ostry nieżyt błony śluzowej nosa

Ostry nieżyt błony śluzowej nosa (rhinitis acuta) to powszechnie występująca, najczęściej wirusowa infekcja górnych dróg oddechowych, charakteryzująca się zapaleniem oraz obrzękiem błony śluzowej jamy nosowej. Schorzenie manifestuje się typowymi objawami takimi jak: wodnisty wyciek z nosa, obrzęk błony śluzowej prowadzący do uczucia zatkania nosa, kichanie oraz niekiedy dolegliwości bólowe i uczucie rozpierania w okolicy zatok przynosowych.

Etiologia ostrego nieżytu nosa ma najczęściej podłoże wirusowe (rhinowirusy, adenowirusy, wirusy grypy i paragrypy), rzadziej bakteryjne lub alergiczne. Diagnoza opiera się głównie na obrazie klinicznym, a leczenie ma charakter objawowy i obejmuje stosowanie leków zmniejszających przekrwienie błony śluzowej (sympatykomimetyki), przeciwhistaminowych, przeciwzapalnych oraz preparatów nawilżających błonę śluzową nosa.

W przypadku infekcji wirusowej choroba ma zwykle charakter samoograniczający i ustępuje w ciągu 7-10 dni. Powikłania mogą obejmować wtórne zakażenia bakteryjne, zapalenie zatok przynosowych, ucha środkowego lub dolnych dróg oddechowych. U pacjentów z przewlekłymi chorobami układu oddechowego (np. astmą) ostry nieżyt nosa może prowadzić do zaostrzenia choroby podstawowej.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl