wyłysienie androgenowe

Wyłysienie androgenowe, znane również jako łysienie androgenowe, to najczęstsza forma utraty włosów, dotykająca zarówno mężczyzn, jak i kobiety. U mężczyzn określane jest jako łysienie typu męskiego (male pattern baldness, MPB), a u kobiet jako łysienie typu żeńskiego (female pattern hair loss, FPHL).

Patogeneza wyłysienia androgenowego związana jest z nadwrażliwością mieszków włosowych na działanie dihydrotestosteronu (DHT), który powstaje pod wpływem enzymu 5α-reduktazy z testosteronu. DHT powoduje miniaturyzację mieszków włosowych, skracając fazę wzrostu włosa (anagen) i wydłużając fazę spoczynku (telogen), co prowadzi do stopniowego zmniejszania się grubości i długości włosów.

U mężczyzn wyłysienie androgenowe charakteryzuje się cofaniem linii włosów na skroniach i czole oraz przerzedzeniem włosów w okolicy ciemieniowej, zgodnie ze skalą Hamiltona-Norwooda. U kobiet objawia się głównie przerzedzeniem włosów w części centralnej głowy z zachowaniem linii włosów na czole, co opisuje skala Ludwiga.

W diagnostyce kluczową rolę odgrywa wywiad rodzinny, badanie fizykalne oraz trichoskopia. W leczeniu stosuje się głównie minoksydyl miejscowo oraz finasteryd doustnie (u mężczyzn), a także inne leki jak dutasteryd, spironolakton (u kobiet) czy antagonisty receptorów androgenowych. W zaawansowanych przypadkach rozważa się transplantację włosów.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl