delecja/insercja
Delecja i insercja to dwa podstawowe rodzaje mutacji strukturalnych w genomie, które polegają na zmianie liczby nukleotydów w sekwencji DNA. Delecja oznacza utratę fragmentu materiału genetycznego, co prowadzi do skrócenia sekwencji DNA. Insercja natomiast to wstawienie dodatkowego fragmentu DNA do istniejącej sekwencji, co skutkuje jej wydłużeniem.
Klinicznie, delecje i insercje mogą mieć różnorodne konsekwencje – od bezobjawowych zmian, gdy dotyczą niekodujących regionów DNA, po poważne zaburzenia, gdy naruszają strukturę genów kodujących białka. Jeśli liczba usuniętych lub dodanych nukleotydów nie jest wielokrotnością trzech, dochodzi do przesunięcia ramki odczytu (frameshift), co zazwyczaj prowadzi do przedwczesnego kodonu stop i produkcji skróconego, niefunkcjonalnego białka.
W diagnostyce molekularnej delecje/insercje wykrywane są przy pomocy technik takich jak PCR, sekwencjonowanie DNA czy metody cytogenetyczne. Identyfikacja tych zmian ma kluczowe znaczenie w diagnostyce chorób genetycznych, ocenie predyspozycji do chorób nowotworowych oraz w farmakogenetyce. Wiele zespołów chorobowych, jak zespół delecji 22q11.2 (zespół DiGeorge’a) czy mukowiscydoza (często wywołana delecją F508 w genie CFTR), jest bezpośrednio związanych z tymi typami mutacji.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Neurofibromatoza typu 2 – Etiologia i przyczyny
Neurofibromatoza typu 2 (NF2) jest chorobą genetyczną o autosomalnym dominującym wzorcu dziedziczenia, spowodowaną mutacjami w genie NF2 na chromosomie 22q12.2, kodującym białko merlinę o masie 69 kDa. Mutacje, głównie nonsensowne i przesunięcia ramki odczytu, prowadzą do utraty funkcji supresora nowotworowego, co skutkuje niekontrolowanym wzrostem komórek Schwanna i powstawaniem licznych łagodnych guzów w układzie nerwowym. W około 50% przypadków mutacja jest dziedziczona, a w pozostałych 50% pojawia się de novo, z czego 25-30% stanowi mozaicyzm genetyczny, charakteryzujący się łagodniejszym fenotypem i jednostronnym występowaniem guzów. Fenotyp kliniczny koreluje z typem mutacji: mutacje skracające białko wiążą się z cięższym przebiegiem (fenotyp Wisharta), natomiast mutacje zmiany sensu i splicingowe z łagodniejszym (fenotyp Gardnera).
białko merlina, chromosom 22q12.2, cytokina, delecja/insercja, domena aminoterminalna, dysregulacja immunologiczna, gen NF2, hipoteza dwóch uderzeń, hipoteza dwóch uderzeń Knudsona, immunosupresja, komórka Schwanna, korelacja genotyp-fenotyp, merlina, miejsce splicingowe, mozaicyzm genetyczny, mutacja de novo, mutacja nonsensowna, mutacja skracająca, mutacja zmiany sensu, neurofibromatoza typu 2, osłonka mielinowa, przesunięcie ramki odczytu, receptor kinazy tyrozynowej, schwannomina, szlak FAK/SRC, szlak Hippo, szlak mTOR, szlak PI3K/AKT, szlak RAS/MAPK, szlak Wnt/β-katenina, terapia celowana - Leksykon chorób i schorzeń
Agammaglobulinemia związana z chromosomem x – Etiologia i przyczyny
Agammaglobulinemia związana z chromosomem X (XLA) jest pierwotnym niedoborem odporności spowodowanym mutacjami w genie BTK, kodującym kinazę tyrozynową Brutona, niezbędną do prawidłowego rozwoju limfocytów B. Mutacje w genie BTK, zlokalizowanym na chromosomie X (region Xq21.3-Xq22, pozycje 101349447-101390796), prowadzą do zatrzymania różnicowania limfocytów B na etapie pre-B-komórkowym, skutkując agammaglobulinemią i znacznym niedoborem immunoglobulin (IgG, IgA, IgM). Dziedziczenie jest recesywne sprzężone z chromosomem X, co powoduje, że choroba dotyka głównie chłopców. Diagnostyka opiera się na wykryciu niskich poziomów immunoglobulin, braku limfocytów B (CD19+ stanowiących około 1% limfocytów) oraz potwierdzeniu mutacji w genie BTK i zmniejszonej ekspresji białka BTK w badaniach cytometrii przepływowej lub Western blot. W około 30-50% przypadków występuje dodatni wywiad rodzinny, a pozostałe to mutacje de novo. Warto również uwzględnić autosomalne recesywne formy agammaglobulinemii (ARA), związane z mutacjami w genach takich jak UGHN, IGLL1, CD79A, CD79B i BLNK, które klinicznie przypominają XLA, ale często manifestują się wcześniej i mają cięższy przebieg.
agammaglobulinemia Brutona, agammaglobulinemia sprzężona z chromosomem X, agammaglobulinemia związana z chromosomem X, amniocenteza, biopsja kosmówki, cytometria przepływowa, delecja/insercja, dojrzewanie komórek B, gen BTK, hipogammaglobulinemia, immunoglobulina, infekcja enterowirusowa, kinaza tyrozynowa, kinaza tyrozynowa Brutona, limfocyt B, mutacja punktowa, mutacja zmiany sensu, neutropenia, przeciwciało, przesunięcie ramki odczytu, przeszczep krwiotwórczych komórek macierzystych, szpik kostny, terapia genowa, terapia zastępcza immunoglobulinami, Western blot