metabolit kwasowy
Metabolit kwasowy to produkt przemiany materii charakteryzujący się właściwościami kwaśnymi, powstający w wyniku procesów metabolicznych zachodzących w organizmie. Substancje te mogą powstawać zarówno w warunkach fizjologicznych, jak i patologicznych, wpływając na równowagę kwasowo-zasadową ustroju.
W warunkach prawidłowych organizm wytwarza różne metabolity kwasowe, takie jak kwas mlekowy (podczas intensywnego wysiłku fizycznego), kwas pirogronowy, kwasy ketonowe czy kwas moczowy. Nadmierna produkcja tych związków lub zaburzenia w ich wydalaniu mogą prowadzić do kwasicy metabolicznej – stanu charakteryzującego się obniżeniem pH krwi poniżej wartości prawidłowych.
Klinicznie znaczące metabolity kwasowe obejmują ciała ketonowe (powstające przy niedoborze węglowodanów lub niewłaściwym metabolizmie glukozy, np. w cukrzycy), kwas mlekowy (narastający w hipoksji tkankowej), kwasy organiczne (gromadzące się w niektórych wrodzonych zaburzeniach metabolicznych) oraz toksyny egzogenne (np. kwas salicylowy, metanol, glikol etylenowy). Monitorowanie poziomu metabolitów kwasowych stanowi istotny element diagnostyki zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Butamiratu cytrynian, substancja czynna syropu Tussicalin (1,5 mg/ml), charakteryzuje się szybkim i całkowitym wchłanianiem po podaniu doustnym, z osiągnięciem stężenia maksymalnego (Cmax) w osoczu w ciągu 1 godziny. Dla dawki 90 mg Cmax wynosi 16,1 ng/ml. Butamiratu ulega hydrolizie do dwóch aktywnych metabolitów: kwasu fenylo-2-masłowego (Cmax 3052 ng/ml, Tmax 1,5 h) oraz dietyloaminoetoksyetanolu (Cmax 160 ng/ml, Tmax 0,67 h). Objętość dystrybucji wynosi 81-112 litrów, a substancja wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza, szczególnie kwas fenylo-2-masłowy (89,3-91,6%). Metabolity wykazują działanie przeciwkaszlowe, co jest istotne klinicznie. Nie ma danych dotyczących wpływu posiłku na wchłanianie leku ani przenikania przez barierę łożyskową i do mleka matki.
bariera łożyskowa, butamiratu cytrynian, czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego, dietyloaminoetoksyetanol, działanie przeciwkaszlowe, kwas fenylo-2-masłowy, kwas glukuronowy, metabolit kwasowy, niewydolność narządowa, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, sprzęganie w wątrobie, stężenie maksymalne, wiązanie z białkami osocza, właściwość farmakokinetyczna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby -
Leksykon leków
Metronidazol, substancja czynna preparatu Arilin rapid, wykazuje zróżnicowane właściwości farmakokinetyczne zależne od drogi podania. Po podaniu doustnym absorpcja jest niemal całkowita (>90%), z maksymalnym stężeniem w surowicy osiąganym w ciągu 1-2 godzin. Podanie doodbytnicze skutkuje około 80% absorpcją i Tmax około 4 godzin, natomiast podanie dopochwowe charakteryzuje się najniższym stopniem absorpcji systemowej (~20%) i opóźnionym Tmax wynoszącym 8-24 godziny. Metronidazol wykazuje objętość dystrybucji około 36 litrów oraz niskie wiązanie z białkami osocza (~20%), co wskazuje na dobrą penetrację do tkanek i obecność aktywnej farmakologicznie frakcji wolnej leku. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, prowadząc do powstania metabolitów hydroksylowego i kwasowego, a okres półtrwania wynosi średnio 8 godzin (zakres 6-10 godzin) u pacjentów z prawidłową funkcją narządów.
Arilin Rapid, białko osocza, biotransformacja, droga nerkowa, droga wątrobowa, ekspozycja ogólnoustrojowa, globulka dopochwowa, metabolit hydroksylowy, metabolit kwasowy, metronidazol, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, podanie doodbytnicze, podanie dopochwowe, podanie doustne, proces farmakokinetyczny, stężenie w surowicy, zakażenie miejscowe -
Leksykon leków
Metronidazol, podawany doustnie w dawce 250 mg (tabletki powlekane), charakteryzuje się szybkim i efektywnym wchłanianiem z przewodu pokarmowego (≥80% w czasie <1h) oraz pełną biodostępnością (100%), niezależnie od obecności pokarmu. Maksymalne stężenie w surowicy po dawce 500 mg osiąga średnio 10 μg/ml około 1 godziny po podaniu. Lek wykazuje okres półtrwania w osoczu wynoszący 8-10 godzin, co umożliwia stosowanie go 2-3 razy na dobę. Metronidazol wiąże się z białkami osocza w stopniu <20%, a jego pozorna objętość dystrybucji wynosi około 40 litrów (0,65 l/kg), co świadczy o szerokiej dystrybucji do tkanek i płynów ustrojowych, w tym płuc, nerek, wątroby, skóry, żółci, płynu mózgowo-rdzeniowego, śliny, płynu nasiennego oraz wydzielin z pochwy. Lek przenika również przez barierę łożyskową i do mleka kobiecego, co jest istotne w kontekście stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią.
bariera łożyskowa, biodostępność, dystrybucja leku, eliminacja leku, metabolit kwasowy, metabolizm wątrobowy, metronidazol, mleko kobiece, objętość dystrybucji, okres półtrwania, penetracja leku, płyn mózgowo-rdzeniowy, stężenie w surowicy, stężenie w żółci, wchłanianie, wiązanie z białkami krwi, zaburzenia czynności nerek
