dystrybucja do płynów ustrojowych

Dystrybucja do płynów ustrojowych (ang. distribution to body fluids) to proces, w którym substancje, najczęściej leki lub inne związki chemiczne, rozprzestrzeniają się z krwi do różnych płynów organizmu. Proces ten stanowi kluczowy element farmakokinetyki, determinujący stężenie terapeutyczne substancji aktywnej w miejscu jej działania.

Dystrybucja zależy od wielu czynników, w tym od właściwości fizykochemicznych substancji (rozpuszczalność, stopień jonizacji, masa cząsteczkowa), wiązania z białkami osocza, przepuszczalności błon biologicznych oraz fizjologicznych barier, takich jak bariera krew-mózg czy łożysko. Substancje hydrofilowe rozprzestrzeniają się głównie w płynach pozakomórkowych, podczas gdy lipofilowe przenikają przez błony komórkowe i mogą kumulować się w tkankach bogatych w lipidy.

Klinicznie istotne płyny ustrojowe, do których dystrybuowane są substancje, obejmują krew, limfę, płyn mózgowo-rdzeniowy, płyn śródmiąższowy, płyn maziowy, płyn otrzewnowy oraz płyn wewnątrzgałkowy. Każdy z tych płynów charakteryzuje się specyficznymi właściwościami, które wpływają na stężenie i działanie substancji. Znajomość wzorców dystrybucji jest niezbędna do optymalizacji dawkowania leków, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami przepuszczalności barier lub zmienioną objętością płynów ustrojowych.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Cefepim – Właściwości farmakokinetyczne

Cefepim, cefalosporyna IV generacji, wykazuje liniowe właściwości farmakokinetyczne w dawkach od 250 mg do 2 g (i.v. i i.m.), z przewidywalnymi stężeniami w osoczu i brakiem kumulacji przy podawaniu co 8 godzin przez 9 dni. Po dożylnym podaniu 2 g osiąga Cmax 126-193 μg/ml, a objętość dystrybucji wynosi około 18 l, co świadczy o dobrej penetracji do przestrzeni pozanaczyniowej. Wiązanie z białkami osocza jest niskie (<19%). Cefepim przenika do wielu tkanek i płynów ustrojowych, osiągając wysokie stężenia terapeutyczne, np. w moczu (do 3120 μg/ml po 2 g i.v.), żółci, płynie otrzewnowym, błonie śluzowej oskrzeli oraz płynie mózgowo-rdzeniowym (stosunek PMR/osocze do 1,02 po 8 godzinach). Metabolizm jest minimalny, a lek jest głównie wydalany przez nerki (ok. 85% dawki w postaci niezmienionej), z okresem półtrwania około 2 godzin i klirensem nerkowym 110 ml/min u zdrowych dorosłych.
amina trzeciorzędowa, cefalosporyna IV generacji, dializa otrzewnowa, dystrybucja do płynów ustrojowych, hemodializa, klirens całkowity, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, metabolizm, mukowiscydoza, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, płyn mózgowo-rdzeniowy, podanie domięśniowe, podanie dożylne, przesączanie kłębuszkowe, stężenie leku we krwi, stężenie terapeutyczne, stężenie w osoczu, szczytowe stężenie w osoczu, wiązanie z białkami osocza, właściwości farmakokinetyczne, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie ośrodkowego układu nerwowego
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Cefepime Accord 1 g

Cefepim Accord wykazuje liniowy przebieg farmakokinetyki w dawkach od 250 mg do 2 g podawanych dożylnie, z niezmiennymi parametrami niezależnie od czasu terapii. Po podaniu 2 g w ciągu 30 minut, Cmax wynosi 126-193 μg/ml. Lek charakteryzuje się objętością dystrybucji około 18 l, niskim wiązaniem z białkami osocza (<19%) oraz okresem półtrwania około 2 godzin u zdrowych dorosłych. Eliminacja odbywa się głównie przez nerki (klirens całkowity 120 ml/min, klirens nerkowy 110 ml/min), z około 85% dawki wydalanej w postaci niezmienionej w moczu. U pacjentów z niewydolnością nerek okres półtrwania wydłuża się do 13 godzin (hemodializa) i 19 godzin (CADO), co wymaga dostosowania dawkowania. U osób starszych (>65 lat) obserwuje się nieznaczne wydłużenie półtrwania i obniżenie klirensu nerkowego, zwłaszcza przy współistniejącej niewydolności nerek.
ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa, dializa otrzewnowa, dystrybucja do płynów ustrojowych, eliminacja leku, hemodializa, klirens całkowity, klirens kreatyniny, klirens nerkowy, metabolizm leku, modyfikacja dawkowania, mukowiscydoza, N-tlenek N-metylopirolidyny, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania leku, podanie dożylne, przesączanie kłębuszkowe, stan stacjonarny farmakokinetyczny, stężenie leku w moczu, stężenie leku w osoczu, wiązanie z białkami osocza, zaburzenia współistniejące, zaburzenie czynności wątroby

dystrybucja do płynów ustrojowych

Powiązane wpisy

Cefepim – Właściwości farmakokinetyczne

Właściwości farmakokinetyczne – Cefepime Accord 1 g