test obciążeniowy
Test obciążeniowy, znany również jako próba wysiłkowa, to diagnostyczna procedura kardiologiczna umożliwiająca ocenę funkcjonowania serca podczas zwiększonego wysiłku fizycznego. Badanie to polega na wykonywaniu przez pacjenta kontrolowanego wysiłku fizycznego, najczęściej na bieżni ruchomej lub cykloergometrze, przy jednoczesnym monitorowaniu parametrów życiowych.
Podczas testu obciążeniowego rejestruje się elektrokardiogram (EKG), ciśnienie tętnicze oraz saturację krwi tlenem. Intensywność wysiłku jest stopniowo zwiększana według standardowych protokołów (np. Bruce’a, Naughtona), aż do osiągnięcia limitu określonego wiekiem pacjenta lub do wystąpienia objawów klinicznych, takich jak ból w klatce piersiowej, duszność, zmęczenie, zaburzenia rytmu serca czy istotne zmiany w zapisie EKG.
Głównym wskazaniem do wykonania testu obciążeniowego jest diagnostyka choroby wieńcowej, szczególnie u pacjentów z objawami sugerującymi niedokrwienie mięśnia sercowego. Badanie pozwala również ocenić wydolność fizyczną, skuteczność leczenia kardiologicznego, rokowanie po zawale serca oraz bezpieczeństwo podejmowania aktywności fizycznej u osób z czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego.
Przeciwwskazaniami do przeprowadzenia testu obciążeniowego są m.in. ostry zespół wieńcowy, niestabilna dławica piersiowa, ciężkie zaburzenia rytmu serca, niewyrównana niewydolność serca, ostre zapalenie mięśnia sercowego lub osierdzia, oraz ciężkie nadciśnienie tętnicze. Badanie powinno być wykonywane w placówce medycznej wyposażonej w sprzęt reanimacyjny, pod nadzorem doświadczonego personelu medycznego.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Choroba wieńcowa – Diagnostyka i diagnoza
Choroba wieńcowa (CHD) pozostaje główną przyczyną zgonów, a jej diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie, ocenie czynników ryzyka (m.in. palenie, cukrzyca, nadciśnienie, hipercholesterolemia) oraz badaniach dodatkowych. Typowy ból wieńcowy to ucisk zamostkowy z promieniowaniem, nasilający się przy wysiłku i ustępujący po nitroglicerynie, jednak u kobiet objawy mogą być atypowe. Diagnostyka laboratoryjna obejmuje profil lipidowy, Lp(a), hs-CRP, homocysteinę, HbA1c oraz markery uszkodzenia mięśnia sercowego (troponiny). Podstawowe badania obrazowe to EKG spoczynkowe, testy wysiłkowe (elektrokardiograficzne i farmakologiczne), echokardiografia obciążeniowa (czułość 80-85%, swoistość 80-88%), scyntygrafia perfuzyjna SPECT (czułość 73-92%, swoistość 63-87%) oraz tomografia komputerowa tętnic wieńcowych (CTA) z czułością 95-99% i swoistością 64-83%. Rezonans magnetyczny serca (CMR) umożliwia ocenę perfuzji i blizn pozawałowych, a koronarografia pozostaje złotym standardem diagnostycznym z czułością i swoistością 100%, pozwalając jednocześnie na interwencję.
angiografia wieńcowa, białko C-reaktywne, ból w klatce piersiowej, ból wieńcowy, cholesterol całkowity, choroba mikronaczyniowa, choroba wieńcowa, dysfunkcja mikronaczyniowa, echokardiografia, echokardiografia obciążeniowa, elektrokardiogram, frakcja LDL, hemoglobina glikowana, hipercholesterolemia, homocysteina, koronarografia, lipoproteina a, marker uszkodzenia mięśnia sercowego, miażdżyca tętnic wieńcowych, nadciśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, optyczna koherentna tomografia, pozytonowa tomografia emisyjna, próba wysiłkowa, profil lipidowy, rezerwa przepływu wieńcowego, rezonans magnetyczny serca, scyntygrafia perfuzyjna mięśnia sercowego, test obciążeniowy, tomografia komputerowa tętnic wieńcowych, trójglicerydy, troponina, ultrasonografia wewnątrznaczyniowa, wskaźnik uwapnienia tętnic wieńcowych, zawał serca