pasaż wątrobowy
Pasaż wątrobowy to termin odnoszący się do przejścia substancji (leków, metabolitów, składników pokarmowych) przez wątrobę w ramach procesu metabolizmu. Jest to kluczowy element farmakokinetyki, gdyż podczas pasażu wątrobowego substancje mogą ulegać biotransformacji przez enzymy wątrobowe, głównie z rodziny cytochromu P450.
W kontekście farmakologicznym pasaż wątrobowy jest szczególnie istotny dla tzw. efektu pierwszego przejścia, podczas którego leki podane drogą doustną są metabolizowane przez wątrobę przed dotarciem do krążenia ogólnoustrojowego. Może to znacząco zmniejszyć biodostępność leku i wymagać dostosowania dawkowania.
Zaburzenia pasażu wątrobowego występują w chorobach wątroby, takich jak marskość, zapalenie czy stłuszczenie wątroby. U pacjentów z dysfunkcją wątroby metabolizm leków może być upośledzony, co prowadzi do kumulacji substancji czynnych i zwiększenia ryzyka działań niepożądanych, wymagając często redukcji dawek standardowych.
W diagnostyce pasaż wątrobowy ocenia się za pomocą testów czynnościowych wątroby, badań obrazowych przepływu krwi przez wątrobę oraz specjalistycznych testów metabolicznych. Monitorowanie wydolności pasażu wątrobowego jest niezbędne przy prowadzeniu farmakoterapii, szczególnie lekami o wąskim indeksie terapeutycznym.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Esotkaleno 20 mg
Prednizon, substancja czynna leku Esotkaleno, charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) w ciągu 1-2 godzin (Tmax). W organizmie prednizon wiąże się odwracalnie z białkami osocza, głównie transkortyną i albuminą, co wpływa na jego biodostępność i dystrybucję. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie podczas pierwszego przejścia, gdzie 80-100% prednizonu ulega konwersji do aktywnego metabolitu – prednizolonu. Dalszy metabolizm prednizolonu odbywa się przez glukuronidację (około 70%) oraz siarczanowanie (około 30%), prowadząc do powstania nieaktywnych hormonalnie metabolitów, które są wydalane głównie przez nerki. Minimalna ilość leku jest wydalana w formie niezmienionej, co świadczy o wysokim stopniu metabolizmu przed eliminacją.
11ß, 17ß-dihydroksyandrosta-1, 4-dien-3-on, 4-pregnadien-20-ol, albumina osocza, białko osocza, biodostępność, działanie terapeutyczne, eliminacja z osocza, glikokortykosteroid, glukuronidacja, okres półtrwania, pasaż wątrobowy, prednizolon, prednizon, przewód pokarmowy, siarczanowanie, stężenie w surowicy, transkortyna, wydalanie przez nerki, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – SmofKabiven extra Nitrogen –
SmofKabiven extra Nitrogen to złożony preparat dożylny zawierający aminokwasy (65,5 g/1000 ml), glukozę (84,7 g/1000 ml), emulsję tłuszczową (28,9 g/1000 ml) oraz elektrolity w precyzyjnych proporcjach. Emulsja tłuszczowa składa się z triglicerydów długołańcuchowych (LCT, 8,7 g oleju sojowego), triglicerydów średniołańcuchowych (MCT, 8,7 g), oleju z oliwek (7,2 g) oraz oleju rybiego (4,3 g). Klirens MCT jest najszybszy, oleju z oliwek najniższy, a oleju rybiego podobny do LCT. Aminokwasy podawane dożylnie omijają wątrobę, co zwiększa ich biodostępność w krążeniu systemowym i wpływa na metabolizm białek. Glukoza podawana dożylnie jest natychmiast dostępna jako źródło energii, a elektrolity (np. sód 40,8 mmol, potas 30,5 mmol na 1000 ml) szybko wyrównują niedobory, co jest kluczowe w żywieniu pozajelitowym.
aminokwasy egzogenne, aminokwasy endogenne, aminokwasy i elektrolity, emulsja tłuszczowa, gospodarka białkowa, homeostaza organizmu, klirens, olej rybi, olej rybi omega-3, olej sojowy, olej z oliwek, olej z oliwek oczyszczony, osmolalność, osmolarność, pasaż wątrobowy, równowaga elektrolitowa, triglicerydy długołańcuchowe, triglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych, triglicerydy średniołańcuchowe, żywienie pozajelitowe