martwica w miejscu wstrzyknięcia

Martwica w miejscu wstrzyknięcia (ang. injection site necrosis) to poważne powikłanie miejscowe po iniekcji, charakteryzujące się obumarciem tkanek w obrębie i wokół miejsca podania leku. Proces ten rozpoczyna się od reakcji zapalnej, która następnie prowadzi do niedokrwienia i nieodwracalnego uszkodzenia tkanek.

Najczęstszymi przyczynami martwicy w miejscu wstrzyknięcia są: podanie leków o właściwościach drażniących lub cytotoksycznych, ekstrawazacja (wyciek leku poza naczynie), zakażenie, reakcja alergiczna lub technika iniekcji powodująca uszkodzenie naczyń krwionośnych. Szczególnie narażeni są pacjenci z zaburzeniami krzepnięcia, chorzy na cukrzycę, osoby z obniżoną odpornością oraz pacjenci poddawani terapii przeciwzakrzepowej.

Objawy kliniczne obejmują początkowo zaczerwienienie, obrzęk i ból w miejscu wstrzyknięcia, następnie pojawia się zblednięcie lub sinienie tkanek, powstawanie pęcherzy, a w końcowym etapie – owrzodzenie i martwica. Leczenie zależy od stopnia zaawansowania zmian i może obejmować miejscowe stosowanie opatrunków, antybiotykoterapię w przypadku zakażenia oraz interwencję chirurgiczną (oczyszczenie rany, usunięcie martwiczych tkanek) w cięższych przypadkach.

Profilaktyka martwicy w miejscu wstrzyknięcia polega na stosowaniu prawidłowej techniki iniekcji, rotacji miejsc wstrzyknięć, unikaniu podawania drażniących substancji oraz odpowiednim szkoleniu personelu medycznego i pacjentów samodzielnie wykonujących iniekcje (np. diabetyków).

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl