zaburzenie wchłaniania żelaza

Zaburzenie wchłaniania żelaza to stan patologiczny, w którym organizm nie przyswaja odpowiedniej ilości żelaza z przewodu pokarmowego, co może prowadzić do niedoboru tego pierwiastka. Proces wchłaniania żelaza zachodzi głównie w dwunastnicy i jelicie czczym, a jego efektywność jest regulowana przez szereg mechanizmów fizjologicznych.

Najczęstszymi przyczynami zaburzeń wchłaniania żelaza są choroby zapalne jelit (choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego), celiakia, stan po resekcji żołądka lub jelita cienkiego, przewlekłe zapalenie błony śluzowej żołądka (szczególnie typu autoimmunologicznego z niedokwaśnością), zakażenie Helicobacter pylori oraz przyjmowanie niektórych leków (inhibitory pompy protonowej, leki zobojętniające kwas żołądkowy).

Diagnostyka zaburzeń wchłaniania żelaza obejmuje ocenę parametrów gospodarki żelazowej (stężenie żelaza w surowicy, ferrytyna, transferyna, całkowita zdolność wiązania żelaza, nasycenie transferyny żelazem), morfologię krwi z rozmazem, diagnostykę obrazową przewodu pokarmowego oraz endoskopię z pobraniem wycinków do badania histopatologicznego.

Leczenie zaburzeń wchłaniania żelaza polega przede wszystkim na terapii choroby podstawowej. W przypadku niedoboru żelaza stosuje się suplementację doustną, a w cięższych przypadkach preparaty dożylne. Istotna jest również modyfikacja diety – zwiększenie spożycia produktów bogatych w żelazo hemowe (mięso, ryby) oraz niehemowe (rośliny strączkowe, ciemne liściaste warzywa) wraz z produktami zwiększającymi jego wchłanianie (zawierającymi witaminę C) i unikanie czynników hamujących absorpcję (fityniany, taniny, wapń).

Powiązane wpisy

  1. 16.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl