funkcja erekcyjna

Funkcja erekcyjna odnosi się do zdolności prącia do osiągania i utrzymywania erekcji wystarczającej do odbycia satysfakcjonującego stosunku płciowego. Jest to złożony proces fizjologiczny, który wymaga prawidłowej koordynacji układu nerwowego, naczyniowego i hormonalnego.

Mechanizm erekcji rozpoczyna się od stymulacji seksualnej, która powoduje uwalnianie tlenku azotu (NO) przez komórki śródbłonka i zakończenia nerwów nieadrenergicznych-niecholinergicznych w ciałach jamistych. Tlenek azotu aktywuje cyklazę guanylową, co prowadzi do zwiększenia stężenia cGMP, relaksacji mięśni gładkich naczyń oraz zwiększonego napływu krwi do ciał jamistych prącia.

Zaburzenia funkcji erekcyjnej (ED) dotykają znacznej części populacji męskiej, a ich częstość wzrasta z wiekiem. Główne czynniki ryzyka obejmują choroby układu sercowo-naczyniowego, cukrzycę, nadciśnienie tętnicze, hipercholesterolemię, palenie tytoniu, otyłość oraz niektóre leki. ED często może być wczesnym objawem chorób układu krążenia.

Diagnostyka zaburzeń erekcji obejmuje szczegółowy wywiad medyczny i seksualny, badanie fizykalne, badania laboratoryjne (poziom testosteronu, lipidogram, glukoza na czczo) oraz w wybranych przypadkach badania specjalistyczne (USG dopplerowskie prącia, badanie nocnych erekcji). Leczenie zależy od przyczyny zaburzeń i może obejmować modyfikację stylu życia, farmakoterapię (inhibitory PDE-5, alprostadil), terapię hormonalną, urządzenia próżniowe lub leczenie chirurgiczne.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl