toczeń trzewny
Toczeń trzewny (łac. lupus visceralis), znany również jako toczeń rumieniowaty układowy (SLE – Systemic Lupus Erythematosus), to przewlekła, autoimmunologiczna choroba tkanki łącznej, w której układ odpornościowy atakuje własne tkanki i narządy. Choroba może dotyczyć wielu układów organizmu, w tym skóry, stawów, nerek, serca, płuc, mózgu i innych narządów wewnętrznych.
Patogeneza tocznia trzewnego obejmuje złożone mechanizmy immunologiczne, w tym powstawanie autoprzeciwciał (m.in. przeciwciał przeciwjądrowych ANA), tworzenie kompleksów immunologicznych i aktywację dopełniacza. W rozwoju choroby istotną rolę odgrywają czynniki genetyczne, hormonalne i środowiskowe, takie jak ekspozycja na promieniowanie UV czy niektóre leki.
Objawy tocznia są bardzo zróżnicowane i mogą obejmować: zmiany skórne (charakterystyczny rumień w kształcie motyla na twarzy), bóle stawów, gorączkę, zmęczenie, światłowrażliwość, zajęcie nerek (nefropatia toczniowa), zmiany hematologiczne (niedokrwistość, leukopenia, małopłytkowość), a także objawy neurologiczne i zaburzenia psychiczne. Przebieg choroby charakteryzuje się okresami zaostrzeń i remisji.
Diagnostyka tocznia trzewnego opiera się na kryteriach klinicznych i immunologicznych, w tym obecności przeciwciał przeciwjądrowych (ANA), przeciwciał anty-dsDNA, przeciwciał antyfosfolipidowych oraz ocenie parametrów zapalnych i funkcji narządów wewnętrznych. Leczenie jest dostosowane do nasilenia objawów i zajęcia narządów wewnętrznych – obejmuje niesteroidowe leki przeciwzapalne, glikokortykosteroidy, leki immunosupresyjne, leki przeciwmalaryczne oraz terapie biologiczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Akis 75 mg/ml
Diklofenak sodowy w postaci roztworu do wstrzykiwań AKIS (dawki 25 mg/ml, 50 mg/ml, 75 mg/ml) posiada liczne przeciwwskazania, które należy uwzględnić przed zastosowaniem. Bezwzględnie przeciwwskazany jest u pacjentów z nadwrażliwością na diklofenak lub substancje pomocnicze, a także u osób z astmą wywołaną NLPZ, aktywną chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, aktywnym krwawieniem lub perforacją przewodu pokarmowego. Nie należy stosować leku w ostatnim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko zamknięcia przewodu tętniczego i zaburzeń hemostazy. Przeciwwskazania obejmują także ciężką niewydolność wątroby, nerek (stężenie kreatyniny >160 µmol/l przy podaniu dożylnym) i serca (klasy II–IV wg NYHA), choroby niedokrwienne serca, naczyń obwodowych i mózgowych oraz zaburzenia hemostazy i jednoczesne stosowanie leków przeciwzakrzepowych, zwłaszcza przy podaniu dożylnym.
choroba autoimmunologiczna, choroba naczyń mózgowych, choroba naczyń obwodowych, choroba niedokrwienna serca, choroba wrzodowa, ciężka niewydolność wątroby, diklofenak sodowy, działanie antyagregacyjne, działanie niepożądane, hipovolemia, karmienie piersią, kortykosteroid, krwawienie mózgowo-naczyniowe, krwawienie z przewodu pokarmowego, łagodna niewydolność serca, lek przeciwzakrzepowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na diklofenak, napad astmy, nefrotoksyczność diklofenaku, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, NLPZ, ostry nieżyt błony śluzowej nosa, perforacja przewodu pokarmowego, pokrzywka, stężenie kreatyniny, toczeń trzewny, trzeci trymestr ciąży, upośledzona funkcja nerek, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej, zaburzenie hemostazy, zaburzenie krzepnięcia krwi, zamknięcie przewodu tętniczego, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Celiprolol Vitabalans 200 mg
Celiprolol Vitabalans 200 mg, zawierający celiprololu chlorowodorek, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości występowania. Do najczęstszych należą objawy ze strony układu nerwowego, takie jak zmęczenie, zawroty głowy, senność, ból głowy, splątanie, nerwowość, bezsenność, depresja oraz parestezje. Często obserwuje się również działania niepożądane ze strony układu sercowo-naczyniowego, w tym hipotensję, bradykardię, omdlenia, kołatanie serca oraz zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego. Rzadziej występują zaburzenia metaboliczne, takie jak ujawnienie utajonej cukrzycy, hipoglikemia lub hiperglikemia, a także zmiany w profilu lipidowym (obniżenie HDL i wzrost triglicerydów). Wśród działań niepożądanych odnotowano także suchość oka, zapalenie spojówek, osłabienie słuchu, reakcje skórne (zaczerwienienie, świąd, wysypka, łysienie) oraz zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, zaparcia, biegunka).
artropatia, arytmia, astma oskrzelowa, blok przedsionkowo-komorowy, blok zatokowo-przedsionkowy, bradykardia, celiprolol, cholesterol całkowity, cholesterol HDL, choroba naczyń obwodowych, chromanie przestankowe, cukrzyca utajona, dławica piersiowa, funkcja nerek, hiperglikemia, hipoglikemia, hipotensja, kurcz mięśniowy, łuszczyca, małopłytkowość, miastenia, nadczynność tarczycy, niewydolność serca, objaw Raynauda, parestezja, plamica, podwyższone transaminazy, przeciwciała przeciwjądrowe, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja alergiczna, skurcz oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, toczeń trzewny, triglicerydy, tyreotoksykoza, zaburzenia erekcji, zaburzenie libido, zapalenie rogówki, zapalenie spojówki, zespół suchego oka