tiotropiowy bromek
Tiotropiowy bromek (bromek tiotropium) to długo działający antagonista receptorów muskarynowych (LAMA), stosowany głównie w leczeniu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) oraz ciężkiej astmy. Substancja ta wiąże się z receptorami muskarynowymi w drogach oddechowych, co prowadzi do rozszerzenia oskrzeli poprzez blokowanie skurczu mięśni gładkich wywołanego przez acetylocholinę.
Charakterystyczną cechą tiotropium jest jego długi czas działania, sięgający ponad 24 godziny, co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Dostępny jest w postaci proszku do inhalacji (HandiHaler) oraz aerozolu inhalacyjnego (Respimat). W POChP tiotropium poprawia parametry spirometryczne, zmniejsza częstość zaostrzeń, poprawia jakość życia i tolerancję wysiłku.
Bromek tiotropiowy jest zwykle dobrze tolerowany, a działania niepożądane obejmują głównie suchość w jamie ustnej, zaparcia i zakażenia górnych dróg oddechowych. Lek znajduje się w międzynarodowych wytycznych jako preparat pierwszego wyboru w terapii podtrzymującej POChP od stadium umiarkowanego, a także jako terapia dodana w leczeniu ciężkiej astmy oskrzelowej niekontrolowanej innymi lekami.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Gartior 18 μg/dawkę odmierzoną
Tiotropiowy bromek, substancja czynna preparatu Gartior, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w terapii skojarzonej, szczególnie w leczeniu POChP. Dotychczasowe dane kliniczne nie wskazują na istotne interakcje z sympatykomimetykami rozszerzającymi oskrzela, metyloksantynami, steroidami doustnymi oraz wziewnymi (ICS), a także długo działającymi β-mimetykami (LABA). Farmakokinetyka tiotropiowego bromku pozostaje niezmieniona podczas jednoczesnego stosowania tych leków, co potwierdza możliwość bezpiecznego łączenia terapii. Jednoczesne stosowanie innych leków przeciwcholinergicznych nie jest zalecane ze względu na wysokie ryzyko kumulacji działania antycholinergicznego i nasilenia działań niepożądanych.
absorpcja ogólnoustrojowa, beta-mimetyki, droga podania leku, drogi oddechowe, działania niepożądane, działanie antycholinergiczne, działanie wysuszające, ekspozycja organizmu, farmakokinetyka, glikokortykosteroidy wziewne, interakcje lekowe, LABA, leczenie skojarzone, leki przeciwcholinergiczne, metyloksantyny, ośrodkowy układ nerwowy, POChP, profil bezpieczeństwa leku, przewlekła obturacyjna choroba płuc, sprawność psychomotoryczna, steroidy doustne, steroidy wziewne, suchość błon śluzowych, sympatykomimetyki, terapia skojarzona, terapia wielolekowa, tiotropiowy bromek, tiotropium bromek - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Gartior 18 μg/dawkę odmierzoną
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa tiotropiowego bromku, substancji czynnej preparatu Gartior, wykazały typowe dla leków przeciwcholinergicznych efekty farmakodynamiczne, takie jak zmniejszenie łaknienia, obniżenie przyrostu masy ciała, suchość w jamie ustnej i nosie, zmniejszenie wydzielania płynu łzowego i śliny, mydriaza oraz tachykardia. W badaniach toksyczności po podaniu wielokrotnym zaobserwowano również łagodne podrażnienie dróg oddechowych (zapalenie błony śluzowej nosa, zmiany w nabłonku jamy nosowej i krtani), zapalenie gruczołu krokowego u szczurów samców, złogi białkowe oraz kamicę pęcherza moczowego. Efekty toksyczne pojawiały się przy ekspozycji pięciokrotnie przekraczającej poziomy terapeutyczne stosowane u ludzi, co wskazuje na szeroki margines bezpieczeństwa.
antagonista receptorów muskarynowych, badanie genotoksyczności, badanie toksyczności, blokada receptorów muskarynowych, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt cholinolityczny, kamica pęcherza moczowego, lek przeciwcholinergiczny, mydriaza, podrażnienie dróg oddechowych, tachykardia, tiotropiowy bromek, właściwości przeciwcholinergiczne, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie gruczołu krokowego, złogi białkowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lungamo 18 mcg/dawkę odmierzoną
Tiotropiowy bromek w dawce 18 mikrogramów na dawkę (produkt Lungamo, proszek do inhalacji) wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza w ciąży i podczas laktacji. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania tiotropium w ciąży są ograniczone, a badania przedkliniczne nie wykazały szkodliwego wpływu na reprodukcję w dawkach klinicznych. Z tego względu zaleca się unikanie stosowania Lungamo w ciąży, chyba że korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu. W okresie karmienia piersią brak jest jednoznacznych danych o przenikaniu tiotropiowego bromku do mleka kobiecego, jednak badania na zwierzętach sugerują minimalne przenikanie. Ze względu na długie działanie substancji, stosowanie Lungamo podczas laktacji nie jest zalecane, a decyzje terapeutyczne powinny uwzględniać indywidualną analizę korzyści i ryzyka oraz ewentualne przerwanie karmienia lub terapii.
badanie przedkliniczne, choroba układu oddechowego, dane przedkliniczne, długie działanie leku, karmienie piersią, laktoza jednowodna, Lungamo, mleko kobiece, nietolerancja laktozy, okres laktacji, płodność, profil bezpieczeństwa, stosunek korzyści do ryzyka, tiotropiowy bromek, tiotropium, wiek rozrodczy, wpływ na reprodukcję - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Gartior 18 μg/dawkę odmierzoną
Tiotropiowy bromek w preparacie Gartior jest podawany w dawce 18 μg na kapsułkę, co odpowiada 10 μg tiotropium jednowodnego dostarczanego z inhalatora Vertical-Haler. Standardowa dawka to jedna kapsułka raz na dobę, podawana w dwóch wziewach, co zapewnia optymalne stężenie terapeutyczne. Dawkowanie nie wymaga modyfikacji u większości pacjentów, w tym osób w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności wątroby i nerek, choć przy klirensie kreatyniny ≤ 50 ml/min należy uwzględnić dodatkowe zalecenia z charakterystyki produktu. Preparat nie jest wskazany u pacjentów poniżej 18 roku życia z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Tiotropium podaje się wyłącznie wziewnie, z użyciem dedykowanego inhalatora Vertical-Haler, a doustne przyjmowanie kapsułek jest niedopuszczalne.
charakterystyka produktu leczniczego, depozycja płucna leku, DPI, Gartior, inhalator aktywowany wdechem, inhalator suchego proszku, inhalator Vertical-Haler, klirens kreatyniny, pacjent w podeszłym wieku, podanie wziewne, proszek do inhalacji, tiotropiowy bromek, tiotropiowy bromek jednowodny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie krzyżowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tiotropium Elpen 10 mcg/dawkę inh.
Tiotropium Elpen, zawierający 10 mikrogramów tiotropium na dawkę inhalacyjną, jest lekiem przeciwcholinergicznym stosowanym w terapii chorób układu oddechowego. Profil bezpieczeństwa opiera się na analizie 28 badań klinicznych z udziałem 9647 pacjentów, z okresem leczenia od 4 tygodni do 4 lat. Najczęstszym działaniem niepożądanym była suchość błony śluzowej jamy ustnej, występująca u około 4% pacjentów, prowadząca do przerwania terapii jedynie w 0,2% przypadków. Ciężkie działania niepożądane obejmują jaskrę, zaparcia, niedrożność jelit (w tym porażenną) oraz zatrzymanie moczu, z nasileniem ryzyka u osób w podeszłym wieku. Częstość występowania działań niepożądanych została szczegółowo sklasyfikowana, obejmując m.in. zawroty głowy, bóle głowy, zaburzenia smaku, tachykardię, zapalenia dróg oddechowych oraz reakcje skórne.
ciśnienie wewnątrzgałkowe, drożdżakowe zapalenie jamy ustnej, dysfagia, dysfonia, dyzuria, działanie cholinolityczne, działanie przeciwcholinergiczne, jaskra, migotanie przedsionków, niedrożność jelit, obrzęk naczynioruchowy, polipragmazja, porażenna niedrożność jelit, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, skurcz oskrzeli, suchość błony śluzowej, tachykardia nadkomorowa, tiotropiowy bromek, zakażenie układu moczowego, zapalenie dziąseł, zapalenie jamy ustnej, zapalenie języka, zapalenie krtani, zapalenie zatok, zaparcie, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Gartior 18 μg/dawkę odmierzoną
Produkt leczniczy Gartior, zawierający tiotropiowy bromek jednowodny w dawce 18 mikrogramów na dawkę odmierzoną (proszek do inhalacji w kapsułce twardej), wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania tiotropiowego bromku w ciąży są ograniczone, a badania przedkliniczne nie wykazały bezpośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję, jednak ze względu na brak wystarczających danych zaleca się unikanie stosowania leku w tym okresie. Kobietom w wieku rozrodczym należy zalecić stosowanie skutecznej antykoncepcji podczas terapii. W przypadku karmienia piersią brak jest wiarygodnych danych dotyczących przenikania substancji do mleka kobiecego, choć badania na zwierzętach wskazują na minimalne przenikanie; z tego powodu Gartior nie jest zalecany w okresie laktacji. Ze względu na długi czas działania tiotropiowego bromku, decyzje terapeutyczne powinny uwzględniać możliwość przerwania karmienia lub terapii, z indywidualnym rozważeniem korzyści i ryzyka.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Gartior 18 μg/dawkę odmierzoną
Przedawkowanie tiotropiowego bromku, substancji czynnej leku Gartior, może prowadzić do objawów wynikających z nasilonego działania przeciwcholinergicznego, takich jak suchość błony śluzowej jamy ustnej, zaburzenia akomodacji, tachykardia, zatrzymanie moczu, zaparcia oraz objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (niepokój, zawroty głowy, splątanie). Objawy te mogą pojawić się przy dawkach znacznie przekraczających zalecaną dawkę terapeutyczną 18 μg tiotropiowego bromku jednowodnego na dobę. Jednak badania kliniczne wykazały wysoki profil bezpieczeństwa tiotropium: jednorazowa dawka do 340 μg (ok. 19-krotność dawki terapeutycznej) oraz dawki do 170 μg/dobę przez 7 dni nie powodowały istotnych działań niepożądanych, poza suchością jamy ustnej. U pacjentów z POChP stosujących do 43 μg/dobę przez 4 tygodnie również nie odnotowano znaczących działań niepożądanych.
biodostępność ogólnoustrojowa, biodostępność substancji czynnej, blokada receptorów muskarynowych, działanie przeciwcholinergiczne, gruczoł ślinowy, lek przeciwcholinergiczny, mięśnie gładkie dróg moczowych, niewyraźne widzenie, ośrodkowy układ nerwowy, perystaltyka przewodu pokarmowego, przewlekła obturacyjna choroba płuc, suchość błony śluzowej jamy ustnej, tachykardia, tiotropiowy bromek, zaburzenie akomodacji oka, zaparcie, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Gartior 18 μg/dawkę odmierzoną
Tiotropiowy bromek jest długo działającym, wybiórczym antagonistą receptorów muskarynowych (M1-M5), stosowanym wziewnie w leczeniu obturacyjnych chorób dróg oddechowych, głównie POChP. Mechanizm działania polega na kompetycyjnym i odwracalnym blokowaniu receptorów M3 w mięśniówce oskrzeli, co prowadzi do długotrwałego rozszerzenia oskrzeli utrzymującego się ponad 24 godziny, dzięki wolnej dysocjacji od receptorów. W badaniach klinicznych wykazano, że tiotropiowy bromek w dawce 18 µg raz na dobę znacząco poprawia parametry czynności płuc (FEV1, FVC, PEFR) już po 30 minutach od podania, a efekt ten utrzymuje się przez cały okres leczenia, bez rozwoju tolerancji. Ponadto lek istotnie zmniejsza częstość i nasilenie zaostrzeń POChP, wydłuża czas do pierwszego zaostrzenia (187 dni vs 145 dni dla salmeterolu, p<0,001) oraz redukuje ryzyko hospitalizacji z powodu zaostrzeń (7% vs 9,2%, p<0,001). Tiotropiowy bromek poprawia także jakość życia pacjentów (SGRQ) oraz tolerancję wysiłku, co potwierdzają wyniki badań z udziałem ponad 7000 pacjentów. Nie stwierdzono istotnego wpływu na odstęp QT w EKG nawet przy dawkach trzykrotnie przekraczających terapeutyczne.
