nadir granulocytów obojętnochłonnych

Nadir granulocytów obojętnochłonnych oznacza najniższą wartość liczby neutrofili we krwi obwodowej, obserwowaną zwykle po zastosowaniu leczenia mielosupresyjnego, takiego jak chemioterapia. Jest to kluczowy parametr kliniczny w onkologii i hematologii, ponieważ głębokość i czas trwania nadiru bezpośrednio korelują z ryzykiem wystąpienia powikłań infekcyjnych.

Wartość nadiru granulocytów obojętnochłonnych poniżej 0,5 × 10^9/l (500/μl) definiuje się jako neutropenię głęboką, a wartość poniżej 0,1 × 10^9/l (100/μl) jako agranulocytozę. Typowo nadir występuje między 7. a 14. dniem po podaniu chemioterapii, przy czym dokładny czas zależy od zastosowanych leków i ich dawek.

Monitorowanie nadiru granulocytów obojętnochłonnych jest niezbędne w prowadzeniu pacjentów onkologicznych, gdyż umożliwia wdrożenie odpowiednich działań profilaktycznych, w tym podania czynników wzrostu granulocytów (G-CSF), antybiotykoterapii empirycznej oraz dostosowania dalszego leczenia przeciwnowotworowego. W przypadku wystąpienia głębokiego nadiru z towarzyszącą gorączką (gorączka neutropeniczna) konieczna jest natychmiastowa interwencja medyczna.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl