DLT
Drenaż limfatyczny tkanki (DLT) to specjalistyczna technika fizjoterapeutyczna stosowana w leczeniu obrzęków limfatycznych. Polega na wykonywaniu delikatnych, rytmicznych ruchów manualnych, które stymulują przepływ limfy w układzie limfatycznym, wspomagając naturalny proces odprowadzania płynów tkankowych.
DLT jest szczególnie skuteczny w leczeniu obrzęku limfatycznego (limfedemy) występującego najczęściej po zabiegach onkologicznych z usunięciem węzłów chłonnych, np. po mastektomii. Technika ta stanowi kluczowy element kompleksowej terapii przeciwobrzękowej, która obejmuje również bandażowanie uciskowe, ćwiczenia ruchowe i pielęgnację skóry.
Wykonywanie drenażu limfatycznego wymaga specjalistycznego przeszkolenia, gdyż niewłaściwie przeprowadzony zabieg może być nieskuteczny lub nawet szkodliwy. Metoda ta jest przeciwwskazana w niektórych stanach chorobowych, w tym w ostrych stanach zapalnych, niewyrównanej niewydolności krążenia czy chorobach nowotworowych w fazie aktywnej.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Leczenie lenalidomidem (Lenalidomide Zentiva) w skojarzeniu z deksametazonem jest wskazane u pacjentów z noworozpoznanym szpiczakiem mnogim, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu, i kontynuowane do progresji choroby. Początkowa dawka lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 28-dniowych cykli, a deksametazon podaje się w dawce 40 mg doustnie w dniach 1, 8, 15 i 22. Przeciwwskazaniem do rozpoczęcia terapii jest ANC <1,0 × 10⁹/l lub liczba płytek krwi <50 × 10⁹/l. W przypadku małopłytkowości (<25 × 10⁹/l) lub neutropenii (<0,5 × 10⁹/l) konieczne jest przerwanie leczenia, a po poprawie parametrów hematologicznych dawkę lenalidomidu należy odpowiednio zmniejszyć o kolejne poziomy (20 mg, 15 mg, 10 mg, 5 mg, 2,5 mg). Wystąpienie toksyczności 3. lub 4. stopnia wymaga modyfikacji dawkowania oraz rozważenia zastosowania czynników wzrostu w przypadku neutropenii.
bezwzględna liczba neutrofili, czynnik wzrostu, deksametazon, DLT, działanie niepożądane, lenalidomid, małopłytkowość, morfologia krwi, neutropenia, parametr hematologiczny, progresja choroby, przeszczep, szpiczak mnogi, terapia przeciwnowotworowa, toksyczność hematologiczna -
Leksykon leków
Lenalidomide Zentiva jest stosowany w terapii skojarzonej z deksametazonem u pacjentów z noworozpoznanym szpiczakiem mnogim, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu. Zalecane dawkowanie lenalidomidu to 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 28-dniowych cykli, a deksametazonu 40 mg doustnie w dniach 1, 8, 15 i 22. Leczenie powinno być prowadzone pod ścisłym nadzorem lekarza onkologa, z regularną kontrolą parametrów hematologicznych, zwłaszcza liczby bezwzględnej neutrofili (ANC) i płytek krwi. Rozpoczęcie terapii jest przeciwwskazane przy ANC < 1,0 × 10⁹/l oraz liczbie płytek < 50 × 10⁹/l. W przypadku małopłytkowości poniżej 25 × 10⁹/l lub neutropenii 3. lub 4. stopnia konieczne jest przerwanie leczenia i odpowiednia modyfikacja dawki, zgodnie z ustalonym schematem redukcji (od 25 mg do 2,5 mg). W razie neutropenii zaleca się rozważenie stosowania czynników wzrostu w celu przywrócenia prawidłowej liczby neutrofili.
badanie laboratoryjne, bezwzględna liczba neutrofili, czynnik wzrostu, dawkowanie lenalidomidu, deksametazon, DLT, działanie toksyczne, leczenie skojarzone, lenalidomid, małopłytkowość, morfologia krwi, neutrofil, neutropenia, objaw toksyczności, płytki krwi, progresja choroby, przeszczep, szpiczak mnogi, terapia przeciwnowotworowa, terapia wspomagająca, toksyczność hematologiczna -
Leksykon substancji czynnych
Chlorek amonowy, będący składnikiem aktywnym lenalidomidu (Lenalidomide Grindeks), stosowany jest w leczeniu nowo rozpoznanego szpiczaka mnogiego (NDMM) u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepienia, w skojarzeniu z deksametazonem. Zalecana dawka początkowa lenalidomidu wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 cyklu 28-dniowego, a deksametazonu 40 mg doustnie w dniach 1, 8, 15 i 22. Terapia powinna być prowadzona pod ścisłym nadzorem specjalisty onkologa, z regularnym monitorowaniem parametrów hematologicznych, zwłaszcza ANC i liczby płytek krwi. Leczenie nie powinno być rozpoczynane, jeśli ANC < 1,0 x 10⁹/l lub liczba płytek < 50 x 10⁹/l. W przypadku pominięcia dawki, jeśli upłynęło mniej niż 12 godzin, dawkę można przyjąć, w przeciwnym razie należy kontynuować kolejną dawkę zgodnie z harmonogramem.
ANC, bezwzględna liczba neutrofilów, chlorek amonowy, czynnik stymulujący tworzenie kolonii granulocytów, czynnik wzrostu, deksametazon, DLT, działanie niepożądane, G-CSF, laktoza bezwodna, leczenie onkologiczne, lenalidomid, NDMM, neutropenia, nietolerancja laktozy, płytki krwi, progresja choroby, szpiczak mnogi, szpik kostny, toksyczność hematologiczna, toksyczność ograniczająca dawkę, trombocytopenia -
Leksykon leków
Leczenie lenalidomidem (Lenalidomide Medical Valley) wymaga ścisłego nadzoru lekarza onkologa i dostosowywania dawki na podstawie parametrów hematologicznych oraz toksyczności. Standardowa dawka początkowa wynosi 25 mg doustnie raz na dobę w dniach 1-21 cykli 28-dniowych, często w skojarzeniu z deksametazonem (40 mg w wybrane dni cyklu). W przypadku neutropenii (ANC <1,0 × 10⁹/l) lub trombocytopenii (<50 × 10⁹/l) leczenie należy przerwać lub zmniejszyć dawkę, a w razie neutropenii rozważyć stosowanie G-CSF. Dawkę lenalidomidu można redukować etapami od 25 mg do 2,5 mg, a deksametazonu od 40 mg do 4 mg, niezależnie od siebie. Nie należy rozpoczynać terapii, jeśli ANC jest poniżej 1,0 × 10⁹/l i/lub liczba płytek poniżej 50 × 10⁹/l (lub wyższych progów w zależności od schematu). W przypadku pominięcia dawki, jeśli upłynęło mniej niż 12 godzin, można ją przyjąć, w przeciwnym razie należy ją pominąć i kontynuować zgodnie z harmonogramem.
allopurynol, ANC, ASCT, autologiczny przeszczep komórek macierzystych, bortezomib, chłoniak grudkowy, chłoniak z komórek płaszcza, czynnik wzrostu granulocytów, deksametazon, DLT, DRESS, G-CSF, komórka plazmatyczna, kortykosteroid, lek przeciwzapalny, lenalidomid, liczba bezwzględna neutrofili, MCL, MDS, melfalan, nacieczenie szpiku kostnego, neutropenia, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, prednizon, rasburykaza, reakcja anafilaktyczna, reakcja tumour flare, rytuksymab, SJS, szpiczak mnogi, TEN, terapia przeciwnowotworowa, TLS, toksyczna rozpływna martwica naskórka, toksyczność ograniczająca dawkę, trombocytopenia, wysypka polekowa z eozynofilią, zespół mielodysplastyczny, zespół rozpadu guza, zespół Stevensa-Johnsona
