antagonista receptorów α1A-adrenergicznych

Antagoniści receptorów α1A-adrenergicznych to grupa leków, które selektywnie blokują podtyp α1A receptorów adrenergicznych. Receptory te występują głównie w mięśniach gładkich prostaty, pęcherza moczowego oraz naczyń krwionośnych. Ich blokada prowadzi do rozkurczu mięśni gładkich, co ma szczególne znaczenie w leczeniu łagodnego rozrostu prostaty (BPH).

Mechanizm działania antagonistów α1A-adrenergicznych polega na zahamowaniu skurczu mięśni gładkich szyi pęcherza moczowego i prostaty, co zmniejsza opór cewkowy i poprawia odpływ moczu. Leki te, takie jak tamsulosyna, alfuzosyna czy silodosyna, charakteryzują się wysoką selektywnością wobec receptorów α1A, co minimalizuje działania niepożądane związane z blokadą innych podtypów receptorów adrenergicznych, szczególnie w układzie sercowo-naczyniowym.

W praktyce klinicznej antagoniści receptorów α1A-adrenergicznych stosowani są przede wszystkim w leczeniu objawów ze strony dolnych dróg moczowych (LUTS) związanych z BPH. Efekt terapeutyczny obserwuje się zwykle w ciągu kilku dni do tygodni od rozpoczęcia leczenia. Do najczęstszych działań niepożądanych należą: hipotensja ortostatyczna, zawroty głowy, zaburzenia wytrysku oraz zespół wiotkiej źrenicy śródoperacyjnej (IFIS) podczas zabiegów usunięcia zaćmy.

Powiązane wpisy

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl