przez wątrobę.

Zolmitryptan jest metabolizowany głównie w wątrobie, gdzie powstaje jego aktywny metabolit N-demetylowy, posiadający 2-6 razy większą aktywność niż związek macierzysty. Za procesy metaboliczne odpowiada głównie izoenzym CYP1A2 cytochromu P450. Okres półtrwania zolmitryptanu wynosi około 2,5-3 godziny, a jego aktywnego metabolitu około 3 godzin.

Lek wiąże się z białkami osocza w około 25%, co zmniejsza ryzyko interakcji związanych z wypieraniem innych leków z połączeń białkowych. Zolmitryptan jest wydalany głównie z moczem (około 60% dawki) w postaci metabolitów, a jedynie 8% wydala się w postaci niezmienionej. Pozostała część dawki jest eliminowana z kałem.

Warto zauważyć, że postać donosowa zolmitryptanu charakteryzuje się szybszym początkiem działania niż postać doustna, co wynika z bezpośredniego wchłaniania przez błonę śluzową nosa oraz ominięcia efektu pierwszego przejścia. Ta właściwość farmakokinetyczna ma istotne znaczenie kliniczne w szybkim przerywaniu napadów migreny.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl