ostre schorzenie oskrzeli i płuc

Ostre schorzenie oskrzeli i płuc obejmuje grupę ostrych chorób zapalnych układu oddechowego, które dotyczą zarówno dróg oskrzelowych, jak i miąższu płucnego. Najczęściej spotykane jednostki chorobowe w tej grupie to ostre zapalenie oskrzeli, zapalenie oskrzelików oraz zapalenie płuc.

Ostre zapalenie oskrzeli charakteryzuje się zapaleniem błony śluzowej oskrzeli, najczęściej o etiologii wirusowej (RSV, rinowirusy, wirusy grypy). Objawy obejmują kaszel (początkowo suchy, później produktywny), stany podgorączkowe lub gorączkę oraz ogólne osłabienie. Leczenie jest głównie objawowe, antybiotykoterapię stosuje się tylko w przypadku nadkażenia bakteryjnego.

Zapalenie płuc to infekcja miąższu płucnego, która może być wywołana przez bakterie (np. Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae), wirusy, grzyby lub czynniki atypowe. Objawy kliniczne obejmują gorączkę, kaszel z odkrztuszaniem wydzieliny, ból w klatce piersiowej, duszność oraz trzeszczenia i rzężenia słyszalne w badaniu osłuchowym. Diagnostyka opiera się na badaniu radiologicznym klatki piersiowej oraz badaniach laboratoryjnych, w tym identyfikacji patogenu.

W diagnostyce różnicowej ostrych schorzeń oskrzeli i płuc kluczowe znaczenie ma wywiad, badanie fizykalne, badania laboratoryjne (CRP, OB, morfologia krwi), badania obrazowe (RTG klatki piersiowej, w wybranych przypadkach TK), a także badania mikrobiologiczne plwociny, krwi lub płynu z płukania oskrzelowo-pęcherzykowego. Właściwe leczenie zależy od etiologii, ciężkości schorzenia oraz stanu pacjenta i obejmuje antybiotykoterapię, leczenie przeciwwirusowe, tlenoterapię i leczenie wspomagające.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl