rewakcynacja
Rewakcynacja, znana również jako szczepienie przypominające, to procedura medyczna polegająca na ponownym podaniu szczepionki w celu wzmocnienia lub przedłużenia odporności nabytej po pierwotnym szczepieniu. Jest to kluczowy element profilaktyki chorób zakaźnych, szczególnie istotny w przypadku szczepionek, których efekt ochronny z czasem słabnie.
Z immunologicznego punktu widzenia, rewakcynacja stymuluje układ odpornościowy do wytworzenia komórek pamięci immunologicznej i zwiększenia poziomu przeciwciał ochronnych. Dzięki temu organizm zachowuje zdolność do szybkiej i skutecznej odpowiedzi na kontakt z patogenem w przyszłości, nawet po wielu latach od pierwotnego szczepienia.
Schematy rewakcynacji różnią się w zależności od rodzaju szczepionki, wieku pacjenta oraz aktualnych zaleceń epidemiologicznych. Przykładowo, szczepionka przeciw tężcowi wymaga rewakcynacji co 10 lat, podczas gdy szczepienia przeciw grypie zaleca się corocznie ze względu na zmienność antygenową wirusa. Współczesne kalendarze szczepień uwzględniają precyzyjnie określone terminy rewakcynacji, oparte na badaniach klinicznych i obserwacjach epidemiologicznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Szczepionka przeciwgruźlicza BCG 10 0,5 mg (od 1,5 mln do 6 mln żywych prątków BCG/ml); szczepionka 10 dawkowa, 1 dawka (0,1 ml)
Szczepionka przeciwgruźlicza BCG 10 jest preparatem do szczepień ochronnych przeciwko gruźlicy, zawierającym 50 µg półsuchej masy prątków BCG w dawce 0,1 ml, co odpowiada 150 000–600 000 żywym prątkom Bacillus Calmette-Guerin podszczepu brazylijskiego Moreau. Produkt dostępny jest w formie 10-dawkowej ampułki lub fiolki zawierającej 0,5 mg (1,5–6 mln) żywych prątków. Szczepienia przeciwgruźlicze w Polsce są obowiązkowe i realizowane zgodnie z corocznie zatwierdzanym Programem Szczepień Ochronnych, który precyzuje terminy i grupy docelowe. Szczepienia uzupełniające zaleca się wykonywać do 15. roku życia u osób niezaszczepionych po urodzeniu, aby zapewnić skuteczną ochronę immunologiczną przed gruźlicą.
Bacillus Calmette-Guérin, efekt immunologiczny, gruźlica, podszczep brazylijski Moreau, prątki BCG, profilaktyka gruźlicy, Program Szczepień Ochronnych, rekonstytucja, rewakcynacja, szczepienie ochronne, szczepienie przeciwgruźlicze, szczepionka przeciwgruźlicza BCG, wstrzyknięcie śródskórne, zawiesina do wstrzykiwań - Leksykon substancji czynnych
Prątki BCG – Wskazania do stosowania
Prątki BCG stanowią aktywny składnik immunoterapii wewnątrzpęcherzowej stosowanej w leczeniu powierzchownych, nabłonkowych nowotworów pęcherza moczowego, w tym raka in situ (CIS), oraz w profilaktyce gruźlicy. Preparaty OncoTICE (2-8 x 10⁸ CFU, podszczep TICE) oraz Onko BCG 100 (3,0 x 10⁸ do 12,0 x 10⁸ żywych prątków, podszczep brazylijski Moreau) są wskazane w leczeniu raka in situ, raka w stadium Ta (stopień 2 lub 3) oraz T₁ (stopień 1, 2 lub 3). Onko BCG 50 (1,5 x 10⁸ do 6,0 x 10⁸ żywych prątków) stosuje się w tych samych wskazaniach, ale preferowany jest u pacjentów z działaniami niepożądanymi po Onko BCG 100, takimi jak dyzuria czy gorączka. Immunoterapia powinna być prowadzona przez specjalistów urologii lub onkologii, po całkowitym wygojeniu zmian po przezcewkowej resekcji guza (TUR), z monitorowaniem pacjenta pod kątem działań niepożądanych.
atenuowane prątki BCG, Bacillus Calmette-Guérin, dyzuria, immunoterapia BCG, nieinwazyjny guz pęcherza moczowego, nowotwór pęcherza moczowego, OncoTICE, Onko BCG, podanie śródskórne, podszczep brazylijski Moreau, podszczep TICE, prątki BCG, profilaktyka gruźlicy, Program Szczepień Ochronnych, przezcewkowa resekcja guza, przezcewkowe wycięcie, rak brodawczakowaty, rak in situ, rak nabłonkowy, rewakcynacja, szczepionka przeciwgruźlicza