lek kontaktowy

Lek kontaktowy to substancja lecznicza przeznaczona do aplikacji bezpośrednio na powierzchnię skóry, błony śluzowej lub innej tkanki, działająca głównie miejscowo. Leki te są zaprojektowane do wywoływania efektu terapeutycznego w miejscu podania, bez znaczącej absorpcji systemowej.

Najczęściej stosowane formy leków kontaktowych to maści, kremy, żele, płyny, aerozole oraz plastry lecznicze. Znajdują one zastosowanie w leczeniu różnorodnych schorzeń dermatologicznych, alergicznych, zapalnych oraz w terapii bólu miejscowego. Podstawową zaletą tej drogi podania jest możliwość uzyskania wysokiego stężenia substancji czynnej w miejscu docelowym przy jednoczesnym ograniczeniu działań ogólnoustrojowych.

W praktyce klinicznej leki kontaktowe stosuje się m.in. w leczeniu chorób skóry (np. łuszczycy, atopowego zapalenia skóry), w miejscowym znieczuleniu, terapii przeciwbólowej (np. plastry z lidokainą), leczeniu zakażeń miejscowych oraz w aplikacjach okulistycznych i otolaryngologicznych. Skuteczność leku kontaktowego zależy od właściwości fizykochemicznych substancji czynnej, rodzaju podłoża, które może wpływać na penetrację przez barierę skórną, oraz stanu miejscowego tkanek.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl