biodostępność betametazonu

Biodostępność betametazonu to parametr farmakokinetyczny określający stopień i szybkość wchłaniania substancji czynnej oraz jej dostępność w krążeniu ogólnoustrojowym. Betametazon należy do glikokortykosteroidów o silnym działaniu przeciwzapalnym, immunosupresyjnym i przeciwalergicznym.

W postaci doustnej biodostępność betametazonu wynosi około 70-90%, co oznacza wysoką absorpcję z przewodu pokarmowego. Lek cechuje się długim okresem półtrwania (36-54 godziny), co umożliwia dawkowanie raz na dobę. Maksymalne stężenie w osoczu osiąga po 1-2 godzinach od podania.

Betametazon stosowany miejscowo (maści, kremy) wykazuje znacznie niższą biodostępność ogólnoustrojową, zwykle poniżej 10%, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych. Absorpcja przez skórę zależy od wielu czynników, w tym od podłoża leku, powierzchni aplikacji oraz stanu skóry (uszkodzenia zwiększają wchłanianie).

W postaci iniekcji dostawowych biodostępność systemowa betametazonu zależy od jego formy – związki rozpuszczalne (np. sodu fosforan) są szybciej wchłaniane do krwiobiegu niż formy krystaliczne (np. dipropionian), które zapewniają przedłużone działanie miejscowe.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Diprosalic (0,64 mg + 20 mg)/g

Diprosalic w postaci płynu na skórę zawiera dipropionian betametazonu (0,64 mg/g, odpowiadający 0,5 mg betametazonu) oraz kwas salicylowy (20 mg/g). Farmakokinetyka tych składników różni się istotnie: kwas salicylowy działa głównie miejscowo, z ograniczonym wchłanianiem do krążenia ogólnego, natomiast dipropionian betametazonu wykazuje zmienny stopień przezskórnej absorpcji, zależny od rodzaju podłoża, struktury naskórka oraz stosowania opatrunków okluzyjnych, które zwiększają hydratację i przez to penetrację kortykosteroidu. Stan zapalny i uszkodzenia bariery naskórkowej dodatkowo nasilają wchłanianie betametazonu, co ma znaczenie kliniczne przy długotrwałym stosowaniu na duże powierzchnie skóry lub pod okluzją.
bariera naskórkowa, biodostępność betametazonu, biotransformacja, dipropionian betametazonu, działanie miejscowe, działanie ogólnoustrojowe, farmakokinetyka, kwas salicylowy, metabolizm wątrobowy, opatrunek okluzyjny, stan zapalny, struktura naskórka, szlak metaboliczny, warstwa rogowa naskórka, wchłanianie przezskórne, wchłanianie systemowe, wiązanie z białkami osocza, właściwości keratolityczne, wydalanie nerkowe
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Bedicort salic (0,5 mg + 20 mg)/g

Preparat Bedicort salic to roztwór na skórę zawierający betametazonu dipropionian (0,5 mg/g) oraz kwas salicylowy (20 mg/g), łączący silne działanie kortykosteroidu z efektem keratolitycznym. Betametazon, jako fluorowany kortykosteroid III grupy, wykazuje silne działanie przeciwzapalne, przeciwświądowe oraz obkurczające naczynia krwionośne, co przekłada się na skuteczne łagodzenie stanów zapalnych skóry. Kwas salicylowy pełni funkcję keratolityczną i złuszczającą, zmiękczając zrogowaciały naskórek oraz zwiększając penetrację betametazonu do głębszych warstw skóry, co potęguje efekt terapeutyczny kortykosteroidu.
alkohol izopropylowy, betametazonu dipropionian, biodostępność betametazonu, działanie keratolityczne, działanie przeciwświądowe, działanie przeciwzapalne, działanie złuszczające, fluorowany kortykosteroid, klasyfikacja ATC, kortykosteroidoterapia, kortykosteroidy o silnym działaniu, kwas salicylowy, mediatory stanu zapalnego, obkurczanie naczyń krwionośnych, rogowacenie naskórka, zrogowaciały naskórek

biodostępność betametazonu

Powiązane wpisy

Właściwości farmakokinetyczne – Diprosalic (0,64 mg + 20 mg)/g

Właściwości farmakodynamiczne – Bedicort salic (0,5 mg + 20 mg)/g