OATP1B
OATP1B (Organic Anion Transporting Polypeptide 1B) to rodzina białek transportujących, które odgrywają kluczową rolę w procesach wchłaniania, dystrybucji i eliminacji wielu substancji endogennych oraz leków. Najważniejszymi członkami tej rodziny są OATP1B1 i OATP1B3, które są głównie zlokalizowane w błonie sinusoidalnej hepatocytów wątroby.
Białka OATP1B są odpowiedzialne za transport wątrobowy wielu klinicznie istotnych leków, w tym statyn, niektórych antybiotyków, leków przeciwnowotworowych oraz substancji endogennych jak bilirubina i kwasy żółciowe. Polimorfizmy genów kodujących te transportery (SLCO1B1 i SLCO1B3) mogą wpływać na farmakokinetykę leków i przyczyniać się do zmienności międzyosobniczej w odpowiedzi na leczenie.
Szczególnie istotne znaczenie kliniczne ma polimorfizm SLCO1B1*5 (c.521T>C), który wiąże się ze zmniejszonym wychwytem statyn przez hepatocyty, co prowadzi do zwiększonego stężenia tych leków w osoczu i podwyższonego ryzyka miopatii indukowanej statynami. U pacjentów z tym wariantem genetycznym zaleca się stosowanie niższych dawek statyn lub wybór alternatywnych leków hipolipemizujących.
Transportery OATP1B są również przedmiotem badań nad interakcjami lek-lek, gdyż jednoczesne stosowanie kilku substratów tych białek może prowadzić do konkurencji o transport i zmiany stężeń leków w organizmie. Z tego powodu znajomość roli OATP1B w farmakokinetyce jest istotna dla optymalizacji farmakoterapii i minimalizacji ryzyka działań niepożądanych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Simratio 10 10 mg
Symwastatyna, jako inhibitor reduktazy HMG-CoA, jest metabolizowana głównie przez enzym CYP3A4 oraz transportowana przez białko OATP1B1, co predysponuje ją do licznych interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych. Silne inhibitory CYP3A4 (np. itrakonazol, telitromycyna) mogą zwiększać stężenie symwastatyny w osoczu nawet 10-11-krotnie, co znacząco podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy, dlatego ich jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane. Podobne przeciwwskazania dotyczą cyklosporyny, danazolu i gemfibrozylu, które również podwyższają stężenia symwastatyny i jej metabolitów. Inhibitory BCRP (elbaswir, grazoprewir) oraz antagoniści kanału wapniowego (werapamil, diltiazem, amlodypina) zwiększają ekspozycję na symwastatynę, co wymaga ograniczenia dawki do maksymalnie 20 mg/dobę. Sok grejpfrutowy w ilości powyżej 1 litra dziennie może powodować 7-krotne zwiększenie narażenia na kwas symwastatyny, co również wymaga unikania jego spożycia.
amiodaron, amlodypina, antagonista kanału wapniowego, BCRP, boceprewir, cyklosporyna, CYP3A4, czas protrombinowy, danazol, daptomycyna, diltiazem, fenofibrat, fibrat, flukonazol, gemfibrozyl, grazoprewir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, homozygotyczna hipercholesterolemia rodzinna, inhibitor OATP1B1, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja z alkoholem, itrakonazol, kobicystat, kolchicyna, kwas fusydowy, lek obniżający stężenie lipidów, lek przeciwzakrzepowy, lomitapid, nefazodon, niacyna, niewydolność nerek, OATP1B, OATP1B1, pochodna kumaryny, rabdomioliza, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, substrat cytochromu P450, telitromycyna, tikagrelor, transporter leków, werapamil - Leksykon leków
Interakcje leku – Simvastatin Aurovitas 40 mg
Symwastatyna jest metabolizowana głównie przez enzym CYP3A4 oraz transportowana przez OATP1B, co stanowi podstawę licznych interakcji farmakokinetycznych. Silne inhibitory CYP3A4 (np. itrakonazol, ketokonazol, inhibitory proteazy HIV, erytromycyna) znacząco zwiększają stężenie symwastatyny w osoczu, co podnosi ryzyko miopatii i rabdomiolizy, dlatego ich jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane. Leki hipolipemizujące takie jak gemfibrozyl, fibraty i niacyna w dawkach ≥1 g/dobę również zwiększają ryzyko miopatii. Umiarkowane hamowanie CYP3A4 przez amiodaron, amlodypinę, werapamil czy diltiazem wymaga ograniczenia dawki symwastatyny. Inne interakcje obejmują wpływ na stężenia digoksyny, warfaryny oraz ryzyko zmniejszenia skuteczności symwastatyny przez induktory CYP3A4, np. rifampicynę. Spożycie alkoholu podczas terapii może nasilać hepatotoksyczność i ryzyko miopatii, dlatego zaleca się ograniczenie lub abstynencję, szczególnie u pacjentów z chorobami wątroby.
amiodaron, antybiotyki makrolidowe, antykoagulanty, blokery kanału wapniowego, cyklosporyna, CYP3A4, danazol, digoksyna, doustna antykoncepcja, dziurawiec zwyczajny, fibraty, hepatotoksyczność, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, INR, kolchicyna, lek hipolipemizujący, leki przeciwgrzybicze, miopatia, niacyna, OATP1B, rabdomioliza, rifampicyna, silny inhibitor CYP3A4, sok grejpfrutowy, symwastatyna, uszkodzenie hepatocytów - Leksykon leków
Interakcje leku – Corr 20 20 mg
Symwastatyna, inhibitor reduktazy HMG-CoA, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie poprzez hamowanie enzymu CYP3A4 oraz transporterów OATP1B, co prowadzi do wzrostu stężenia leku i jego metabolitów w osoczu. Zwiększone stężenia symwastatyny podnoszą ryzyko miopatii i rabdomiolizy, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu silnych inhibitorów CYP3A4 (np. itrakonazol, ketokonazol, erytromycyna) oraz leków takich jak cyklosporyna, danazol i gemfibrozyl, gdzie stosowanie jest przeciwwskazane. Fibraty poza fenofibratem (bezafibrat, ciprofibrat, klofibrat) zwiększają ryzyko miopatii, dlatego dawka symwastatyny nie powinna przekraczać 10 mg/dobę. W przypadku fenofibratu ryzyko miopatii nie jest większe niż przy monoterapii, jednak wymagana jest ostrożność i monitorowanie. Niacyna w dawkach ≥1 g/dobę oraz kwas fusydowy również zwiększają ryzyko miopatii i rabdomiolizy, co stanowi przeciwwskazanie do jednoczesnego stosowania.
amiodaron, bloker kanału wapniowego, cyklosporyna, CYP3A4, danazol, daptomycyna, diltiazem, elbaswir, fenofibrat, fibrat, gemfibrozyl, grazoprewir, hepatotoksyczność, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, kwas fusydowy, kwas nikotynowy, lek hipolipemizujący, miopatia, niacyna, OATP1B, rabdomioliza, sok grejpfrutowy, symwastatyna, werapamil, ziele dziurawca - Leksykon leków
Interakcje leku – Simorion 20 mg
Symwastatyna, jako inhibitor reduktazy HMG-CoA i substrat enzymu CYP3A4 oraz transporterów OATP1B1, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą znacząco zwiększać ryzyko miopatii i rabdomiolizy. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak itrakonazol, ketokonazol, erytromycyna czy inhibitory proteazy HIV, mogą podnieść stężenie symwastatyny i jej aktywnego metabolitu nawet 10-11-krotnie, co jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Podobnie przeciwwskazane jest łączenie symwastatyny z cyklosporyną i gemfibrozylem, które zwiększają AUC symwastatyny odpowiednio poprzez hamowanie CYP3A4/OATP1B1 oraz szlaku glukuronidacji. Antagoniści kanału wapniowego (werapamil, diltiazem, amlodypina) podnoszą ekspozycję na kwas symwastatyny 1,6-2,7-krotnie, dlatego dawka symwastatyny nie powinna przekraczać 20 mg/dobę w tych przypadkach. Spożycie soku grejpfrutowego może zwiększyć ekspozycję na kwas symwastatyny nawet 7-krotnie, co wymaga unikania tego produktu podczas terapii.
amiodaron, amlodypina, antagonista wapnia, antybiotyk makrolidowy, boceprewir, cyklosporyna, cytochrom P450, czas protrombinowy, daptomycyna, diltiazem, elbaswir, erytromycyna, fenofibrat, fibrat, gemfibrozyl, grazoprewir, hepatotoksyczność, hipercholesterolemia, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, inhibitor reduktazy HMG-CoA, INR, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kobicystat, kolchicyna, kwas fusydowy, kwas symwastatyny, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lomitapid, miopatia i rabdomioliza, nefazodon, niacyna, OATP1B, pochodna kumaryny, pozakonazol, rabdomioliza, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, szlak transporterowy, telaprewir, telitromycyna, tikagrelor, transporter błonowy, werapamil, worykonazol - Leksykon leków
Interakcje leku – Darunavir Zentiva 800 mg
Darunawir wykazuje zróżnicowany profil interakcji farmakokinetycznych w zależności od zastosowanego wzmacniacza – rytonawiru (100 mg 2×/dobę z darunawirem 600 mg 2×/dobę) lub kobicystatu (150 mg 1×/dobę z darunawirem 800 mg 1×/dobę). Oba wzmacniacze silnie hamują CYP3A, co prowadzi do znacznego zwiększenia ekspozycji na darunawir (około 14-krotne przy rytonawirze). Rytonawir dodatkowo hamuje CYP2D6 i transportery P-gp, OATP1B1/1B3 oraz może indukować CYP2C9 i CYP2C19, podczas gdy kobicystat nie wykazuje indukcji tych enzymów. Zmiana wzmacniacza wymaga ostrożności ze względu na różnice w interakcjach. Jednoczesne stosowanie darunawiru z induktorami CYP3A (np. ryfampicyna, dziurawiec zwyczajny) jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko obniżenia stężenia leku i utraty skuteczności. Podobnie przeciwwskazane jest łączenie z inhibitorami proteazy HIV (lopinawir/rytonawir), niektórymi lekami przeciwpsychotycznymi (kwetiapina, lurazydon, pimozyd, sertindol), wybranymi lekami przeciwzakrzepowymi (dabigatran, tikagrelol) oraz statynami o wysokim ryzyku (lowastatyna, symwastatyna).
antagonista receptorów opioidowych, CYP2C9, CYP2D6, CYP3A, czynność nerek, dziurawiec zwyczajny, hepatotoksyczność, indeks terapeutyczny, induktor CYP3A, inhibitor CYP3A, inhibitor proteazy, koinfekcja HIV, koinfekcja HIV/HCV, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwwirusowy, lek przeciwwirusowy HCV, lek przeciwzakrzepowy, monitorowanie INR, monitorowanie terapii, nadciśnienie płucne, OATP1B, oporność lekowa, P-glikoproteina, ryfampicyna, statyna, uszkodzenie wątroby, wzmacniacz farmakokinetyczny, zaburzenie erekcji, zapalenie wątroby, zespół Cushinga