tłuszczowy stolec
Tłuszczowy stolec, znany medycznie jako steatorrhea, to stan charakteryzujący się zwiększoną zawartością tłuszczu w kale. Prawidłowo, w stolcu nie powinno być więcej niż 7 gramów tłuszczu na dobę, natomiast w steatorrhea ilość ta przekracza normę, często osiągając wartości powyżej 14 gramów.
Wizualnie tłuszczowy stolec wyróżnia się bladym, szarobiałym kolorem, nieprzyjemnym zapachem, błyszczącą konsystencją oraz tendencją do unoszenia się na powierzchni wody. Często jest obfity, mazisty i trudny do spłukania. Pacjenci mogą również zgłaszać obecność widocznych kropli tłuszczu w toalecie.
Etiologia steatorrhea obejmuje różne mechanizmy patofizjologiczne, w tym niedostateczne trawienie tłuszczów (np. w przewlekłym zapaleniu trzustki, mukowiscydozie), zaburzenia wchłaniania (np. w celiakii, chorobie Crohna) oraz dysfunkcje dróg żółciowych (np. w przewlekłych chorobach wątroby, niedrożności dróg żółciowych). Diagnostyka obejmuje badania laboratoryjne stolca, testy czynnościowe trzustki oraz obrazowanie dróg żółciowych i trzustki.
Leczenie tłuszczowego stolca ukierunkowane jest na przyczynę podstawową oraz łagodzenie objawów. Może obejmować suplementację enzymów trzustkowych, modyfikację diety z ograniczeniem tłuszczów oraz leczenie chorób podstawowych. W przypadku chorób trzustki często konieczne jest długotrwałe stosowanie preparatów enzymatycznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Giardioza – Objawy
Giardioza to zakażenie jelitowe wywołane przez pierwotniaka Giardia lamblia, który kolonizuje jelito cienkie po spożyciu zanieczyszczonej wody lub żywności. Okres inkubacji wynosi zwykle 7-10 dni (zakres 3-25 dni). Klinicznie choroba może przebiegać bezobjawowo lub manifestować się ostrą biegunką (wodnistą, tłuszczową, o nieprzyjemnym zapachu, występującą 2-5 razy dziennie u 90% pacjentów), kurczowymi bólami brzucha, wzdęciami, nudnościami, utratą apetytu i masy ciała (4,5-6,8 kg u 66% chorych). Objawy utrzymują się zwykle 2-6 tygodni, ale u osób z obniżoną odpornością mogą mieć charakter przewlekły, trwający miesiące lub lata, z ryzykiem rozwoju zespołu złego wchłaniania, niedoborów pokarmowych oraz nietolerancji laktozy (20-40% przypadków). U dzieci przewlekła giardioza może prowadzić do zahamowania wzrostu i rozwoju oraz niedożywienia.
alergia pokarmowa, biegunka, ból brzucha, choroba biegunkowa, cysta pasożyta, failure to thrive, Giardia duodenalis, Giardia intestinalis, Giardia lamblia, jelito cienkie, kurczowy ból brzucha, łańcuchowa reakcja polimerazy, leczenie przeciwpasożytnicze, metronidazol, nadmierna produkcja gazów, niedobór disacharydaz, niedobór składników odżywczych, niedożywienie, niestrawność, nietolerancja laktozy, nitazoksanid, nudność, odwodnienie, okres inkubacji, osłabiony układ immunologiczny, reaktywne zapalenie stawów, test PCR, tłuszczowy stolec, tynidazol, układ odpornościowy, utrata apetytu, utrata wagi, wodnista biegunka, wymioty, wzdęcie, zaburzenie wchłaniania, zakażenie przewodu pokarmowego, zanieczyszczona woda, zespół jelita drażliwego, zespół złego wchłaniania