halucynacja dotykowa
Halucynacja dotykowa to nieprawidłowe odczucie dotykowe występujące bez obecności rzeczywistego bodźca zewnętrznego. Pacjenci mogą odczuwać wrażenia takie jak mrowienie, pełzanie, pieczenie lub obecność obcych obiektów na lub pod skórą, mimo braku fizycznych przyczyn tych doznań.
Tego typu halucynacje występują w różnych zaburzeniach psychiatrycznych, w tym w schizofrenii, psychozach indukowanych substancjami psychoaktywnymi, zespole odstawiennym, niektórych zaburzeniach afektywnych oraz w zespole delirium. Mogą również towarzyszyć schorzeniom neurologicznym, takim jak padaczka skroniowa, migrena czy uszkodzenia układu nerwowego.
Diagnostyka halucynacji dotykowych wymaga dokładnego wywiadu psychiatrycznego oraz wykluczenia przyczyn organicznych, takich jak neuropatie, dermatozy czy zaburzenia metaboliczne. Leczenie jest ukierunkowane na chorobę podstawową i może obejmować leki przeciwpsychotyczne, stabilizatory nastroju lub terapię behawioralno-poznawczą w zależności od etiologii.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Schizofrenia dziecięca – Objawy
Schizofrenia dziecięca to rzadkie, ale poważne zaburzenie psychiczne rozpoczynające się zwykle w okresie nastoletnim, charakteryzujące się halucynacjami, urojeniami, zdezorganizowanym myśleniem i zachowaniem, które upośledzają funkcjonowanie dziecka. Występuje u około 1 na 40 000 dzieci przed 13 rokiem życia, z średnim wiekiem zachorowania 18 lat u mężczyzn i 25 lat u kobiet. Objawy mogą mieć charakter pozytywny (halucynacje, urojenia, zdezorganizowana mowa), negatywny (izolacja społeczna, płaski afekt, brak motywacji) oraz kognitywny (problemy z koncentracją, pamięcią i podejmowaniem decyzji). Wczesne symptomy prodromalne obejmują wycofanie społeczne, zmiany w schematach snu, brak dbałości o higienę oraz nadmierny niepokój, co wymaga wnikliwej oceny psychiatrycznej, gdyż objawy te mogą być niespecyficzne.
epizod psychotyczny, faza prodromalna, funkcjonowanie przedchorobowe, halucynacja, halucynacja dotykowa, halucynacja wzrokowa, katatonia, nieleczona psychoza, objaw negatywny, objaw pozytywny, objaw psychotyczny, psychiatra dziecięcy, psychoza, remisja, schizofrenia dziecięca, schizofrenia o wczesnym początku, urojenie, wycofanie społeczne, zaburzenie pamięci, zaburzenie poznawcze, zaburzenie psychiczne, zaburzenie związane z używaniem substancji psychoaktywnych - Leksykon chorób i schorzeń
Psychoza – Diagnostyka i diagnoza
Psychoza to zespół objawów charakteryzujący się utratą kontaktu z rzeczywistością, obejmujący halucynacje (słuchowe, wzrokowe, dotykowe), urojenia oraz dezorganizację myśli i zachowań. Występuje u około 3% populacji, z czego 0,21% przypadków ma podłoże medyczne. Psychoza dzieli się na pierwotną (psychiatryczną) związaną z zaburzeniami takimi jak schizofrenia czy zaburzenie schizoafektywne oraz wtórną (organiczną) wywołaną przez substancje psychoaktywne, leki, toksyny lub choroby somatyczne. Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie, badaniu psychiatrycznym oraz wykluczeniu przyczyn organicznych poprzez badania laboratoryjne (pełna morfologia, profil metaboliczny, funkcje tarczycy, toksykologia moczu, poziomy PTH, wapnia, witaminy B12, kwasu foliowego i niacyny) oraz neuroobrazowanie (TK lub MRI przy wskazaniach klinicznych). Różnicowanie obejmuje zaburzenia psychotyczne pierwotne, psychozę w przebiegu zaburzeń nastroju, psychozę indukowaną substancjami oraz psychozę związaną z chorobami neurologicznymi i somatycznymi.
badanie toksykologiczne, choroba afektywna dwubiegunowa, choroba Parkinsona, choroba z ciałami Lewy’ego, dezorganizacja mowy, dezorganizacja zachowania, halucynacja, halucynacja dotykowa, halucynacja słuchowa, halucynacja wzrokowa, krótkotrwałe zaburzenie psychotyczne, lek przeciwpsychotyczny, majaczenie, objaw katatoniczny, objaw negatywny, objaw psychotyczny, obrazowanie mózgu, padaczka skroniowa, pierwszy epizod psychozy, psychoza indukowana substancjami, psychoza poporodowa, rezonans magnetyczny, schizofrenia, test funkcji tarczycy, urojenie, zaburzenie autoimmunologiczne, zaburzenie endokrynologiczne, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie schizoafektywne, zaburzenie schizofreniformiczne, zaburzenie urojeniowe - Leksykon chorób i schorzeń
Halucynacje i słyszenie głosów – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Halucynacje słuchowe, definiowane jako percepcja dźwięków lub głosów bez rzeczywistego źródła, występują u około 15% populacji ogólnej, a ich etiologia jest wieloczynnikowa, obejmując zaburzenia psychiczne (np. schizofrenia u 75% pacjentów), stany neurologiczne, urazy psychiczne, nadużywanie substancji, niedobory witamin (D, B12), deprywację sensoryczną oraz infekcje. Charakterystyka halucynacji (częstotliwość, intensywność, treść) oraz reakcje emocjonalne pacjenta są kluczowe w diagnostyce i ocenie ryzyka, zwłaszcza w przypadku halucynacji nakazujących samookaleczenie lub agresję, które wymagają natychmiastowej interwencji. Kompleksowa ocena powinna uwzględniać wywiad psychiatryczny, neurologiczny, farmakologiczny oraz obserwację zachowań wskazujących na obecność halucynacji, a także współpracę interdyscyplinarną w celu opracowania planu leczenia i bezpieczeństwa.
choroba Parkinsona, ćwiczenia uziemiające, demencja, deprywacja sensoryczna, deprywacja snu, dopamina, edukacja pacjenta, elektrowstrząsy, halucynacja, halucynacja dotykowa, halucynacja nakazująca, halucynacja słuchowa, halucynacja węchowa, halucynacja wzrokowa, interwencja rodzinna, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwpsychotyczny drugiej generacji, lek przeciwpsychotyczny pierwszej generacji, medytacja, neuromodulacja, neurotransmiter, padaczka, przezczaszkowa stymulacja magnetyczna, schizofrenia, słyszenie głosów, substancja psychoaktywna, technika relaksacyjna, terapia poznawczo-behawioralna, trening umiejętności społecznych, zaburzenie dwubiegunowe, zaburzenie słuchu, zespół stresu pourazowego