acetylocholina, antagonista receptorów muskarynowych, choroba obturacyjna dróg oddechowych, ciężkie zaostrzenie, działanie rozszerzające oskrzela, ergometria rowerowa, FEV1, FVC, kwestionariusz SGRQ, lek przeciwcholinergiczny, mięśniówka gładka oskrzeli, model proporcjonalnego hazardu Coxa, mukowiscydoza, nerw przywspółczulny, niewydolność oddechowa, odstęp QT, POChP, podtyp receptora muskarynowego, receptor muskarynowy, rozszerzenie oskrzeli, szczytowy przepływ wydechowy, tiotropiowy bromek, współczynnik ryzyka, zaostrzenie POChP - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lungamo
Tiotropium w postaci proszku do inhalacji (Lungamo) o dawce 18 µg tiotropium na dawkę odmierzoną, dostarczającej 10 µg tiotropium z ustnika inhalatora, jest lekiem stosowanym raz na dobę w terapii podtrzymującej przewlekłych chorób obturacyjnych dróg oddechowych. Nie jest wskazany jako lek doraźny w ostrych napadach skurczu oskrzeli. Ze względu na działanie przeciwcholinergiczne, konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności u pacjentów z jaskrą z wąskim kątem przesączania, rozrostem gruczołu krokowego, niedrożnością szyi pęcherza moczowego oraz u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≤ 50 mL/min), gdzie stosowanie leku powinno być rozważone tylko przy przewadze korzyści nad ryzykiem. Ponadto, u pacjentów z niedawno przebytym zawałem mięśnia sercowego, niestabilną arytmią lub hospitalizacją z powodu niewydolności serca (klasa III/IV wg NYHA) należy zachować ostrożność, gdyż byli oni wykluczeni z badań klinicznych, a działanie przeciwcholinergiczne może pogorszyć ich stan.
arytmia serca, brak laktazy, działanie przeciwcholinergiczne, jaskra z wąskim kątem przesączania, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, niedrożność szyi pęcherza moczowego, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, obrzęk rogówki, proszek do inhalacji, przekrwienie spojówek, reakcja nadwrażliwości, rozrost gruczołu krokowego, skurcz oskrzeli, suchość błony śluzowej, tiotropiowy bromek, zaburzenie czynności nerek, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Gartior
Tiotropiowy bromek w produkcie Gartior jest lekiem rozszerzającym oskrzela stosowanym raz na dobę w terapii podtrzymującej, nie przeznaczonym do doraźnego leczenia ostrych napadów skurczu oskrzeli. Lek może wywoływać natychmiastowe reakcje nadwrażliwości, dlatego zaleca się monitorowanie pacjenta po pierwszym podaniu. Ze względu na działanie przeciwcholinergiczne, konieczna jest ostrożność u pacjentów z jaskrą z wąskim kątem, rozrostem gruczołu krokowego oraz niedrożnością szyi pęcherza moczowego. Tiotropiowy bromek może indukować skurcz oskrzeli wywołany inhalacją, co wymaga natychmiastowego przerwania terapii i wdrożenia odpowiedniego leczenia. U pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi (przebyty zawał mięśnia sercowego w ciągu ostatnich 6 miesięcy, niestabilne arytmie, hospitalizacja z powodu niewydolności serca klasy III/IV wg NYHA) stosowanie leku wymaga szczególnej ostrożności, gdyż byli oni wykluczeni z badań klinicznych.
arytmia serca, białko mleka, brak laktazy, działanie przeciwcholinergiczne, jaskra z wąskim kątem, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, niedrożność szyi pęcherza moczowego, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, obrzęk rogówki, okulista, ostry napad, próchnica zębów, przekrwienie spojówek, reakcja nadwrażliwości, rozrost gruczołu krokowego, skurcz oskrzeli, suchość jamy ustnej, terapia podtrzymująca, terapia ratunkowa, tiotropiowy bromek, zaburzenia czynności nerek, zawał mięśnia sercowego, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy