tunica albuginea
Tunica albuginea to mocna, włóknista błona zbudowana głównie z włókien kolagenowych, która otacza i chroni różne narządy w organizmie człowieka. Najczęściej termin ten odnosi się do osłonki jądra lub prącia, choć analogiczne struktury występują również w jajnikach.
W przypadku jądra, tunica albuginea tworzy białawą, grubą otoczkę, która nie tylko chroni miąższ jądra, ale również wysyła do jego wnętrza przegrody (septa) dzielące narząd na zraziki. W tylnej części jądra błona ta tworzy uwypuklenie zwane śródjiądrze (mediastinum testis), przez które przechodzą naczynia krwionośne i przewody wyprowadzające.
W prąciu tunica albuginea otacza ciała jamiste, tworząc elastyczną, lecz wytrzymałą osłonkę, która odgrywa kluczową rolę w mechanizmie erekcji. Podczas wzwodu ciała jamiste wypełniają się krwią, a tunica albuginea rozciąga się do określonego stopnia, zapewniając sztywność narządu.
Uszkodzenie tunica albuginea może prowadzić do poważnych konsekwencji klinicznych. W jądrze jej przerwanie może wystąpić w wyniku urazu i skutkować wynaczynieniem krwi oraz tkanek miąższowych. W prąciu natomiast pęknięcie tej błony definiuje stan określany jako złamanie prącia – uraz wymagający szybkiej interwencji chirurgicznej.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Choroba peyroniego – Epidemiologia
Choroba Peyroniego (PD) to włóknisty proces patologiczny tunica albuginea ciał jamistych prącia, charakteryzujący się bólem, tworzeniem blaszek, krzywizną prącia i zwapnieniami. Epidemiologia PD jest zróżnicowana, z częstością występowania od 0,3% do 20,3% w zależności od populacji i metodologii badań. Najczęściej podawane wskaźniki to około 9-10% dorosłych mężczyzn, z wyższą częstością u pacjentów po radykalnej prostatektomii (15,9-16%) oraz u mężczyzn z cukrzycą i zaburzeniami erekcji (20,3%). Choroba najczęściej diagnozowana jest w wieku 50-60 lat, z rozpowszechnieniem rosnącym wraz z wiekiem (np. 6,5% u mężczyzn ≥70 lat). Występują także różnice etniczne – najwyższa zapadalność u mężczyzn rasy białej, najniższa u Azjatów. Czynniki ryzyka obejmują uraz prącia (21,6% przypadków), cukrzycę, nadciśnienie, hiperlipidemię, palenie tytoniu, otyłość oraz predyspozycje genetyczne (współwystępowanie z chorobą Dupuytrena u 20% pacjentów). Naturalny przebieg PD obejmuje fazę ostrą (1-18 miesięcy) i stabilną, z progresją krzywizny u 30-50% pacjentów oraz ustępowaniem bólu u 90% w ciągu roku.
badanie fizykalne, choroba Dupuytrena, choroba Peyroniego, choroby współistniejące, ciała jamiste prącia, cukrzyca, faza włóknienia, faza zapalna, funkcja erekcyjna, hiperlipidemia, inhibitory fosfodiesterazy typu 5, korekcja chirurgiczna, kryteria diagnostyczne, krzywizna prącia, nadciśnienie tętnicze, nikotynizm, płytka włóknista, radykalna prostatektomia, tunica albuginea, ultrasonografia, uraz prącia, zaburzenia erekcji, zaburzenia lipidowe