niedrożność z zadzierzgnięciem
Niedrożność z zadzierzgnięciem (łac. ileus strangulativa) to poważny stan kliniczny, będący szczególną formą niedrożności jelit, w której dochodzi do zaciśnięcia (zadzierzgnięcia) pętli jelitowej, co prowadzi do upośledzenia przepływu krwi przez jej ściany. Jest to stan nagły wymagający pilnej interwencji chirurgicznej.
Przyczyny niedrożności z zadzierzgnięciem obejmują: przepuklinę uwięźniętą, skręt jelita, wgłobienie, zrosty pooperacyjne obejmujące jelito oraz anomalie wrodzone. W odróżnieniu od niedrożności prostej, w niedrożności z zadzierzgnięciem oprócz zaburzenia pasażu treści pokarmowej występuje również upośledzenie ukrwienia ściany jelita, co może prowadzić do martwicy, perforacji i zapalenia otrzewnej.
Objawy kliniczne niedrożności z zadzierzgnięciem to: nagły, silny ból brzucha o charakterze kolkowym, który następnie może stać się ciągły, wymioty, zatrzymanie gazów i stolca, wzdęcie brzucha oraz objawy odwodnienia. W badaniu przedmiotowym stwierdza się bolesność, napięcie powłok brzusznych, a w niektórych przypadkach wyczuwalny opór patologiczny. W badaniach laboratoryjnych obserwuje się leukocytozę, podwyższone stężenie mleczanów oraz zaburzenia elektrolitowe.
Diagnostyka obrazowa obejmuje przeglądowe zdjęcie jamy brzusznej, które może uwidocznić rozdęte pętle jelita cienkiego z poziomami płynu, oraz tomografię komputerową jamy brzusznej, która jest badaniem z wyboru, pozwalającym określić przyczynę, lokalizację i stopień niedrożności, a także ocenić żywotność jelita.
Leczenie niedrożności z zadzierzgnięciem wymaga pilnej interwencji chirurgicznej. Przed operacją niezbędne jest wyrównanie zaburzeń wodno-elektrolitowych, odbarczenie przewodu pokarmowego poprzez założenie sondy żołądkowej oraz antybiotykoterapia. Zabieg operacyjny polega na usunięciu przyczyny niedrożności oraz ocenie żywotności jelita. W przypadku martwicy konieczna jest resekcja zmienionego odcinka.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zamknięcie jelit – Objawy
Niedrożność jelit to stan kliniczny charakteryzujący się częściowym lub całkowitym zaburzeniem pasażu treści pokarmowej przez jelito cienkie i/lub grube, wymagający pilnej diagnostyki i interwencji. Typowe objawy obejmują ból brzucha o charakterze kurczowym, wymioty (często zielonkawe lub o zapachu kałowym), wzdęcie, brak możliwości oddania stolca i gazów oraz utratę apetytu. Lokalizacja bólu różni się w zależności od miejsca niedrożności: w jelicie cienkim ból zlokalizowany jest w okolicy pępka lub nadbrzusza, natomiast w jelicie grubym – w dolnej części brzucha, szczególnie po lewej stronie. W przypadku niedrożności całkowitej obserwuje się silny, stały ból, znaczne wzdęcie, całkowity brak wypróżnień i szybkie odwodnienie. Warto podkreślić, że niedokrwienie jelita i strangulacja manifestują się bardzo silnym, nieustającym bólem, co stanowi bezwzględne wskazanie do pilnej interwencji chirurgicznej.
choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba uchyłkowa, hipotensja, martwica jelita, niedokrwienie jelita, niedrożność jelit, niedrożność jelita cienkiego, niedrożność jelita grubego, niedrożność rzekoma, niedrożność z zadzierzgnięciem, niewydolność wielonarządowa, obrona mięśniowa, perforacja jelita, płynoterapia, sepsa, sonda nosowo-żołądkowa, strangulacja, wolvulus, wstrząs septyczny, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, zamknięcie jelit, zapalenie otrzewnej, zespół Ogilviego